အခန်း ၃၇၇

🍋 Chapter 377

ကျိုးထျန်း ချက်ချင်းပင် မမေးခဲ့သင့်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အချို့အရာများမှာ သူ မသိသင့်သောအရာများ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုကဲ့သို့ပင် သူ အလွန်အမင်း အနေရခက်လှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သို့သော် ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤအရာများကို စိတ်ထဲ၌ ကြာမြင့်စွာ မြိုသိပ်ထားခဲ့ရမှန်း သိသာလှပြီး သူမအနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်အား ဖွင့်ပြောရန် လိုအပ်နေပုံရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖွင့်ပြောလိုက်ခြင်းက ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေခြင်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ရာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုထုံးတစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ထင်ရသည်။

"မင်းအဖေရဲ့ ကုသမှုက ဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲ" ကျိုးထျန်း သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပိုမိုဆွပေးမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို အမေရိကန်က အထူးကုဌာနတစ်ခုမှာ ကုသပေးနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ မကောင်းဘူး"

ဟူး...

ကျိုးထျန်း တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူမအဖေ၏ အခြေအနေမှာ တကယ်ပင် စိုးရိမ်ရပုံရသည်။

မိသားစု၏ ငွေကြေးအင်အားအရ ငွေကြေးအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ နည်းလမ်းမှန်သမျှကို အသုံးပြုခဲ့ကြမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ရောဂါဆိုးကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ လူသားတို့၏ စွမ်းအားက အလွန်သေးငယ်ပြီး အားကိုးရာမဲ့လှသည်ဟု ထင်ရသည်။

"သူ့မှာ မပြည့်သေးတဲ့ ဆန္ဒတွေ ရှိသေးလား"

"ရှိတယ်"

သူမက စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့်သာ ပြန်ဖြေခဲ့သော်လည်း မျက်လုံးများက ခိုင်မာနေခဲ့ရာ သူမအဖေ၏ ဆန္ဒများကို သူမ သေချာပေါက် သိရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ဒါဆို... မင်း အဲဒါတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလား"

"ခက်လိမ့်မယ်"

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် လိုရင်းတိုရှင်းသာ ပြောဆိုတတ်သော်လည်း မိမိ၏ ဆိုလိုရင်းကို အမြဲတမ်း တိကျစွာ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။

'သူမလိုလူတောင် ခက်တယ်လို့ ပြောရင် ဒါက အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်'

ဤအမျိုးသမီးက အမြဲတမ်း အရာရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသူကဲ့သို့ ပြုမူတတ်ရာ သူမပင် ခက်ခဲသည်ဟု ဆိုပါက သူလည်း မည်သို့မျှ ကူညီနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"အင်း... ငါ ထင်တာတော့၊ မင်းနဲ့ မင်းအဖေကြားမှာ မပြေလည်သေးတဲ့ ပဋိပက္ခတစ်ခုခု ရှိနေတာလား"

ကျိုးထျန်း ရုတ်တရက် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အတွေးပေါက်၍ လျှောက်ပြောခြင်းမဟုတ်ဘဲ အကဲခတ်မှုအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမနှင့် သူမအဖေတို့သာ အမှန်တကယ် ရင်းနှီးပါက ယခုကဲ့သို့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့မိသားစု သုံးယောက်၏ ပျော်ရွှင်စရာ မြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် ယခုကဲ့သို့အထိ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သန်မာလွန်းသော သူမမှာ ယခုကဲ့သို့ ငိုကြွေးနိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ သူမအနေဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခြင်းကို ပြသနေသည်။

ခန့်မှန်းချက်အရမူ ဟယ်ဝေရွှမ်းနှင့် သူမအဖေကြားက ပြဿနာမှာ သူမ၏ မိခင်နှင့်သာ အဓိက သက်ဆိုင်ပေလိမ့်မည်။

မိဘဟူသည်မှာ ဘဝတွင် ရွေးချယ်ခွင့် သို့မဟုတ် ရှောင်လွှဲခွင့် မရှိသော တစ်ခုတည်းသော အခန်းကဏ္ဍ ဖြစ်ပြီး ကောင်းချီးတစ်ခုလား သို့မဟုတ် ကံဆိုးမှုတစ်ခုလား ဆိုသည်မှာ ကံတရားအပေါ်၌သာ မူတည်သည်။

ကျိုးထျန်းကမူ ကံကောင်းခဲ့သည်။

သူ၏မိဘများသည် သာမန်လူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကဏ္ဍစုံတွင် အလွန်ကောင်းမွန်ကြသည်။

"ဟက်... နင် တော်တော်လေး ပါးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ငါ့ထက် ပိုတော်တဲ့လူတွေကို မုန်းတယ်"

ဟယ်ဝေရွှမ်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း သူမ၏ မကျေနပ်မှုကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

သို့သော် သူမက ဟန်လုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူမ ပြောသကဲ့သို့ တကယ်တမ်း မုန်းတီးနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ စိတ်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်သွားသဖြင့် မာနတစ်ခုကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ ပြုမူခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ အသက်တစ်နှစ်သမီးအရွယ်တုန်းက အမေက ယာဉ်တိုက်မှုနဲ့ ဆုံးသွားခဲ့တာ"

ဟယ်ဝေရွှမ်းက အခြားသူတစ်ပါး၏ အကြောင်းကို ပြောနေသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

မိမိ၏ အရင်းနှီးဆုံး ဆွေမျိုးသားချင်းတစ်ဦး၏ သေဆုံးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ဗလာကျင်းနေသော မျက်လုံးများက ယင်းမှာ အရေးမပါသော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ဘဝနှင့် အလွန်ဝေးကွာလွန်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို သူမ၏မိခင် ခွဲခွာသွားချိန်တွင် အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် သူတို့ကြားက သံယောဇဉ်မှာ အလွန်အားနည်းပြီး မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤအချက်က ဤအမျိုးသမီး၏ စရိုက်နှင့် အပြုအမူများမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက မိခင်မေတ္တာ ကင်းမဲ့ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟူသော ကျိုးထျန်း၏ ယခင်သံသယကို အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ကံဆိုးမှုတွေကတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တကယ် နှမြောဖို့ကောင်းတာပဲ၊ မင်းအမေက တော်တော်လေး လှမှာ သေချာတယ်"

ကျိုးထျန်း လေထုကို ပေါ့ပါးသွားစေရန်အတွက် စကားဝိုင်းကို ပိုမိုပေါ့ပါးသော လမ်းကြောင်းသို့ တမင်တကာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ငါလည်း ဓာတ်ပုံပဲ မြင်ဖူးတာ၊ သူက တော်တော်လှပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့လောက်တော့ မလှဘူး"

ဟယ်ဝေရွှမ်းက သဘာဝကျကျပင် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို သူမတစ်ဦးတည်းသာ ပြောနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယင်းက ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်းလား သို့မဟုတ် အမှန်တရားလား ဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း အမှန်တရား ဖြစ်လျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုခြင်းမှာ မသင့်တော်လှပေ။

"ထားပါတော့၊ ဒါနဲ့ အဲ့ဒါက မင်းအဖေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"တိုက်ရိုက်ကို ဆိုင်တာပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီယာဉ်တိုက်မှုက ငါ့အဖေကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာမို့လို့ပဲ"

ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသ သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်များ မရှိဘဲ သူမ၏ ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်မှုသာ ရှိနေခဲ့သည်။

"အဲဒီညက ငါ့မိဘတွေက ညစာစားပွဲတစ်ခုကနေ အိမ်ပြန်လာကြတာ၊ ငါက ငယ်သေးတော့ အိမ်မှာ ကလေးထိန်းနဲ့ ကျန်ခဲ့တာပေါ့"

"အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ယာဉ်တိုက်မှု ဖြစ်ခဲ့တာပဲ"

"တိုက်မိတဲ့ တခြားကားလည်း မရှိဘူး၊ ဘာမတော်တဆမှုမှလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အမှားသက်သက်ပဲ"

"ငါ့အဖေက မူးပြီး ကားမောင်းရာကနေ လမ်းဘေးက ထင်းရှူးပင်ကို ဝင်တိုက်မိတာ"

"ပြီးတော့ ငါ့အမေက ထိုင်ခုံခါးပတ် မပတ်ထားမိလို့ အဲဒီနေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး ဆုံးသွားခဲ့တာ"

သူမသည် အခြားသူတစ်ပါး၏ အကြောင်းကို ပြောနေသကဲ့သို့ သူမ၏ စကားလုံးများတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအေးစက်မှုမှာ သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို မြိုသိပ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ဝမ်းမနည်းဟန် တမင် ဆောင်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျိုးထျန်း အာရုံခံမိသည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဝမ်းနည်းခြင်းဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့ ရှိသည်ကို မေ့လျော့နေပြီ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူမ၏ စကားအရဆိုလျှင် သူမမိခင်၏ သေဆုံးမှုမှာ သူမအဖေ၏ တာဝန်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုင်ခုံခါးပတ် မပတ်ထားခြင်းကလည်း အမှားတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အဓိက အကြောင်းရင်းမှာမူ သေချာပေါက် ကားမောင်းသူကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် သူမအဖေကြားတွင် ပဋိပက္ခများနှင့် မပြေလည်မှုများ ရှိနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အရာများသည် ပြန်လည်ပြေလည်သွားနိုင်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ထာဝရ နောင်တနှင့် ဖွင့်မပြောနိုင်သော အမှတ်တရများအဖြစ် ကျန်ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ခေတ်ဟောင်း မိဘများ၏ သဘောထားအရ သူတို့သည် ဤကိစ္စအတွက် သမီးဖြစ်သူအား အနူးအညွတ် တောင်းပန်လိမ့်မည်မဟုတ်သလို ထုတ်ပင် မပြောလိုကြသဖြင့် သူတို့ကြားက စိတ်ဝမ်းကွဲမှုမှာ ပိုမိုတင်းကျပ်လာရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားသောအရာ တစ်ခုခု ဖြစ်မလာပါက ဤသားအဖနှစ်ဦးသည် ဤကိစ္စကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မံထုတ်ပြောကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခုအခါ အဘိုးကြီးမှာ ဘဝ၏ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သမီးဖြစ်သူနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်လိုပုံရသည်။

ကျိုးထျန်း သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်ပြီးနောက်

"ဒါဆို မင်းအဖေက ပြင်းပြင်းထန်ထန် နေမကောင်းဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှ မင်းအမေရဲ့ ကိစ္စကို ထုတ်ပြောလာတာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့ကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး၊ ခွင့်လွှတ်ပိုင်ခွင့်လည်း ငါ့မှာ မရှိဘူး၊ သူက ငါ့ကို မဟုတ်ဘဲ ငါ့အမေကိုပဲ တောင်းပန်သင့်တာ"

"ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သူက ပြန်လည်သင့်မြတ်ချင်ပြီး သူ့အမှားကို ဝန်ခံခဲ့တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"လူက သေသွားပြီပဲ၊ အခုမှ ဘာလုပ်လုပ် နောက်ကျသွားပြီ၊ ဘာထူးမှာလဲ"

ဟယ်ဝေရွှမ်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခင်ကကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကျိုးထျန်း အိမ်မှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမ အတော်အတန် တည်ငြိမ်သွားပုံရသည်။

မိသားစု၏ သဟဇာတဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်စရာ မြင်ကွင်းကသာ သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယင်းက သူမကို စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ရသလောက် အေးစက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်တွင် မိသားစု သံယောဇဉ်ကို တမ်းတနေခြင်းကို ပြသနေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားရင် အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားတာပဲ၊ ဘယ်လောက်ပဲ ပိုက်ဆံချမ်းသာပါစေ နောင်တတွေကိုတော့ ပြန်ဝယ်လို့မရဘူး မဟုတ်လား"

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ကျိုးထျန်း၏ စကားထဲမှ ဆိုလိုရင်းကို အာရုံခံမိသွားသဖြင့် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ပြန်လွှဲကာ ဆိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

"ငါ့မိသားစုလိုပေါ့၊ ငါ့မိဘတွေက နေ့တိုင်း အိမ်ပြန်လာပြီး ညစာအတူတူစားနိုင်မယ့် သာမန်သားတစ်ယောက်ကိုပဲ လိုချင်ကြတာ"

"ငါ့ လုပ်ငန်းတွေ အောင်မြင်ရင်လည်း သူတို့ ပျော်ကြတာမှန်ပေမဲ့ သူတို့ချက်ကျွေးတဲ့ ဟင်းကို ငါက ပိုပြီး မြိန်မြိန်ယှက်ယှက် စားပေးတာလောက်တော့ သူတို့ကို မပျော်ရွှင်စေနိုင်ဘူး"

"မင်းက အရမ်းတော်လွန်းပြီး အတွေးလည်း များလွန်းတယ်၊ အများကြီးလည်း စဉ်းစားလွန်းတယ်"

"တစ်ချို့အရာတွေက တကယ်တော့ အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်"

ကျိုးထျန်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အဖေတစ်ယောက် လိုချင်တာက သမီးတစ်ယောက်ပဲ၊ လုပ်ငန်းကို ဆက်ခံမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး"

"သမီးတစ်ယောက် လိုချင်တာကလည်း အ‌ဖေတစ်ယောက်ပဲ၊ အောင်မြင်နေတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီး မဟုတ်ဘူး"

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ယောက်ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို တစ်ယောက်က နားလည်မှု လွဲနေကြလို့ စိတ်ဝမ်းကွဲမှုတွေ ဖြစ်နေရတာပဲ"

ဟယ်ဝေရွှမ်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားပုံရပြီးနောက် ကျိုးထျန်း၏ စကားကို သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ညှိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အချိန်ရှိသေးတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါ စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးတယ်၊ ဘဝဆိုတာ မိမိကိုယ်တိုင်နဲ့ ဖြစ်ဖြစ်၊ မိသားစုနဲ့ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကမ္ဘာကြီးနဲ့ ဖြစ်ဖြစ် ပြန်လည်သင့်မြတ်အောင် လုပ်ဆောင်ရတဲ့ အရာတဲ့"

"ဘဝရဲ့ သင်ခန်းစာအရဆိုရင်တော့ အခုက မင်းအတွက် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရမယ့် အချိန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျိုးထျန်း သူ၏ ဗီလာတွင် ဖတ်ခဲ့ဖူးသမျှ စာအုပ်များမှ ဗဟုသုတများကို ကောင်းစွာ အသုံးချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် စာအုပ်စင်ကို ဖြည့်ရန်အတွက်သာ ထိုစာအုပ်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အသုံးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဟက်... ငါ့ကို လာပြီး ဆရာကြီးမလုပ်နဲ့၊ ငါကတော့ အဲဒါတွေကို ယုံမှာမဟုတ်ဘူး"

ဟယ်ဝေရွှမ်း လက်တစ်ဖက်ကို တင်ပါးပေါ် တင်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရင်း သူမ၏ အရှိန်အဝါကြီးမားသော စီအီးအို ပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ငါ သွားတော့မယ်၊ နင့် မိဘတွေကိုလည်း ငါ့ကိုယ်စား တောင်းပန်ပေးလိုက်ဦး၊ နောက်ရက်ကျမှ ငါ ထပ်လာခဲ့မယ်"

သူမ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကိုငုံ့ကာ မျက်နှာကို ကျိုးထျန်း၏ အနားသို့ တိုးကပ်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ငါပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေနဲ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ သွားမပြောနဲ့ဦး၊ ငါ့ရဲ့ ပုံရိပ်ကို ထိခိုက်စေရင်တော့... ဟင်း"

သူမ ထွက်မသွားမီ ခြိမ်းခြောက်စကား တစ်ခွန်း ထပ်လောင်းပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ကျိုးထျန်းမှာမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ယင်းကို အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုပင် ထင်မြင်မိသည်။

'လူတစ်ယောက်က သေဆုံးရတယ်ဆိုရင် အဲဒါက မိမိကိုယ်ကိုယ် အမောဆို့အောင် လုပ်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်'

ထွက်ခွာသွားသော ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ခေါင်းကို ရမ်းလိုက်ပြီးနောက် လှည့်၍ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့လိုက်သည်။