← Chapters

အခန်း ၃၈၁

Vol. 39 Ch. 381

အခန်း ၃၈၁

Vol. 39 Ch. 381

🍋 Chapter 381

စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်းမှာ စကူရိုင်းမိသားစုက ရာနှုန်းပြည့် ပိုင်ဆိုင်သည့် လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူတို့၏ အဓိက လုပ်ငန်းလည်း ဖြစ်၏။

စကူရိုင်းမိသားစုသည် ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်း ရှိခဲ့ပြီး သံမဏိကဲ့သို့သော လေးလံသည့် စက်မှုလုပ်ငန်းမျိုးမှာ ရေရှည်စုဆောင်းမှုနှင့် အမြောက်အမြားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ လိုအပ်ပေသည်။

ဒုတိယကမ္ဘာစစ် နောက်ပိုင်းကတည်းက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သော စကူရိုင်းအုပ်စုမှာမူ အင်အားနှင့် အခွင့်အလမ်းမျိုး ရှိနေခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် ဤကုမ္ပဏီကို ရွေးချယ်ရသည့် အကြောင်းရင်း နှစ်ချက် ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်းသည် သူတို့မိသားစု ရာနှုန်းပြည့် ပိုင်ဆိုင်သည့် လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီဖြစ်သောကြောင့် ဤကုမ္ပဏီသာ ကျရှုံးသွားပါက စကူရိုင်းမိသားစုအတွက် ထိခိုက်နစ်နာမှုမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဂျပန်တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ကြည့်လျှင်ပင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်းသည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ မော်တော်ကား သံမဏိစျေးကွက်တွင် ၆၇ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး သံမဏိစျေးကွက်တွင် ၄၃ ရာခိုင်နှုန်းအထိ စျေးကွက်ဝေစုကို ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချိုးအစားမှာ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အရည်အသွေးမြင့် သံမဏိစျေးကွက်တစ်ခုလုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်တွင်မူ ယင်းကုမ္ပဏီသည် ကိုက်ရခက်သည့် အရိုးမာတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေပြန်သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ပမာဏကြောင့် စျေးကွက်တန်ဖိုးမှာလည်း အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ယခုနှစ်တွင် ၎င်း၏ စျေးကွက်တန်ဖိုးမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၈၀ နီးပါးအထိ ရှိနေပြီး ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီကြီး ၅၀၀ စာရင်းတွင် အဆင့် ၂၀၃ ရှိသည်။

ဤသည်မှာ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ကျိုးထျန်းကမူ ယခုအခါတွင် ထိုဘီလူးကြီးကို အနိုင်ယူမည့် ဒေးဗစ် ဖြစ်ချင်နေခြင်းပင်။

ကျိုးထျန်း စျေးကွက်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီက စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်း၏ စတော့ရှယ်ယာစျေးနှုန်းမှာ ၇၈၀ ယန်း ဖြစ်ရာ ယခင်နှစ်များ၏ အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းက အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၂၅၀ ဖြင့် အရောင်းအမှာစာ တင်သွင်းပြီး စျေးကွက်ထဲ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်း၏ စတော့ရှယ်ယာစျေးနှုန်းမှာ ၀.၀၅ ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ယင်းက ထိခိုက်မှုမျှ မရှိသလောက်ပင်။

သို့သော် သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ဤမျှ ရိုးရှင်းမပေ။

စတော့ရှယ်ယာစျေးနှုန်းများကို သက်ရောက်မှုရှိစေသည့် အဓိကအချက် အနည်းငယ်မှာ ကုမ္ပဏီ၏ အကျိုးအမြတ် ရရှိမှု၊ ကြီးမားသော မူဝါဒပိုင်းဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိမရှိနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု တည်ငြိမ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

စတော့ရှယ်ယာစျေးနှုန်းကို ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားစေရန်အတွက် သူသည် ဤအချက်များကို ပစ်မှတ်ထားရန် လိုအပ်သည်။

ကျိုးထျန်းတွင် အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ယင်းမှာ မီဒီယာပင်။

အမေရိကန်တွင် ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်၌ လှိုင်းထလာစေရန် ဂျက်ဆီက သူ့ကို ကူညီပေးထားသည်။

ပြည်တွင်း၌မူ ဝတုတ် ရှိနေသဖြင့် အမျိုးသား မီဒီယာများမှာ သူ့အတွက် အကြောင်းမဟုတ်ပေ။

သို့သော် အကူအညီ ရယူခြင်းမှာ အလကားမရနိုင်ရာ ယခင်တစ်ခေါက်ကကဲ့သို့ပင် သူသည် ဤအမှုဆောင်အရာရှိချုပ်များကို သူ၏ ဗီလာသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

သို့သော် စီအီးအိုလေးယောက်နှင့် ဝတုတ်တို့ အနည်းငယ် သံသယဝင်နေခဲ့ကြသည့် ယခင်တစ်ခေါက်နှင့် မတူဘဲ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် အားတက်သရော ဖြစ်နေကြပြီး စတီးရွိုက်ဆေး အလွန်အကျွံ သုံးစွဲထားသကဲ့သို့ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

“ကျိုးထျန်း... မင်း ဒီတစ်ခေါက် ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ မြန်မြန်ပြောပါဦး”

ဝတုတ်မှာ စိတ်အားအထက်သန်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်တစ်ခေါက် အရောင်းအဝယ်မှ အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရရှိခဲ့ပြီး ဘာမျှမလုပ်ဘဲ အလကားရလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် အမှန်စင်စစ် သူ၏ မိသားစု သြဇာအာဏာမှာ အလွန်အရေးပါလှပေသည်။

ယင်းက ငွေပေး၍ ဝယ်ယူ၍မရနိုင်သော အကူအညီမျိုး ဖြစ်ရာ ဤလူများကလည်း မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိကြချေ။

မာကျန်းရှန်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဝါးမြိုပြီးနောက်ပိုင်းတွင်ပင် လွှဲပြောင်းရယူမှုမှာ လွန်စွာ ချောမွေ့ခဲ့ပြီး ဘဏ်ချေးငွေ ရယူခြင်းမှာလည်း မီးစိမ်းပြထားသကဲ့သို့ ရှိခဲ့သည်။

အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အကူအညီအပြင် ဝတုတ်၏ မိသားစု ဆက်ဆံရေး ကွန်ရက်မှာလည်း အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

“ဒီလောက်ကြီး မလောနဲ့ဦး၊ စိတ်အေးအေးထားပြီး ရေနွေးကြမ်းလေး သောက်ရင်း အရင်နား၊ ဒီလောက် အဝေးကြီးက လာရတာ မမောကြဘူးလား”

ကျိုးထျန်းက အကောင်းဆုံး ဒါဟုန်ပေါင် ရေနွေးကြမ်းကို အထူးတလည် ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။

အမှန်တော့ သူက ဝတုတ်ကို ရှာခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ရှေးခေတ်ကာလသာ ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ရေနွေးကြမ်းမျိုးမှာ လက်ဆောင် ပဏ္ဏာဆက်သရသည့် အမျိုးအစား ဖြစ်ရာ သူကဲ့သို့ သာမန် အရပ်သားများမှာ သောက်သုံးနိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိချေ။

“မမောဘူး၊ လုံးဝ မမောဘူး၊ ငါက ငွေမက်တဲ့ကောင်ပဲ၊ ပိုက်ဆံရမယ်ဆိုရင် သေအောင် အလုပ်ရှုပ်ရင်တောင် မမောနိုင်ဘူး”

သူဌေးမော်မှာ တဟားဟား ရယ်မောရင်း သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကြီးကို ပုတ်လိုက်ရာ အဝစားထားသည့် ပန်ဒါဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေတော့သည်။

အခြား သူဌေးသုံးယောက်ကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ဤငွေမက်သည့် စီးပွားရေးသမားများမှာ မည်သည့်အခါမျှ မောပန်းသည်ဟု မခံစားရချေ။

ငွေရမည့် အခွင့်အရေး ရှိလာသည်နှင့် ၎င်းတို့က သွေးညှီနံ့ရသည့် ငါးမန်းများကဲ့သို့ ဝိုင်းအုံလာကြပေလိမ့်မည်။

ယခု သူတို့ သူ့ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များက သူ့ကို အလွန်အမင်း နေရထိုင်ရ ခက်ခဲစေသည်။

“ရှောင်ကျိုး... ဒီတစ်ခေါက်ရော လွှဲပြောင်းရယူရမယ့် ကုမ္ပဏီ နောက်တစ်ခု ရှိသေးလို့လား”

“ဒါမှမဟုတ် တခြား စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိနေတာလား၊ ငါတို့ကို မြန်မြန်ပြောပါဦး၊ မင်း WeChatဂရုထဲမှာ အဲဒီ မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့ပြီးကတည်းက မနေ့ညက ငါတို့တစ်ညလုံး အိပ်လို့မပျော်ဘူး”

စိတ်မရှည်တတ်သည့် မစ္စတာဟန်က ဆက်၍ အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ပေ။

“လုပ်ပြန်ပြီ မစ္စတာဟန်၊ မင်းက တစ်ညလုံး အိပ်လို့မပျော်ဘူး ဟုတ်လား၊ မင်း အတွင်းရေးမှူးအိမ်မှာ ညအိပ်ညနေ သွားနေတာ မဟုတ်လား၊ ကြည့်စမ်း... မင်း မျက်အိတ်တွေ ဖောင်းအစ်နေတာ ဆီးကျိတ်ရောဂါ ရှိတဲ့အတိုင်းပဲ”

“လစ်လိုက်တော့၊ ငါတို့ ဒီမှာ အရေးကြီးကိစ္စ ဆွေးနွေးနေတာ”

ကျိုးထျန်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

သူတို့၏ လျှောက်ပြောနေမှုများကို ဆက်၍ ခွင့်ပြုထား၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အက်ဖ်ဘီအိုင်၏ သတိပေးချက်ကို ရရှိသွားနိုင်ပေသည်။

“ကဲပါ... ရေနွေးကြမ်းလေးသောက်ပြီး စိတ်အေးအေးထားကြပါ၊ ငါ့မှာ မင်းတို့အတွက် ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာနိုင်မယ့် သတင်းကောင်း ရှိပါတယ်”

သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း ငြိမ်ကျသွားပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်လာကြတော့သည်။

“ဟူး...”

ရေနွေးကြမ်းကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ရာ လန်းဆန်းသွားသလို ခံစားရသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ရေနွေးကြမ်းကို အရသာခံ သောက်ရသည်မှာ ကောင်းသော်လည်း အချိုရည်ကသာ သူ၏ အစစ်အမှန် အချစ် ဖြစ်သည်။

“ဒီတစ်ခေါက်က ကုမ္ပဏီ လွှဲပြောင်းရယူတာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ကုမ္ပဏီအသစ် ထောင်တာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဘဏ္ဍာရေးစျေးကွက်ထဲမှာ ငွေအမြန်ရှာဖို့ ငါ စီစဉ်ထားတယ်”

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ စီအီးအိုများ၏ မျက်နှာများမှာ တွန့်ရှုံ့သွားကြပြီး ဝတုတ်မှာမူ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ သဘောထားများ ကွဲပြားသွားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဘဏ္ဍာရေးစျေးကွက်အပေါ် နားလည်မှု မတူညီကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

စီအီးအိုများမှာ စတော့ရှယ်ယာနှင့် ရန်ပုံငွေများတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် အန္တရာယ်များကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။

ဝတုတ်မှာမူ ဘဏ္ဍာရေးစျေးကွက်၏ ကောင်းကွက်များကိုသာ ကြားဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥပမာ - တစ်ညတည်းနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဆတိုး တိုးပွားလာခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဘီလီယံနာ ဖြစ်လာခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူ အမြဲတမ်း တောင့်တခဲ့သည့် အရာပင်။

သူတို့၏ အမူအရာများကို မြင်သော်လည်း အလောမကြီးပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကိစ္စကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့ စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်တိုင်း လုံးဝ သေချာမှု ရှိလို့ပဲ၊ ငါ ပိုက်ဆံရနိုင်တယ်လို့ ပြောရင် တကယ်ပဲ ရမှာပါ”

အခြားသူများက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

“ရှောင်ကျိုး... ငါတို့က မင်းကို မယုံကြည်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်း ငါတို့ကို ဒီကို ခေါ်တယ်ဆိုကတည်းက ငါတို့ကို အတူတူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံစေချင်လို့ နေမှာပေါ့”

“ပိုက်ဆံရမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဝမ်းသာတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အန္တရာယ်က...”

ကျိုးထျန်းက ပြုံးလျက် လက်ကာပြလိုက်သည်။

“အန္တရာယ်ဆိုတာကတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အန္တရာယ် ရှိမှလည်း ပိုက်ဆံရနိုင်တာ မဟုတ်လား”

မစ္စတာမော်က သူတို့ထဲတွင် အမြန်ဆုံး အကဲခတ်မိသူ ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ရှောင်ကျိုး... ဒီတစ်ခေါက် မင်းရဲ့ ပစ်မှတ်က ဘယ်သူလဲ”

သူက မည်သည့်ကုမ္ပဏီလဲဟု မမေးဘဲ မည်သည့်လူလဲဟု မေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း စိတ်ထဲကနေ သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်မိသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဝါရင့် အကွက်မြင်တတ်သည့် မြေခွေးအိုကြီး ဖြစ်ပေသည်။

“ပစ်မှတ်ကတော့ နည်းနည်း ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကြီးဆုံးကတော့ စကူရိုင်းအုပ်စုပဲ၊ ဒီတစ်ခေါက် ငါ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ကတော့ အဲဒီအုပ်စုရဲ့ ဒေါက်တိုင်လုပ်ငန်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်းပဲ”

“သြော်...”

မစ္စတာမော်က သဘောပေါက်သွားသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အဓိကအချက်ကို နားလည်သွားကြသည်။

ယခင်တစ်ခေါက်က သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် တိုက်ခိုက်မှုတွင် စကူရိုင်းတကဲဟီတို ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့သဖြင့် ကျိုးထျန်းက ၎င်းကို လွှတ်မပေးချင်ကြောင်း သူတို့ နားလည်လိုက်ကြသည်။

ထို့ပြင် အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲနှင့် သဘောတူညီချက် ရှိခဲ့သောကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း သူက စကူရိုင်းအုပ်စုကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်ထိ နောက်ကျမနေပေ၊ အချိန်တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ထိုအချိန်က ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါ စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်းအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိတယ်၊ အဲဒါက ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုပဲ”

မော်ဟုန်ဒါက ဓာတုဗေဒလုပ်ငန်းခွင်မှ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းနှင့် အတော်အတန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသည်။

“ကြီးလေ ကောင်းလေပေါ့”

ကျိုးထျန်းက အငမ်းမရ မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်ရာ တငွေ့ငွေ့ ပူနေသည့် ဝက်သားစွပ်ပြုတ် အိုးကြီးတစ်လုံးကို မြင်တွေ့နေရသည့်အတိုင်းပင်။

“ဒါဆို မင်းက စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်းရဲ့ စတော့ရှယ်ယာကို အရောင်းအမှာစာ တင်ပြီး စျေးကွက်ချပစ်မှာလား”

ဟန်တုန်က မေးလိုက်သည်။

“ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကုမ္ပဏီမျိုးကို စတော့ရှယ်ယာစျေးနှုန်း ကျဆင်းသွားအောင် အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းဖို့ လိုအပ်မယ့် ရန်ပုံငွေ ပမာဏက အလွန်အမင်း ကြီးမားလိမ့်မယ်၊ ငါတို့အားလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါကတော့...”

ဥက္ကဋ္ဌဟန်က ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

“စကူရိုင်း သံမဏိလုပ်ငန်းမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားပြီး ပြင်ပအင်အားစုတွေကြောင့် စတော့ရှယ်ယာစျေးနှုန်းက အလိုအလျောက် ကျဆင်းသွားတာမျိုး မဟုတ်ရင်ပေါ့”

ကျိုးထျန်း ပြုံးလျက် ဝတုတ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

All Chapters