အခန်း ၃၆၄

🍋 Chapter 364

ပီယဲသည် "အရောင်းအဝယ်" ဟူသော စကားလုံးကို ပြောလိုက်စဉ် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

အရောင်းအဝယ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် ရှိနေသည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက မည်သည့်အခါမျှ တရားမျှတလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါကို စိတ်ပင်မကူးနဲ့၊ ငါ မင်းကို မရောင်းဘူး”

“ ငါ့အိမ်ထဲက အခုချက်ချင်း ထွက်သွား”

ငါ သေရင်သေပါစေ လုံးဝမရောင်းဘူး"

ကျိုးထျန်းသည် မိမိ၏အသံကို တတ်နိုင်သမျှ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည့် ရူးသွပ်ပေါက်ကွဲလုနီးပါးပုံစံမျိုး ဖြစ်အောင် လုပ်ယူ၍ ပြောလိုက်သည်။

"အို... ငါက ဒီအိမ်ကို လိုချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး.. မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ၊ မင်းက ဒီလို ရှေးဟောင်းအိမ်တွေကို တကယ် သဘောကျတာမဟုတ်လား"

ပီယဲက နောက်ပြောင်ကျီစယ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကျိုးထျန်းသည် သူ့ကို လှည့်စားရန်အတွက် ထိုအိမ်ကို သဘောကျသည်ဟု အမှန်တကယ် ပြောခဲ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသခင်လေးမှာမူ ယခုအထိ ယုံကြည်နေဆဲပင်။

"ငါက ဝိုင်ကိုပဲ လိုချင်တာ"

"မင်းတို့ တရုတ်လူမျိုးတွေက ဝိုင်ရဲ့ အနှစ်သာရကို လုံးဝ နားမလည်ကြပါဘူး”

“ဒါ့အပြင် ဒီဝိုင်တွေက အရင်ကတည်းက ပြင်သစ်နိုင်ငံက ဖြစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အမျိုးသားအဆင့် ရတနာတွေပဲ... မင်းတို့လက်ထဲကို ဘာလို့ ရောက်နေရမှာလဲ"

"ဒါကို ငါ့ကိုပဲ ပေးလိုက်ပါလား၊ ငါက ဒီဝိုင်တွေကို သေချာ တန်ဖိုးထားပေးမယ်"

ပီယဲသည် ထိုကဲ့သို့သော ခွဲခြားဆက်ဆံတတ်သည့် စကားလုံးများကို တစ်ခါတစ်ရံ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုလေ့ရှိပြီး ၎င်းမှာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင်မူ အလွန် သဘာဝကျပြီး တရားမျှတနေသည်။

"မင်း ဘာပဲပြောပြော ငါ မရောင်းဘူး"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး... ဒါက မင်းအပေါ်မှာ မူတည်တာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း သာ ငါ့ကို မရောင်းရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သိလား"

ပီယဲသည် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းခြေထားနိုင်သည့်အလား အောက်ခြေလွတ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသရင်း မောက်မာဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီက ကောင်စီဝင်တွေ၊ မြို့တော်ဝန်၊ ကုန်သည်ကြီးများအသင်း ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ ရဲချုပ်တို့က ငါ့အဖေနဲ့ ခုလေးတင်ပဲ စကားပြောပြီးသွားပြီ”

“ဒီရတနာတွေက ပြင်သစ်လူမျိုးတွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိသင့်တယ်ဆိုတာကို သူတို့အားလုံးက ငါနဲ့ သဘောထားချင်း တိုက်ဆိုင်ကြတယ်"

"ပြီးတော့ ငါ ကြားတာတော့ ဒီမြို့ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ လုံခြုံရေးက လတ်တလောမှာ သိပ်မကောင်းဘူးဆိုပဲ"

"ဒီနားမှာ ဓားပြတွေ၊ သူခိုးတွေ၊ နောက်ပြီး မီးရှို့သမားတွေတောင် ခဏခဏ ရှိတတ်တယ်။ မင်း သာ ကံမကောင်းလို့ သူတို့နဲ့ တိုးရင် အိမ်ထဲက အရာအားလုံး အလုခံရလိမ့်မယ်"

ဤသည်မှာ ဗြောင်ကျကျ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး တရားဝင်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ရာဇဝတ်မှုလောက နှစ်ခုစလုံးကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုထားခြင်းပင်။

ကျိုးထျန်းကမူ ဤကောင်သည် လိမ်ညာနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း စိတ်ထဲက သိနေသည်။

သူ့မိသားစုတွင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် အင်အား အမှန်တကယ် ရှိပေသည်။

ထို့ပြင် ဤနေရာမှာ တရုတ်နိုင်ငံ မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းတို့သည် နိုင်ငံခြားသားများကို သဘာဝအတိုင်း ရှောင်ဖယ်တတ်ကြသည်။

တန်ဖိုးကြီးလှသော ရတနာများကို လက်ဝယ်ထားရှိသည့် တရုတ်လူမျိုးတစ်ဦးအား ပစ်မှတ်ထားကြခြင်းမှာ ပုံမှန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ပီယဲက မိမိဘာသာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် မစ္စတာကျိုး... သေချာ စဉ်းစားပါ”

“ငါတို့ဆီ ရောင်းမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဓားပြတွေရဲ့ အခိုးခံမလားဆိုတာ မင်း မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုကို လုပ်နိုင်ရမယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်ပဲလေ၊ ငွေပေးမှာပေါ့”

“ဓားပြတွေကတော့ မင်းကို တစ်ပြားမှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

"မင်း..."

ကျိုးထျန်းက သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ စကားလုံးတစ်လုံးကို ဆိုလိုက်ပြီးနောက် အသက်ရှူအောင့်ထားသည့်ပုံစံဖြင့် ဖုန်းထဲသို့ ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

"မင်း အတိအကျ ဘာလိုချင်တာလဲ"

ကျိုးထျန်း၏လေသံမှာ ခက်ထန်နေသော်လည်း သူ့သဘောထားမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ပီယဲက ချက်ချင်း ကြားဖြတ်ပြောဆိုသည်။

"ငါတို့ရဲ့ ဖဲလ်အုပ်စုက မင်းရှာတွေ့ထားတဲ့ ဝိုင်အားလုံးကို ဝယ်မယ်၊ တစ်ပုလင်းကို ယူရို တစ်သိန်းနှုန်းနဲ့!"

"တောက်... ဒီဝိုင်တွေက တစ်ပုလင်းကို အနည်းဆုံး ယူရို ၂ သန်းလောက် တန်တာကို မင်းက တစ်သိန်းပဲ ပေးချင်တာလား!"

ကျိုးထျန်းက ဖုန်းထဲသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ သာ လူသူကင်းဝေးသည့် နေရာတစ်ခုကို သေချာ ရွေးချယ်မထားပါက သူ့အတန်းဖော်များနှင့် ဆရာများမှာ သူ့ကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြပေလိမ့်မည်။

"မစ္စတာကျိုး... သိပ်ပြီး မလောဘကြီးပါနဲ့။ ယူရို တစ်သိန်းဆိုတာ နည်းတဲ့ပမာဏ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ မင်း အရင်က လေလံတင်ခဲ့တဲ့ ဝိုင်နှစ်ပုလင်း ကိစ္စကိုလည်း ငါတို့ ဆက်ပြီး အရေးယူမှာ မဟုတ်ဘူး"

"အရေးကြီးဆုံးက မင်းက ငါတို့ ဖဲလ်အုပ်စုလိုမျိုး မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ယောက်ကို ရရှိသွားတာပဲ။ ဒါက တန်ပါတယ်မဟုတ်လား"

ဖုန်းထဲတွင် ကျိုးထျန်း၏ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများနှင့် ပီယဲ၏ တစ်ခါတစ်ရံ ထွက်ပေါ်လာသော တိုးညင်းသည့် ရယ်မောသံများသာ ကြားနေရသည်။

"တစ်ပုလင်းကို ယူရို သုံးသိန်း၊ မဟုတ်ရင် ငါ ဒီပုလင်းတွေ အားလုံးကို ရိုက်ခွဲပစ်မယ် ဘယ်သူမှ ရမှာမဟုတ်ဘူး"

ကျိုးထျန်းသည် မိမိ၏ နောက်ဆုံး ခုခံမှုအဖြစ် သေကုန်တိုက်ပွဲဝင်မည့်အလား စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို သေချာ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်မှ ပီယဲသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပုံရပြီး သူက တစ်စုံတစ်ဦးအား စကားပြောနေသကဲ့သို့ ကျိုးထျန်းက ခပ်ရေးရေး ကြားလိုက်ရသော်လည်း သူ့ကို ပြောခြင်းမဟုတ်ပေ။

'သူ သူ့အဖေဆီ ဖုန်းဆက်တာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလောက် ကိစ္စလေးကိုတောင် သူ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘူး၊ တကယ့် အမှိုက်ပဲ'

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ပီယဲ၏ အသံက ဖုန်းထဲမှ တစ်ဖန် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သဘောတူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အရင်ဆုံး ပစ္စည်းကို စစ်ဆေးဖို့ လိုမယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ငါ့လူတွေကို ဖုန်းပေးလိုက်"

သူ့သက်တော်စောင့်များကို ညွှန်ကြားချက်များ ပေးပြီးနောက် ပီယဲနှင့် သူ့အဖွဲ့သည် အိမ်ဂေဟာသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် မြေအောက်ဝိုင်သိုလှောင်ခန်း၏ အပေါ်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ပထမဆုံး ဝိုင်တစ်ပုလင်းကို သာမန်ကာလျှံကာ ပြန်လည်ဖုံးအုပ်ထားသည့် မြေအောက်ခန်းထဲမှ သူ့လူများက ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

မျက်မှန်တပ်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူတစ်ယောက်က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ့အကျီအိတ်ကပ်ထဲမှ လက်အိတ်တစ်စုံကို ထုတ်ယူကာ စွပ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုဝိုင်ပုလင်းကို ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်လိုက်သည်။

သူသည် ၁၅ မိနစ်အပြည့်အဝ စစ်ဆေးပြီးနောက်မှသာ လှည့်ကြည့်ကာ ပီယဲအား အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဤအချက်က ပီယဲအား အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားစေသဖြင့် သူ့မျက်ခုံးများပင် ပင့်တက်သွားရသည်။

သူက လူများကို အောက်သို့ဆင်း၍ ဝိုင်ပုလင်းများကို ရေတွက်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ထိုမြို့သို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်များ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး လာရောက်ရန် စီစဉ်လေသည်။

၎င်းတို့သည် ညနက်ပိုင်းအထိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုသခင်လေးသည် သူ အလိုရှိသော အရာအားလုံးကို ယူဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။

ယခုမူ ကျိုးထျန်းတစ်ယောက် သွားဖြဲ၍ အူလှိုက်သည်းလှိုက် ရယ်မောရန် အလှည့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဒီငအကောင်၊ တကယ့်ကို ငွေဖြုန်းတဲ့ကောင်ပဲ"

"ဝိုင်စုစုပေါင်း ၈၇ ပုလင်း၊ ယူရို ၂၆.၁ သန်း လက်ထဲ ရောက်လာပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း မနည်းလှဘူးဆိုတော့ ဒါက လုံးဝ အလကားရတာတော့ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် ဤကိစ္စကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပတ်ကတည်းက စတင်စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့လူများကို ပုလင်းခွံအားလုံးကို စုဆောင်းခိုင်းခဲ့ပြီး သိုလှောင်ထားနိုင်သည့် ပုလင်းများအပြင် ပျက်စီးသွားသော ဝိုင်များမှ ကျန်ရှိသည့် ပုလင်းခွံများနှင့် ကွဲကြေနေသော ပုလင်းပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ရှိနေခဲ့သည်။

ဤဝိုင် ၈၇ ပုလင်းမှာ ဝိုင်မှလွဲ၍ ပုလင်းခွံ၊ တံဆိပ်နှင့် အလုံပိတ်စနစ်များ အားလုံးမှာ မူလပစ္စည်းအစစ်အမှန်များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ စွန့်ပစ်ထားသော ဝိုင်ပုလင်းခွံများမှ ရရှိလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဂျက်ဆီအား မှောင်ခိုအင်တာနက်မှတစ်ဆင့် ဥရောပရှိ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အတုအပပြုလုပ်သူတစ်ဦးနှင့် ဆက်သွယ်ခိုင်းခဲ့သည်။

ထိုကောင်မှာ တစ်ကိုယ်တော်လှုပ်ရှားသူ မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် လှုပ်ရှားနေသည့် အတုအပပြုလုပ်ရေးအဖွဲ့တစ်ခု ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပီကာဆို၊ ဗန်ဂိုးနှင့် ရက်ဘရန့်တို့၏ လက်ရာမြောက် ပန်းချီကားများမှစ၍ ဗြိတိန်ဘုရင်မကြီး၏ ရတနာများအထိ ၎င်းတို့တွင် အားလုံးကို အတုပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည့် သမိုင်းကြောင်း ရှိခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ အထူးကျွမ်းကျင်မှုမှာ တစ်ဝက်အစစ်ဖြစ်သော အတုအပများကို ဖန်တီးခြင်းပင်။

ဥပမာအားဖြင့် အနှစ် ၃၀၀ သက်တမ်းရှိ ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို အတုပြုလုပ်ရန်အတွက် ၎င်းတို့သည် တူညီသော သက်တမ်းနှင့် ဒေသမှ ရှေးဟောင်းပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရှာဖွေကာ ပတ္တူစနှင့် ဘောင်ကို ချန်လှပ်၍ ဆေးသုတ်မှုများကို ဆေးကြောပစ်ပြီးနောက် ရှေးဟောင်းစတိုင် ဆေးများကို ၎င်းတို့၏ အထူးနည်းလမ်းများဖြင့် ရောစပ်အသုံးပြုကြသည်။

အနှစ် ၂၀ ကျော်အတွင်း ၎င်းတို့၏ လက်ရာတစ်ခုမျှ ဖော်ထုတ်ခြင်းမခံခဲ့ရဖူးဘဲ ၎င်းတို့၏ အတုအပ အများအပြားမှာ လက်ရှိတွင် ဗြိတိသျှပြတိုက်နှင့် လူဗာပြတိုက်တို့တွင် ပြသထားခြင်းခံရဆဲပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပန်းချီကားအစစ်အမှန်များမှာမူ မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် သူဌေးကြီးများ၏ ဧည့်ခန်းများတွင် အလှဆင်ပစ္စည်းများအဖြစ် အများဆုံး အသုံးပြုနေကြပြီဖြစ်သည်။

ပြတိုက်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ထိတွေ့ခြင်း၊ စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် စက်ပစ္စည်းများ အသုံးပြုခြင်းဖြင့်ပင် မည်သည့် အရာကိုမျှ ရှာဖွေနိုင်ခြင်းမရှိရာ ပီယဲ ခေါ်ဆောင်လာသည့် စစ်ဆေးရေး ကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

ဤလူများကို မငှားရမ်းမီက သူသည် စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ရာ ဈေးကွက်ထဲရှိ ၁၉၈၂ လာဖိုက်ဝိုင်များ၏ ထက်ဝက်မှာ ၎င်းတို့ အတုပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ အလွယ်တကူ အတုမှန်းသိသာသော အမျိုးအစား မဟုတ်ဘဲ လာဖိုက်အစစ်အဟန်မျိုး ဖြစ်သည်။

အထင်ကြီးစရာအကောင်းဆုံး အချက်မှာ ၎င်းတို့သည် လာဖိုက်ဝိုင်အသစ်ကို ဓာတုပစ္စည်းများနှင့် ရောစပ်ထားသဖြင့် ဝိုင်မြည်းစမ်းသူများပင် မရိပ်မိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြဿနာမှာ ကျိုးထျန်း၏ ဝိုင်တံဆိပ်များမှာ ပိုဟောင်းလွန်းနေပြီး ဝိုင်အစစ်၏ အရသာမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို မည်သူမျှ မမြည်းစမ်းဖူးခြင်းပင်။

ဤကောင်များသည်လည်း မိမိဘာသာ မြည်းစမ်းကြည့်နိုင်မည်မဟုတ်သလို ကျိုးထျန်းကလည်း ၎င်းတို့ကို မြည်းစမ်းရန် ပုလင်းတစ်လုံး ဖွင့်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက အလွန်အမင်း ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အရသာပိုင်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး ကျိုးထျန်း၏ တောင်းဆိုချက်အရ ဝိုင်ထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခု ထည့်သွင်းရန်အတွက် သေးငယ်သော ပြက်လုံးတစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဤအချက်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးဖြစ်ရာ အဘိုးကြီးဖဲလ်၏ စရိုက်အရ သူသည် ဤကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများကို မိမိတစ်ယောက်တည်း သိမ်းဆည်းထားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဘဏ္ဍာရေးနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကဏ္ဍတွင် ရှိနေသူဖြစ်ရာ လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အဆက်အသွယ်များ၊ အထူးသဖြင့် အထက်တန်းလွှာများနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။

ထို့ပြင် ဤသက်တမ်းရင့် ဝိုင်များသည် အထက်တန်းလွှာများနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန်အတွက် အလွန်အစွမ်းထက်သော ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။