အခန်း ၃၈၈

🍋 Chapter 388

"ဟမ့် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ် ဟုတ်လား၊ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒါက ငါ့အတွက်ပဲ ဖြစ်လာမှာ”

“မင်းလို အောက်တန်းစားတစ်ယောက်က ငါနဲ့ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်အကြောင်း ပြောဖို့ အရည်အချင်း ရှိလို့လား"

ဖဲလ်သည် သူ၏ မာနထောင်လွှားမှုနှင့် လူတန်းစားခွဲခြားမှုကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိပေ။

သူသည် အပြင်ပန်းတွင် မည်မျှပင် လူကြီးလူကောင်းဆန်ပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာနေပါစေ၊ ထိုအရာအားလုံးမှာ လှပသော ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ သူသည် သူ၏သား ပီယဲကဲ့သို့ပင် အခြားလူများအပေါ် မလိုမုန်းထားမှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤမလိုမုန်းထားမှုအတွက် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မျှ မလိုအပ်ပေ။

စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် လူမှုအတန်းအစားက သူ့ထက်နိမ့်ကျနေ၍သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သာမန်လူသားတစ်ဦးအဖြစ်ပင် မသတ်မှတ်တော့ချေ။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အာဏာနှင့် သြဇာအာဏာရှိသူများသည် ပိုမိုမြင့်မြတ်သော သက်ရှိများ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ဉာဏ်ရည်နှင့် တစ်ဦးချင်းစီ၏ တန်ဖိုးမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

ဤယူရိုငွေများသည် သူ၏သွေးထဲတွင်ရှိသော သာမန်လူတန်းစား မျိုးရိုးဗီဇများကို ဆေးကြောပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို အခြားသက်ရှိများအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးမြင့်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားသည်။

"ငါက မင်းတို့နဲ့ အဆင့်ချင်းတူတာမှ မဟုတ်တာ၊ ငါက မင်းတို့ကို ဘာလို့ လေးစားနေရမှာလဲ"

သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် သာမန်လူများသည် ဆီဦးထုပ် သားတစ်ကြီးများမျှသာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နားကိုသာ ကလော်လိုက်ပြီး

"ငါတို့ တရုတ်နိုင်ငံမှာဆိုရင်တော့ ဒါကို အရက်အတု သောက်မိတယ်လို့ ခေါ်တာပေါ့၊ အာ ဆော်ရီးပဲ၊ ငါကပဲ မင်းကို အရက်အတု တိုက်မိတာကိုး"

"မင်း ရေများများသောက်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက် များများစား၊ အဆီအစိမ့်တွေ လျှော့စားပြီး ဆေးရုံသွားပြပြီး ဆေးသောက်သင့်တယ်၊ ဒါဆိုရင် သက်သာသွားနိုင်တာပေါ့"

"မင်း ဦးနှောက်မှာ ပြဿနာရှိနေရင် ဆရာဝန်နဲ့ အမြန်ဆုံးပြပြီး ကုသမှုခံယူရမယ်၊ အချိန်မဆွဲနဲ့ဦး"

ကျိုးထျန်း၏ လှောင်ပြောင်သံကို ကြားရသော်လည်း ဖဲလ်သည် ပြန်လည်ဆဲဆိုခြင်းမရှိဘဲ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်တိုင် အသက်ငင်နေပြီး အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးတော့မယ်ဆိုတာ သိလို့ စကားလုံးတွေနဲ့ပဲ စိတ်ကျေနပ်မှု ရှာနေတာလို့ ငါထင်တယ်"

ဖဲလ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အောင်နိုင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူသည်... သဘောထားကြီးရမည် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ သဘောထားကြီးရမည်။

"ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်၊ ငါက သဘောထား အင်မတန်ကြီးတဲ့လူမို့လို့ မင်းရဲ့ ညည်းညူသံတွေကို စိတ်ထဲမထားပါဘူး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးဦးမယ်"

ဖဲလ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းခေါ်ရသည့် သူ၏အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ပြောလာခဲ့သည်။

"ကျိုးထျန်း မင်း အရောင်းလောင်းကြေးထပ်ဖို့ သုံးခဲ့တဲ့ ပိုက်ဆံတွေအကုန်လုံးက ချေးထားတာ မဟုတ်လား"

"မင်း အကုန်လုံး ရှုံးသွားရင် မင်း ဘဝတစ်သက်လုံး ရပ်နားခြင်းမရှိ အလုပ်လုပ်ရင်တောင် ပြန်ဆပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီလိုလုပ်မလား၊ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါ မင်းဆီ ဝိုင်တစ်ပုလင်း ပို့ပေးထားတယ် မဟုတ်လား”

“မင်း အဲဒါကို သောက်လိုက်ရင် ငါတို့ အကောင့်ရှင်းလိုက်ကြမယ်၊ မင်း လုံးဝ ပြာမကျသွားအောင် အရောင်းလောင်းကြေး တချို့ကို ပြန်ယူခွင့်ပေးမယ်"

"ဒါနဲ့ အဲဒီပုလင်းထဲက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက နွားသေးနဲ့ သိုး သွေးတွေပဲ၊ ဒါက မင်း ကြိုက်တဲ့ဟာ မဟုတ်လား၊ တော်တော်လေး မိုက်တယ်မလား"

ကျိုးထျန်း တဟားဟား အော်ရယ်လိုက်သည်။

ဤအဖိုးကြီးမှာ တကယ့်ကို အငြိုးကြီးသည့် လူစားမျိုးပင်။

သူသာ ထိုလူ၏စကားကို ယုံလျှင် လူအ ဖြစ်သွာလိမ့်မည်။

‘သူက ငါ စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါ့ကို အရှက်ခွဲချင်နေတာပဲ’

‘သူက သူတို့နည်း သူတို့ဟန်ကို ငါ့အပေါ် ပြန်သုံးဖို့တောင် တတ်လာပြီပဲ၊ မဆိုးဘူး တိုးတက်လာတယ်’

ကျိုးထျန်းက လည်ချောင်းတစ်ချက် ရှင်းလိုက်ပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ငါက မကြာသေးခင်က အစားအသောက် ပျက်နေတာမို့လို့ ဘာအချိုရည်မှ မလိုဘူး”

“ဒီလိုကောင်းတဲ့အရာကို မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ၊ မင်းလည်း ဒါမျိုးကို ကျင့်သားရနေလောက်ပြီပဲ"

"ဒါ့အပြင် မင်း ဖဲချပ်မဆော့ဖူးဘူးလား၊ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ၊ ဖဲချပ်တွေကို မလှန်ပြမချင်း ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ စေတနာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ပြီးတော့ မင်းလိုပဲ ငါလည်း မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်၊ မင်းသာ ယူရို ၁ ဘီလီယံ ဒါမှမဟုတ် သန်း ၈၀၀ လောက်ကို တောင်းပန်ကြေးအဖြစ် ထုတ်ပေးရင် ငါ လက်ခံပေးပါ့မယ်"

"ဟားဟားဟားဟား မင်း ပိုက်ဆံတွေရှုံးပြီး ရူးသွားပြီလား"

ဖဲလ်က ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အခြေအနေမှာ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ မပြောင်းလဲနိုင်တော့ချေ။

မနက်ဖြန်မနက်တွင် ကျိုးထျန်း၏အကောင့် ပြာကျသွားသည်ကို အတည်ပြုနိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် သူ၏စတော့ရှယ်ယာများကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရောင်းချပြီး အမြတ်အစွန်း အမြောက်အမြား ရှာဖွေတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် တွေ့ကြတာပေါ့ မစ္စတာဖဲလ်၊ ဒီညတော့ အိပ်ရေးဝဝ အိပ်ထားဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက မင်း နောက်ဆုံးအကြိမ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အိပ်ရတာ ဖြစ်နိုင်လို့ပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိုးထျန်းသည် ဖုန်းချလိုက်သည်။

ပိုပြီး လောဘကြီးလေလေ၊ ထောင်ချောက်ထဲကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကျရောက်လေလေ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရန်သူ သုံးယောက်မှာ မြေကြီးထဲသို့ပင် သင်္ဂြိုဟ်ခံနေရပြီဖြစ်သော်လည်း သူကမူ ရယ်မောနေဆဲ ဖြစ်သည်။

‘ဟူး ငါက မကောင်းတဲ့ကောင် ဖြစ်နေပြီလား၊ အရင်ကဆိုရင် တစ်ခါလှည့်စားရင် တစ်ယောက်ပဲ လှည့်စားတာ၊ ဒီတစ်ကြိမ်ကျမှ သုံးယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်စားမိတာပဲ’

‘မဟုတ်ဘူး ငါက မကောင်းတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ ပိုပြီး တိုးတက်လာလို့ပဲ’

ကျိုးထျန်းသည် ဤကဲ့သို့သော အတွေးများကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ရေကန်ထဲ၌ ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကူးခတ်နေခဲ့သည်။

အတန်ကြာ ရေကူးပြီးနောက် မည်သူမျှ ကြည့်မနေကြောင်း သေချာသောအခါ သူသည် ဟစကီးခွေးလေး ရေကူးသည့် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲ၍ ကူးခတ်လိုက်ပြန်သည်။

ပျော်ရွှင်နေသည့်အခါ ကြိုက်သလို ရေကူးနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား၊ သဘာဝအတိုင်း အသက်သာဆုံး ပုံစံကို သုံးရပေမည်။

ထိုညတွင် သူသည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ အိပ်ပျော်ခဲ့ပြီး မုယန်နှင့် အတူရှိနေသည့် အိပ်မက်များကိုပင် မက်ခဲ့သည်။

နံနက် ၇ နာရီဝန်းကျင်တွင် သူသည် အိပ်မက်မက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယနေ့ သူ့ကို မနှိုးရန် အဒေါ်လီကို အထူးမှာကြားထားခဲ့သဖြင့် အလွန် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

သူ အိပ်ပျော်နေသည့် အချိန်တွင်မူ ထိုအူကြောင်ကြောင် သုံးယောက်မှာ ဖုန်းဖြင့် ဗီဒီယို ကောလ် ပြောဆိုနေကြသည်။

ဖဲလ်သည် သူ၏ ရဲတိုက်ကြီးထဲတွင် ထိုင်နေသည်။

စကူရိုင်းဟီရိုတိုသည် ရုံးခန်းထဲရှိ ကုလားထိုင်ကို မှီ၍ ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မာကျန်းရှန်းမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုဖာပေါ်တွင် အပြန်အလှန် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။

ဤညီအစ်ကို သုံးယောက်မှာ စတော့ဈေးကွက် ဖွင့်လှစ်ပြီး ကျိုးထျန်း၏ "သေဆုံးခြင်း" ကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပမာဏမှာ မတူညီကြပေ။

မာကျန်းရှန်းတွင် ပိုက်ဆံအနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် အရှိန်အဟုန်ဆုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေသူ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ လူ့သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ပိုပြီး ချမ်းသာလေလေ၊ ပိုပြီး သောကကင်းဝေးကာ ယုံကြည်မှု ရှိလေလေ ဖြစ်သည်။

ဂျက်မားသည် နေ့စဉ် သန်းပေါင်းများစွာ ရှုံးနိမ့်နေသော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်မည်မဟုတ်သော်လည်း သာမန်လူများသည် ဈေးသည်နှင့် အကြွေစေ့ အနည်းငယ်အတွက် ငြင်းခုံနေကြလိမ့်မည်။

အတန်ငယ် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤသုံးယောက်ထဲတွင် မာကျန်းရှန်းမှာ သာမန်လူတန်းစားမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခုအကြိမ် စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ တရုတ်ယွမ် ၁၂.၅ ဘီလီယံ ဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ရှိပိုင်ဆိုင်မှု ထက်ဝက်ကျော် ဖြစ်သည်။

စကူရိုင်းဟီရိုတိုမှာမူ ပိုမို ရက်ရောကာ ထိန်းချုပ်ထားသော ကုမ္ပဏီအနည်းငယ်မှ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၄ ဘီလီယံကျော်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။

ဤပမာဏမှာ စကူရိုင်းမိသားစုအတွက် များပြားသော်လည်း ပြာကျသွားလောက်သည်အထိ မဟုတ်ပေ။

အဆိုးရွားဆုံးမှာ မူလကတည်းက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် ဘဏ္ဍာရေးလောကမှ လာသူဖြစ်ပြီး သူ၏ မလှပသော နောက်ခံသမိုင်းကြောင့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ရှိလာသော ဖဲလ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် သားကောင်တစ်ကောင်ကို မျက်စိကျမိပါက လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးမည့်သူ မဟုတ်ချေ။

၎င်းအပြင် လွှတ်မပေးရုံမျှမက အသားတုံးကြီးကြီး ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

ယူရို ၉ ဘီလီယံ ဟူသော ထိတ်လန့်ဖွယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ စက်သေနတ်ကြီးထဲသို့ ကျည်ဆန်များ ဖြည့်သွင်းထားသကဲ့သို့ ကျိုးထျန်းထံသို့ ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရန်ပုံငွေ အသာစီးရမှုကို သုံး၍ ကျိုးထျန်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် နင်းခြေပစ်ရန်ဖြစ်ပြီး တစ်ဆက်တည်းမှာပင် သူကဲ့သို့ စတော့ဈေးကွက်တွင် အရောင်းလောင်းကြေးထပ်နေသော အခြားကစားသမားများထံမှ အမြတ်အစွန်းများကိုပါ ရိတ်သိမ်းရန် ဖြစ်သည်။

ဘဏ္ဍာရေးလောကတွင် သာမန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို အမြတ်ထုတ်ရုံမျှမက အဖွဲ့အစည်းကြီးများ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် အမဲလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သားရဲတွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဖဲလ်သည် ကျိုးထျန်းနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကိုပါ အမြတ်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ထိုအမြတ်အစွန်းများကို မိမိအိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ကျိုးထျန်း၏ ကံကြမ္မာမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ခံစားမိနေသဖြင့် သူသည် သုံးယောက်ထဲတွင် အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်နေပြီး ခြေထောက်ကို စားပွဲပေါ် တင်ကာ အလွန် သက်သောင့်သက်သာဖြင့် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"မစ္စတာမာ" ဖဲလ်က ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အောင်နိုင်သူတွေက ယဉ်ကျေးရမယ်၊ ငါတို့က မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာနေပေမဲ့လည်း ခွက်ချင်းတိုက်ပြီးတော့ အောင်ပွဲရဲ့ အရုဏ်ဦးကို ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာနဲ့ စောင့်ဆိုင်းသင့်တာပေါ့"

သူသည် မာကျန်းရှန်းကို အမှန်တကယ်ပင် အထင်သေးနေခဲ့သည်။

"မစ္စတာဖဲလ် ကျွန်တော် ဘာလို့လဲမသိဘူး၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်၊ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ”

“ပြီးတော့ မနေ့ညကတည်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ညာဘက်မျက်ခုံးက မရပ်မနား လှုပ်နေတယ်"