အခန်း ၁၃၅၀
Vol. 90 Ch. 1350
အခန်း ( ၁၃၅၀ ) ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေး ကျဆုံးခြင်း။
ထိုလျစ်လျူရှုမှုက သေမျိုးကမ္ဘာရှိ ပုရွက်ဆိတ်များကို ငုံ့ကြည့်နေသော နတ်ဘုရားနှင့်တူသည်။
ချစ်စရာကောင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်ပုံရသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်တွင် ဤအငွေ့အသက်မျိုး ရှိနေခြင်းက စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် မလွယ်ပေ။
တခဏချင်းမှာပင်၊ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးက တောင့်တင်းသွားသည်။
သူက မကြုံစဖူးသော ခြောက်ခြားမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။
ဤကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ခြင်းမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မခံစားဘူးပေ။
သူက မည်သူနည်း။
သူဟာ မျက်မှောက်ခေတ်မှ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေး၊ ရှေးခေတ်မှ နောက်ဆုံးလက်ကျန် ရွှေကျီးကန်း၏မြေး ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်များကြားတွင်ပင် သူက အရှိန်အဝါကြီးသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။
ရလဒ်အနေဖြင့်၊ အခုချိန်မှာတော့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်၏ အကြည့်ကြောင့် တကယ်ကို ထိတ်လန့်နေခဲ့ရပြီ။
မယုံနိုင်စရာကောင်းလွန်းသည်။
မြင့်မားပြီး တန်ခိုးကြီးသော နတ်ဘုရားက သူ့ကို အေးတိအေးစက်ဖြင့် ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"အဖေ့ကို မထိခိုက်စေနဲ့"
ရှောင်ချမ်ရွယ်က အော်ပြောလိုက်သည်။
သူ့အသံက ကလေးတစ်ယောက်၏ အသံမျိုးဖြစ်ပြီး ချိုသာကာ အဟန့်အတား စွမ်းအားမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။ ဒါက ချစ်စရာပင်ကောင်းသည်။
သို့သော်လည်း ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးက သူ၏ဝိညာဉ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသလို ခေါင်းထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုမျှသာမကဘဲ သူ့ကိုယ်တွင်းရှိ အတွင်းစကြာဝဠာကလည်း တကွဲတပြားစီ ကွဲထွက်သွားတော့မည်ကဲ့သို့ တုန်လှုပ်စပြုလာတော့သည်။
မမှားပေ၊ ဧကရာဇ်အဆင့် အကျော်အမော်များက အတွင်းစကြာဝဠာကို စတင်လေ့ကျင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ခွန်အားအလိုက် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အတွင်းစကြာဝဠာချင်း မတူညီပေ။
ယခုအချိန်တွင်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော အင်အားတစ်ခုက သူ၏ အတွင်းစကြာဝဠာနှင့် ရှေးဦးဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးမှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရလေသည်။
သူ၏ အငွေ့အသက်များကလည်း များစွာ အားနည်းသွားရသည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"
အဝေးမှ ကစားပွဲကို ကြည့်နေသူများလည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။
ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးက လှုပ်ရှားခဲ့ချိန်တွင် နေမင်း၏ နတ်အလင်းရောင်က ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက်လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
အလင်းရောင်က စူးရှလွန်းသဖြင့် အဖြစ်အပျက်များကို မည်သူမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ကြပေ။
သို့သော်လည်း၊ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ရင်ခွင်အတွင်းရှိ ကောင်မလေးနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိမည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးမိကြပါ။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သဘာဝအတိုင်း၊ ဤအခြေအနေကို သူ မျော်လင့်ထားပြီးပြီ။
ကျွင်းရှောင်ယောက်အတွက် မည်သည့် အကာအကွယ်မှ မလိုပါ။
ရှောင်ချမ်ရွယ်ကို ပွေ့ချီထားရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။
"ဟမ်"
ပိုင်သို့ဧကရာဇ်နှင့် ချီရှောင်ထျန်း၏ ဓမ္မခန္ဓာတို့လည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့က ထွေထွေထူးထူး မစဉ်းစားခဲ့ပေ။
ဒါက ရှားရှားပါးပါး အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်သည်။
“သတ်"
သူတို့နှစ်ဦးက သူတို့၏ အဆုံးစွန် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
ဧကရာဇ်ပိုင်သို့က သူ၏ ဧကရာဇ်စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကြယ်ပွင့်များက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ထုတ်ချင်းခတ် ဖောက်ထွက်နိုင်သော မြှားခုနစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ မြှားတစ်စင်းစီက ထာဝရအသက်ကို ခြွေယူသွားနိုင်ပုံရသည်။
ချီရှောင်ထျန်း၏ ဓမ္မခန္ဓာကလည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။ သူက ဥက္ကာခဲကြွေသကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးတိုက်လိုက်၏။
နှစ်ယောက်စလုံးက သူတို့၏ အဆုံးစွန်နည်းလမ်းများကို အသက်သွင်းလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီဖြစ်သော ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးမှာ ဧကရာဇ်ကြီးနှစ်ပါး၏ အဆုံးစွန် တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ပေ။
"အား... ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ... သူက ဘယ်သူလဲ"
ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးက အလွန်ဒေါသဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်သို့မော့ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ့အတွက် အနာကျင်ဆုံးအရာက သေခြင်းတရား မဟုတ်ပါ။
ထိုအစား သူဟာ မရှင်းမလင်းဖြစ်ပြီး စိတ်ဆင်းရဲစွာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးဖြစ်သော သူသည် လော့လီလေးတစ်ဦးကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။
ဤအကြောင်းက အခြားသူများကို ပြောပြရန်ပင် ရှက်စရာကောင်းလွန်းပေသည်။ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးမှာ တမလွန်တွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်ကတော့ ဘာမျှမပြောတော့ဘဲ ပြုံးရုံသာပြုံးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ ရှောင်ချမ်ရွယ်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ခေါင်းထဲတွင် မူးနောက်ကာ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အိပ်ပျော်သွားလေသည်။
တစ်ဖက်တွင်၊ ဧကရာဇ်ပိုင်သို့နှင့် ချီရှောင်ထျန်း၏ ဓမ္မခန္ဓာတို့က ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးကို သဘာဝအတိုင်း အသက်ရှုခွင့်ပင်မပေးပါ။
သူတို့က အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးမှာ အချိန်မရွေး သေဆုံးတော့မလို ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။
"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ ငါ့ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်က မင်းတို့ကို ထာဝရ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ ခံစားရစေဖို့ ကျိန်ဆိုတယ်"
ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်က စတင်လောင်ကျွမ်းလာပြီး ကျိန်စာတစ်မျိုးမျိုးကို သယ်ဆောင်ထားပုံရသော အက္ခရာများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"ဪ၊ ကျိန်စာတိုက်တာလား။ ဒီဧကရာဇ်အရှင်က အန္တိမကပ်ဘေးကြီးရဲ့ ကျိန်စာကိုတောင် မကြောက်ဘူး။ မင်းရဲ့ ရွှေကျီးကန်းကျိန်စာက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်သလို လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ့ ကျွင်းမိသားစု၏ သွေးမျိုးဆက်က မည်သူမဆို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်တာလား။
"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ မင်း စောင့်နေပါ။ ငါ့ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ ရှေးဘိုးဘေးတွေက 'အရင်းအမြစ်'မှာ ရှိနေတုန်းပဲ"
"ဒီကျိန်စာရှိနေသရွေ့ မင်းကို ဘယ်တော့မှ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"
ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေးက နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ကြိမ်းမောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပြိုကွဲသွားပြီး မီးလုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။
တုနှိုင်းမရအောင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်လှိုင်းလုံးက အရပ်ရပ်ကို ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။
သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်ပိုင်သို့က သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် မိုးနှင့်မြေကြားတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်ပြီး သွေးမိုးများ ရွာချလာပေသည်။
နိယာမများကတော့ အလင်းမိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ကျဆုံးခြင်း လက္ခဏာရပ်ပင်။
ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦး သေဆုံးခြင်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များကို ဖြစ်စေသည်။
"ဟင်၊ အဲဒါက ဧကရာဇ်ရဲ့ ကျဆုံးခြင်း လက္ခဏာပဲလား။ နောက်ထပ် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ကျဆုံးသွားပြီလား"
"အဲဒီဦးတည်ရာက ရွှမ်ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးကပဲ။ အဲဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီမှာ အင်မော်တယ်စစ်ပွဲဖြစ်နေတယ်ဆိုရင် ငါတို့က ဘာဖြစ်လို့ မသိရတာလဲ"
ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေး ကျဆုံးပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော လက္ခဏာများက အခြား အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးများမှ အကျော်အမော်များကို သတိပြုမိစေခဲ့သည်။
အားလုံးက စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။
အင်မော်တယ်စစ်ပွဲတိုင်းက အင်မော်တယ်နယ်မြေ အားလုံး၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ဤအင်မော်တယ်စစ်ပွဲ ရုတ်ချည်းပင်။
"ဟမ်၊ ဒီအငွေ့အသက်က နေမင်းရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားတယ်။ ဒါက နေနတ်ဘုရားတောင်ရဲ့ ရှေးကျီးကန်း ဖြစ်နိုင်မလား"
နဂါးဘုရင်နန်းတော်၊ နတ်ဆိုးဖီးနစ် ရှေးဟောင်းဂူ၊ ကောင်းကင်ပိုးကောင်တောင်ကြား အခြား အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးများရှိ ရှေးဟောင်းတော်ဝင်မျိုးနွယ်များမှ အကျော်အမော်များဘည်း သတိပြုမိသွားကြသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းသွားကြ၏။
သူတို့နှင့် နေနတ်ဘုရားတောင်တို့ကြားတွင် သွေးချင်း ဆက်ဆံရေးနှင့် ပတ်သက်မှုမျိုးမရှိပေ။
သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းတော်ဝင်မျိုးနွယ်များက အတူတကွ တိုးတက်ကြပြီး အတူတူ ဆုတ်ယုတ်တတ်ကြသည်။
ရှေးဟောင်းတော်ဝင်မျိုးနွယ်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခြင်းက အခြား ရှေးဟောင်းတော်ဝင်မျိုးနွယ်များကို စော်ကားခြင်းပင်။
ရုတ်တရက်၊ အခြား အင်မော်တယ်နယ်မြေများမှ အကျော်အမော်များက အခြေအနေကို သိရှိနိုင်ရန် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြသည်။
ရွှမ်ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရှိ ယောင်ပြည်နယ်မှာတော့...
တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။
"ဘိုးဘေးကြီး..."
ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေး ကျဆုံးခြင်းကိုကြည့်ရင်း ရွှေကျီးကန်းဘုရင်နှင့် အခြားသူများမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ငါ့ရဲ့ နေနတ်ဘုရားတောင်ကို အငယ်လေးတစ်ယောက်က ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး..."
ရွှေကျီးကန်းဘုရင်က အားမတန်၍ မာန်လျှော့လိုက်ဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ် ရှေးဘိုးဘေး၏ နောက်ဆုံးစကားများကို တွေးနေမိသည်။
'အရင်းအမြစ်က ရွှေကျီးကန်းလား'
ကျွင်းရှောင်ယောက်အတွက် 'အရင်းအမြစ်'ဟူသော စကားလုံးက အထူးအဆန်း မဟုတ်တော့ပေ။
လော့မြစ် နတ်ဘုရားမ မီဖေး၊ ချီယို နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေး ဖော်ပြခဲ့သော ရွှေကျီးကန်း ဘိုးဘေးတို့ အားလုံးက အရင်းအမြစ်တွင် ရှိနေပုံရသည်။
အဲဒါက မည်သို့သောနေရာမျိုး ဖြစ်သနည်း။
ဟုတ်သည်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က အခုချိန်မှာ အများကြီးတွေးနေရန် မလိုပါ။
အချိန်တန်၍၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက လုံလောက်အောင် သန်မာလာလျှင်...
ကျွင်းမိသားစုက သူ့ကို သဘာဝအတိုင်း လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ ပြောပြမည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ထိုအကြောင်းများကို သိနေလျှင်ပင် အသုံးမဝင်ပေ။
"ဒီအင်မော်တယ်စစ်ပွဲက ပြီးဆုံးသင့်ပြီ"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရေရွတ်လိုက်သည်။