အခန်း ၃၉၀

🍋 Chapter 390

၎င်းတို့ သုံးဦးသည် ဗီဒီယိုကောလ် ပြောဆိုနေဆဲဖြစ်ရာ အခြားနှစ်ဦးမှာ စကူရိုင်းဟီရိုတို၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မှင်တက်သွားကြသည်။

‘ဘာဖြစ်တာလဲ၊ သူ ဘာလို့ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားရတာလဲ’

ဖဲလ်က လိုင်းမကောင်းခြင်းဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်သဖြင့် သူ၏ဖုန်းကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် လှုပ်ရမ်းလိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ဆီသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စကူရိုင်း စကူရိုင်း ငါပြောတာ ကြားရလား"

မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။

သူသည် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကြီး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်မှ မာကျန်းရှန်းမှာမူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလာခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်အာရုံအရ ဆိုးရွားလှသောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါ တစ်ခုခု တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်သွားတာလား။ ငါ့ရဲ့ နိမိတ်က မှန်သွားပြီလား"

ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်း၊ လင်းရှန်းဆိပ်ကမ်း။

စကူရိုင်းသံမဏိလုပ်ငန်းတွင် ဂျပန်နိုင်ငံအတွင်း စက်ရုံသုံးရုံရှိပြီး ၎င်းတို့အနက် အကြီးမားဆုံး၊ စက်ပစ္စည်းအစုံလင်ဆုံးနှင့် အဆင့်မြင့်ဆုံး စက်ရုံမှာ ဤလင်းရှန်းဆိပ်ကမ်းရှိ စူပါစက်ရုံကြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စကူရိုင်းဟီရိုတိုသည်လည်း ဤနေရာ၌ အင်အားအကောင်းဆုံး လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို ချထားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် လူသိများသော ဆိပ်ကမ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လိုအပ်သော သံမဏိလုပ်ငန်းမျိုးအတွက် ဆိပ်ကမ်းအနီးတွင် စက်ရုံတည်ဆောက်ခြင်းမှာ အလွန်သင့်လျော်လှသည်။

၎င်း၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဆင်ပြေချောမွေ့မှုကြောင့် ကျန်ရှိသော စက်ရုံနှစ်ရုံ၏ စုစုပေါင်းပမာဏမှာ ဤလင်းရှန်းဆိပ်ကမ်းစက်ရုံ၏ သုံးပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိသည်။

ထို့ပြင် ထိုစက်ရုံနှစ်ရုံမှာ ပြည်တွင်းစားသုံးသူများကို အဓိက ဦးတည်ထားပြီး လင်းရှန်းဆိပ်ကမ်းမှာမူ ပြည်ပဈေးကွက်ကို အဓိက ဦးတည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတကာဈေးကွက်တွင် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တန်းနေရာကို ထိန်းသိမ်းထားရန်အတွက် လင်းရှန်းစက်ရုံတွင် စကူရိုင်းစတီးလ်၏ တစ်ခုတည်းသော အကြီးစားဓာတ်ခွဲခန်းနှင့် ၎င်း၏ သုတေသနအဖွဲ့တစ်ခုလုံး ရှိနေသည်။

စကူရိုင်းလုပ်ငန်းစု၏ အသက်သွေးကြော။

ဤရိုးရာ အကြီးစားစက်မှုလုပ်ငန်းစက်ရုံကို လူတိုင်းက ထိုသို့ ခေါ်ဆိုကြသည်။

သို့သော် ဤအသက်သွေးကြောမှာ ယနေ့နံနက်တွင် ဖျက်ဆီးရခက်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဂျပန်ငလျင်ဗျူရို၏ ဖော်ပြချက်အရ ဒေသစံတော်ချိန် နံနက် ၈ နာရီ မိနစ် ၃၀ တွင် ဂျပန်နိုင်ငံ အရှေ့ဘက်ကမ်းလွန်ပင်လယ်ပြင်၌ ပြင်းအား ၉.၀ အဆင့်ရှိသော ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ဤပြင်းထန်သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်သည် ငလျင်ဗဟိုချက် အနက် ၁ ကီလိုမီတာတွင်ရှိပြီး ကမ်းခြေနှင့် ၁၁၅ ကီလိုမီတာ အကွာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ကာ အမြင့် ၉ မီတာကျော်ရှိသော ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လွှမ်းမိုးထားသော ပင်လယ်ရေလှိုင်းကြီးများ ကမ်းခြေသို့ ရိုက်ခတ်လာသောအခါ ကမ်းရိုးတန်းရှိ အဆောက်အအုံများနှင့် မော်တော်ယာဉ်များအားလုံးမှာ မုန်တိုင်းထဲမှ စွန်များကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ဒီရေလှိုင်းတားတံတိုင်းများနှင့် ကြားခံဇုန်များသည် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ငလျင်နှင့် ဆူနာမီဒဏ်၏ရှေ့မှောက်တွင် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ လူသားတို့၏ အင်အားနှင့် သဘာဝတရားအကြားရှိ ကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကိုသာ ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဆင်ပြေရန်အတွက် ဆိပ်ကမ်းတွင် တည်ဆောက်ထားသော စကူရိုင်းစတီးလ်မှာ တိုက်ရိုက် သားကောင် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

ဆိပ်ကမ်း၏ သင်္ဘောကုမ္ပဏီများအပြင် ၎င်းသည် ကမ်းခြေနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် စကူရိုင်းလုပ်ငန်းစုသည် ထိုဆိပ်ကမ်း၏ ရှယ်ယာ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားရာ သံမဏိနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှာ ခွဲခြား၍မရသဖြင့် အမြတ်အစွန်းအားလုံးကို မိသားစုအတွင်း၌ပဲ သိမ်းဆည်းထားရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အမြတ်အစွန်းများကို မိသားစုအတွင်း သိမ်းဆည်းထားနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးများကိုပါ တစ်ပါတည်း သိမ်းပိုက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းမွန်သောအချက်တစ်ခုမှာ ခိုင်ခံ့ပြီး မြောက်မြားစွာသော သံမဏိစက်ရုံ အဆောက်အအုံများသည် ၎င်းတို့၏နောက်ကွယ်ရှိ အခြားစက်ရုံများနှင့် ကုမ္ပဏီများကို ကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

အခြားသော ကံကောင်းသည့်အချက်မှာ အချိန် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် အလုပ်သမားအများစုမှာ အလုပ်ခွင်သို့ မရောက်ရှိကြသေးသဖြင့် လူအသေအပျောက် အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။

ညလုံးပေါက် အချိန်ပိုဆင်းသူများမှလွဲ၍ စက်ရုံလုံခြုံရေးအစောင့် အနည်းငယ်သာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် စကူရိုင်းမိသားစု၏ ကိုယ်ပိုင် အထူးလုံခြုံရေးအဖွဲ့သည်လည်း ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးများအတွင်း ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

သေဆုံးသွားသူများမှာ အထူးချွန်ဆုံး ထိပ်သီးလူသားများ ဖြစ်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးထျန်း၏လူများ တိုက်ခိုက်လာမည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သတိကြီးလှသော စကူရိုင်းဟီရိုတိုသည် သူ၏မိသားစုမှ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပေးထားသော အရည်အချင်းအမြင့်ဆုံး လူများကို ဤနေရာသို့ စေလွှတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရလဒ်မှာ အရာအားလုံး တစ်ချက်တည်းနှင့် မျောပါသွားခဲ့ရခြင်းပင်။

စက်ရုံအဆောက်အအုံများ၏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ရေနွေးငွေ့ ဘွိုင်လာအိုးများအားလုံး ရေလျှံသွားခဲ့သည်။

ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး အချက်အလက်များနှင့် နမူနာပစ္စည်းများမှာ ဝါးခြမ်းပြား ရွှံ့နွံများအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

သဘာဝဘေးအန္တရာယ်မှ ဖန်တီးသော ကပ်ဆိုး။

သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားကို တားဆီး၍မရနိုင်သော်လည်း စကူရိုင်းလုပ်ငန်းစုထံတွင် အော်ဒါမှာယူထားပြီး ငွေပေးချေထားပြီးဖြစ်သော သုံးစွဲသူများသည် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် ပစ္စည်းပေးပို့မှု နောက်ကျခြင်းကို လက်ခံကြမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ယခုအခါမှာ ပစ္စည်းနောက်ကျမည့် ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ လုံးဝ မပေးပို့နိုင်တော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

စာချုပ်အရ စကူရိုင်းလုပ်ငန်းစုသည် ဝယ်ယူသူများ၏ ငွေကြေးအားလုံးကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရမည့်အပြင် မူရင်းပမာဏ၏ အဆမတန် လျော်ကြေးများကိုပါ ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်ပင် ဤလျော်ကြေးပေးဆောင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် အကြွေးဆပ်ရန် ငြင်းဆိုရန် ကြိုးပမ်းကြပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစက်ရုံကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်အတွက် ပစ္စည်းကိရိယာများ၊ လူအင်အား၊ အချိန်နှင့် ကုန်ကျစရိတ်များမှာ အများအပြား လိုအပ်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စကူရိုင်းမိသားစုအတွက် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းချက်မှာ ယခုအခါ နှစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

၎င်းတို့မှာ လူမွဲစာရင်းခံယူပြီး ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း သို့မဟုတ် ကျန်ရှိသော စက်ရုံများနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ထုတ်ရောင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြစ်စေ ရလဒ်ကတော့ တစ်ခုတည်းသာ ရှိလိမ့်မည်။

စကူရိုင်းစတီးလ်၏ စတော့ရှယ်ယာဈေးနှုန်းမှာ ထိုးဆင်းသွားခြင်းပင်။

၎င်းမှာ ကုမ္ပဏီကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ရသော ကြီးမားပြီး ပြန်လည်ကုစား၍မရနိုင်သော ဆုံးရှုံးမှုများအပြင် သူနှင့်သူ့ဖခင်၏ ကိုယ်ပိုင်အကောင့်မှ ထုတ်ယူထားသော အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၄ ဘီလီယံမှာလည်း ယခုအခါ တန်ဖိုးမရှိသော စက္ကူစုတ်များ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ဤငလျင်ကြောင့် စကူရိုင်းလုပ်ငန်းစုသည် ယန်း ၁၀၀ ဘီလီယံထက်မနည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

စကူရိုင်းလုပ်ငန်းစုကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုပင်လျှင် ပြန်လည်နာလန်ထူရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

"စကူရိုင်း စကူရိုင်း ဘာဖြစ်တာလဲ၊ တစ်ခုခု ပြောပါဦး"

ဖဲလ်က ဖုန်းထဲသို့ ဆက်လက်အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိသော်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားမိနေသည်။

ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ စကူရိုင်းဟီရိုတိုသည် နောက်ဆုံး၌ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး သူ၏တုန်ရီနေသော ညာလက်ဖြင့် စားပွဲပေါ်ရှိ ဆေးလိပ်ဘူးထဲမှ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မီးခြစ်မှာ ကျောက်စိမ်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး အလွန် တန်ဖိုးကြီးပုံရသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် တန်ဖိုးကြီးသော မီးခြစ်ဖြစ်ပါစေ လေတိုက်ခြင်းကိုသာ ကာကွယ်နိုင်ပြီး တုန်ရီခြင်းကိုမူ မကာကွယ်နိုင်ချေ။

ချောက်

မီးမတောက်ချေ။

ချောက်

မီးမတောက်ပြန်ပေ။

ချောက်

သေးငယ်သော မီးတောက်လေး နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး စကူရိုင်းဟီရိုတိုသည် သူ၏ရှိသမျှ အား အားလုံးကို သုံး၍ သူ၏ဘယ်လက်ဖြင့် ဆေးလိပ်ကို ပါးစပ်သို့ ယူဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပြင်းထန်စွာပင် ဆေးလိပ်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့လျက် ရှေ့တည့်တည့်သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိ ငေးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကာ သူ၏မျက်သူငယ်များမှာ အာရုံစိုက်မှု ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

"ဟဲ အိုဝါဒါ (ပြီးသွားပြီ)!"

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အနီရောင် X ပုံစံ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဒေါင်

စကူရိုင်းဟီရိုတိုသည် ဗီဒီယိုကောလ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ဒါက"

ဖဲလ်သည်လည်း အနက်ရောင် ပြောင်းလဲသွားသော ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို အူကြောင်ကြောင် ငေးကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ မှားယွင်းမကြည့်မိကြောင်းကို အတည်ပြုနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဒီဂျပန်ကောင်က ဘာလို့ နိုင်ငံခြားဘာသာစကား တစ်ခုခုကို ပြောပြီးတော့ လိုင်းပေါ်က ထွက်သွားရတာလဲ"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မာကျန်းရှန်းမှာမူ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ တုန်ရီနေခဲ့ပြီး လမ်းပျောက်နေကာ သူ၏မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်နေခဲ့သည်။

စကူရိုင်းမိသားစုတွင် မည်သို့သောအာဏာမျိုး ရှိနေပါသနည်း။

သူ့တွင်ကော မည်သို့သောအာဏာမျိုး ရှိနေပါသနည်း။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ရှုံးနိမ့်ခြင်း အမူအရာကို ပြသနေကြပြီ ဖြစ်ရာ သူသည်လည်း သေတွင်းထဲသို့ ရောက်တော့မည်လော။

"မစ္စတာမာ မင်းလည်း အခြေအနေ သိပ်မဟန်သလိုပဲနော်"

ဖဲလ်သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် ဘာပြဿနာ ဖြစ်နေသည်ကို လုံးဝ နားမလည်ဘဲ လမ်းပျောက်နေခဲ့သည်။

"မစ္စတာဖဲလ် ကျွန်တော်လည်း ဘာဖြစ်ပျက်သွားလဲ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက် ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော် ထင်တာတော့ တစ်ခုခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပျက်သွားပြီ"

"ပြီးတော့ အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပဲ"

ဖဲလ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တီ တီ တီ တီ

သူ၏ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဂျပန်စတော့ဈေးကွက် မပွင့်မီ စက္ကန့် ၃၀ အလို၌ မြည်ရန် သူ အထူးသတ်မှတ်ထားသော နှိုးစက်သံ ဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် သူသည် ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စကူရိုင်းစတီးလ်၏ စတော့အချက်အလက်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

၅၅၊ ၅၆၊ ၅၇

စက္ကန့်တိုင်းမှာ နာကျင်စရာကောင်းလှသည်။

သူသည် ၎င်းတို့၏ အောင်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူ မပြုံးနိုင်တော့ပေ။

စားပွဲပေါ်တွင် ရေခဲများ ပြည့်နှက်နေသော ရေခဲပုံးနှင့် Ace of Spades ရှန်ပိန်ဝိုင်တစ်ပုလင်း ရှိနေသည်။

တောက်

ရေခဲပုံး၏ နှုတ်ခမ်းသားမှ ရေစက်တစ်စက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကြွေကျသွားခဲ့သည်။

နံနက် ၉ နာရီ တိတိ။

သူသည် မောက်စ်ကို နှိပ်လိုက်ရာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖန်သားပြင်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး စတော့ဖွင့်ဈေးနှုန်းကို ပြသလာခဲ့သည်။

၃၀၁.၉၄ ယန်း။