အခန်း ၃၅၆

🍋 Chapter 356

သယ်ယူပို့ဆောင်ခမှာ အလွန်အမင်း များပြားလှသော်လည်း ဤကုန်ပစ္စည်းများ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် အမှန်တကယ် လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးထျန်းသည် ပြုံးလျက် ဖန်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ရင်း ပြင်သစ်တွင် သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော လူဖြူကောင်မလေး နိုအာကို ရုတ်တရက် သတိရမိသွားသည်။

၎င်းတို့သည် အီးမေးလ်လိပ်စာများ အပြန်အလှန် လဲလှယ်ခဲ့ကြဖူးပြီး နောက်ပိုင်းတွင် နိုအာက သူ့ထံသို့ အီးမေးလ်တစ်စောင်သာ ပေးပို့ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအီးမေးလ်ထဲတွင် စာသားအနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။

"ကျွန်မကတော့ ပဟေဠိ အဖြေပေါ်မယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတုန်းပဲ"

ဤကောင်မလေးမှာ အလွန်ထက်မြက်သော အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းနှင့် အင်မတန် ဉာဏ်ကောင်းသော ဦးနှောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပြုံးနေသော နှင်းမြေခွေးလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိသည်။

သူသည် ယခင်က သာမန်မိန်းကလေးများတွင် ဖြစ်စေ၊ ယွမ် ဘီလီယံချီ ချမ်းသာသော ဟယ်ဝေရွှမ်းကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် အမျိုးသမီးထံတွင် ဖြစ်စေ ဤကဲ့သို့သော ဆွဲဆောင်မှုမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့ဖူးချေ။

‘သူမရဲ့ အီးမေးလ်ကို စာပြန်ပို့ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ တရုတ်နိုင်ငံကို ပြန်သယ်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ရဦးမှာပဲ’

ဤငွေအမြောက်အမြားကို ရရှိမည့်ကိစ္စအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိစေမည့် မည်သည့် မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်မျိုးကိုမျှ သူ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

သူ့ဘာသာ ကမ္ဘာတစ်ခုထဲတွင် နစ်မြောနေသည်ကို ကြည့်ရင်း လျိုမုယန်နှင့် ကျောက်ရှင်းတို့ကလည်း လိုက်ဖက်ညီစွာဖြင့် ပြုံးနေကြသည်။

ကျောက်ရှင်းကမူ သူ့ကို အားကျအတုယူဖွယ် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ မျက်လုံးများကမူ သားကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

သူတို့ လေးယောက်စလုံးတွင် မတူညီသော အတွေးကိုယ်စီ ရှိနေကြသော်လည်း အစားအစာကိုမူ သဟဇာတဖြစ်စွာဖြင့် အတူတူ သုံးဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ကျိုးထျန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အများကြီး စားသောက်ခဲ့ပြီးနောက် လျိုမုယန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အောက်ထပ်ရှိ မြစ်ကမ်းနားတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်ခဲ့သည်။

ကျောက်ရှင်းကမူ သူမ အရက် မူးနေသဖြင့် ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြောဆိုကာ သူ့ကို အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်းကမူ သူမ၏ အားလပ်ချိန်ကို အသုံးချကာ ဟိုတယ်၏ အားကစားကွင်းတွင် ဘတ်စကတ်ဘော ကစားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ယင်းကို မကစားဖြစ်သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အားကစားလုပ်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများကြောင့် သူမတွင် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အလွန်အမင်း များပြားလှသော အလုပ်အချိန်ဇယားများကြောင့် သူမသည် ကြီးမားသော အားကစားမျိုးတွင် မပါဝင်ဖြစ်သည်မှာ နှစ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နေ့လယ်စာစားချိန်အတွင်း မိနစ် ၃၀ ခန့် ယောဂကျင့်ခြင်းဖြင့်သာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရသည်။

ကုမ္ပဏီအတွက် သူမသည် အများကြီး စနစ်တကျ စတေးခဲ့ရသည်၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ဝါသနာများနှင့် သူမ၏ အချိန်အားလုံးကို ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းပင်လျှင် ဤအချက်အတွက် သူမကို ချီးကျူးမိသည်။

သူသည် ဤမျှအထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသူမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ယောက်စလုံးက ညနေခင်း လေညင်းနှင့် ရှန်ဟိုင်း ညရှုခင်းကို ခံစားနေကြစဉ် ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် အတိတ်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရစရာအဖြစ် ရှန်ဟိုင်းတက္ကသိုလ် အမျိုးသမီး ဘတ်စကတ်ဘောအသင်းကို ငွေပေးကာ သူမနှင့်အတူ ကစားစေခဲ့သည်။

ဝူး.....

သုံးမှတ်တန် ဘောလုံးက ခြင်းတောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ အလုပ်ခွင်တွင် ဘယ်သောအခါမျှ မပြဖူးသော အပြုံးမျိုးက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း အားကစားဖျော်ရည်ဗူးကို ဖွင့်ကာ တစ်ဝက်ခန့်ကို မော့သောက်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အတိုင်း စကားထက်မြက်လှသော အမျိုးသမီးဘော့စ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင်မူ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော အကြီးတန်း ကျောင်းသူတစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဒုတိယပိုင်းသို့ ဆက်လက် ကစားသည့်အခါတွင်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလုပ်များကြောင့် သံချေးတက်မနေကြောင်း သက်သေပြလိုသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဤ အဖိုးတန်အချိန်လေးကို တန်ဖိုးထား၍ ဖြစ်စေ ကွင်းထဲတွင် ထူးခြားသော အားစိုက်ထုတ်မှုများဖြင့် ဟိုမှသည်သို့ ပြေးလွှားကာ ဘောလုံးပစ်သွင်းခြင်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဟယ်ချင်းဝမ်သည် မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ရာ သူမ၏ ဝမ်းကွဲမမမှာ သစ်သားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် မျက်နှာကျက်မီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"မစ္စဟယ်... မြန်မြန်ထပါ၊ အအေးမိမသွားအောင် သတိထားဦး"

သူမသည် ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ရင်း ဟယ်ဝေရွှမ်းကို ထူပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ချင်းဝမ်..... ငါ့ကို ပြောစမ်းပါ၊ နင်သာ တစ်နေ့ကျရင် ကလေး ရလာခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီကလေးကို ဘယ်လိုမျိုး ဘဝမျိုး ဖြတ်သန်းစေချင်လဲ"

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးကို အပေါ်သို့ မြှောက်ထားရာ အလင်းတန်းက သူမ၏ လက်ချောင်းများကြားမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းပြီး ချွေးဒဏ်များ စိုရွှဲနေသော မျက်နှာကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ဟယ်ချင်းဝမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး အဘယ့်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို ရုတ်တရက် မေးမြန်းရသည်ကို မသိရှိနိုင်တော့ချေ။

သူမ၏ ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်လှသော ဝမ်းကွဲမမတွင် ဤကဲ့သို့သော နုညံ့သည့် စိတ်ခံစားမှုမျိုး ရှိနေနိုင်သည်လော။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အညစ်အကြေးများနှင့် သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများ၏ ဈေးကြီးမှုကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ဘေးနားတွင် ညင်သာစွာ လဲလျောင်းလိုက်ရင်း မျက်နှာကျက်ကို အတူတူ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်မကတော့ ကျွန်မရဲ့ ကလေးကို ပျော်ရွှင်စေချင်တယ်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ပူပန်စရာ မလိုဘဲ လွတ်လပ်စေချင်တယ်"

"အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်မရဲ့ ကလေးကို သူ့ရဲ့ အရီးလိုမျိုး အဲဒီလောက်အထိ မပန်းစေချင်ဘူး"

ဟယ်ချင်းဝမ်က သူမကို တောက်ပသော အပြုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်လား..... ပျော်ရွှင်နေသရွေ့ အဆင်ပြေတယ်ပေါ့"

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် သူမ၏ လက်မောင်းကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မမက ဒါကို ဘာလို့ မေးတာလဲ၊ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံနေရလို့လား"

ဟယ်ချင်းဝမ်က မရေမရာသော အမူအရာဖြင့် သတိထားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး..... အဲဒါက..."

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် စကားကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆက်လက် ပြောဆိုခြင်း မပြုတော့ချေ။

"ကဲပါ... ဒါတွေကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့တော့။ လာ... ချွေးထုတ်ခန်းကို သွားရအောင်၊ ပြီးရင် အမွှေးဆီနဲ့ နှိပ်နယ်ကြမယ်။ ဒါက ရှားရှားပါးပါး အားလပ်ရက်ပဲလေ၊ အကောင်းဆုံး အသုံးချရမယ်"

သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီမလေး၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ရင်း ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြေလျော့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ဤ နုညံ့သော စကားဝိုင်းမှာ တစ်ခါမျှ ဖြစ်ပွားမခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပတ် ကြာပြီးနောက်တွင် ကျိုးထျန်းသည် ရှန်ဟိုင်းလေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လေညင်းအနည်းငယ် တိုက်ခတ်နေသဖြင့် အလွန်အမင်း သာယာလှပေသည်။

ယခုအခါ ဆောင်းဦးရာသီသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယခင်က ပူပြင်းလှသော ရာသီဥတုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အပူချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း အေးမြလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သာယာလှသော ရာသီဥတုကဲ့သို့ပင် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာလည်း ထူးခြားစွာ တောက်ပနေခဲ့သည်။

ကုန်တင်ကားများက ကုန်ပစ္စည်းသေတ္တာများကို အအေးခန်း ထရပ်ကားများပေါ်သို့ ပုံမှန်အတိုင်း ပြောင်းရွှေ့နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘော့စ်..... စုစုပေါင်း ဝိုင် ၁၆၃ ပုလင်းကတော့ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေပါတယ်၊ ကျန်တဲ့အရာတွေကတော့ ပုလင်းကွဲတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု ပျက်စီးသွားတာကြောင့် ဖြစ်ဖြစ် အထဲက ဝိုင်တွေ ပျက်စီးကုန်ပါပြီ"

"အင်း..... ကောင်းတယ်၊ မင်းတို့အားလုံး အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။ ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ တူးဖော်ရေးနေရာက လူတိုင်းကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ တစ်သိန်းစီ ဆုချမယ်"

ကျိုးထျန်းသည် ထိုနေရာရှိ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများက ဝိုင်များကို ခိုးယူခြင်း သို့မဟုတ် လဲလှယ်ခြင်းမျိုး မပြုလုပ်နိုင်စေရန်အတွက် ဤမျှအထိ များပြားလှသော ငွေကြေးပမာဏကို ကတိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းက နှုတ်ပိတ်ခအဖြစ်လည်း အသုံးဝင်နိုင်ပေသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် မည်သည့်အရာမျှ မှားယွင်းမသွားစေရန် သူ သေချာအောင် ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အမေရိကန်ဒေါ်လာ တစ်သိန်း ဆုလာဘ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သက်တမ်းရင့် ဝိုင်နီတစ်ပုလင်း၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ အလွန်အမင်း သေးငယ်လှပေသည်။

၎င်းတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းကြပေလိမ့်မည်၊ အကယ်၍ တစ်ခုခု မကောင်းကြံစည်မိပါက အကျိုးဆက်မှာ ဆုလာဘ် ဆုံးရှုံးရရုံသာမက ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းကိုပါ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဆန်းတို့စ်၏ နည်းလမ်းများကို အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်စွာ သိရှိထားကြသဖြင့် ဝိုင်တစ်ပုလင်းအတွက်နှင့် ၎င်းတို့၏ အသက်ကို စွန့်စားရန် မထိုက်တန်ကြောင်း နားလည်ကြသည်။

"ပျက်စီးသွားပေမယ့် ပုလင်းတွေက အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသေးတဲ့ ဝိုင်တွေကိုရော ဘယ်လို လုပ်လိုက်လဲ"

ကျိုးထျန်းက လူဆိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးရင်း တိုးညှင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ့ဘေးရှိ သက်တော်စောင့်မှာ ကျိုးထျန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရှိသော်လည်း အမှန်အတိုင်းပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဘော့စ် တောင်းဆိုထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ကျွန်တော် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းထားပြီး စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းထားပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ယူထားတဲ့ ဝိုင်ချက်စက်ရုံဆီကိုလည်း သယ်ယူပြီးပါပြီ"

သူသည် ယခင်က ဝိုင်များကို ယာယီ သိမ်းဆည်းထားရန်အတွက် အနီးနားရှိ ဝိုင်ချက်စက်ရုံတစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စက်ရုံ၏ အပူချိန် ထိန်းချုပ်ထားသော စက်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခြင်းအပြင် ကျိုးထျန်းတွင် ဤဝိုင်ချက်စက်ရုံကို အသုံးချရန် အခြားသော အစီအစဉ်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။

"ကောင်းပြီ..... အဲဒါတွေကို သေချာ ထိန်းသိမ်းထားလိုက်။ အဲဒီ ပုလင်းအလွတ်တွေကို မကြာခင် အသုံးပြုရလိမ့်မယ်။ ဟဲဟဲ..... လူအတွေကို တစ်ခါတည်းနဲ့ ကစားရတာက မလုံလောက်သေးဘူး"

ကျိုးထျန်းသည် ရယ်မောရင်း ကားထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လိုက်ပြီး ကုန်တင်ကားနောက်မှ လိုက်ပါကာ ဆင်ခြေဖုံးရှိ ဗီလာသို့ မောင်းနှင်ခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ပတ်အတွင်း သူသည် ဗီလာ၏ မြေအောက်ခန်းကို လုံးဝ မွမ်းမံ ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခင်က နံရံတစ်ခုလုံးကို နေရာယူထားသော ဝိုင်ဗီရိုမှာ ယခုအခါတွင်မူ အကြီးအကျယ် တိုးချဲ့ထားပြီး ဖြစ်ရာ မြေအောက်ခန်း၏ နေရာအများစုကို နေရာယူထားတော့သည်။

ယခင်က လက်ဖက်ရည်ခန်း၊ အားကစားခန်းမနှင့် အခြားသော အလားတူ လုပ်ဆောင်ချက်များ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဝိုင်သိုလှောင်ခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။

ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော လျှို့ဝှက်အခန်းငယ်တစ်ခုမှာ ယခုအခါ သူ၏ မြေအောက်ခန်း ထောင့်တစ်ခုတွင် တည်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခန်းတွင် ကိုယ်ပိုင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ထောက်ပံ့မှု၊ လေဝင်လေထွက်စနစ်၊ ၁၀ စင်တီမီတာ အထူရှိသော အဆင့်မြင့် သတ္တုစပ် နံရံများနှင့် ဘဏ်သိုလှောင်ခန်းအဆင့်ရှိသော အီလက်ထရွန်နစ် တံခါးတစ်ခုတို့ ပါရှိသည်။

ထို့ပြင် ဤလျှို့ဝှက်ခန်းငယ်၏ အပြင်ဘက်ကို ဝိုင်ဗီရိုတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သာမန်လူများအနေဖြင့် ယင်း၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ သတိပြုမိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အထဲတွင် ရှိနေသော ပစ္စည်းများမှာ သန်းပေါင်း ရာချီ တန်ဖိုးရှိပြီး ထူးခြားလှသဖြင့် သူသည် အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူ့မှတစ်ပါး မည်သူမျှ ဤအီလက်ထရွန်နစ် သော့၏ လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကို မသိရှိနိုင်ချေ။

ဤဝိုင်များသည် ယခုအခါ သူ၏ သီးသန့် ရတနာများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ တစ်ဦးတည်းသာ သုံးဆောင်နိုင်ရန်အတွက် သီးသန့် သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။