အခန်း ၃၆၂

🍋 Chapter 362

အဘိုးကြီး ဖဲလ်၏ ကောက်ကျစ်ရက်စက်သော မျက်နှာပေးကို မြင်သောအခါ နိုရယ်သည် တိတ်တဆိတ် မျက်နှာလွှဲကာ ခိုးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တည်တည်တံ့တံ့ မျက်နှာပေး ပြန်လုပ်လျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတရုတ်အမျိုးသားက တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ၊ သူက ကျွန်မကိုတောင် ဒီဝိုင်ကို အတူတူမြည်းစမ်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားသေးတယ်"

"ကျွန်မ အဖေဆီမှာ အဖိုးတန် ဝိုင်စုဆောင်းမှုတွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ဈေးကြီးတဲ့ ဝိုင်မျိုးကို မြည်းစမ်းခွင့်ရဖို့ကတော့ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ၊ တကယ့်ကို ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းတယ်"

သူမသည် မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ နံရံပေါ်ရှိ ပရိုဂျက်တာ ဗီဒီယိုကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပီယဲသည် ဒေါသပုန်ထသွားရုံသာမက နှလုံးသားထဲမှပါ သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်သွားရသည်။

'ဒီတရုတ်ကောင်... သူက ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာသွားရုံတင်မကဘူး၊ ငါ့ရဲ့ နိုရယ်ကိုပါ လုယူချင်နေသေးတာပဲ၊ ငါ သူ့ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးရမယ်'

မနာလိုဝန်တိုခြင်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်လိုခြင်းမှာ ပြင်သစ်လူမျိုးများ အလွန်နှစ်သက်သော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

အဆုံးသတ်တွင် ၎င်းသည် ရိုမန်တစ်ဆန်သော နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်ရာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဆင်းရဲချင်ဆင်းရဲမည်၊ သိက္ခာကျချင်ကျမည်ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်းတို့၏ ချစ်သူကို လုယူရန် ကြိုးစားလာပါကမူ အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် နိုရယ် မည်သို့တွေးသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဤအမျိုးသမီး၏ သက်တော်စောင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကာ သူမအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည့် မည်သည့်အမျိုးသားကိုမဆို ပစ်ချပစ်ချင်နေသည်။

ယခုမူ ကျိုးထျန်းမှာ ထိုပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ပီယဲသာမက အဘိုးကြီး ဖဲလ်သည်လည်း သူ့သားကဲ့သို့ပင် ကျိုးထျန်းကို မျက်စိကျနေခဲ့သည်။

ဤဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားပြီးနောက်တွင် ညစာစားပွဲ၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

အဘိုးကြီး ဖဲလ်နှင့် ပီယဲတို့သည် စိတ်မပါလက်မပါ ဖြစ်နေကြပုံရသည်။

အိမ်ရှင်များက စိတ်ပါဝင်စားမှု မရှိတော့သဖြင့် ဧည့်သည်ဖြစ်သော နိုရယ်တို့ မိသားစုသည်လည်း အရှက်ရစရာ မဖြစ်စေရန်အတွက် သဘာဝကျကျပင် စောစောစီးစီး နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ကားပေါ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ဖရန်စစ်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး ကားက အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိကာ ရဲတိုက်နှင့် ဝေးကွာသွားချိန်ကျမှသာ သမီးဖြစ်သူကို နောက်ဆုံးတွင် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"နိုရယ်... မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ၊ မင်း မသိဘူးလို့တော့ ငါ့ကို မပြောနဲ့၊ မင်း အဲဒီသားအဖနှစ်ယောက်ကို တမင်သက်သက် ရန်စနေမှန်း သိသာနေတယ်"

သူမ၏ဖခင်က တည်ကြည်စွာ မေးမြန်းလာသဖြင့် နိုရယ်သည်လည်း သူမ၏ဖုန်းကို ချလိုက်ရတော့သည်။

သူမသည် ကျိုးထျန်းထံသို့ ထိုသားအဖနှစ်ဦး၏ အခြေအနေများကို လှမ်း၍ ပြောပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဖေ... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက ကစားပွဲ သေးသေးလေးတစ်ခုပါပဲ"

နိုရယ်သည် ပန်းတစ်ပွင့်ထက်မက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ညီညာသော သွားဖွေးဖွေးလေးများကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ကစားပွဲတစ်ခု ဟုတ်လား"

"ဒါဆို မင်းနဲ့ အဲဒီတရုတ်အမျိုးသားက ဖဲလ်မိသားစုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီပေါ့"

ဖရန်စစ်သည် လူနုံ့လူအမဟုတ်သည့်အပြင် သမီးဖြစ်သူ၏ စရိုက်ကိုလည်း ကောင်းစွာသိရှိထားရာ ချက်ချင်းပင် မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

"အဖေ... ကျွန်မတို့က ဖဲလ်မိသားစုနဲ့ ဒီကစားပွဲကို ကစားဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ဘက်က အရင် စလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပီယဲနဲ့ သူ့အဖေက ဒီပွဲထဲကို ဝင်လာမလားဆိုတာပဲ စောင့်ကြည့်ရမှာ"

"နိုရယ်... မင်းရဲ့ အခြေအနေကို သတိထားဦး"

သူမ၏ အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေတတ်သော မိခင်ဖြစ်သူက ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏မိခင်မှာ ဆံပင်နက်နက်နှင့် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နိုရယ်၏ အလှအပမှာ များသောအားဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူထံမှ အမွေရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အမေ... ပီယဲနဲ့ သူ့အဖေက ရိုင်းစိုင်းတဲ့လူတွေပဲ၊ ကျွန်မ သူတို့ကို မကြိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အမေနဲ့ မိသားစုအတွက်တော့ ကျွန်မရဲ့ တာဝန်တွေကို အမြဲတမ်း ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါတယ်"

"ဒါကြောင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာတော့ ကျွန်မကို လွတ်လပ်ခွင့် အနည်းငယ် ပေးပါ"

ဖရန်စစ်နှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့သည် သမီးဖြစ်သူကို သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် သမီးဖြစ်သူအပေါ် အလွန်အမင်း တင်းကျပ်ခဲ့မိသည်။

သူမသည် ထင်ရှားစွာပင် ထက်မြက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကမူ သူမကို အမြဲတမ်း ရင့်ကျက်ပြီး စနစ်ကျသော လူကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် နေထိုင်ရန်သာ ဖိအားပေးခဲ့ကြသည်။

"သမီး... ဖဲလ်အုပ်စုက တို့ရဲ့ မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းလေ၊ ပြီးတော့ တို့တွေက သူတို့ရဲ့ ရန်ပုံငွေကုမ္ပဏီဆီကနေ နှစ်တိုင်း ယူရို သန်းနဲ့ချီတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ရနေတာ"

သူမ၏ဖခင်က ရှင်းပြသည်။

"အဲဒါတွေကို ကျွန်မ အကုန်နားလည်ပါတယ်၊ ကျွန်မက အဖေတို့ရဲ့ သမီးပဲ၊ မိသားစုအတွက် သေချာပေါက် ထည့်စဉ်းစားမှာပေါ့”

“ဒါ့အပြင် ဒီတရုတ်နိုင်ငံက မစ္စတာကျိုးနဲ့ ပူးပေါင်းတာကလည်း ကျွန်မရဲ့ စိတ်ရူးသက်သက်ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး"

နိုရယ်သည် ဖခင်ဖြစ်သူအနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး လက်မောင်းချင်း ချိတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီမစ္စတာကျိုးက ကတိပေးထားတယ်၊ အကယ်၍ ကျွန်မက ဒီကစားပွဲမှာ ပူးပေါင်းပေးမယ်ဆိုရင် လေလံပွဲမှာ ပြခဲ့တဲ့ ဝိုင်နီမျိုး တစ်ပုလင်းကို အလကား ပေးမယ်တဲ့"

"ဒါက..."

ဖရန်စစ် ဆွံ့အသွားရသည်။

သူသည် လေလံအောင်ဈေးကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေဆဲပင်၊ ယူရို ၂.၅၅ သန်းအထိ များပြားလှသော ပမာဏကို အလကား ပေးမည်လော။

‘ဒီတရုတ်အမျိုးသားက အတိအကျ ဘာကို ကြံစည်နေတာလဲ’

ဖရန်စစ်သည် ထိုင်ခုံကို မှီလိုက်ပြီး ယင်းကိစ္စကို စဉ်းစားတွေးတောနေရင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီမစ္စတာကျိုးက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အရမ်းလည်း ကောက်ကျစ်တယ်" နိုရယ်က တိုးညင်းစွာ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"ကဲပါလေ... မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်ပါ့မယ်၊ နိုရယ်... နောက်တစ်ခေါက် မင်းအမေနဲ့ ငါ တရုတ်နိုင်ငံကို သွားတဲ့အခါ မင်းလည်း လိုက်ခဲ့ရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ အဖေ... သမီး စောင့်မျှော်နေပါ့မယ်"

...

ရှန်ဟိုင်းမြို့တွင်

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့ပြီးရုံသာ ရှိသေးသည့် ကျိုးထျန်းသည် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဟောင်ကောင်တွင် နေထိုင်ရသည်ကို မနှစ်သက်သဖြင့် ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် ထိုနေရာတွင် သူ့ကို အဖော်ပြုပေးမည့်သူလည်း မရှိရာ တစ်ယောက်တည်း နေရသည်မှာ အလွန်ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံး အရောင်းအဝယ်ဖြစ်သွားသည့် ဈေးနှုန်းအပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိနေခဲ့၏။

သန်း ၂၀ ဟူသော ပမာဏမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည့် အံ့အားသင့်စရာ ဆုလာဘ်တစ်ခုပင်။

လေလံပွဲ ပြီးနောက်တွင် သူသည် ခရစ္စတီးနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။

နောက်ထပ် သုံးနှစ်အတွင်း သူ ဤဝိုင်ကို ရောင်းချချင်သည့်အခါတိုင်း ခရစ္စတီး၏ လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့်သာ ရောင်းချရမည်ဖြစ်သည်။

လေလံပွဲ တင်မတင်ဆိုသည်မှာ သူ့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သော်လည်း ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့်သာ ဆောင်ရွက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ယင်းအချက်ကို သဘာဝကျကျပင် သဘောကျမိသည်။

၅ ရာခိုင်နှုန်းမျှသာရှိသော ကော်မရှင်ခကို သူ လက်ခံနိုင်သည်။

၎င်းတို့သည် ကနဦးက ၁၀ နှစ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုရန် အလိုရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူကမူ ၎င်းတို့ကုမ္ပဏီနှင့် လုံးဝ အကျဉ်းချမခံလိုသဖြင့် သဘောမတူခဲ့ပေ။

သူ့အစီအစဉ်အရမူ နှစ်စဉ် ဝိုင်အနည်းငယ်စီသာ ထုတ်ရောင်းရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး မပြည့်စုံသော ဝိုင်ပုလင်းများကိုသာ အရင်ဆုံး ရောင်းချမည်ဖြစ်သည်။

ဝိုင်တစ်ပုလင်း ထုတ်ရောင်းလိုက်တိုင်း လက်ကျန်ပမာဏ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဈေးနှုန်းမှာလည်း ပိုမိုမြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့် ၁၀ နှစ်တာအတွင်း တဖြည်းဖြည်းချင်းသာ ရောင်းချရန် သူ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီထိုင်လိုက်ရင်း ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည့်အခါ နိုရယ်ထံမှ ပေးပို့ထားသော စာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

'မင်းတို့ ငါ့ငါးစာကို ကိုက်မကိုက် စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့'

'မင်းတို့ ထောင်ချောက်ထဲကို ဆင်းမဆင်းဆိုတာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုအပေါ်မှာပဲ လုံးဝ မူတည်တယ်'

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြေအနေကို လုံးဝ မသိရှိသေးသော အဘိုးကြီး ဖဲလ်နှင့် သူ့သားဖြစ်သူတို့သည် ရဲတိုက်၏ စာကြည့်ခန်းအတွင်း၌ ထိုင်နေကြသည်။

ပီယဲသည် အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ဖခင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်ကို သူ သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ပီယဲ... မင်းက တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ပန်းစည်းတွေဝယ်ဖို့ ၁၀ သန်း သုံးခဲ့ပြီး တခြားလူကတော့ မြေအောက်ထဲမှာ မြုပ်နေတဲ့ ရတနာတွေကိုဝယ်ဖို့ ၁၅၀,၀၀၀ ပဲ သုံးခဲ့ရတယ်၊ ပြောစမ်း... ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ကိစ္စမျိုး မင်းဆီမှာ ဘာလို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရတာလဲ"

"အဖေ... ကျွန်တော်"

ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်း ခံရသော်လည်း ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်း မပြုဝံ့ဘဲ လက်သီးကိုသာ တင်းတင်းဆုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

"နိုရယ်က မင်းအတွက်ရော တို့မိသားစုအတွက်ပါ အရေးကြီးတယ်ဆိုရင်တောင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကြောင့် မင်းရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားကို အမှောင်ချမခံသင့်ဘူး"

ဖဲလ်သည် ဝိုင်နီဖန်ခွက်ကို ကိုင်မြှောက်လိုက်သော်လည်း ယူရို ၁,၀၀၀ ကျော် တန်ကြေးရှိသော ဤဝိုင်နီကောင်းမှာ ယခုအခါတွင် အပေါ့အပျက် အရသာမျိုးသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အမှားကို ပြင်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်၊ သွား... အဲဒီမြို့လေးကိုသွားပြီး တို့မိသားစုနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့အရာတွေကို ပြန် သိမ်းပိုက်လိုက်စမ်း"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဖဲလ်က လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ ဝတ်စုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝက်ဝံကဲ့သို့ ထွားကြိုင်းသော အမျိုးသား တစ်ဒါဇင်ကျော် အခန်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

"သူတို့ကို ခေါ်သွားပြီး အဲဒီနေရာက အပိုင်စီးမှုကို အချောသတ်လိုက်"

"ငါတို့ပြင်သစ်မြေက အရာတွေက ပြင်သစ်မြေပေါ်မှာပဲ ရှိနေရမယ်"

"ဒီတရုတ်ကောင်က သူကိုယ်သူ ဉာဏ်ကောင်းတယ် ထင်နေတာ၊ ဈေးကောင်းရဖို့ ဝိုင်ကို လေလံကုမ္ပဏီဆီ ပို့လိုက်ရုံတင်မကဘူး၊ နိုရယ်ရဲ့ ရှေ့မှာပါ လာပြီး ကြွားဝါပြသေးတယ်"

"ဟဲဟဲ... အဲဒါက အမိုက်မဲဆုံး လုပ်ရပ်ပဲ၊ သူက သူ့ကိုယ်သူ သားကောင်ဖမ်းတဲ့သူတွေရဲ့ မျက်စိအောက်ကို အရောက်ပို့လိုက်တာ"

"ပြီးတော့ သူ့မှာ သူ့ရဲ့ အစားအစာကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း လုံးဝ မရှိဘူး"

"ဒါကြောင့် သူ အရင်က လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ငါတို့တွေ ဝင်ရောက်လွှဲပြောင်းယူဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့တာ သက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားမယ်"

"နောက်ဆုံးမှာ အရာအားလုံးကို ရရှိမယ့်သူက တို့ရဲ့ 'ဖဲလ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီ' ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ပီယဲသည် မောက်မာဝင့်ကြွားနေသော သူ့ဖခင်ကို ကြည့်ပြီး သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

"အဖေ... ဆိုလိုတာက..."

"ဟမ့်" ဖဲလ်က အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"တစ်ကယ်လို့ သူက မရောင်းရင်ကော"

ပီယဲသည် ကျိုးထျန်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်နိုင်ဟု ခံစားမိသည့်အပြင် အိမ်ရာပိုင်ဆိုင်မှုမှာလည်း ထိုလူ့ထံတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

"တရားမျှတတဲ့ အရောင်းအဝယ်ပေါ့၊ တို့တွေက ဈေးကောင်းပေးမယ်ဆိုရင် သူ သေချာပေါက် ရောင်းမှာပဲ"

"မင်း သိထားရမှာက သူ့လက်ထဲမှာဆိုရင် ဒီဝိုင်တွေက ကုန်ပစ္စည်းနဲ့ ပိုက်ဆံသက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာရင်တော့ မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ လူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့အတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ဖဲလ်ဖောင်ဒေးရှင်းက နှစ်တိုင်း ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်အထိ ရှာပေးနေလဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်"

"တစ်ကယ်လို့ လူတွေက သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ငါတို့တွေဆီ ပိုပြီး လွှဲအပ်လာကြမယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့တွေ စီမံခန့်ခွဲရတဲ့ ရန်ပုံငွေက ဆယ်ဆ၊ အဆတစ်ရာအထိ တိုးပွားလာမယ်ဆိုရင် ငါက အချမ်းသာဆုံးလူသား ဖြစ်လာဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသွားပြီ"

လောဘတရားများသည် အဘိုးကြီး ဖဲလ်၏ စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့ပြီး လူငယ်လေးတစ်ဦးက သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ကြိုးကွင်းအတွင်းသို့ သူ့ကိုယ်သူ တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်သွားစေသည်။