အခန်း ၄၀၃

အခန်း (၄၀၃) မဟာသိုင်းသခင်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ခြင်း... မြို့တော်မှ မဟာမိတ်စာချုပ်

"မင်းရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားတွေ နဲ့ဆိုရင် သာမန် မဟာသိုင်းသခင် တွေတောင် မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲသွားပြီ..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ယခင်က သူ၏ ဓမ္မရုပ်တု ခေါ်ယူချိန်က ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးကို ပြန်လည် တွေးတောမိကာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ညည်းတွားလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလျက် အဖြေမပေးချေ။

အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်လေသည်။

ရှန်ရှန်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း မဟာသိုင်းသခင်နှင့် ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်တို့ အကြားတွင် ကြီးမားလှသော ကွာဟချက် ရှိသော်ငြား ပြဿနာမှာ သူသည် သာမန် ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ရှန်ရှန်းအဆင့် အစောပိုင်းတွင်ပင် ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်များကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ယခုအခါ ဓမ္မရုပ်တုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း နတ်စွမ်းရည်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ မရှိတော့ချေ။

သိုင်းနှင့် ကျင့်စဉ် နှစ်မျိုးစလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်း ထို့အပြင် သူ အမြဲတမ်း အသုံးပြုခဲ့သော မောက်မာထောင်လွှားလှသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်းများ။

မဟာသိုင်းသခင်များကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ပြောဆိုခြင်းက လုံးဝ ချဲ့ကားပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ မေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ချေ။

ယခုအခါတွင် သူ ဘာဆက်ပြောရမည်နည်း ဆိုသည်ကို အနည်းငယ် စဉ်းစား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိလေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားများ သူ့ထက် သာလွန်သွားခြင်း အပေါ် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် အနေဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှု အပြည့်အဝ ရှိပြီးသား ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့သည် အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် အဖြစ် အများက အသိအမှတ်ပြုထားသူ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ် လေးခုနှင့်အတူ ယွမ်ယင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါလော။

မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း မင်းသားလေး ဇာကူမုကိုပင် အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်မှုမှာ သံသယ ဝင်စရာ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ဤနေ့လေး ဤမျှလောက် မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မည် ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့မိချေ။

ယခင်က ချီရွှယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ကျန်းချဲ့မှာ ပါရမီ အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သော မူလအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း ကို ခံရမည် စိုးသဖြင့် အပေးအယူ လုပ်ကာ ညှိနှိုင်းခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်း အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အချိန်များတွင်တော့ ကျန်းချဲ့သည် သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားမှု ရှိခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ ဗဟုသုတ နှင့် စွမ်းအားများမှာ ကျန်းချဲ့ထက် အများကြီး သာလွန်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ ကျန်းချဲ့သည် ဘက်စုံထောင့်စုံတွင် သူ့ထက် သာလွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဗဟုသုတ အပိုင်းတွင် အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသည် ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ ပြဿနာ သေးသေးလေး တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ ပါရမီဖြင့် ဆိုလျှင် မကြာမီ အချိန်အတွင်း သူ့ကို သေချာပေါက် ကျော်တက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

စွမ်းအား အပိုင်းတွင်တော့ ယခု လက်ရှိ အချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ကို သူ လုံးဝ မကူညီနိုင်တော့ချေ။

တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားမှာ ယခုအခါ သူ့ထက် အများကြီး သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ မူလ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမှသာ ယခု လက်ရှိ ကျန်းချဲ့ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိမည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် မူလ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲလှသနည်း။

သူ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ ကျန်းချဲ့ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်ကျမှ သူ့ကို ကူညီပေးရန် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု လက်ရှိ အခြေအနေ အရ ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင်ဖြစ်သည်။

သေချာသည်ကတော့ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းကို သူ လိုလား တောင့်တခဲ့သော်ငြား ရုတ်တရက် ကြီးမားလှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကွာဟချက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကိုတော့ ချက်ချင်း လက်ခံနိုင်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲ နေမိလေသည်။

စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီး ကျန်းချဲ့ကို အနားယူရန် အားပေးစကား ဆိုပြီးနောက် သူ တစ်ယောက်တည်း အဝေးရှိ တောင်ထွတ် တစ်ခု အပေါ်သို့ ထွက်သွားကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့် နေလေတော့သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေချီရွှယ် ပြောတာ မှန်တယ် မင်း အခု အချိန် မှာ အရေးအကြီး ဆုံး က သေချာ အနားယူ ဖို့ပဲ ခုနက စမ်းသပ် တာ အရမ်း အန္တရာယ် များလွန်းတယ် အသက် အန္တရာယ် ကို အရင်ဆုံး ဂရုစိုက် သင့်တယ် ဓမ္မရုပ်တု နှစ်ခု ကို ပေါင်းစပ် တဲ့ ကိစ္စ မျိုးကို ကျမ တစ်ခါမှ မကြားဖူး ခဲ့ဘူး သေသေချာချာ ဂရုစိုက် ဖို့ လိုအပ် လိမ့်မယ်..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ရှန်းကျစ် ၏ လေသံ လည်း အနည်းငယ် ပို၍ ရင်းနှီး နွေးထွေး လာခဲ့လေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးကို ကျန်းချဲ့၏ ဘေးတွင် အမြဲတမ်း ရှိနေသော ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကို ဖုံးကွယ် ထားရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့သော် သူသည် ပြင်ပလူ တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူမ ကလည်း မျက်နှာ အလွန် ကြီးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပြသ နေမည် မဟုတ်ချေ။

"စိတ်ချပါ ကျုပ် ဘာလုပ် နေလဲ ဆိုတာကို ကျုပ် ကောင်းကောင်း သိပါတယ်..."

ကျောက်ရှန်းကျစ် ၏ နူးညံ့ ပျော့ပျောင်းသော လက်ဖဝါးလေး ကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ကာ ကျန်းချဲ့ ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

ဂျိန်း...

ငြိမ်းချမ်း နေသော အရှေ့ပင်လယ်ပြင် ထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံ ကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ် လာပြီး ပေတစ်ရာကျော် မြင့်မားသော လှိုင်းလုံးကြီး များ လိမ့်တက် လာလေသည်။ အဆုံးအစမရှိသော ဓားစွမ်းအင် မြစ်ကြီး တစ်စင်း က ကျန်းချဲ့ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရွာကျ လာလေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး အလွန် ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါ များကို ထုတ်လွှတ် နေလေသည်။

ဤ တိုက်ခိုက်မှု ကို ရင်ဆိုင် ရချိန် တွင် ကျန်းချဲ့ သည် လုံးဝ ပေါ့ဆ နေခြင်း မရှိချေ။ စိတ်ဆန္ဒ တစ်ချက် နှင့်အတူ သူ၏ နောက်ကွယ် တွင် ဧရာမ အစစ်အမှန် နဂါး ဓမ္မရုပ်တု ပုံရိပ်ယောင် ကြီး လျင်မြန်စွာ စုစည်း ပေါ်ထွက် လာပြီး နဂါးအမြီး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း လိုက်ရာ မူလစွမ်းအင် များ အကြီးအကျယ် တုန်ခါ သွားရလေသည်။

ဓားစွမ်းအင် မြစ်ကြီး အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချ လိုက်လေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံ ကြီး ထွက်ပေါ် လာပြီး ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံး ကြီး များက ချက်ချင်း ပင် အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ လွင့်စင် ထွက်ပေါ် သွားလေသည်။

လောကကြီး တစ်ခုလုံး ပြန်လည် ငြိမ်သက် သွားချိန် တွင်တော့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အကြား တွင် ပုံရိပ် နှစ်ခု တောင်လို မတ်မတ် ရပ်တည် နေသည်ကို တွေ့လိုက် ရလေသည်။

ထို သူများမှာ ကျန်းချဲ့ နှင့် ကျောက်ရှန်းကျစ် တို့ ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက် နေကြခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ အချင်းချင်း စမ်းသပ် လေ့ကျင့် နေကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အဆင့်တက် သွားသည့် နေ့မှ စတွက် မည် ဆိုလျှင် ယခုအခါ လဝက်ကျော် ခန့် ကြာမြင့် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ သည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် နတ်စွမ်းရည်အဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး ဖြစ်ရာ ဇာကူမု ကဲ့သို့ ပြတ်တောက်သွားသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်စွမ်း မျိုး မရှိသော်ငြား သူ၏ ပြန်လည် ကုစားနိုင်စွမ်း ကလည်း အလွန် အစွမ်းထက် လှပေသည်။ ယခုအခါ အပြည့်အဝ နာလန်ထူ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ မြို့တော် သို့ ချက်ချင်း ပြန်မသွား သေးဘဲ ပင်လယ်ပြင် ထက်တွင် ဆက်လက် နေထိုင် ကာ ကျောက်ရှန်းကျစ် နှင့် အချင်းချင်း စမ်းသပ် တိုက်ခိုက် နေခဲ့လေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအား ကို တိုင်းတာ ကြည့်ရန် နှင့် မိမိ ကိုယ်ကိုယ် သေသေချာချာ နားလည် သဘောပေါက် စေရန် အတွက် ပင်ဖြစ်သည်။

အကြိမ်ပေါင်း များစွာ စမ်းသပ် လေ့ကျင့် ပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းကျစ် တဖြည်းဖြည်း နှင့် သူမ ၏ စွမ်းအား များကို မြှင့်တင် အသုံးပြု လာခဲ့လေသည်။

ကျန်းချဲ့ လည်း သူ၏ စွမ်းအား များ မည်သည့် အဆင့် တွင် ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်း နိုင်သွားခဲ့လေသည်။ ယေဘုယျ အားဖြင့် ပြောရမည် ဆိုလျှင် ကျောက်ရှန်းကျစ် ကို စံနှုန်း တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ် ပြီး သူ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက် မည် ဆိုပါက သာမန် မဟာသိုင်းသခင် များကို ယှဉ်ပြိုင် အနိုင်ယူ နိုင်ရန် ပြဿနာ မရှိနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ကျောက်ရှန်းကျစ် ကဲ့သို့သော ဓားတာအို မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက် လာမည် ဆိုပါက သူ အနည်းငယ် အရေးနိမ့် နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဓားတာအို ကျင့်ကြံသူ များ၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား မှာ လူတိုင်း သိရှိထားကြသည့် အတိုင်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ထို့အပြင် ကျောက်ရှန်းကျစ် သည် ဓမ္မရုပ်တု အထွတ်အထိပ် အဆင့် တွင် ရှိစဉ် ကတည်းက မဟာသိုင်းသခင် များကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် နိုင်စွမ်း ရှိသူ ဖြစ်လေသည်။

သူမ ၏ လက်ရှိ စွမ်းအား မှာ မဟာသိုင်းသခင် များ အကြား တွင် အလွန် အစွမ်းထက် သူ တစ်ယောက် ဟု သေချာပေါက် ခေါ်ဆို နိုင်လေသည်။

အကယ်၍ ယောက္ခမ ဖြစ်သူ ချီကျန်းနန် သာ ချီမိသားစု ၏ သူတော်စင်လက်နက် ကို အသုံးမပြု ပါက ကျောက်ရှန်းကျစ် ကို အနိုင်ယူ နိုင်ရန် အလွန် ခက်ခဲ လှပေသည်။ ဤ အချက် ကို ကြည့်ခြင်း အားဖြင့် သူမ ၏ အစွမ်းထက် မှု ကို ခန့်မှန်း နိုင်လေသည်။

အကယ်၍ သူ သာ ဓမ္မရုပ်တု နှစ်ခု ကို ပေါင်းစပ် ထားသော လျှို့ဝှက် နည်းလမ်း ကို ထပ်မံ အသုံးမပြု ပါက သူမ ကို အနိုင်ယူ နိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့သော် ယခု လောလောဆယ် တွင်တော့ ထို နည်းလမ်း ကို နောက်ဆုံး ဖဲချပ် တစ်ချပ် အဖြစ် သာ ဖုံးကွယ် ထားရဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ ဓမ္မရုပ်တု နှစ်ခု ပေါင်းစပ် ထားသည့် အချိန် ဆယ်စက္ကန့် ကျော်လွန် သွားပါက ထို စွမ်းအား ၏ ရိုက်ခတ်မှု ကို သူ လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်တော့ချေ။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ ၏ စွမ်းအား များ ဆက်လက် တိုးတက် လာမှသာ အချိန် ကို ထပ်မံ တိုးချဲ့ နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ စွမ်းအား များ တိုးတက် လာသည် နှင့်အမျှ ဓမ္မရုပ်တု နှင့် သွေးသားချီစွမ်းအင် ဓမ္မရုပ်တု တို့မှာလည်း ပိုမို အစွမ်းထက် လာမည် ဖြစ်ရာ နောက်ပိုင်း တွင် မည်မျှ အချိန် ကြာကြာ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း ဆိုသည်ကိုတော့ ထပ်မံ စမ်းသပ် ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

"တစ်ခါတလေ ကျရင် တကယ်ကို မယုံနိုင် လောက်အောင် ဖြစ်ရတယ် မင်း အခု မှ အသက် နှစ်ဆယ် ကျော်ပဲ ရှိသေးတာလေ..."

ကျောက်ရှန်းကျစ် က လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ညည်းတွား လိုက်လေသည်။

သူမ သည် သူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ညီမျှသော အစွန်းရောက် ယင်ခန္ဓာကိုယ် ကို ပိုင်ဆိုင် ထားပြီး နှစ်ပေါင်း ရာချီ အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံ ကာ စိတ်ခံစားချက် များကို အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ ထားပြီးမှသာ မဟာသိုင်းသခင် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိ ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ ကတော့ ယခု အချိန်ထိ အသက် နှစ်ဆယ် ကျော်သာ ရှိသေးလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံ မှု အမြန်နှုန်း မှာ အလွန်အမင်း သဘာဝ မကျလွန်း ဘဲ အစွမ်းထက် သူကြီး တစ်ပါး ဝင်စား လာခြင်း သာ မဟုတ်ပါက ရှင်းပြ ၍ လုံးဝ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

အရေးအကြီး ဆုံး အချက်မှာ ကျန်းချဲ့ သည် ဓမ္မရုပ်တု အဆင့် သို့ တက်လှမ်း သွားခဲ့ရုံ သာမက မဟာသိုင်းသခင် များ နှင့် ရင်ပေါင်တန်း နိုင်သော စွမ်းအား များကိုပါ ပိုင်ဆိုင် နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ သူမ အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက် ပါက ကျန်းချဲ့ နှင့် အချင်းချင်း စမ်းသပ် တိုက်ခိုက် ရာတွင် ပင် အသာစီး ရရန် အလွန် ခက်ခဲ လှပေသည်။

"စမ်းသပ် တိုက်ခိုက် တာ ပြီးသွားပြီ နောက်ထပ် တစ်ပွဲ စကြရအောင်..."

ကျန်းချဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး ဤ ကိစ္စ နှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံ ဆွေးနွေး လိုခြင်း မရှိတော့ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးသွား ကာ ကျောက်ရှန်းကျစ် ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေး ကို အလွန် သဘာဝ ကျကျ ပင် ဖက်လိုက်ပြီး လေပူ တစ်ချက် ကို မှုတ်ထုတ် လိုက်လေသည်။

ခါး ပေါ်ရှိ ခွန်အား ပြည့်ဝသော လက်ဖဝါး ကို ခံစား လိုက်ရပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းကျစ် နှုတ်ခမ်း ကို တင်းတင်း စေ့ထား လိုက်ပြီး ငြင်းဆန် ခြင်း လည်း မပြုသလို တွန်းထုတ် ခြင်း လည်း မရှိခဲ့ချေ။

အကယ်၍ ယခင် က သူမ ကျန်းချဲ့ ကို ရင်ဆိုင် ရချိန် တွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ နေခဲ့သည် ဆိုပါက ယခုအခါ လဝက်ကျော် ခန့် အတူတကွ နေထိုင် ခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ကို သူမ ၏ ရင်တွင်း အနက်ရှိုင်း ဆုံး နေရာ မှ လက်ခံ လိုက်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သေချာ သည်ကတော့ ယောကျ်ား မိန်းမ ကိစ္စ များကို သူမ အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စား လွန်းလှ သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယခု ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ နှင့် အတူတကွ ကျင့်ကြံ ချိန် တွင် သူမ ရရှိလာသော အကျိုး ကျေးဇူး များ က အလွန် ကြီးမား လွန်းနေ သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ယခင် က သူမ အဆင့်တက် ရန် ကြိုးစား ခဲ့စဉ် တွင် အစွန်းရောက် ယင်ချီစွမ်းအင် အများစု ကို စွန့်လွှတ် ခဲ့ရသဖြင့် အခြေခံ အုတ်မြစ် ၏ တစ်ဝက် နီးပါး ခန့် ဆုံးရှုံး သွားခဲ့ရလေသည်။ နောင် တစ်ချိန် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် သို့ တက်လှမ်း ရန် အလွန် ခက်ခဲ သွားစေခဲ့လေသည်။

မူလ က အချိန် အကြာကြီး ယူကာ ပြန်လည် ကုစား ရမည် ဟု တွေးတော ထားခဲ့သော်ငြား ကျန်းချဲ့ နှင့် တစ်ကြိမ် အတူတကွ ကျင့်ကြံ ရုံ မျှဖြင့် သူမ လဝက် ခန့် အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံ မှု နှင့် ညီမျှ နေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဖြတ်လမ်း နည်း ကို မည်သူ ကမျှ ငြင်းဆန် နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ ဝန်ခံ ရမည် ဖြစ်လေသည်။ ထိုအရာများ အပြင် ကျန်းချဲ့ နှင့် အတူတကွ ကျင့်ကြံ ခြင်း က သူမ ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ယင်နှင့် ယန် ချီစွမ်းအင် များကို ပို၍ မျှတ လာစေလေသည်။ ဤမျှလောက် များပြားလှသော အကျိုး ကျေးဇူး များကို မည်သူ ကမျှ ငြင်းဆန် နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီနေ့ မင်း ဘယ် သိုင်းကွက် ကို သုံးဖို့ စဉ်းစား ထားလဲ..."

"ပင်လယ် ကို မွှေနှောက် ပြီး တောင်တန်း ကို ဖြိုချ တဲ့ သိုင်းကွက်..."

ကျန်းချဲ့ သည် ချစ်တင်း နှီးနှော မှု များ တွင် သာယာ နေစဉ် တွင် အရှေ့ပင်လယ် မှ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာသော ခရမ်းရောင်နဂါး ဓမ္မမင်းကြီး တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ လည်း ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ၏ ဌာနချုပ် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိ သွားခဲ့ပြီး သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် သို့ တက်လှမ်း ရန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံ နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်း မှာပင်...

မြို့တော် တွင် လည်း လျှို့ဝှက် ကြံစည် မှု များ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ် နေလေသည်။ မြို့တော် လမ်းမ များ ပေါ်တွင် တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် နှင့် မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း မင်းဆက် တို့ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေး မည့် ကိစ္စ ကိုသာ အုတ်အော်သောင်းနင်း ပြောဆို နေကြလေသည်။

ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ၏ လျှို့ဝှက် အကွက်ဆင် မှု များ အပြင် ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် ကလည်း ဤ ကိစ္စ ကို အလွန်အမင်း အလိုရှိ နေသဖြင့် အချိန် တိုလေး အတွင်း မှာပင် ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ ကို တရားဝင် စတင် နိုင်ခဲ့လေသည်။

ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် ကတော့ ဤ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ နှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝ တိတ်ဆိတ် နေခဲ့လေသည်။ ထောက်ခံ ခြင်း လည်း မပြုသလို ကန့်ကွက် ခြင်း လည်း မရှိခဲ့ချေ။ သူ ၏ ဤကဲ့သို့သော တိတ်ဆိတ် နေမှု က ဤ ကိစ္စ ကို အလွန် ချောမွေ့ စွာ ပြီးဆုံး သွားစေခဲ့လေသည်။

ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောက် မှာလည်း အလွန် ကျေနပ် အားရ နေလေသည်။ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ သာ အောင်မြင် သွားပါက အလယ်ပိုင်းဒေသ ကို ပြန်လည် စည်းရုံး ရန် အခွင့်အရေး ရရှိမည် ဟု တွေးတော နေလေသည်။

ဤ ဖြစ်စဉ် အတွင်း မင်းသား များ အထူးသဖြင့် တတိယ မင်းသား ကျီချန်ရှန်း က ဤ ကိစ္စ ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်း ခဲ့လေသည်။

တစ်ဖက် တွင် မင်းသားကတော် ရွှီချိုးယွဲ့ ၏ ဖြောင်းဖျ မှု ကြောင့် ဖြစ်ပြီး အခြား တစ်ဖက် တွင်တော့ ကျန်းချဲ့ ထံမှ ဆုံးရှုံး သွားခဲ့သော ဂုဏ်သိက္ခာ များကို ပြန်လည် ဆယ်ယူ လိုသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

နန်းတွင်း ညစာစားပွဲ ကိစ္စ မှာ အလွန် ကြီးမား သည် ဟု မဆိုနိုင် သလို သေးငယ် သည် ဟုလည်း မဆိုနိုင်ချေ။ သို့သော် နန်းတွင်း အရာရှိ များ ၏ အမြင် တွင်တော့ သူ ၏ အဆင့်အတန်း မှာ အလွန် ကျဆင်း သွားခဲ့ပြီး စိတ်လိုက်မာပါ လုပ်တတ် သူ... လူမှု ဆက်ဆံရေး အလွန် ညံ့ဖျင်း သူ အဖြစ် သတ်မှတ် ခံလိုက်ရလေသည်။

ထို့ကြောင့် မူလ က သူ့ကို ထောက်ခံ ရန် ရည်ရွယ် ထားခဲ့သော အင်အားစု အချို့ ပင်လျှင် နောက်တွန့် သွားခဲ့ကြလေသည်။ ဤသည် က သူ့ကို အလွန် ဒေါသ ထွက်စေ သလို အလွန် လည်း စိတ်ပျက် စေခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤ ကိစ္စ ကို အသုံးချ ကာ သူ ၏ ဩဇာ အာဏာ ကို ပြန်လည် မြှင့်တင် ရန် ကြိုးပမ်း လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ နန်းတွင်း အရာရှိ များကို သူ သည် နန်းမွေ ဆက်ခံ ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေဆဲ ပင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေ ပြလိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"မယ်တော်ကြီး စိတ်ချ ပါ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ က အခု ဆိုရင် နောက်ဆုံး အဆင့် ကို ရောက်နေပါပြီ ဘာ ပြဿနာ မှ ထပ်ဖြစ် လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး ဒီ ကိစ္စ သာ အောင်မြင် သွားရင် အရင် က ဆုံးရှုံး သွားခဲ့တဲ့ ဩဇာ အာဏာ တွေကို ပြန်လည် ရရှိလာ မှာပါ..."

ဖုန်းဟယ် နန်းဆောင် အတွင်း တွင် ကျီချန်ရှန်း က အလွန် ကျေနပ် အားရစွာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ ကိစ္စ ကို ခမည်းတော် ကိုယ်တိုင် အစွမ်းကုန် တွန်းအား ပေးနေတာ ဆိုတော့ သားတော် လည်း အခွင့်ကောင်း ကို ရယူ နိုင်ခဲ့တာ တကယ်ကို ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီလို အခြေအနေ မျိုးမှာ လုံးဝ ပေါ့ဆ နေလို့ မရဘူးနော် မယ်တော်ကြီး က အခု တလော ကျန်းချဲ့ ရဲ့ အရင် က အဖြစ်အပျက် တွေကို စုံစမ်း ခိုင်းထားတယ် ဒီလူ ရဲ့ စရိုက် လက္ခဏာ က တကယ်ကို ဆိုးရွား လွန်းတယ် ရန်ငြိုး တစ်ခု ရှိတာနဲ့ ကို လက်စားချေ တတ်တဲ့ လူမျိုး ပဲ ယွဲ့ပြည်နယ် မှာ မိသားစု တစ်စုလုံး ကို အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်း ပစ်ခဲ့တာတွေ အများကြီး ပဲ အရင် တုန်းက ရန်ငြိုး တွေ ရှိထား ဖူးတာ ဆိုတော့ သူ ဒီ အတိုင်း လွယ်လွယ် နဲ့ လက်လျှော့ သွားလိမ့်မယ် မထင်ဘူး..."

မိဖုရားကြီး ရွှီပိုင်ဟယ် ၏ အလှတရား မှာ အလွန် ကျက်သရေ ရှိလှသော်ငြား သူမ ၏ မျက်နှာ ပေါ်တွင်တော့ အလွန် တည်ကြည် လေးနက်သော အမူအရာ များ ပေါ်လွင် နေလေသည်။

"မိသားစု တစ်စုလုံး ကို သတ်ပစ် တာ ဟုတ်လား ဒီ ကျန်းချဲ့ က သားတော် ရဲ့ မိသားစု ကို လာပြီး သတ်ရဲ တဲ့ သတ္တိ ရှိလို့လား ဒီ ကောင် ရဲ့ ခြိမ်းခြောက် မှု တွေကို မယ်တော်ကြီး ဘာမှ ပြောမနေ ပါနဲ့တော့ သားတော် လည်း ကောင်းကောင်း နားလည် ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သားတော် က ဘယ်လို ပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းသား တစ်ပါး ပဲလေ သူ က ဘယ်လောက် ပဲ မာန ကြီးနေ ပါစေ သားတော် ကို တကယ်ကြီး သေရာပါ ရန်သူ လို့ သတ်မှတ် ရဲပါ့မလား..."

ကျီချန်ရှန်း က ဤ စကားကို ကြားသောအခါ ခပ်ဟဟ နှာမှုတ် လိုက်လေသည်။

"ဒါနဲ့ စကား မစပ် ဒီ ကောင် ရဲ့ သတင်း တွေ ဘာလို့ လုံးဝ မကြား ရတာလဲ..."

မိဖုရားကြီး ရွှီ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်း လိုက်လေသည်။

"မယ်တော်ကြီး မသိသေး ဘူးလား ကျန်းချဲ့ က အခု မြို့တော် မှာ မရှိတော့ ဘူး တောင်ပိုင်း ကို သူ့ရဲ့ မိသားစု ဝင် တွေကို သွားခေါ် တာလို့ ကြားတယ် မြို့တော် ကို ပြန်ရောက် ဖို့ ဆိုတာ အချိန် တစ်ခု လောက် ကြာဦး မှာပါ..."

"ဒါဆိုရင် လည်း ကောင်းတာပေါ့ သူ မရှိတော့ဘူး ဆိုရင် မယ်တော်ကြီး လည်း နည်းနည်း လောက် စိတ်အေး ရတာပေါ့..."

အပြင်ပန်း တွင် မိဖုရားကြီး ရွှီ သည် ကျန်းချဲ့ ကို အထင်သေး သယောင် ရှိသော်ငြား အမှန်တကယ် တော့ သူမ ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် သတိထား နေမိလေသည်။ အကြောင်းမူကား ကျန်းချဲ့ ၏ နောက်ကွယ် တွင် တော်ဝင် နန်းတော် ၏ ဩဇာ အာဏာ များကို ထိန်းချုပ် ထားနိုင်စွမ်း ရှိသော ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ရှိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"မယ်တော်ကြီး အရင် အနားယူ လိုက်ပါဦး သားတော် သွားလိုက် ပါဦးမယ် ချိုးယွဲ့ ဘက်က အကုန်လုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ လို့ ကြားတယ် မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း သံတမန် တွေနဲ့ သွားတွေ့ လိုက်ဦးမယ် အခုလို ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ ကြီး ပြီးဆုံး တော့မယ့် အချိန် မှာ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း မင်းသား တွေ နဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းအောင် တည်ဆောက် ထားနိုင်ရင် ခမည်းတော် လည်း သေချာပေါက် ကျေနပ် အားရ မှာပါ..."

ကျီချန်ရှန်း က ခါးညွှတ် အရိုအသေ ပေးကာ ထွက်ခွာ ရန် ပြင်ဆင် လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ..."

မိဖုရားကြီး ရွှီ က ခေါင်းညိတ် လိုက်ပြီး တားဆီး ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

မြို့တော် ၊ နိုင်ငံခြား သံတမန် တည်းခိုဆောင်။

ဇာကူမု ၊ လီမုကျန်း နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဆုဖုန်း တို့ သုံးယောက် စလုံး အတူတကွ ရှိနေကြပြီး ပြင်ပလူ များ ခိုးနားထောင် ခြင်း မှ ကာကွယ် ရန် အကာအကွယ် အစီအရင် တစ်ခု ကိုပါ ဖန်တီး ထားကြလေသည်။

"ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ က အခု ဆိုရင် ဘာ ပြဿနာ မှ မရှိတော့ ဘူး ငါတို့ ဘက်က နည်းနည်း လောက် အလျှော့ ပေးလိုက် ရုံနဲ့ ဒီ ကိစ္စ က အောင်မြင် သွားပြီ..."

ဆုဖုန်း အလွန် ဝမ်းသာ အားရ ဖြစ်နေလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် တွင် ဇာကူမု သည် ကျန်းချဲ့ ကို ရှုံးနိမ့် သွားခဲ့သဖြင့် သူတို့ ၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက် များကို မအောင်မြင် ခဲ့သော်ငြား ဤတစ်ကြိမ် ခရီးစဉ် က လုံးဝ အချည်းနှီး ဖြစ်မသွား ခဲ့ချေ။

အကြိမ်ပေါင်း များစွာ ကြိုးစား ပြီးနောက် တွင် အလယ်ပိုင်းဒေသ တော်ဝင် နန်းတော် နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေး စာချုပ် ကို အောင်မြင်စွာ ချုပ်ဆို နိုင်ခဲ့လေပြီ။ အလယ်ပိုင်းဒေသ က တပ်များ ရုပ်သိမ်း လိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း မြင်းသည်တော် များ သည် တောင်ပိုင်း သို့ အကြီးအကျယ် ချီတက် ဝင်ရောက် နိုင်တော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ၏ အကူအညီ ရှိနေသဖြင့် ဤ ကိစ္စ မှာ ထင်ထား သည်ထက် ပို၍ လွယ်ကူ နေမည် ဖြစ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသော အောင်မြင် မှု ကြီး က သူ့ကို ကောင်းကင် ခန်မင်းကြီး နှင့် လူရိုင်း နတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ၏ မျက်နှာသာ ပေးမှု ကို သေချာပေါက် ရရှိစေမည် ဖြစ်ပြီး နောင် တစ်ချိန် တွင် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် သို့ တက်လှမ်း နိုင်ရန် ပင် အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်လေသည်။

ငြိမ်းချမ်းရေး စာချုပ် နှင့် ပတ်သက်၍တော့ တန်ဖိုး အချို့ ပေးဆပ် ရမည် ဆိုစေကာမူ ရှောင်လွှဲ ၍ မရနိုင် သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း များ အနေဖြင့် ဆန္ဒ ရှိသည် နှင့် အချိန်မရွေး ဖျက်ဆီး ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ဘက်က ပစ္စည်း တွေ ပေးပြီးသွား ပြီလား..."

လီမုကျန်း က ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

"ဒါပေါ့ ငါတို့ လူရိုင်း တပ်မတော် ကြီး တောင်ပိုင်း ကို ဝင်ရောက် လာနိုင်ရင် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း အတွက် ကတော့ ရွှေထီး ဆောင်းရမယ့် အချိန် ပဲလေ သူတို့ က ငါတို့ ရဲ့ အလို ကို ဘယ်လို လုပ်ပြီး ဆန့်ကျင် ရဲမှာလဲ..."

ဆုဖုန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် တွန့်ကွေး သွားလေသည်။

ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ တွင် သူတို့ သည် တော်ဝင် နန်းတော် ထံမှ လက်ဆောင် များကို ရရှိ ခဲ့ရုံ သာမက ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ကလည်း သူတို့ ၏ စေတနာ ကို ပြသ ရမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤ အရာများ အားလုံး သည် သူတို့ သုံးယောက် ၏ လက်ထဲ သို့သာ အများစု ရောက်ရှိ လာမည် ဖြစ်လေသည်။

"ဝမ်းနည်း စရာ ကောင်းတာ က ငါ ရှုံးနိမ့် သွားခဲ့တာပဲ..."

သူတို့ သုံးယောက် ထဲတွင် ဇာကူမု တစ်ယောက်တည်း သာလျှင် မျက်နှာထား အလွန် ကြည့်ရ ဆိုးနေလေသည်။ ယခင် နဂါးမွေးမြူရေးကန် တိုက်ပွဲ ကြီးမှာ သူ၏ တစ်သက်တာ တွင် အကြီးမားဆုံးသော အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ဖြစ်မှု ကြီး အဖြစ် မှတ်တမ်း တင်ထား ရလေသည်။

ရှုံးနိမ့် ခဲ့ရုံ သာမက အလွန်တရာ သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် ရှုံးနိမ့် ခဲ့ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မြက်ခင်းပြင် သို့ ပြန်ရောက် သွားသည့် အခါ တွင် အခြား ညီအစ်ကို များ၏ လှောင်ပြောင် သရော် မှု များကို ခံရမည် မှာ အသေအချာ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီ တစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့် မှု က ကောင်းတဲ့ အချက် လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ် မင်း က အမြဲတမ်း အရမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည် လွန်းနေ ခဲ့တာ အခက်အခဲ လေး နည်းနည်း ပါးပါး ကြုံတွေ့ ရတာက မင်း အတွက် ကောင်းပါတယ် မဟာ ယဇ်ပုရောဟိတ် ကြီး ကိုယ်တိုင် လည်း ပြောခဲ့ ဖူးတယ် အခက်အခဲ တွေ မကြုံ ဘူးရင် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင် မှု ကို မရနိုင် ဘူး တဲ့ အခု လောလောဆယ် တော့ အဲ့ဒီ ကျန်းချဲ့ ကို မာန ထောင်လွှား ခွင့် ပေးထား လိုက်ပါဦး ငါတို့ ရဲ့ လူရိုင်း မြင်းသည်တော် တွေ တောင်ပိုင်း ကို ဝင်ရောက် လာတဲ့ အချိန် ကျရင်တော့ တစ်ကိုယ်တော် အစွမ်းအစ ဆိုတာ က စစ်မှန်တဲ့ လောက ကြီး ရဲ့ အခြေအနေ တွေကို လုံးဝ မပြောင်းလဲ နိုင်ဘူး ဆိုတာကို သူ သိသွား ပါလိမ့်မယ် အဲ့ဒီ အချိန် ကျရင် ကျန်းချဲ့ သာ စစ်တိုက် ထွက်လာ ရမယ် ဆိုရင် မင်း က သူ့ကို အကျဉ်းသား တစ်ယောက် အနေနဲ့ ပြန်တွေ့ ရနိုင် ပါသေးတယ်..."

ဆုဖုန်း က နှစ်သိမ့် စကား ဆိုလိုက်လေသည်။

"ရှုံးတာ က ရှုံးတာ ပဲလေ ငါတို့ လူရိုင်း အင်အား တွေ နဲ့ သူ့ကို အနိုင်ယူ တာက ဘာ ဂုဏ်ယူ စရာ ရှိလို့လဲ တစ်နေ့ ကျရင် ငါ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် သွားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် အနိုင်ယူ ပြမယ်..."

သို့သော် ဇာကူမု ၏ မျက်နှာထား မှာ လုံးဝ ကောင်းမွန် လာခြင်း မရှိသေးချေ။

"မင်း မှာ ဒီလို စိတ်ဓာတ် မျိုး ရှိရင် ကို ပဲ လုံလောက် နေပါပြီ တိုက်ခိုက် တာက သေးငယ် တဲ့ ကိစ္စ ပါ မင်း လည်း ကောင်းကောင်း သိပါတယ် ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ ကမှ ငါတို့ ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက် လေ ရှုံးသွား တာက အခြေအနေ ကို ဘာမှ မပြောင်းလဲ စေနိုင် ပါဘူး အခု ငါတို့ လုပ်ရ မှာက ငြိမ်းချမ်းရေး စာချုပ် ကို အောင်မြင်အောင် ချုပ်ဆို ဖို့ပဲ ပြီးတော့ မြက်ခင်းပြင် ကို ဘေးကင်းကင်း နဲ့ ပြန်ရောက် ဖို့ပါ..."

လီမုကျန်း က ဝင်ပြော လိုက်လေသည်။

"အလယ်ပိုင်းဒေသ တော်ဝင် နန်းတော် ကရော အလယ်ပိုင်းဒေသ က ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း သူပုန် တွေကပါ ငါတို့ ကို တိတ်တဆိတ် ထောက်ခံ နေကြတာ ငါတို့ မှာ ဘာ အန္တရာယ် များ ရှိလာ နိုင်ဦး မှာလဲ..."

ဇာကူမု မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေသည်။

"လောက ကြီး က အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲ နေတာ ဆိုတော့ ပြင်ဆင် မှု တွေ ပိုလုပ် ထားတာ အကောင်းဆုံး ပေါ့ ဒီ ကိစ္စ က သေးငယ် တဲ့ ကိစ္စ မှ မဟုတ်တာ တကယ်လို့များ ငါတို့ သာ ဒုက္ခ ရောက်သွား မယ် ဆိုရင် ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ လည်း သေချာပေါက် ပျက်စီး သွားလိမ့်မယ်..."

ဆုဖုန်း က လေးနက်သော လေသံ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ သူတို့ သာ ဒုက္ခ ရောက်သွား ခဲ့မည် ဆိုပါက မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း တပ်မတော် ကြီး သည် တောင်ပိုင်း သို့ သေချာပေါက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက် လိမ့်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ ၏ အသက် အန္တရာယ် က အလွန် အရေးကြီး နေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မလုပ်မဖြစ် လို့ လုပ်ရမည့် အခြေအနေ မျိုး ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့ ၏ အသက် အန္တရာယ် ကို မျက်ကွယ် ပြုပြီး ဆက်လက် ငြိမ်းချမ်းရေး ယူနေမည် ဆိုပါက အလယ်ပိုင်းဒေသ က လူများ ၏ ပါးနပ် မှု ဖြင့် ဤ ကိစ္စ ကို သေချာပေါက် ရိပ်မိ သွားကြမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ၏ လုံခြုံရေး က အလွန် အရေးကြီး လှပေသည်။

"ဒီ ကိစ္စ တွေကို ခင်ဗျား တို့ ဘာသာပဲ ဆုံးဖြတ် လိုက်ကြပါ..."

ဇာကူမု သည် မတ်တတ် ထရပ် ကာ ထွက်သွား လေသည်။ ဤ ကိစ္စ များကို သူ လုံးဝ စိတ်မဝင်စား ချေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင် တိုက်ပွဲ ၏ အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှု များကိုသာ အဆက်မပြတ် တွေးတော နေမိလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ကို ရှုံးနိမ့် သွားခြင်းက သူ၏ ယုံကြည်ချက် ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက် သွားစေခဲ့လေသည်။