အခန်း ၃၅၅

🍋 Chapter 355

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ ဗီလာရှိ ဝိုင်ဗီရိုထဲတွင် အဆင့်သင့် ရှိနေသော ရိုမန်နီ ကွန်တီ ဝိုင်ပုလင်းများကို တွေးတောမိလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်ထုတ် အသုတ်ဖြစ်ပြီး ထို ၁၂ ပုလင်းတည်းဖြင့်ပင် သူ့ထံမှ ငွေကြေး ၁.၉ သန်း ကုန်ကျခဲ့သည်။

ယခုအချိန်အထိပင် သူသည် ထိုဝိုင်ကို သောက်သည့်အခါတိုင်း အလွန်အမင်း သတိထားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

တွက်ချက်ကြည့်လျှင် တစ်မီလီလီတာစီတိုင်းမှာ ယွမ် ၂၀၀ ကျော် ကျသင့်သဖြင့် ရွှေကို စားနေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားရစေသည်။

ထို့ပြင် ထိုဝိုင်ကို ဝယ်ယူပြီးနောက် သူသည် သီးသန့် ရှာဖွေလေ့လာခဲ့ဖူးရာ ခရစ္စတီးလေလံကုမ္ပဏီ သည် ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ၁၉၄၅ ခုနှစ်ထုတ် ရိုမန်နီ ကွန်တီ နှစ်ပုလင်းကို လေလံတင်ရောင်းချခဲ့ဖူးကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ရောင်းချရသည့် ဈေးနှုန်းမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ငါးသိန်းကျော်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဝိုင်တစ်ပုလင်းတည်း၏ တန်ဖိုးကပင် ဖာရာရီ ပြိုင်ကားတစ်စီး ဝယ်ယူရန် လုံလောက်သော တန်ဖိုးနှင့် ညီမျှနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကပင် ၁၉၄၅ ခုနှစ်ထုတ် သက်တမ်း ရှိသေးသည်၊ သို့ဆိုလျှင် ယခု ဤ ၁၈၆၉ ခုနှစ်ထုတ် သက်တမ်းများက မည်သို့ ရှိပါမည်နည်း။

၎င်းတို့သည် ရွှေထက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိရုံသာမက စိန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် အားနည်းလွန်းသည်ဟု ပြောရမည်ပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိန်များကိုမူ ငွေပေး၍ ဝယ်ယူနိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော သက်တမ်းရှိ ဝိုင်မျိုးမှာ ဈေးကွက်ထဲတွင် လုံးဝ တည်ရှိမနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘရိုရှက်..... ဘရိုရှက်..... အဲဒီနာမည်က ရင်းနှီးနေသလိုပဲ"

သူသည် ယခုလေးတင် တွေ့မြင်လိုက်ရသော ဒုတိယစာကြောင်းကို ဘရောက်ဆာထဲသို့ ရိုက်ထည့်လိုက်ရာ စွယ်စုံကျမ်း လင့်ခ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အို..... ဒါကြောင့်ကိုး"

"ဂျက်စ် မာရီ ဘရိုရှက်..... ဒါဆို သူပေါ့လေ"

ရိုမန်နီ ကွန်တီ ဝိုင်စိုက်ခင်း၏ သမိုင်းကြောင်းမှာ လှိုင်းတံပိုးများ ထူထပ်ခဲ့ပြီး အတက်အကျ အနိမ့်အမြင့် မြောက်မြားစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ တရုတ်နိုင်ငံ၏ တန်မင်းဆက်ခေတ်အတွင်းက ဆိုဗီယွန်ဘုန်းကြီးကျောင်းဟု ခေါ်ဆိုသော နေရာတစ်ခုသည် ဒေသခံ သူဌေးများထံမှ အကောင်းဆုံး စပျစ်သီးများအပါအဝင် အလှူအတန်းများကို မကြာခဏ လက်ခံရရှိခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းမှာ ရိုမန်နီ ကွန်တီ ဝိုင်စိုက်ခင်း၏ ကနဦး အစအနပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်တံဆိပ် မရှိသေးသလို မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့်လည်း မရှိသောကြောင့် အသုံးပြုခွင့်သာ ရှိခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ ကြာပြီးနောက်တွင် ဘာဂန်ဒီနယ်စားကတော်သည် ၎င်းတို့၏ ဝိုင်များကို သဘောကျသဖြင့် ထိုမြေကို ပုဂ္ဂလိက ပိုင်ဆိုင်ခွင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။

အကြိမ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက်တွင် ယင်းကို ရိုမန်နီ ကွန်တီဟု အမည်ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ရိုမန်နီ ကွန်တီ ဝိုင်များသည် ၎င်းတို့၏ အလွန်အမင်း မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများဆီသို့ လမ်းကြောင်း စတင်ခဲ့တော့သည်။

ကျေးလက်လမ်းလေးတစ်ခုတည်းသာ ခြားနားနေသည့် ဘေးနားရှိ ဝိုင်ချက်စက်ရုံများမှ ဝိုင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် ၅ ဆမှ ၁၀ ဆအထိ ပိုမိုဈေးကြီးလှသည်။

ယင်း၏ မိုးပျံမတတ် မြင့်မားလာမည့် အရှိန်အဝါက စတင်ခဲ့သည်။

ဘုန်းဘွန်းမင်းဆက်မှ မင်းသားများပင်လျှင် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိရန်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်လာခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူဝီ ၁၅ ၏ ဝမ်းကွဲဖြစ်သူ ရိုမန်နီ ကွန်တီ မင်းသားက ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ မျိုးရိုးအမည်ကို စိုက်ခင်း၏ အမည်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ၁၇၈၉ ခုနှစ်တွင် ပင်ကိုယ်ကတည်းက မတည်ငြိမ်လှသော ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ဝိုင်ချက်စက်ရုံမှာ သိမ်းဆည်းခြင်း ခံခဲ့ရပြီး လေလံတင်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

၁၈၆၉ ခုနှစ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဝိုင်မြည်းစမ်းသူများနှင့် ထုတ်လုပ်သူများ၏ မိသားစုအဖြစ် ကျော်ကြားသော ဘရိုရှက်မိသားစုသည် တစ်ချိန်က ပြောင်ပြောင်တောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရုန်းကန်နေရသည့် ဤဝိုင်ချက်စက်ရုံကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။

မြေအောက်ခန်းထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့ရသော ဝိုင်များမှာ ၁၈၆၉ ခုနှစ်တွင် ထုတ်လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဘရိုရှက်သည် စိုက်ခင်းကို လွှဲပြောင်းရယူပြီးနောက် ပထမဆုံး ထွက်ရှိလာသော ဝိုင်အသုတ်ကို သူ၏ လယ်ယာမြေအောက်ခန်းထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသက်တမ်းကာလမှာ ထိုမိသားစုအတွက် အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်စေသော တန်ဖိုး ရှိနေသဖြင့် သက်တမ်းရင့်အောင် သိမ်းဆည်းထားရန် အမှန်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။

သို့သော် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ထိုမိသားစုမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ ဤဝိုင်အသုတ်မှာ မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်တော့ဘဲ ၎င်းတို့နှင့်အတူ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ခံလိုက်ရသည့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထို့ပြင် ဘရိုရှက်မိသားစုသည် ဝိုင်နှင့်ပတ်သက်၍ ထူးထူးခြားခြား ကျွမ်းကျင်နားလည်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အနည်းငယ်သော အကွဲအစများမှလွဲ၍ ဤနှစ်ပေါင်း ၁၅၀ သက်တမ်းရှိ ဝိုင်နီအများစုမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဝိုင်နီများကို သိမ်းဆည်းရန်အတွက် အရေးအကြီးဆုံး အချက်နှစ်ချက်မှာ အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆ ဖြစ်သည်။

ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပိတ်ဆို့နေသည့် မြေအောက်ခန်းထဲတွင် အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆမှာ အမြဲတမ်းလိုလို ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဘရိုရှက်သည် အသင့်တော်ဆုံးသော သိုလှောင်မှုနေရာကို ရှာဖွေရန်အတွက် တည်နေရာနှင့် အနက်ကို ကိုယ်တိုင် တွက်ချက်ပြီး တိုင်းတာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

‘ဟားဟားဟား..... ယူရိုတစ်သိန်းခွဲ၊ ငါ ယူရိုတစ်သိန်းခွဲပဲ သုံးခဲ့ရတာ’

‘ဝိုင် ဖန်ခွက်သေးသေးလေး တစ်ခွက်တည်းတင် ယူရိုတစ်သိန်းခွဲထက် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတယ်’

‘ဒီဝိုင်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျူးလစ်ပန်းတွေတောင် အရောင်မှိန်သွားရလိမ့်မယ်’

‘၁၉၄၅ ခုနှစ်ထုတ် သက်တမ်းတစ်ခုတင် လေလံပွဲမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ငါးသိန်း ရနိုင်တာဆိုတော့ ဒီဝိုင်တွေထဲက တစ်ပုလင်းတည်းကိုပဲ ငါ ထုတ်ပြလိုက်ရင်တောင် ဥရောပနဲ့ အမေရိကန် ဝိုင်လောကကို တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မယ်’

‘ဒီဝိုင်တစ်ပုလင်းတည်းနဲ့တင် ပါရီက စံအိမ်ကြီးတစ်လုံးကို ဝယ်ယူနိုင်လောက်တယ်’

ကျိုးထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းများက အလိုအလျောက် အပေါ်သို့ ကွေးညွတ်သွားခဲ့ပြီး ဆန်းတို့စ်ထံသို့ ဖုန်း ချက်ချင်း ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဆန်းတို့စ်.. ချက်ချင်းပဲ၊ အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းနဲ့ ဒီဝိုင်တွေကို ထိန်းသိမ်းပြီး ဘယ်နှပုလင်း ရှိလဲဆိုတာ ရေတွက်လိုက်"

"ပြီးတော့ သတင်း လုံးဝ မပေါက်ကြားစေနဲ့၊ ငါ့ရဲ့ သဘောတူညီချက်မရဘဲနဲ့ မည်သူမျှ ဒီဝိုင်တွေ ရှိနေတာကို မသိစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် အသေသတ်ပစ်မယ်"

သူသည် အလွန်အမင်း တင်းမာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားသည်နှင့် ဤဝိုင်များ ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မည်ကို သူ သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူများကို ထည့်မပြောလျှင်ပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများကပင် ယင်းကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ရပ်မျိုးအထိ ဖန်တီးကာ နည်းလမ်းမျိုးစုံ အသုံးပြုကြပေလိမ့်မည်။

"နားလည်ပါပြီ ဘော့စ်၊ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်းပဲ နှုတ်ပိတ်မိန့် ထုတ်လိုက်ပါမယ်၊ သတင်းပေါက်ကြားတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို နေရာတင် သတ်ပစ်မယ်"

"ဂျက်ဆီကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ပြီး အနီးနားက ဝိုင်ချက်စက်ရုံတစ်ခုကို ဝယ်ခိုင်းလိုက်၊ အဲဒီမှာ ပြည့်စုံတဲ့ ဝိုင်ချက်လုပ်မှုနဲ့ သိုလှောင်မှု နည်းပညာတွေ ရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ဈေးနှုန်းက အဓိကမဟုတ်ဘူး၊ မြန်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ပဲ"

"ဝယ်ပြီးတာနဲ့ လူလွှတ်ပြီး ဝိုင်အားလုံးကို အဲဒီမှာ သိုလှောင်ဖို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်၊ ပြီးမှပဲ ငါ့ဆီ ပြန်သယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာတာပေါ့"

"မြန်မြန်လုပ်၊ စာရင်းကောက်ပြီးတာနဲ့ ဝိုင်တွေရဲ့ သက်တမ်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး ရှည်စေဖို့အတွက် မြေအောက်ခန်းကို ပြန်ပိတ်ထားလိုက်ဦး"

ဆန်းတို့စ်က နားထောင်ပြီးနောက် "ဟုတ်ကဲ့" ဟုသာ တုံ့ပြန်ကာ ဖုန်း ချက်ချင်း ချသွားခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဖုန်းကို ချလိုက်သော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အပေါ်သို့ ကွေးညွတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြုံးမတတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ကျိုးထျန်း..... နင် ငွေထပ်ရပြန်ပြီလား"

လျိုမုယန်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ငွေရပြီးတိုင်း အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်တတ်သည်ကို သူမ သတိထားမိထားသဖြင့် သူ ဘာကြောင့် ပြုံးနေသည်ကို ခန့်မှန်းမိခြင်း ဖြစ်သည်။

"အင်း..... ငွေနည်းနည်း ရတာပါ၊ ငါ အစားအသောက် အများကြီး စားချင်လာပြီ၊ စားပွဲထိုး..... အစားအစာတွေ ထပ်မှာမယ်"

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။

‘နင်က ငွေရလို့ ပျော်ပြီး အစားအစာတွေ ထပ်မှာတာ အဆင်ပြေပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါက ပိုက်ဆံရှင်းရမှာလေ၊ နင်က တကယ်ပဲ အရှက်မရှိတာလား.....’

သို့သော် အစားအသောက်အတွက် ငွေအနည်းငယ် သုံးစွဲရခြင်းက ကိစ္စအသေးအဖွဲသာ ဖြစ်သည်။

ငွေအကြီးအကျယ် ရရှိရန်ကသာ အဓိက မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်း ကျိုးထျန်းနှင့် ရန်မဖြစ်တော့ဘဲ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် မီနူးစာအုပ်ကို သူ့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဤအချက်က ကျိုးထျန်းအား မှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။

‘ဒီအမျိုးသမီးက တကယ်ပဲ သဘောကောင်းနေတာလား’

‘ငါတော့ မယုံဘူး၊ သူမက ငါ့ကို တစ်ခုခု ကမ်းပေးနေတယ်ဆိုရင် ဒါက သူမ မကောင်းကြံတော့မယ့် လက္ခဏာပဲ ဖြစ်ရမယ်’

"မစ္စဟယ်.. နင် ဘာလိုချင်လို့လဲ"

စိတ်ထဲတွင်သာ ထားနေခြင်းက အပိုဖြစ်ရာ သူက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"မစ္စတာကျိုး..... ငါတို့က မိတ်ဖက်တွေ ဖြစ်နေကြပြီပဲ၊ ငွေရနိုင်တဲ့ ကိစ္စရှိရင် နင် ငါ့ကိုလည်း ထည့်မစဉ်းစားသင့်ဘူးလား"

သူမသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က "Planetary Home" ရုပ်ရှင်၏ ရုံဝင်ငွေခွဲတမ်းမှ ယွမ် သန်း ၃၀ ကျော် ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသာ အလိုရှိပါက သူသည် သန်းပေါင်းများစွာကို ထပ်မံ ရှာဖွေနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကုမ္ပဏီနှင့် မဆိုင်သော သူမရဲ့ ပုဂ္ဂလိက ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ပြီး သန်းပေါင်းများစွာဆိုတာ မနည်းလှသော ပမာဏပင်။

သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို သူ နားလည်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဘေးကနေ လိုက်ပါပြီး အပိုအမြတ်အစွန်း အနည်းငယ် ရယူလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် ယခုအကြိမ်၌ သူမကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နိုင်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"နင် အဓိက လေလံကုမ္ပဏီအချို့နဲ့ ရင်းနှီးလား"

"ငါက ကာဒီယန်၊ ဆော့ဘီစ် ၊ ခရစ္စတီးတို့နဲ့ ရင်းနှီးပါတယ်၊ နင် တစ်ခုခု ဝယ်ချင်လို့လား"

ဟယ်ဝေရွှမ်းက တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

"ဝယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ရောင်းဖို့"

"ကောင်းပြီလေ..... ဒါကို ရောင်းတယ်လို့ ပြောတာထက် လူသိရှင်ကြား ကြော်ငြာတဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုလို့ ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်"

ကျိုးထျန်းသည် ဝယ်ယူမည့်သူများကို အကြီးအကျယ် အမြတ်ထုတ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေရင်း လူဆိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာက တည်တံ့သွားခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် နင် ဘာပစ္စည်းကောင်းတွေ ရထားတာလဲ၊ ဒါက ရတနာတစ်ခုခုဆိုရင် နင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ရောင်းလို့ရတယ်၊ ငါ ဈေးပေးနိုင်ပါတယ်"

"ဟူး..... ဒါက ရတနာတွေသာ ဆိုရင် ငါ အဲဒါတွေကို ငါတို့ မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီကနေတစ်ဆင့်ပဲ တိုက်ရိုက် ထုတ်ရောင်းမှာပေါ့၊ ဘာလို့ လေလံကုမ္ပဏီကို သွားပြီး ဒုက္ခရှာနေဦးမလဲ၊ ရှုပ်တာပေါ့"

"ဒီတစ်ကြိမ်က ရတနာ မဟုတ်ဘူး၊ အခြားအရာတစ်ခုပဲ၊ လတ်တလောတော့ ငါ လျှို့ဝှက်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်၊ နောက်ထပ် တစ်ပတ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပတ်လောက်ဆိုရင် နင် သိရလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်"

အလွန်ဆုံး နှစ်ပတ်ခန့်သာ ကြာမြင့်လိမ့်မည်ဟု သူ အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်လိုက်သည်။

ရေကြောင်းဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းက အလွန်နှေးကွေးလှပြီး လေကြောင်းလိုင်း ပုံမှန်ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးကလည်း စိတ်မချရပေ။

အဝတ်အစားနှင့် ကုန်ပစ္စည်းများကို ကြမ်းတမ်းစွာ ကိုင်တွယ်တတ်သည့် ဝန်ထမ်းများက ဝိုင်များကို မတော်တဆ ခွဲမိသွားနိုင်သည်ကို ထည့်မပြောလျှင်ပင် အဆင့်မြင့် နည်းပညာသုံး သိုလှောင်ရုံ၏ နိမ့်ပါးသော အပူချိန်နှင့် မတည်ငြိမ်သော ပတ်ဝန်းကျင်က ဤဝိုင်အသုတ်ကို ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်ခွင့်မှာ လေယာဉ်တစ်စီးကို စင်းလုံးငှားရန်သာ ရှိတော့သည်။

ခရီးသည်တင် လေယာဉ်တစ်စီးကို စင်းလုံးငှားကာ ကြိုတင် မွမ်းမံမှုများ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖယ်ရှားကာ အပူချိန် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော ဝိုင်ဗီရိုတစ်ခုကို တပ်ဆင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်မှသာ ယင်းကို တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အလတ်စား ခရီးသည်တင် လေယာဉ်တစ်စီး၏ စင်းလုံးငှားခမှာ တစ်နာရီလျှင် ယွမ် တစ်သောင်းကျော် ရှိသည်။

မြေပြင် ဆင်းသက်ခ၊ ပြင်ဆင်ခနှင့် ဖြုတ်တပ်ကာ တပ်ဆင်ခများကဲ့သို့သော အပိုကုန်ကျစရိတ်များကို ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက ဤခရီးစဉ်အတွက် ယွမ် ၃ သန်းခန့် ကုန်ကျလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။