အခန်း ၁၃၃၅

အခန်း ( ၁၃၃၅ ) အူတိုနေသော မင်းသမီးယွမ်ချယ်။

ထို့နောက် နတ်သမီး ယွင်ထျန်းမေက စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

တစ်ရက်တွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကောင်းကင်ကိုးပါးအထက်မှာ မည်သို့သော လှုပ်ခတ်မှုများ ဖြစ်စေမလဲ သူ မသိပါ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ကောင်းကင်ကိုးပါးအထက်က အလွန်ကြီးစိုးပြီး အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးထက် သာလွန်သည်ဟု ခံယူထားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက် ရောက်ရှိလာပါက...

ကောင်းကင်ကိုးပါးအထက်မှ အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင်တချို့ပင် နိုးထလာမည်ကို ကြောက်ရသည်။

နတ်သမီး ယွင်ထျန်းမေ ထွက်သွားပြီးနောက်...

ကျန်းစန်းယီက စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယောက်၊ အစ်မ လော့လီအတွက် နည်းနည်း စိတ်ပူနေသေးတယ်"

"သူက ကျန်းမိသားစုရဲ့ ပုလဲရတနာလေးဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို အလိုလိုက်ခဲ့ကြတာလေ"

"အခုတော့ သူ့မှာ ကောင်းကင်ကိုးပါးအထက်ကိုရောက်မှ ဒီလိုအရှုပ်အထွေးတွေကို တစ်ယောက်တည်း ခံစားနေရတယ်။ တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာပဲ"

ကျန်းလော့လီ၏အကြောင်းကို သူမ သိသည်။

ကျန်းလော့လီ၏ စရိုက်ဖြင့် ဧကရာဇ်ကြွေလွင့်တောင်၏ သခင်လေးကို လက်ထပ်ရန် စိတ်ကူးမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူက အလွန်အထီးကျန်ဆန်ပြီး ဝမ်းနည်းနေမည်မှာ သေချာသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျန်းစန်းယီ၏ ပခုံးကိုဖက်ပြီး ကြင်နာစွာ ထွေးပွေ့လိုက်လေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ လော့လီက အနည်းဆုံးတော့ ပိရှောင်းမျိုးရိုးရဲ့ ရှေးနတ်သမီးရဲ့ အမွေခံဖြစ်ပြီး ရှေးဦးဝိညာဉ်အင်မော်တယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်"

"နောက်ပြီးတော့ ဟွင်းယွမ်ကျင်းသိုကို ရယူဖို့လည်း သူတို့က လော့လီကို လိုအပ်နေသေးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လော့လီကိုတော့ အန္တရာယ်ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ပိရှောင်းမျိုးနွယ်က ကျန်းလော့လီကို အလွန်တန်ဖိုးထားသင့်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိ၏။

ဟွင်းယွမ်ကျင်းသိုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ချင်သောကြောင့်သာ ဧကရာဇ်ကြွေလွင့်တောင်၏ သခင်လေးနှင့် လက်ထပ်စေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ ရောက်သွားသည်နှင့် ဤကိစ္စက ပြေလည်သွားလိမ့်မည်။

"အင်း"

ကျန်းစန်းယီက ခပ်ဖြေးဖြေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းက အခြေအနေကို မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် လော့လီရဲ့အခြေအနေကို သေချာပေါက် ဖြေရှင်းမှာပါ"

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ ကျွန်တော်တို့လုပ်ခဲ့တာကို ဆက်လုပ်လို့ရမလား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျန်းစန်းယီကို အနည်းငယ် စိတ်ပြေစေရန် စနောက်လိုက်သည်။

ကျန်းစန်းယီက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အသာကိုက်လိုက်သည်။ သူက ဘာမျှမပြောသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများမှာ အရောင်လက်နေလေ၏။

သို့သော်လည်း၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က နမ်းခါနီးတွင် ကိုယ်ကိုလှည့်ပြီး ရှောင်ထွက်သွားကာ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို တိုးလို့တန်းလန်း ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

"စောင့်ပါ... လော့လီပြန်လာတဲ့အထိစောင့်ပါ။ အဲဒီအခါကျရင် မင်း... မင်းကို... အတူတူ... အဖော်ပြုပေးမယ်"

ကျန်းစန်းယီ၏ စကားသံက ခြင်အော်သံကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားသည်။

သူမ၏ ပါးပြင်နှင့် လည်ပင်းမှာလည်း ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေလေ၏။

ထို့နောက်မှာတော့ အဖြူရောင် လိပ်ပြာလေးတစ်ကောင် ပျံဝဲသွားသကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ထွက်ပြေးသွားသော ကျန်းစန်းယီ၏ နောက်ကျောပြင်ကိုကြည့်ရင်း...

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းကိုချလိုက်မိသည်။

တကယ်ကို လှသည်။

ဒါမျိုးကို မည်သူက တောင့်ခံနိုင်မည်နည်း။

သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ခဲ့လေသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် အပျော်အပါးကို သိပ်ပြီး မလိုက်စားသင့်ပေ။

သူက လောက၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း နေနိုင်သောအခါမှာတော့ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့မှသာ ချစ်ရသူဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ လည်ပတ်နိုင်မည်။

ဒါက ယခုအချိန် မဟုတ်တာတော့ သေချာပေသည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကျန်းစန်းယီက လေ့ကျင့်ရန် ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဤရက်ပိုင်းမှာ‌ သူတို့က ထူးထူးခြားခြား ဘာမျှမလုပ်ခဲ့ပေ။

လရောင်အောက်တွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပွေ့ဖက် နမ်းရှိုက်တာမျိုးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

အခုက အချိန်မကျသေးမှန်း နှစ်ဦးစလုံး သိ၏။

မထွက်သွားခင်မှာ ကျန်းစန်းယီက ကျန်းလော့လီကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်ခေါ်လာရန် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့သည်။

ကျန်းစန်းယီ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း သူ့စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရပေသည်။

အလုပ်ကိစ္စများအတွက် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ကောင်းကင်ကိုးပါးအထက်ကို သေချာပေါက် သွားမည်။

သို့သော်လည်း ဤမတိုင်မီတွင် ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးနှင့် ပတ်သက်သော ဆောင်ရွက်စရာများ ရှိသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံး၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများကို ဆင့်ခေါ်တော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် လှပသော ပုံရိပ်လေးတစ်ခုက အူတိုသော အကြည့်တို့ဖြင့် သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မင်းသမီးယွမ်ချယ်ပင်။

လှပသော သူ့မျက်နှာလေးနှင့် အူတိုနေသော အမူအရာက မြင်ရသူတိုင်းကို ကြွေဆင်းစေနိုင်သည်။

မင်းသမီးယွမ်ချယ်၏ အူတိုပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အမူအရာကိုမြင်တော့ ကျွင်းရှောင်ယောက်က တည်ငြိမ်စွာပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသမီးက ကျုပ်ကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုကြည့်နေရတာလဲ"

"ရှင်က သူနဲ့ပဲ တစ်ချိန်လုံးရှိနေခဲ့တာလား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မက သူ့ထက် နိမ့်ကျနေလို့လား ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မက သူ့လောက် မလှဘူးလား"

မင်းသမီးက ဆက်မေးသည်။

"မဟုတ်ဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ သူက ရှင့်ကို စောစောကြိုပြီး သိခဲ့လို့လား"

မင်းသမီးယွမ်ချယ်က သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ခါးသီးနေသေးသည်။

အိပ်မက်ထဲက ဆက်မိုင်မက်မွန်တောထဲတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်လုံးအကြည့်မှာ သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိခဲ့သည်။

"အချို့အကြောင်းအရာတွေက ရှင်းပြလို့မရဘူး၊ အထူးသဖြင့် ခံစားချက်လို အရာမျိုးကို ရှင်းပြဖို့ခက်ပါတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ရှင် ကျွန်မကိုပေးခဲ့တဲ့ ကတိကိုတော့ မမေ့ခဲ့ဘူးမဟုတ်လား"

မင်းသမီး ယွမ်ချယ်က သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကိုမြှောက်ပြီး လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

မက်မွန်တောထဲတွင် လက်ချောင်းချင်းချိတ်ပြီး ကတိပေးခဲ့သလိုပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းသမီး၊ မင်းရဲ့ မဟာအပြစ်ကြီးအကြောင်းကို အရင်ပြောရအောင်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။

မင်းသမီးယွမ်ချယ်လည်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ရှည်ရှည်ထားရန် သတိပေးလိုက်၏။

သူက သူမအတွက်ဖြစ်ပြီး အချိန်တန်လျှင် သူ ပိုင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ ရှောင်ယောက်၊ ရှင် ကျွန်မရဲ့အပြစ်ကို တကယ်ပဲ လွှဲပြောင်းယူနိုင်မှာလား"

ယွမ်ချယ်က မေးလိုက်သည်။

"အင်း၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ရှင်းနိုင်မလားတော့ မသေချာဘူး။ ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို အရင်သွားရအောင်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ယွမ်ချယ်အား ကျွင်းမိသားစု၏ ဘိုးဘွားမြေရှိ မွန်မြတ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ သီးသန့်လေ့ကျင့်ရာ နေရာဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

"ကိုင်း၊ အဲဒါကို အရင်စမ်းကြည့်ရအောင်။ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် သွားကြတာပေါ့"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ယွမ်ချယ်၏ နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သူတစ်ဦးကိုပင် မျက်လုံးပြူးစေခဲ့ပေသည်။

ယွမ်ချယ်က အမှန်တကယ်ပင် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို စတင်ချွတ်နေသည်။

ကြွေထည်ကဲ့သို့ ချောမွတ်ပြီး ဖြူဖွေးနုနယ်သော အသားအရေက ပေါ်လာ၏။

သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်ခုအလားပင်။

အကွေ့အကောက် အမို့အမောက်တိုင်းကလည်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ပြီး အနုပညာလက်ရာတစ်ခုဟုပင် ခေါ်နိုင်သည်။

လူတို့သည် ၎င်းကိုမြင်သောအခါ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်း၏ ခံစားချက်ကို အနည်းငယ်မျှ ခံစားရမည်မဟုတ်ပေ။

ယင်းအစား၊ သင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏အံ့ဖွယ်များကို အံ့ဩရလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီ၏ သားစဉ်မြေးဆက်မှ ဖန်တီးထားသော ပြီးပြည့်စုံသော ဧကရာဇ်မင်း၏ အသွေးအသားဖြစ်သည်။

"မင်းသမီး ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသည်။

သူပြောသည့်စကားတွင် အဝတ်အစားများကိုချွတ်ရန် မပါဝင်ပေ။

ယွမ်ချယ်၏ မျက်နှာလေးက ရဲခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူက နှလုံးခုန်နှုန်းများ မြန်လာ၏။

သို့သော်လည်း အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုလုပ်တာက ချီနဲ့ သွေးလည်ပတ်မှုကို ချောမွေ့စေပြီး အပြစ်စွမ်းအားကို ပိုပြီး ကောင်းမွန်စွာ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ယွမ်ချယ်က အလွန်လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါမင်းကို ယုံတာပေါ့။

သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်က အပြင်ဘက်တွင် မဖော်ပြဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အင်း၊ မင်းက မင်းသမီးပဲ၊ မင်းပြောတာမှန်ပါတယ်"

သူ့အတွက် အရှုံးမရှိသောကြောင့် ထပ်တွန့်တက်စရာ မလိုတော့ပါ။

တကယ်တော့ ယွမ်ချယ်ဟာ အလွန်တရာ လှပပြီး ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဒါကို လူအများစုက သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူကဲ့သို့ မြောက်များစွာသော အလှတရားများကို မြင်ဖူးသည့် သမာဓိအားကောင်းသူသာလျှင် အေးအေးဆေးဆေး ဆက်ဆံနိုင်သည်။