အခန်း ၃၇၈

🍋 Chapter 378

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ကျိုးထျန်းသည် သူ၏မိဘများကို အကျိုးအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ အခြေအနေအတွက် သဘာဝကျကျပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြသဖြင့် သူလည်း စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ အကျဉ်းချုပ်မျှသာ ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။

သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ နေမကောင်းဖြစ်နေခြင်းကြောင့် သူမ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူက ပြောပြလိုက်ရာ မိဘနှစ်ပါးစလုံး နားလည်သွားကြပြီး ထပ်မမေးကြတော့ချေ။

မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်ကြောင့် စိတ်ခံစားချက်အပေါ် အနည်းငယ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သော်လည်း ကျိုးထျန်း၏ ခံတွင်းကမူ ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးဦး ဆက်လက်စားသောက်ကြပြီး လေထုမှာလည်း ပြန်လည်သဟဇာတ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် သူ ပန်းကန်ကူဆေးပေးရန် ပြင်သော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို မီးဖိုချောင်ထဲမှ မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။

ထိုအလုပ်ကို သူ၏ဖခင်က လွှဲပြောင်းရယူထားပြီးဖြစ်ရာ မိခင်ဖြစ်သူက သူမ၏သားကို အပင်ပန်းမခံစေလိုတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ခဏမျှ တီဗီကြည့်နေလိုက်သည်။

ဤဆိုဖာအဟောင်းလေးထံမှ ရင်းနှီးသော အနံ့အသက်တစ်ခုကို သူ ရရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ဗီလာရှိ အီတလီဆိုဖာကြီးကဲ့သို့ ဈေးမကြီးသလို သက်တောင့်သက်သာ မရှိသော်လည်း ရင်းနှီးမှုက ပို၍ သဘောကျစရာ ကောင်းလှပေသည်။

အိမ်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အနံ့အသက်၊ ခံစားချက် သို့မဟုတ် ရနံ့တစ်ခုစီ ရှိကြစမြဲ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အဝတ်လျှော်ဆပ်ပြာရည်အနံ့ သို့မဟုတ် အသုံးပြုထားသော ဆိုဖာသားရေအနံ့ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဤရနံ့များက စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းမှုနှင့် သက်တောင့်သက်သာဖြစ်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

"သား... အဲဒီ သမီးဟယ်နဲ့ သားက ဘာပတ်သက်မှု ရှိလို့လဲ"

မိခင်ဖြစ်သူက စားပွဲကို သုတ်ရင်း သူ့အနားသို့ လျှောက်လာကာ မေးလိုက်သည်။

"သား ပြောပြီးပြီပဲ မေမေရာ... စီးပွားဖက် မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းတွေပါဆို"

သူ့မိခင်၏ မယုံကြည်သော မျက်နှာထားကြောင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားရသည်။

"ဒါဆို အဲဒီ ကျောင်းသူလေးကကော"

"ချစ်သူပေါ့"

သူ အလွယ်တကူပင် ဝန်ခံလိုက်သည်။

သူသည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ချစ်သူရှိခြင်းက ကိစ္စကြီးတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

ယခုခေတ် ကလေးအချို့ဆိုလျှင် အသက် ၁၀ နှစ်ဝန်းကျင်ကတည်းက အချစ်ကို သိနေကြပြီဖြစ်ရာ သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် အချစ်ရေးတွင် နောက်ကျနေသူဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

"အော်..."

မိခင်ဖြစ်သူက အသံကို ဆွဲကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို သားက ဘယ်သူ့ကို ပိုသဘောကျလဲ"

ကျိုးထျန်း သူမ၏ မေးခွန်းကြောင့် မှင်တက်သွားရပြီး ရေပင် သီးမလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မေမေကလည်း... ဘာတွေလာမေးနေတာလဲ၊ သားတို့က သူငယ်ချင်းတွေပါဆို"

"အမေက စမ်းမေးကြည့်တာပါ၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့"

သူမက ထိုသို့ပြောသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာကမူ သားဖြစ်သူ၏ စကားကို လုံးဝမယုံကြည်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

မိဘများ မည်သို့တွေးသည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျိုးထျန်း တီဗီကြည့်ချင်ယောင်ဆောင်ရင်း စနစ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူသည် ခုနကတင် ရရှိထားသော အဆင့်မြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်ကို မသုံးရသေးသဖြင့် ယင်းက မိမိအတွက် မည်မျှအထိ ကြွယ်ဝမှုကို သယ်ဆောင်လာပေးမလဲဆိုသည်ကို မျှော်လင့်နေမိသည်။

သူ ကတ်ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ယခင်အတိုင်းပင် စာသားများပါရှိသော ကတ်တစ်ကတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကတ်ထဲက အကြောင်းအရာများကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ကျိုးထျန်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ကောင်းတယ်... ဒါက တကယ်ပဲ အဆင့်မြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်ပဲ၊ ငါ အလိုချင်ဆုံး အရာပဲ!"

သူ ချက်ချင်းပင် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဂျက်ဆီ ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းရောင်းချခြင်းမှ ရရှိထားသော ရန်ပုံငွေများကို အဆင်သင့်ပြင်ထားရန် ဆန်းတို့စ် ကိုပါ ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။

‘နောက်ထပ်... ငါ အသိဟောင်းတွေနဲ့ စာရင်းရှင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ’

...

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပြင်သစ်နိုင်ငံရှိ အဆင့်မြင့် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု၌

ပီယဲ သည် သူ၏ အကောင်းဆုံး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နိုရယ် အတွက် ထိုင်ခုံကို ဂရုတစိုက် ဆွဲပေးနေခဲ့သည်။

သူ၏ အပြုအမူများမှာ အလွန်လူကြီးလူကောင်းဆန်လှရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအမြင်တွင်မူ ဤလူငယ်မှာ ရုပ်ရည်ကော အပြုအမူပါ ထူးချွန်ထက်မြက်ပြီး ကောင်းမွန်စွာ ပျိုးထောင်ခံထားရသော သူဌေးသားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

အမှန်စင်စစ် ယနေ့တွင် သူသည် ပုံမှန်ထက် ပိုမိုဣန္ဒြေရနေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပုံမှန်ထက် ပိုမိုသတိကြီးနေခဲ့သည်။

နိုရယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုံမှန်ပြသတတ်သော အပိုင်စီးလိုသည့် အမူအရာမျိုးလည်း လုံးဝမရှိတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တာဝန်တစ်ခုဖြင့် လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

နိုရယ်၏ မိသားစုသည် ဖဲလ်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီမှ ၎င်းတို့၏ ငွေကြေးများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မိသားစုနှစ်စုကြားက ဆက်ဆံရေးမှာ များစွာ အားနည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက ဤကဲ့သို့သော သူဌေးမိသားစုများသည် ဘုံအကျိုးစီးပွားများအပေါ် အခြေခံ၍သာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဘုံအကျိုးစီးပွား မရှိတော့လျှင် သူငယ်ချင်းအဖြစ် ဆက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဖရန်စစ် ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် သူတို့၏ မိတ်ဆွေများနှင့် သူဌေးအသိုင်းအဝိုင်းများ အပါအဝင် ဖောက်သည် အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ဖဲလ် မိသားစုသည် အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ လုပ်ငန်းသဘာဝအရ လူမှုကွန်ရက် အဆက်အသွယ်များသည် အဓိကကျလှသည်။

သို့သော် ထိုညစာစားပွဲတွင် သူတို့၏ အဆက်အသွယ်များ အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ ကျိုးထျန်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထိုသားအဖနှစ်ဦးသည် ကျိုးထျန်းကို အစိမ်းလိုက်ဝါးစားချင်လောက်အောင် မုန်းတီးနေကြသည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်းသည် သူတို့နိုင်ငံမှ လူမဟုတ်သလို သူတို့နှင့်လည်း စီးပွားရေးအရ ပတ်သက်မှုမရှိသဖြင့် လတ်တလောတွင် သူ့ကို နှိပ်ကွပ်ရန် နည်းလမ်းကောင်း မရှိသေးချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အဓိကဦးစားပေးမှာ လူမှုဆက်ဆံရေး ကွန်ရက်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်လာသည်။

၎င်းတို့အနက် ဖရန်စစ်သည် အဓိကကျသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် အချမ်းသာဆုံး မဟုတ်နိုင်သော်လည်း သူတို့သိသော လူများထဲတွင် ဩဇာအရှိဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဘိုးကြီးဖဲလ်မှ ဖရန်စစ်ကို မည်သို့ပင် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားပါစေ သူ၏ သဘောထားမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ အေးစက်နေခဲ့သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့သဖြင့် အဘိုးကြီးဖဲလ်သည် သူ၏သားဖြစ်သူက အားကိုးမရသော်လည်း သားသမီးချင်း ဆက်ဆံရေးမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်မှု ပြန်လည်ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နိုရယ်မှတစ်ဆင့် သူ့ကို စေလွှတ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသားအဖနှစ်ဦး အလွန်အံ့ဩသွားရသည်မှာ နိုရယ်က ဖိတ်ကြားချက်ကို ချက်ချင်း လက်ခံခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့တင်မကဘဲ ဖခင်ဖြစ်သူ ဖရန်စစ်ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် သမီးဖြစ်သူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ လှည့်စားလိုသော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးထျန်းတစ်ယောက် သူ၏ လှည့်ကွက်ဟောင်းများကို ထပ်မံအသုံးပြုနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖရန်စစ် ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ဒေါသထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ခြင်းမရှိဘဲ ထူးဆန်းသော ကျေနပ်မှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က အခြေအနေများအရ ကြည့်လျှင် မည်သည့် ရှုထောင့်ကကြည့်ကြည့် ဤအာရှသားလူငယ်လေးမှာ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ကျိုးထျန်း ကတိပေးခဲ့သော ဝိုင်ပုလင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက် ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ဝိုင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤစစ်မှန်သော ဝိုင်က အချက်နှစ်ချက်ကို သက်သေပြနေသည်။

ပထမအချက်မှာ ထိုလူငယ်သည် ကတိတည်သောသူ ဖြစ်ပြီး၊

ဒုတိယအချက်မှာ အာရှသား ကောင်လေး၏ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယူရိုသန်းချီတန်သော ဝိုင်ပုလင်းကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ပေးကမ်းနိုင်သူမှာ ထိုငွေများကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ပိုမိုရှာဖွေနိုင်မည်ကို သေချာပေါက် သိရှိထားသည့် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ရှိသူသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ယခုအခါ ဖရန်စစ်သည် ထိုလူငယ်၏ ငွေရှာသည့် စီမံကိန်းတွင် သူပါ အစုရှယ်ယာ ပါဝင်နိုင်မလားဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။

ဖဲလ်မိသားစု၏ ကံကြမ္မာနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ပေ။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် ဖဲလ်သားအဖနှစ်ဦးကို သူတို့၏ နောက်ခံကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ အပြုအမူများကို သဘောမကျသောကြောင့် အထင်သေးခြင်း ဖြစ်သည်။

စားသောက်ဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော နိုရယ်သည်လည်း သူမဖခင်၏ အတွေးများကို သဘာဝကျကျပင် ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

ကျိုးထျန်းသည် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော သူငယ်ချင်းတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမအနေဖြင့် ကူညီလိုပါက အဖိုးအခတစ်ခု ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရာရာတွင် တန်ဖိုးရှိပြီး အထူးသဖြင့် သူမကဲ့သို့သော မိသားစုမှ လာသူများအနေဖြင့် အပြောအဆိုနှင့် အပြုအမူများကို အထူးသတိထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယနေ့တွင် သူမ ပီယဲ နှင့်အတူ စားသောက်ဆိုင်သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ ကျိုးထျန်းနှင့် သဘောတူညီမှု ရရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမမှ လှုံ့ဆော်သူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ကျိုးထျန်းက အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် သူမ၏မိသားစုကို အကျိုးအမြတ်ရရှိစေမည့် အခွင့်အရေးများ ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။

နိုရယ်သည် သူမ၏ ဖခင်ထက်ပင် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

ဖဲလ်မိသားစုမှာ ပျက်စီးဖို့ သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။

အဓိကသော့ချက်မှာ ဤဝါကြွားတတ်သော ကြက်ဖကြီး ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် သူမ၏မိသားစုက ဝေစု မည်မျှအထိ ရရှိမလဲဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ ထိုင်ခုံတွင် အခြေကျပြီးနောက် စားပွဲထိုးက ဂရုတစိုက် ချဉ်းကပ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ အစားအစာအတွက် ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

ပီယဲ သည် ထုံးစံအတိုင်း ဝိုင်နီတစ်ပုလင်းကို ကိုယ်တိုင်မှာယူလိုက်ပြီး နိုရယ်အတွက် ငှဲ့ပေးရန်ပင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"အားနာပါတယ် ပီယဲ ... ကျွန်မ ဝိုင်မသောက်ဘူးလေ"

နိုရယ်က ပြုံးလျက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

သူမအနေဖြင့် မိမိ ဝိုင်မသောက်ကြောင်း သူ့ကို မည်မျှအထိ ပြောခဲ့ဖူးမှန်း မမှတ်မိတော့ပေ။

သို့သော် ပီယဲ ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘယ်တုန်းကမှ အာရုံမစိုက်ခဲ့ချေ။

"နိုရယ်... မင်း မကြာသေးခင်က ဘယ်လိုလဲ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ ရှင်ကော... ရှင်တို့မိသားစု လတ်တလောမှာ အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလည်း ကူညီပေးနိုင်တာ မရှိဘူးလေ"

နိုရယ်က ပီယဲ တို့ မိသားစု၏ အခြေအနေကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပြလိုက်သဖြင့် ပီယဲ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသော်လည်း သူမ၏ ရိုးသားမှုကြောင့် သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

"ရပါတယ်... ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်က လတ်တလောမှာ ပုံမှန်ပဲဆိုတော့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပုံစံကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်ကောင်းပါပဲ၊ ဒါက မကောင်းတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့၊ ရှင် စိတ်ဓာတ်ကျနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာ၊ အခု ရှင် အဆင်ပြေနေတာ မြင်ရတော့ ကျွန်မလည်း စိတ်အေးသွားပါပြီ"

နိုရယ်၏ စိုးရိမ်ပူပန်ပေးသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပီယဲ သည် တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့... ကျွန်မမှာလည်း လတ်တလော အခက်အခဲအသေးစားလေးတစ်ခု ရှိနေတယ်"

နိုရယ် မျက်မှောင်ကုတ်ကာ အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ နိုရယ်... ငါ့ကိုပြောလေ၊ ငါ မင်းကို ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်မလား ကြည့်ပေးမယ်"

အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် ပီယဲ သည် သူမကို သေချာပေါက် ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်ဟု ကြွေးကြော်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် ကာလအတွင်း မှောင်မိုက်သော အချိန်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးနောက် သူသည် များစွာ ပိုမိုတည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟူး... အခုတလော ကျွန်မ နှောင့်ယှက်ခံနေရလို့ပါ"

"ဘယ်သူလဲ! ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေရတာလဲ!"

ပီယဲ သူ၏ ထမင်းစားဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ကျိုးထျန်းလို့ ခေါ်တဲ့ အဲဒီ အာရှသားပဲ!"