အခန်း ၁၃၄၆

အပိုင်း ( ၁၃၄၆ ) ဧကရာဇ်လက်နက်များကို လက်ကားအသုံးပြုသူ။

"လူသတ်ဘုရင်၊ မင်းက တကယ်ပဲ အငယ်လေးတစ်ဦးကို အညံ့ခံလိုက်တာလား"

ရွှေကျီးကန်းဘုရင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သွေးများက ဆူပွက်နေ၏။

ပြတ်တောက်သွားသော လက်မှ အသွေးအသားတို့က လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး ပြန်ကောင်းမွန်ရန် ကြိုးစားလာသည်။

လူတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံမှုက အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သည့်အခါ ပြတ်တောက်သွားသော ခြေလက်အင်္ဂါများကို ပြန်ပေါက်လာစေရန် မခက်ပေ။

သို့သော်၊ ရွှေကျီးကန်းဘုရင်ကို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ...

သူ့ဒဏ်ရာများမှ အနီရောင်အလင်းများကို မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျိန်စာစွမ်းအင်လား"

ရွှေကျီးကန်းဘုရင်၏ အမူအရာက ပို၍ပင် သုန်မှုန်လာသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ လူသတ်ဧကရာဇ်က တကယ်ကို မလွယ်ပါ။

သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက စကားသက်သက် မဟုတ်ပေ။

"ဟမ့်၊ ဒီအကြောင်းကို ထပ်ပြောစရာ မလိုဘူး။ ဒီနေ့မှာ နေနတ်ဘုရားတောင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်"

လူသတ်ဘုရင်က အေးတိအေးစက် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မူလက၊ အနီရောင်လီလီပန်းလေးများ၏မိခင်သည် သူ့ကို ကျွင်းရှောင်ယောက်ထံသို့ လက်အောက်ခံရန် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အရှိန်အဝါနှင့် နည်းလမ်းများက လူသတ်ဘုရင်ကို အထင်ကြီးစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့ပေသည်။

သူ့ကို အချိန်တစ်ခုပေးလျှင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ထာဝရဧကရာဇ်ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုသို့သော ပါရမီရှင်ကို လက်အောက်ခံခြင်းက ရှက်စရာမဟုတ်ပေ။

"ဟားဟားဟား၊ ငါ့ရဲ့ နေနတ်ဘုရားတောင်က တစ်နေ့မှာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ကြုံရမယ်မှန်း ငါသိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့... မင်းက ငါ့ရဲ့ နေနတ်ဘုရားတောင်ကို ဝါးမျိုချင်ရင် မင်းရဲ့ ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးခုံရုံးရဲ့ သွားတွေကိုလည်း ချိုးခံရလိမ့်မယ်"

ရွှေကျီးကန်းဘုရင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ သူ့တကိုယ်လုံးကို နေမီးလျှံက လွှမ်းခြုံနေပြီး သူ့ဒဏ်ရာများကို ကုသလိုက်၏။

သူက ကျိန်စာစွမ်းအင်ကိုလည်း ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားစေတော့သည်။

"သေ"

လူသတ်ဘုရင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဆိုးရွားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များက ‌မိုးနှင့်မြေကြားတွင် မြင့်တက်လာ၏။

ထိုအချိန်တွင် ရွှေကျီးကန်းဘုရင်က သူ့လက်ကိုမြှောက်လိုက်သောအခါ သူ့နောက်ဘက်မှ စူးစူးရှရှ အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို မီးပင်လယ်ကြီးက ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။

တချိန်တည်းမှာပင်၊ မီးပင်လယ်ထဲမှ အနီရောင် မီးပြင်းဖိုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းက အဆုံးမဲ့ နေမီးလျှံထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး မီးတောက်မီးလျှံများလည်း ဖြာထွက်နေတော့သည်။

"အဲဒါက... ထိပ်တန်းအဆင့် ဧကရာဇ်လက်နက်၊ နေနတ်ဘုရား မီးပြင်းဖိုပဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အနီရောင် နတ်မီးဖိုကို မြင်သောအခါ အော်ပြောလိုက်သည်။

ရွှမ်ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေကြီး၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းကို လွှမ်းမိုးထားသော အင်အားစုက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ ဧကရာဇ်လက်နက်နှစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြနိုင်ခြင်းက ၎င်းတို့၏ ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပြသနေသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ရွှေကျီးကန်းဘုရင်က ဧကရာဇ်လက်နက် အနီရောင်နေမင်း နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ နေနတ်ဘုရား မီးပြင်းဖိုကိုလည်း သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထား၏။

၎င်းက စွမ်းအားကြီးမားလွန်းသည့် နေနတ်ဘုရားတစ်ပါး ကမ္ဘာပေါ်ကို ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။

ဧကရာဇ်လက်နက်နှစ်ခု၏ စွမ်းအားဖြင့် သူက လူသတ်ဘုရင်ကိုပင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသော်လည်း အမူအရာ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှုမရှိပေ။ သူက ပြပွဲကောင်းတစ်ခုကို ကြည့်နေသည်ဟုပင် ခံစားခဲ့ရသည်။

"ဧကရာဇ်လက်နက်လား၊ ငါ့ရဲ့ ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးက ဒီလိုအရာတွေ ကင်းမဲ့နေတာမဟုတ်ဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံး၏ အကျော်အမော်များထံမှ ဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နတ်စစ်သူကြီးလေးဦးစီက ဧကရာဇ်လက်နက် တစ်ခုစီကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

၎င်းတို့က ဖီးနစ်တောင်ပံ၊ ချီလင်ဘီး၊ မိကျောင်းရိုင်း၏သွား၊ မြောက်ပိုင်းဧကရာဇ်ပေတံ စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ ဖီးနစ်ဝိညာဉ်တောင်တန်း၊ ချီလင်ရှေးဟောင်းဂူ၊ ရှေးမိကျောင်းကန်နှင့် မြောက်ပိုင်း ဝမ့်မိသားစုတို့၏ ဧကရာဇ်လက်နက်များပင်။

ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရှိ အင်မော်တယ်စစ်ပွဲအတွင်း ကျွင်းမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားစုအသီးသီးက ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

ထိုတိုက်ပွဲတွင် ရန်သူအားလုံး ကျဆုံးခဲ့သော်လည်း ဘိုးဘွားနဂါးသိုက်၏ ဘိုးဘွားနဂါးခေါင်းဖြတ်စက်ကို နဂါးနန်းတော်မှ သိမ်းယူသွားခဲ့သည်။

ကြွေလွင့်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ကြွေလွင့်နတ်ဘုရားခေါင်းလောင်းနှင့် သူတော်စင်ဂိုဏ်းမှ အလင်း၏လှံတံတို့ကိုလည်း ကုရ်အန်သူတော်စင်ဂိုဏ်းနှင့် အမှောင်ဘုရင်မျိုးရိုးတို့မှ သိမ်းယူသွားကြ၏။

ကျန်သော ဧကရာဇ်လက်နက်လေးမျိုးကတော့ ကျွင်းမိသားစု၏လက်သို့ ကျရောက်ခဲ့ပေသည်။

သို့ရာတွင်၊ ကျွင်းမိသားစုက ဧကရာဇ်လက်နက်များ ပြတ်လပ်မှုမရှိသောကြောင့် ဤဧကရာဇ်လက်နက်အားလုံးကို ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးသို့ ပေးပို့ခဲ့သည်။

ဤဧကရာဇ်လက်နက်များက ထိပ်တန်းအဆင့်မဟုတ်သော်လည်း အဆုံးမဲ့စွမ်းအားဖြင့် ဧကရာဇ်လက်နက်များဖြစ်နေကြသေးသည်။

"ဒါ... ဧကရာဇ်လက်နက်တွေက ဒီလောက်တောင်များတာလား"

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေသော ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

၎င်းက အင်မော်တယ်အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်လျှင်ပင် ဧကရာဇ်လက်နက်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မလုံလောက်သေးဘူးလား၊ နောက်ထပ် ရှိသေးတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြုံးပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

တရားစီရင်ရေးဌာနရှိ ချီယိုမျိုးနွယ်မှ အကျော်အမော်တစ်ဦးက အပြစ်သားကွပ်မျက် ခေါင်းဖြတ်စက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသကဲ့သို့ မိစ္ဆာသားရဲ ပုံစံလေးမျိုးဖြင့် စာလိပ်ကြီးတစ်ခုက ပေါ်လာပြန်တော့သည်။

ဒါက ကျိုးလီပန်းချီကား ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသူအားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကုန်သည်။ သူတို့မျက်လုံးများမှာလည်း ပြူးကျယ်နေတော့၏။

မောက်မာခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

ဒါကို မောက်မာခြင်းဟု ခေါ်သည်။

ငါ့ရဲ့ ဧကရာဇ်လက်နက်နဲ့ မင်းကို ဖိသတ်နိုင်တယ်။

"ဒါမျိုးကြီးကို ဘယ်သူက ရင်ဆိုင်ချင်တော့မှာလဲ"

"ဒါက ကြွားဝါလွန်းတယ်"

"နေနတ်ဘုရားတောင်အတွက် ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်ပေးလိုက်ကြပါ"

ရွှမ်ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးမှ အကျော်အမော်များက တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

ရွှေကျီးကန်းဘုရင်လည်း အံ့ဩသွား၏။

သူက သွေးအန်တော့မည်။

ရွှေကျီးကန်းဘုရင်ကဲ့သို့ အကျော်အမော်တစ်ဦးပင်လျှင် မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤခံစားချက်က သူဌေးကြီး၏ သုံးဖြုန်းနိုင်စွမ်းကို မနာလိုရသော်လည်း ဘာမျှမတတ်နိုင်ရှာသည့် သူတောင်းစားနှင့် တူသည်။

ရွှေကျီးကန်းဘုရင်၏ မျက်နှာက သံပုရာသီး ဆယ်လုံးစားရသလို ရှုံ့မဲ့သွားပေသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကတော့ အေးအေးချမ်းချမ်း ပြုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ သူအလိုရှိလျှင် ကျွင်းမိသားစု၏ ဧကရာဇ်လက်နက်များကိုပင် ဆန္ဒရှိသလို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ကျွင်းမိသားစု၏ အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်း လက်နက်ကိုပင် အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

သို့သော်၊ မလိုအပ်ခဲ့ပါ။

လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် နှိမ့်ချနေလိုက်တာက ပိုကောင်းသည်။

သို့ရာတွင်... သူ နှိမ့်ချသည်ဟု ယူ‌ဆသည့်အရာက အခြားသူများ၏အမြင်တွင် လက်ဖွာလွန်းကြောင်း မသိပေ။

ဤလှုပ်ရှားမှုက ရွှမ်ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရှိ အင်အားစုအားလုံး၏ အသိအမြင်ကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်စေသည်။

"ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးက အရမ်းနာမည်ကြီးတာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ကိုယ်တိုင်က ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးရဲ့ နောက်ခံပဲ"

လူများစွာက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ နတ်စစ်သူကြီးလေးပါးက လှုပ်ရှားလာသည်။ သူတို့က ရွှေကျီးကန်းဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်ရန်တော့ မဟုတ်ပါ။

အကြောင်းမှာ၊ ၎င်းက လူသတ်ဘုရင်၏ သီးသန့်သားကောင် ဖြစ်သည်။

သူတို့က နေဆယ်စင်း၏ပျံသန်းခြင်း အစီရင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

ဤရှေးဟောင်း တောင်ကာကွယ်ခြင်း အစီရင်ကြီးက နေနတ်ဘုရားတောင်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ ယနေ့ကဲ့သို့ ဧကရာဇ်လက်နက်များကို အသီးသီး ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အကျော်အမော်လေးဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်...

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ပြိုကျသွားတော့သည်။

နေနတ်ဘုရားတောင်အတွက်တော့ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်သောနေ့ပင် ဖြစ်သည်။

"သတ်၊ ဒီနေ့ နေနတ်ဘုရားတောင်ကို ဖျက်ဆီးရမယ်"

"သတ်၊ သတ်၊ သတ်။ နေနတ်ဘုရားတောင်က သောင်းကျန်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းတယ်။ သူတို့ကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးရတဲ့ အင်အားစုတွေ မနည်းဘူး။ ဒီနေ့တော့ သူတို့နဲ့ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားရစေမယ်"

"ဒီနေ့ နေနတ်ဘုရားတောင်ကို ရွှမ်ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးကနေ အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်မယ်"

သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်အပြည့်ဖြင့် အော်သံများက မိုးသို့ညံနေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိတ်အားထက်သန်ဆုံးသူများက ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံး၏ စစ်သည်များမဟုတ်ပေ။

ယင်းအစား ၎င်းတို့က ချူယွင်နန်းတော်၊ ကျစ်ရှောင်းမုခ်ဝ၊ ယွီတင်းအဆောင်၊ နက္ခတ်ဗေဒင်ဂိုဏ်းနှင့် နေနတ်ဘုရားတောင်နှင့် ရန်ငြိုးရှိသော ရွှမ်ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရှိ ဒေသခံ အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ စစ်သည်များက အသေအပျောက် ပြင်းထန်သော်လည်း...

နေနတ်ဘုရားတောင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သရွေ့ ကြိုးစားမှု အားလုံးက ထိုက်တန်ပေမည်။

ထို့ပြင်၊ ရီမျိုးနွယ်စုနှင့် လနတ်နန်းတော်တို့မှ လူများမှာလည်း ကလဲ့စားချေမှုမီးတောက်များ တောက်လောင်လျက် အားတက်သရော သတ်ဖြတ်နေခဲ့ကြသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ...။"

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ပထမအကြီးအကဲ၏ ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများ အန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း နီရဲနေပြီ။

"အား... ကယ်ကြပါဦး"

နေနတ်ဘုရားတောင်၏ နက်နဲရာအရပ်တွင်၊ သခင်လေးဝူမော့က ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး ဒူးများ ပျော့ခွေလာသည်။

သူမှီခိုအားထားရသော နေနတ်ဘုရားတောင်က ဤအခြေအနေသို့ ကျရောက်မည်ဟု သူဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ပြေး၊ ပြေး ပြေးကြစို့"

သခင်လေးဝူမော့က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူ့ကိုခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

နေနတ်ဘုရားတောင်အတွက် ရှုံးနိမ့်မှုက သတ်မှတ်ပြီးပြီ။

နေနတ်ဘုရားတောင်၏ သတ္တဝါအချို့ကလည်း စတင်ထွက်ပြေးလာကြသည်။

ရှေးဟောင်း နယ်မြေဖြတ်ကျော် စစ်သင်္ဘောပေါ်မှာတော့ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရှောင်ချမ်ရွယ်ကို ပွေ့ချီထားရင်း ဤမြင်ကွင်းကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

အသက်ထောင်ပေါင်းများစွာက သွေးအိုင်ထဲ လဲကျသွားသော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်က လျစ်လျူရှုထားဆဲပင်။

"ပြေးချင်တာလား၊ အဲဒါက မလွယ်ဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအင်မော်တယ်စစ်ပွဲကို စတင်ရန် သူရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သဘာဝအတိုင်း၊ နေနတ်ဘုရားတောင်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်မှ ရှိလာစေမည် မဟုတ်ပေ။