အခန်း ၃၇၄

🍋 Chapter 374

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးထျန်း၌ မေးခွန်းသုံးခု ရှိနေသည်။

ဘာကြောင့်လဲ

ငါ ဘာလုပ်မိလို့လဲ

ဟယ်ဝေရွှမ်းက ဘာလို့ ခုမှ အချဉ်ဓာတ်ပေးရတာလဲ

ဤမဖြေရှင်းနိုင်သော နက်နဲသည့် ပဟေဠိသုံးခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဝဲလည်နေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးက ညစာစားရန် နေခဲ့ဖို့ တကယ်ပင် သဘောတူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ ခံစားလိုက်ရပြီး ဆိုးရွားသောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်တော့မည်ဟု အာရုံရလိုက်သည်။

'တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား'

'မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါနဲ့ သူနဲ့ ဘာပဋိပက္ခမှလည်း မရှိဘဲနဲ့ အဲဒီလောက်အထိတော့ မဆိုးလောက်ပါဘူး'

'ပြီးတော့ ဒီအမျိုးသမီးက ငါ့အပေါ် အမြဲတမ်း သဘောကောင်းခဲ့တာပဲ၊ ငါ့ကိုလည်း တစ်ခါမှ မလိမ်ဖူးဘူး၊ အခု သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ'

ကျိုးထျန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ စိတ်ထဲကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားရင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် သူ၏အကြည့်ကို ခံစားမိသော်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း အကြည့်ချင်း မဆုံဘဲ အခန်းတွင်းရှိ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကိုသာ လိုက်လံကြည့်ရှုနေပြီး သူမ၏မျက်လုံးနှင့် မျက်နှာအမူအရာတို့တွင် ပုံမှန်ထက် ထူးခြားသော ကွဲပြားမှုအချို့ ရှိနေသည်။

သူမ ဝမ်းနည်းနေသလား သို့မဟုတ် ပျော်နေသလားဆိုသည်ကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။

'သူမရဲ့ အမူအရာက မှားနေတယ်၊ အခြေအနေကလည်း မှားနေတယ်၊ မျက်နှာသွင်ပြင်ကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး’

‘ငါ့ထင်တော့ သူ အခန်းထဲကို ဝင်လာပြီးနောက် တစ်ခုခုကို မြင်သွားလို့ နောက်ဆုံးမိနစ်ကျမှ စိတ်ပြောင်းသွားတာ ထင်တယ်'

ကျိုးထျန်းသည် သူမ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်၍ အခန်းပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ရိုးရှင်းသော အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းများနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တီဗီစင်ပေါ်ရှိ သူတို့မိသားစု သုံးယောက်၏ ဓာတ်ပုံပေါ်၌ အကြည့်က ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

'ဓာတ်ပုံ၊ မိသားစုဓာတ်ပုံ၊ မိသားစုလား'

'ငါတို့မိသားစုရဲ့ လူနေမှုပုံစံကို မြင်ပြီးတော့ သူနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သလိုမျိုး ခံစားသွားရတာလား'

'ငါတို့က သာမန်မိသားစုတစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား'

ဤသို့တွေးမိပြီး ကျိုးထျန်းသည် သူ၏နဖူးကို ရိုက်လိုက်မိသည်။

'ဟုတ်သားပဲ၊ ငါတို့က သာမန်မိသားစု ဖြစ်ပေမဲ့ ဟယ်ဝေရွှမ်းက မှမဟုတ်တာ၊ သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက ချမ်းသာလာတာပဲ’

‘ပေါင်ကောဆီက အချက်အလက်တွေအရဆိုရင် သူမ မွေးပြီးကတည်းက သူမအဖေက အကြီးအကျယ် ချမ်းသာလာပြီး သူမ အသက်သုံးနှစ်မှာ ပေကျင်းမှာ ပေါင်ကောရဲ့ ပင်မစတိုးဆိုင်ကြီးကို ထူထောင်ခဲ့တာ'

'ဒါကြောင့် သူက ကလေးဘဝကတည်းက သာမန်လူတွေရဲ့ ဘဝကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူးပေါ့'

ကျိုးထျန်းသည် ဟယ်ဝေရွှမ်း အဘယ်ကြောင့် မနာလိုဝန်တိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာရကြောင်းကို စတင်နားလည်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

'မိသားစုလား၊ ဒါမှမဟုတ် သာမန်ဘဝတစ်ခုကို တမ်းတတာလား'

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက မိသားစု သံယောဇဉ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာ သေချာတယ်'

'ဒီလို သာမန်မိသားစု ညစာစားပွဲလေးက သူမရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ဒီလောက်အထိ လှုပ်ခတ်သွားစေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး'

ကျိုးထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လက်ခံလိုက်ရသည်။

သာမန်လူများ မနာလိုဖြစ်မည့် အရာအားလုံးက သူမ၏ လက်တစ်ကမ်းတွင် အလွယ်တကူ ရှိနေသဖြင့် သူမအတွက် မည်သည့်ဆွဲဆောင်မှုမျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤကဲ့သို့ သာမန်ကျကျ နေ့စဉ်လူနေမှုဘဝကသာ ဤကဲ့သို့ အလိုလိုက်ထားရသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ သမီးပျိုအတွက် ထူးခြားသည်ဟု ခံစားရစေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယင်းက သန်မာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် သူမ ပေးဆပ်လိုက်ရသော တန်ဖိုးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

'ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီတာဝန်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီပဲ'

သူသည် အစက ဤတာဝန်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လူတိုင်းတွင် မတူညီသော အားနည်းချက်ကိုယ်စီ ရှိကြကြောင်းကို နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မီးဖိုချောင်ထဲတွင် အလုပ်ရှုပ်နေသော သူ၏မိဘများသည် သူတို့နှစ်ဦး ဘာလုပ်နေကြသည်ကို ရံဖန်ရံခါ ချောင်းကြည့်နေကြသည်။

သူတို့သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ ရင်းနှီးသော အမူအရာမျိုး မရှိသည့်အပြင် ပုံမှန်စကားပြောဆိုခြင်းပင် မရှိကြရာ သက်ကြီးရွယ်အို ဇနီးမောင်နှံ စိတ်ကူးယဉ်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။

"လောင်ကျိုး... ငါတို့ ဒီမှာ ရှိနေလို့ သူတို့တွေ စိတ်မလွတ်လပ် ဖြစ်နေကြတာလား"

"မိန်းမရာ... ငါတို့ ထင်တာ မှားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့သားမှာ ဟိုကျောင်းနေဖက် မိန်းကလေးလည်း ရှိသေးတာပဲ၊ ဒါက သာမန်သူငယ်ချင်း သက်သက်ပဲ နေမှာပါ"

"သာမန်သူငယ်ချင်းက ညစာစားဖို့အထိ နေခဲ့ပါ့မလား"

သူ၏မိခင်က မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့လည်း ကျွန်မတို့သားက ရှုံးတာမှ မဟုတ်တာ၊ ရှင်က ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ"

ကျိုးကျန့်ခန်သည် သူ၏ဇနီးကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်က လုံးဝကို အသားထဲက ထွက်သည့် နှစ်ခွစံနှုန်းပင်။

သူ့မှာမူ WeChat တွင် အမျိုးသမီးဖောက်သည်များ သို့မဟုတ် အမျိုးသမီး ကျောင်းနေဖက်များ၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်ပင် ထားရှိခွင့်မရှိသော်လည်း သူ၏သားဖြစ်သူ၏ ပိုမိုရှုပ်ထွေးသော အစီအစဉ်များကမူ သူမကို ပို၍ ပျော်ရွှင်စေသည်။

၎င်းမှာ ချွေးမကိုသာ အရေးစိုက်ပြီး သမီးကို အရေးမစိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။

သူတို့သည် သားဖြစ်သူတွင် ရည်းစားတစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက်ရှိပြီး အိမ်ထောင် ရှစ်ကြိမ် ကျလျှင်ပင် ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်သော်လည်း သမီးဖြစ်သူသာ အနိုင်ကျင့်ခံရပါက မိဘအများစုသည် ဓားမကိုင်ကာ တံခါးကို ဝုန်းဒိုင်းကြဲ သွားကြပေလိမ့်မည်။

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ ကျွမ်းကျင်သော စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ကြရာ မိနစ် ၂၀ ခန့်အတွင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အအေးဟင်းအပါအဝင် ဟင်းပွဲ ဆယ်ပွဲခန့်ကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားခဲ့သည်။

အစားအစာ၏ အရသာမှာ ပေါင်ကော၏ စားသောက်ဆိုင် သို့မဟုတ် သူ၏ ထျန်းရှီဟွေ့နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း အိမ်တွင် စားသောက်ရခြင်းမှာ အရသာသက်သက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ နွေးထွေးမှုနှင့် သံယောဇဉ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးက ကျိုးထျန်းအတွက် ဤမျှ ခမ်းနားသော ဟင်းပွဲများကို အလုပ်ရှုပ်ခံ ပြင်ဆင်ပေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ တိတ်တဆိတ် ချဉ်နေခဲ့သည်။

'အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလျာတွေက သူမကို မချဉ်စေခဲ့ပေမဲ့ ဒီအိမ်ချက်ဟင်း အနည်းငယ်ကတော့ သူမကို ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်၊ ကြည့်ရတာ ငါခန့်မှန်းတာ မှန်သွားပြီပဲ'

သူ၏မိဘများက ဟင်းပွဲများကို ဆက်တိုက်ချပေးရင်း အဓိက ဟင်းလျာအချို့ကို ပြင်ဆင်နေစဉ် ကျိုးထျန်းသည် ဇွန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ဟင်းအချို့ကို စတင်စားသောက်လိုက်သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်းမှ သူ့ကို အထင်သေးသလို ကြည့်လိုက်သဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။

သူ၏မိခင် မတော်တဆ လျှောက်လာသည့် အချိန်အထိပင်။

"သမီးဟယ်... အရင်စားနှင့်နော်၊ အန်တီတို့အိမ်က အမြဲတမ်း ချက်ပြီးတာနဲ့ ပူပူနွေးနွေး စားတတ်ကြတာ၊ လူကြီးလူငယ် ခွဲခြားမနေပါနဲ့"

[ဒင်~... ဟယ်ဝေရွှမ်းထံမှ အချဉ်ဓာတ် +၁၈]

ကျိုးထျန်းသည် သူမ၏ အကြည့်နှင့် သဘောထားကို ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ မိသားစုသည် စည်းကမ်းကြီးပြီး စနစ်တကျ ရှိလှသဖြင့် လူကြီးများ စားသောက်သည်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ပုံစံကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူမ၏ ကြီးပြင်းလာမှုမှာ ကျိုးထျန်းကဲ့သို့ လွတ်လပ်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွန်တင်းကျပ်သော အခြေအနေများအောက်တွင် ရှိခဲ့ရမည် သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ တမ်းတသောအရာမှာ သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး နွေးထွေးသော မိသားစု ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိသားစု သံယောဇဉ်သာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

‘ပြောရရင် သူမအဖေက အရမ်းချမ်းသာတော့ အလုပ်အရမ်းရှုပ်မှာပဲ၊ ဒါကြောင့် သူ ငယ်ငယ်တုန်းက မိသားစုနဲ့ အထိအတွေ့ သိပ်ရှိခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး'

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ၏မိဘများသည် နောက်ဆုံးတွင် အလုပ်ပြီးသွားကာ လေးယောက်သား ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

အိမ်ထောင်ဦးစီးပီပီ ကျိုးကျန့်ခန်သည် အရက်ပုလင်းကို သဘာဝကျကျ ထုတ်ယူကာ ဖန်ခွက်ထဲသို့ ငှဲ့လိုက်သော်လည်း ၃ ငုံခန့် သောက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ဇနီးက စိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကာ ပုလင်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်ရသည်။

[ဒင်~... ဟယ်ဝေရွှမ်းထံမှ အချဉ်ဓာတ် +၂၅]

'ဒီအမျိုးသမီးကတော့...'

ကျိုးထျန်း သက်ပြင်းချကာ နဖူးကို ပွတ်လိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီးက ဤကဲ့သို့သော မိသားစု ဒရာမာများကို ကြည့်ရသည်ကို သဘောကျနေသည်။

‘ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ အဖေပဲ အနစ်နာခံရတော့မယ်’

ကျိုးထျန်းသည် ကြီးမားပြီး နီရဲကာ အရည်ရွှမ်းသော ဝက်သားနီချက်တစ်တုံးကို ညှပ်၍ သူ၏အဖေရှေ့တွင် ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဝါး... ဒီအသားကတော့၊ မေမေ... မေမေ့လက်ရာက ပိုကောင်းလာပြန်ပြီနော်"

သူက တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရင်း သူ၏အဖေကို ချဲ့ကားကာ မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်ရာ ကျိုးကျန့်ခန်ကို ဒေါသထွက်သွားစေပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် အနည်းငယ်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်လိုက်ရတော့သည်။

အဘိုးကြီးကျိုး၏ သွေးတိုး၊ သွေးတွင်းအဆီဓာတ်မြင့်မားခြင်းနှင့် ဆီးချိုရောဂါတို့က လုံးဝ ပျောက်ကင်းသေးသည်မဟုတ်ရာ သူ၏ စားသောက်မှုကို ကန့်သတ်ထားရဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သိက္ခာမကျစေရန် ချက်ချင်းပင် "ဂရုစိုက်စိုးရိမ်ဟန်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်ခြင်း" ကို စတင်လိုက်တော့သည်။

"သား... အခုတလော ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ရလဲ၊ အလဟဿ မဖြုန်းနဲ့ဦး၊ အိမ်ကို ယူလာခဲ့၊ မင်းမေမေကို အပ်ပြီး စုခိုင်းလိုက်"

"ဟုတ်တယ် သားရဲ့၊ သားက ငယ်သေးတော့ အနာဂတ်အတွက် စဉ်းစားရမယ်၊ ဒီလောက်အထိ လက်ဖွာလို့ မဖြစ်ဘူး၊ မေမေ ပိုက်ဆံ သိမ်းပေးထားမယ်"

မိခင်ဖြစ်သူက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးကျန့်ခန်က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး 'ကဲ... မင်း ဘယ်လို ကြွားဦးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့' ဟု တွေးလိုက်သည်။

သားအဖနှစ်ဦး၏ ကြောင်နှင့်ကြွက် ကစားပွဲကို ကြည့်ရင်း ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ကြည်ပြီး ပြုံးခဲလှသော ဟယ်ဝေရွှမ်းသည်ပင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။

[ဒင်~... ဟယ်ဝေရွှမ်းထံမှ အချဉ်ဓာတ် +၆၆]

ကျိုးထျန်းသာ ဤအမျိုးသမီးကို အချိန်အတော်ကြာ မသိခဲ့ပါက သူမသည် အခြားသူများ၏ မိသားစု မသင့်မြတ်မှုကို ကြည့်ပြီး ပျော်ရွှင်တတ်သူတစ်ယောက်ဟု သေချာပေါက် ထင်မိပေလိမ့်မည်။

"သမီးလေးဟယ်... ဟင်းစားဦးနော်၊ သား... သမီးလေးဟယ်ကို ဟင်းထည့်ပေးလိုက်ဦး"

သူ၏မိခင်က ကျိုးထျန်း၏ ပန်းကန်လုံးထဲသို့ ဟင်းများကို ဆက်တိုက် ထည့်ပေးနေသည်။

ကျိုးထျန်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ပန်းကန်လုံးမှာ အခြားသူများထက် တစ်ဆိုဒ် ပိုကြီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ဟင်းများဖြင့် တောင်လို ပုံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မေမေ... သား ဒီလောက်အများကြီး မစားနိုင်ဘူး"

"ဘာလဲ... တစ်ယောက်တည်း နေတာ ကြာသွားတော့ ဟင်းတွေ ရွေးစားတတ်နေပြီလား"

"ကြည့်စမ်း... ဘယ်လောက်တောင် ပိန်သွားလဲ၊ လူရုပ်တောင် မပေါက်တော့ဘူး၊ ပိုစားရမယ်"

မိခင်ဖြစ်သူကသာ သင့်ကို ပိန်သည်ဟု ထင်မြင်တတ်သည့် အခြေအနေမျိုး ရှိတတ်ရာ ယင်းက သင့်ကို စားချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မစားချင်သည်ဖြစ်စေ စားရမည်ဟု အမိန့်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူ သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းငုံ့စားလိုက်ရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိသွားခဲ့သည်။

ဤသည်က သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ရယ်မောခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။