← Chapters

အခန်း ၁၃၁၇

Vol. 88 Ch. 1317

အခန်း ၁၃၁၇

Vol. 88 Ch. 1317

အခန်း ( ၁၃၁၇ ) ရည်မှန်းချက်အသစ်များ။

"ကောလဟာလတွေအရ ဟွင်းယွမ်နတ်ဆိုးနဲ့နတ်ဘုရား အင်မော်တယ်ကျမ်းက အင်မတန်ရှားပါးပြီး ကမ္ဘာဦးသက်ရှိတွေ လေ့ကျင့်ကြတဲ့ အင်မော်တယ်ကျမ်းလို့ ဆိုတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီသက်ရှိတွေကတော့ မျိုးသုဉ်းလုနီး ဖြစ်နေပြီ"

"ဒီကျမ်းကို အောင်အောင်မြင်မြင် လေ့ကျင့်နိုင်ရင် ကမ္ဘာဦးခေတ်မှာ မွေးဖွားလာတဲ့ နတ်ဆိုးနဲ့နတ်ဘုရားတို့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်လိမ့်မယ်"

တိဟောက်ထျန်းက အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

အင်မော်တယ်ခုံရုံး၏ ဧကရာဇ်ငယ်အနေဖြင့် သူ၏ ရှုထောင့်မှပင် ဤရှေးဟောင်း အင်မော်တယ်ကျမ်းက အလွန်ရှားပါးနေသေးသည်။

ဒါကို အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်ပြီးပါက ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာနှင့် နီးစပ်သော ရုပ်ခန္ဓာကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ဒါက မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသနည်း။

တိဟောက်ထျန်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်း အကြောင်းရင်းတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဟာ ကျွင်းရှောင်ယောက်ထက် များစွာနိမ့်ကျနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ တကယ်တမ်းတွင် တိဟောက်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက အားနည်းသည့်အထဲ မပါဝင်ပေ။

တိဟောက်ထျန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် နဂါးဧကရာဇ်၏ မွေးရာပါစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုသည့်အပြင် အဖိုးတန်ရတနာများနှင့် ဆေးဝါးတို့ကို အသုံးပြုဖူးသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အားကောင်းလွန်းသောကြောင့်သာ မယှဉ်သာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဘာကို အံ့သြနေတာလဲ။ ဒါက သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်လို ငါ့ရဲ့ စုဆောင်းမှုများစွာထဲက သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ"

ဝူလောင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ဘာလုပ်စေချင်လဲ"

တိဟောက်ထျန်း၏ မျက်လုံးအိမ်များက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ရှေးခေတ် အင်မော်တယ်ကျမ်းတစ်စောင်ကို ရှောင်တခင် ထုတ်ယူနိုင်ခြင်းက ဝူလောင်၏ မူလဇာစ်မြစ် ထူးခြားမှုကို သက်သေခံရန် လုံလောက်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့ တည်ရှိမှုမျိုးက သူ့ကို အကြောင်းမဲ့ မကူညီနိုင်မှန်း ထင်ရှားသည်။

သူ့တွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိရမည်။

"ဟားဟားဟား၊ အဲဒါက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုကို ရှာဖွေဖို့ မင်းကို ကူညီစေချင်တယ်"

ဝူလောင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် ရိုးရှင်းတာလား"

တိဟောက်ထျန်းက အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားမိ၏။

"ငါက အခုချိန်မှာ အသိစိတ်လှိုင်းတစ်ခုပဲ ရှိတာပါ။ အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်တောင်မှ မရှိနေဘူး။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"

"ဒီလိုပဲ"

တိဟောက်ထျန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ရှာရမလွယ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

တိဟောက်ထျန်းက မေးလိုက်၏။

ဝိသေသလက္ခဏာနှင့် မူလရင်းမြစ်က အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းသော ဝူလောင်တွင် သူနှင့်ပတ်သက်ပြီး အခြားအစီအစဥ်များ မရှိသင့်ဟု ခံစားမိသည်။

ထို့ပြင်၊ ဝူလောင်က ယခုအခါ အသိစိတ်လှိုင်းတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ် မဟုတ်သောကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းအပြင် ဝူလောင်က သူ့ထံမှ ကောင်းမွန်သော တစ်စုံတရာ ရရှိနိုင်မည်ဟု သူမထင်ပါ။

"ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းက အင်မော်တယ်ကျောက်ချပ်ပြားရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အပိုင်းအစတွေကို မြန်မြန်ရှာရမယ်။ ပြန်လည်မွေးဖွားသူ‌အနေနဲ့ တကယ့် ကပ်ဘေးတွေက မဝေးတော့ဘူးဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်"

"ကပ်ဘေးအချိန်မှာ တံခါးပွင့်လာလိမ့်မယ်"

ဝူလောင်၏ စကားများကြောင့် တိဟောက်ထျန်း အသက်ရှုသံ မြန်လာသည်။

'တံခါး'...

ထိုနေရာတွင် သူ့မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။

၎င်းက တိဟောက်ထျန်း၏ အန္တိမရည်မှန်းချက်လည်း ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့် အင်မော်တယ်ခုံရုံးကို ပေါင်းစည်းချင်သနည်း။

အဘယ်ကြောင့် ဟောက်ထျန်း နဂါးဧကရာဇ် ကျန်ရစ်ခဲ့သော နဂါးဧကရာဇ်၏ ရွှေခန္ဓာကို ရှာဖွေရန် ဆန္ဒပြင်းပြနေသနည်း။

အကြောင်းရင်းအားလုံးက နောင်တစ်ချိန် မငြိမ်မသက်ဖြစ်သောအခါ ထို "တံခါး" ထဲသို့ဝင်ပြီး စွမ်းအားအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဒါက ဤရွှေခေတ်တွင် အရေးကြီးဆုံး အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"ကျုပ်နားလည်ပါပြီ၊ ကျုပ်က ဖူရှီအင်မော်တယ်မျိုးရိုးရဲ့ အရင်းအမြစ်နဲ့ လူအင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီအရာတွေကို လျှို့ဝှက်ရှာဖွေဖို့ လုပ်မယ်"

တိဟောက်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ ကောင်းကင်ကိုးခု အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးက ကြီးလွန်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် အကျိုးရှိနိုင်တဲ့ နေရာတချို့ကို ငါပြောပြနိုင်တယ်"

ဝူလောင်က ပြောလိုက်၏။

တိဟောက်ထျန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာခဲ့သည်။

"တကယ်ပဲလား၊ ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ဝူလောင်"

တစ်ဖက်လူထံမှ ဤမျှကြီးမားသော အကူအညီရရန် သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

၎င်းက ရှားပါးသော အင်မော်တယ်ကျမ်းကို ပေးစွမ်းသည့်အပြင် အင်မော်တယ်ကျောက်ချပ်ပြား၏ အခြား အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေရန်လည်း ကူညီပေးနိုင်သည်။

"ဒါပေါ့၊ မင်းကို ကူညီပေးတာက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကူညီတာပဲလေ"

"ကိစ္စမရှိဘူး"

တိဟောက်ထျန်းက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အားမာန်နှင့် တက်ကြွမှုအပြည့် ရှိခဲ့သည်။

"ငါမင်းကိုပြောခဲ့တယ် ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ မင်းနဲ့ငါကြားက ကစားပွဲ အခုမှစတင်မှာ"

"မင်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အရမ်းမုန်းပုံရတယ်"

ဝူလောင်က ပြောသည်။

"အမှန်ပဲ၊ တစ်နေ့တော့ သူ့ကို ကျုပ်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းမယ်။ မဟုတ်ဘူး... ကျွင်းဝူဟွေ့လည်း ကျုပ်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရလိမ့်မယ်"

တိဟောက်ထျန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအမျက်တို့ ပြည့်နေသည်။

"ဒီအဘိုးကြီးကလည်း ကျွင်းမိသားစုအပေါ်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ခံစားချက် မရှိပါဘူး။ သူတို့က ဩဇာကြီးသလောက် ကြီးစိုးတဲ့ မိသားစုတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့‌ ရှေးခေတ်ကနေ အခုချိန်ထိ ကြီးပွားနေသေးတာပဲလေ"

ဝူလောင်က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"စိတ်ချပါ ဝူလောင်၊ ကျုပ်အောင်မြင်ပြီး အဆုံးစွန်စွမ်းအားအတွက် တံခါးကို လှမ်းဝင်ပြီးတဲ့အခါ... ကျုပ်က အင်မော်တယ်ခုံရုံးကို ကျွင်းမိသားစုကို ပထမဆုံး ဖျက်ဆီးမယ်"

တိဟောက်ထျန်းက ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီး ချထားလိုက်သည်။

ဝူလောင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

သူက ကျွင်းမိသားစုကို သဘောမကျသော်လည်း တိဟောက်ထျန်း၏ စကားများက မသိနားမလည်ဘဲ အကြောက်အရွံ့မဲ့နေသည်။

ကျွင်းသားစုကို ဖျက်ဆီးချင်လျှင် သာမာန်ဧကရာဇ်များကို မဆိုထားဘိ...

ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရာဇ်သည်ပင် ကြက်ဥနှင့် ကျောက်တောင်ကို ပစ်ခွဲသကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဝူလောင်က စကားများများ မပြောခဲ့ပါ။

လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုအချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သောကိစ္စ ဖြစ်သည်။

............

မေ့ပျောက်ခြင်းမြေ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးသို့ ပြန်သွားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ် ပိုင်သို့၊ လူသတ်ဘုရင်၊ ဟော်တုဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများကတော့ ယခင်ကပင် သဘာဝအတိုင်း လူစုခွဲခဲ့ကြပြီးပြီ။

ရှေးခေတ် အင်မော်တယ်ခုံရုံး၏ တပ်များနှင့် ချီယိုမျိုးရိုးတို့ကလည်း ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးသို့ သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ကျွင်းရှောင်ယောက်က အေးအေးဆေးဆေးရှိနေပြီး ပြန်သွားရန် အလျင်မလိုပေ။

အင်မော်တယ်ခုံရုံးက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် အန္တရာယ်ပြုမှာကိုလည်း မကြောက်ပါ။

အင်မော်တယ်ခုံရုံးက ထိုအချိန်ကပင် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘဲ ယခုအချိန်တွင် တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်တော့မည် မဟုတ်ပါ။

ထို့ပြင်၊ အင်မော်တယ်ခုံရုံးက ကုရ်အာန်သူတော်စင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ အခြားသူများကိုလည်း တိုက်ခိုက်ရန် ခွင့်မပြုသင့်ပေ။

အကြောင်းမှာ၊ ယခုအချိန်တွင် နောက်ထပ် မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါက...

ကျွင်းမိသားစုသည် အင်မော်တယ်ခုံရုံးသို့ ဦးစွာသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျွင်းမိသားစုက ချုပ်တည်းနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ နတ်ဘုရားသားတော်သည် အချိန်မရွေး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံရပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

ထို့ပြင်၊ လက်ရှိ ကျွင်းရှောင်ယောက်က မြင့်မြတ်ခန္ဓာတာအိုသန္ဓေတစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ့ကို သတ်လိုက်လျှင်ပင် ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာက ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အင်မော်တယ်ခုံရုံးကဲ့သို့ အင်အားစုများက ကျွင်းမိသားစုကို အသေအကြေတိုက်ခိုက်စေရန် လှုံ့ဆော်သည်အထိ မိုက်မဲမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က စိတ်အေးလက်အေးရှိနေခဲ့သည်။

"ယန်းယု၊ ငါက အခု ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးကိုပြန်ဖို့ အလျင်မလိုဘူးဆိုတော့ မင်းရဲ့ မော့မိသားစုကို ဘာဖြစ်လို့ သွားမလည်ရမှာလဲ"

‌ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲလား၊ ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး"

မော့ယန်းယုက ခဏတာ အံ့အားသင့်နေပြီးနောက် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

ဒါက သူမ၏ ဩဇာအာဏာကို ထူထောင်ရန်နှင့် မော့မိသားစု၏ သခင်မလေးဖြစ်စေရန် ကူညီရန်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကျွင်း၊ ကျုပ်ရဲ့ လုမိသားစုကိုလည်း လာရမယ်နော်"

လုဖူးကွေ့က မျက်ရည်လေးဝဲကာဝဲကာ ပြောသည်။

သူက မြှောက်ပင့်တာကို စွဲလန်းနေပြီ။

သူက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ပေါင်ကိုလည်း တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားချင်သည်။

"မင်းက လုမိသားစုရဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်ပဲလေ။ မင်းရဲ့အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ပါဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြုံးလိုက်သည်။

လုမိသားစုတွင် လုဖူးကွေ့၏ အဆင့်အတန်းက မော့မိသားစုရှိ မော့ယန်းယု၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ကွဲပြားသည်။

သူလိုက်သွားပြီး အကူအညီပေးရန် မလိုပေ။

"ဒီလိုမဟုတ်ဘူးလေ အစ်ကိုကျွင်းရဲ့၊ ငါ... မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီရှောင်လုရဲ့ အနေအထားက အစ်ကိုကျွင်းနဲ့ ယှဉ်စရာကို မရှိပါဘူး"

"အစ်ကိုကျွင်း ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်နဲ့လိုက်ခဲ့ပါ။ အဲဒါက ကျုပ်ကို ဂုဏ်ယူစေလိမ့်မယ်"

လုဖူးကွေ့က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူက အရှက်မရှိ မြှောက်ပင့်နိုင်ပေသည်။

"နင်က ဒီလောက်တောင် မြှောက်ပင့်တတ်တာလား"

မော့ယန်းယုက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ နင်က မိန်းမတစ်ယောက်ပဲလေ။ အနည်းဆုံးတော့ အစ်ကိုကျွင်းရဲ့ အိပ်ရာကို နွေးနွေးထွေးထွေး လုပ်နိုင်တယ်၊ ငါကတော့ မြှောက်ပင့်ပေးလို့ပဲရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကျွင်းက စိတ်မဝင်စားရင် ဒီရှောင်လုက အိပ်ရာထဲထိ နွေး‌ထွေးမှုပေးနိုင်ပါတယ်။ မော့ယန်းယုရဲ့ ရင်ဘတ်က အဖုလေးနှစ်ခုထက် ကျုပ်ရဲ့အဆီတွေက ပိုများတယ်"

လုဖူးကွေ့က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်၏။

"နင်၊ ဖက်တီးကောင်... နင်က လုံးဝ အရှက်မရှိဘူးပဲ"

မော့ယန်းယု၏ မျက်နှာလေးက နီမြန်းသွားကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အိပ်ရာကို သူမ နွေးထွေးစေလိုလျှင်ပင်...

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ယွမ်ချယ်ကိုပင် မဆိုင်းမတွ ငြင်းပယ်နိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မော့ယန်းယုက မိမိကိုယ်မိမိ ကောင်းစွာသိရှိပေသည်။ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏နောက်သို့ လိုက်ပါနိုင်ခြင်းက ကံကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ထားပါ၊ လမ်းလျှောက်ကြရအောင်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဤအကောင်က တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းပေသည်။ သူက ခေါင်းကိုးလုံးခြင်္သေ့နှင့် ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထို့နောက်တွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က မော့မိသားစုနှင့် လုမိသားစုတို့ကို သီးခြားစီ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

မေ့ပျောက်ခြင်းမြေမှ သတင်းများက ပျံ့နှံ့နေပြီ။

ထို့ကြောင့် ကျွင်းရှောင်ယောက်က သဘာဝအတိုင်း အမြင့်ဆုံး ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းကို ခံယူခဲ့ရသည်။

မိသားစုနှစ်စုက ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် ပတ်သက်ပြီး အလွန်စိတ်အားထက်သန်ကြပေသည်။

သို့ရာတွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က မိသားစုကြီးနှစ်ခုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုကြောင်း မပြောခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူသည် ဤတာဝန်ကို မော့ယန်းယုနှင့် လုဖူးကွေ့အား ပေးခဲ့သည်။

ဒါကလည်း သူတို့အတွက် စမ်းသပ်မှုလေးတစ်ခုပင်။

လုဖူးကွေ့ဘက်မှာတော့ ဒါက လုံးဝ ပြဿနာမရှိပါ။

မော့ယန်းယုဘက်မှ အခြား မော့မိသားစု၏ ဆင်းသက်လာသူတိုင်းမှာတော့ ဒါကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် မျက်လုံးနီသွားကြသည်။

မူလက မော့မိသားစုကို ဆက်ခံမည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများထဲတွင် မော့ယန်းယုကို အလယ်အလတ်ဟုသာ သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။

သို့ရာတွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လည်ပတ်ခြင်းဖြင့်...

မော့မိသားစုက မော့ယန်းယုအား သခင်မလေးအဖြစ် ချက်ချင်း သတ်မှတ်ခဲ့ပေသည်။

မော့ယန်းယုလည်း သဘာဝအတိုင်း အလွန်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

သူက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်မိသောကြောင့် သူ့အသက်ကို အသက်ပေးလှူရန်ပင် ဆန္ဒရှိခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က မိသားစုနှစ်ခုစလုံးတွင် ကြာကြာမနေဘဲ ပြန်ထွက်ခဲ့သည်။

မော့ယန်းယုနှင့် လုဖူးကွေ့တို့က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးကိစ္စရပ်အချို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းကြလိမ့်မည်။

ကြယ်ကောင်းကင်ယံတွင်...

ကျွင်းရှောင်ယောက်က လမ်းလျှောက်လာနေရင်းမှ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ထွက်ခဲ့ပါတော့၊ မင်း ငါ့နောက်ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာလိုက်နေချင်လို့လဲ"

ကြယ်ကောင်းကင်တွင်၊ နှင်းဖြူကြိုးကြာတစ်ကောင်ကို စီးနင်းထားသော လှပသောပုံရိပ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူက ကြိုးကြာပေါ်မှ ဆင်းသက်လိုက်၏။ သူမ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံက လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လူးလွန့်နေသည်။ သူမ၏အသားအရေကလည်း ဖြူနုပြီး ချစ်စဖွယ်မျက်နှာလေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

မိန်းကလေးက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ဦးညွတ်လိုက်သည်။

ဤမိန်းကလေးကတော့ သဘာဝအတိုင်း ပုလော့ရွယ်သည်ပင်။

All Chapters