အခန်း ၄၀၉

အခန်း (၄၀၉) သံတမန်အဖွဲ့ သုတ်သင်ခံရခြင်း... လောကတစ်ခွင် တုန်လှုပ်သွားရခြင်း

ကျောက်ရှန်းကျစ်၏ အချိန်ကိုက် ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်တရာ တိကျသေချာလှသည်ဟု ဆိုရမည်။

ကျန်းချဲ့နှင့် သူမအကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ ဓမ္မရုပ်တုများ ပေါင်းစပ်သွားသည့် စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို သူမ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ဖူးလေသည်။

ထိုစွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သူမ ကောင်းစွာနားလည်ထားပြီး လီမုကျန်း အနေဖြင့် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားလေသည်။

အမှန်တကယ်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ ဓမ္မရုပ်တုကြီး ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသော်ငြား ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လီမုကျန်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့လေသည်။

သူမကတော့ ဤအရေးကြီးဆုံးသော အချိန်ကို အမိအရယူကာ တစ်ဖက်လူကို သေမင်းတမန် တိုက်ကွက်ဖြင့် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သေမင်းတမန် တိုက်ကွက် ဖြစ်လေသည်။

ဤဓားချက်တွင် ကျောက်ရှန်းကျစ် သည် သူမ၏ စွမ်းအားများကို နည်းနည်းလေးမျှ ဖုံးကွယ်ချန်လှပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ လီမုကျန်း၏ အစစ်အမှန် ရုပ်ခန္ဓာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လီမုကျန်း၏ ဧရာမ မျောက်ဝံဓမ္မရုပ်တုကြီး ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးကြောင့် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ရေပြင်အလား လှိုင်းဂယက်များ ထသွားရလေသည်။

ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးများ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ လွင့်စင်ပြိုကျသွားလေသည်။

မြေပြင်ကြီးမှာလည်း ဥက္ကာပျံ တစ်လုံး ဝင်တိုက်သွားသည့်အလား အောက်သို့ ရုတ်တရက် ကျွံကျသွားရလေသည်။

ကျောက်ရှန်းကျစ်၏ ဓားချက်ကို ခံလိုက်ရသော လီမုကျန်း၏ အစစ်အမှန် ရုပ်ခန္ဓာမှာ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ ကြမ်းတမ်း ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအင်များ၏ အပြတ်အသတ် ဖျက်ဆီးခြေမွခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် သွေးတစ်လုတ် ပန်းထွက်သွားရလေသည်။

ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား လေဟာနယ်ထက်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပင်လျှင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ ဓမ္မရုပ်တု ပြိုကွဲသွားသဖြင့် ကျန်းချဲ့လည်း ပြန်လည် ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရလေသည်။

မူလကတည်းက ဤအခြေအနေကို သူ အချိန်ကြာကြာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓမ္မရုပ်တုများ ပေါင်းစပ်၍ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဓမ္မရုပ်တုကို ဖန်တီးရာတွင် ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေဖြင့် တောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အစကနဦး ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် လီမုကျန်းကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားစေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူကလည်း သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလွန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးခဲ့လေသည်။

လုံးဝ ရှောင်တိမ်းခြင်း ဆုတ်ခွာခြင်း မရှိဘဲ သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ရှောင်တိမ်းသွားပြီး အချိန် အနည်းငယ်လောက် ဆွဲထားလိုက်မည် ဆိုပါက သူ ကိုယ်တိုင် ပင် တောင့်ခံထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ အချိန်အခါနှင့် ကံကြမ္မာ၏ ဖန်တီးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ဆိုရပေမည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်ရှန်းကျစ်ကလည်း အချိန်ကိုက် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားခဲ့လေသည်။

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လီမုကျန်းကို သေမင်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ပြီး အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် သူတို့ အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ကျန်းချဲ့၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာလည်း အလွန် ဆိုးရွားနေလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရုတ်တရက် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ခွန်အားများ အားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရသည့်အလား နောက်သို့ လဲကျသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

သို့သော် ဘေးနားရှိ လုကျဲ့ယွင် က ကျန်းချဲ့၏ အခြေအနေ မဟန်သည်ကို ရိပ်မိသွားပြီး အလျင်အမြန် ပင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တွဲမပေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့သည် အမူအရာ မပျက်စေဘဲ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျလာသော သွေးများကို ခပ်ဖွဖွ သုတ်ဖယ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် လုကျဲ့ယွင်ကို နောက်ဆုတ်ရန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အတွက် အရှေ့ရှိ ဟွမ်ထျန်းနတ်လှံတံ ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေသည်။

ယခင်က သူ၏ အရှိန်အဝါများ အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် အားနည်းနေသည့် ပုံစံကို သေချာပေါက် အပြခံ၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"ကျန်းညီလေးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပေတယ် ကျုပ် ကျဲ့ယွင် တကယ်ကို လေးစားသွားပြီဗျာ"

လုကျဲ့ယွင် သည် ကျန်းချဲ့ ဟန်ဆောင် တောင့်ခံနေသည်ကို ရိပ်မိခြင်း ရှိမရှိ မသိရသော်ငြား သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ ရိုသေလေးစားမှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

အမှန်တကယ် ပင် လေးစားသွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မလေးစားဘဲ မနေနိုင်အောင် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အဆင့်တူ လူငယ် သိုင်းပညာရှင်များသာ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ထိုအချိန်က ကျန်းချဲ့မှာ သူ့ထက် အနည်းငယ်မျှသာ သာလွန်ခဲ့လေသည်။

လုကျဲ့ယွင် အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ပါရမီ ကောင်းမွန်မှုကို ဝန်ခံသော်ငြား မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်သေး နှိမ့်ချခြင်းမျိုးတော့ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူသည် ကျန်းချဲ့ကို လုံးဝ မမီတော့ပါလား ဟူသော အတွေးမျိုး အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဇာကူမုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖိနှိပ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားသည်က လုံလောက်မှု မရှိသေးချေ။

ယခုအခါ မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများ၏ တိုက်ပွဲကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရုံသာမက အလွန် အစွမ်းထက်သော မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ပါးကိုပါ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤ အချက် တစ်ချက်တည်း နှင့်ပင် ကျန်းချဲ့ အပေါ် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ အရှုံးပေး အညံ့ခံသွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ လက်ရှိ အခြေအနေ မကောင်းလျှင်ရော ဘာဖြစ်သနည်း။

ဤသည်မှာ အစစ်အမှန် ရှန်ရှန်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ပါးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ပင်မဟုတ်ပါလော။

မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ သိုင်းပညာရှင်များ အကြားတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သူပင် ဖြစ်လေသည်။

ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် များနှင့် ယွမ်ယင်း မဟာသိုင်းသခင်များ အကြားတွင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ကွာဟချက် ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်ရှန်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း အစွမ်းထက်သူများကို မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များဟု ခေါ်ဆိုကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီး တစ်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ထိပ်တန်း မိသားစုကြီး တစ်ခုကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နိုင်ရန် အပြည့်အဝ လုံလောက်ပေသည်။

ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားလှသော ဩဇာအာဏာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တော်ဝင်နန်းတော် ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သူ များကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ချေ။

ကျန်းချဲ့ သည် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း အလွန် သိသာ ထင်ရှားလှပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ မည်သို့ ကျင့်ကြံနေသနည်း ဆိုသည်ကို သူ အလွန် သိချင်နေမိလေသည်။

သူသည် အမီလိုက်ရန် ကြိုးစားလျှင်တောင်မှ လိုက်မမီနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ဤအရာများ အားလုံးမှာ သိုင်းပညာရှင် များ၏ လျှို့ဝှက်ချက် များသာ ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ထုတ်ဖော် ပြောဆိုမည် မဟုတ်ကြောင်း ကိုလည်း သူ သိရှိထားလေသည်။

ထို့ကြောင့် ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။

လုကျဲ့ယွင်၏ မြှောက်ပင့်စကားများအပေါ် ကျန်းချဲ့ သည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ရုံသာ တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

ဤ မြှောက်ပင့်စကားကို သူ အမှန်တကယ် ပင် ထိုက်တန်ပေသည်။

"လီမုကျန်း"

လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည့် အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဤအသံမှာ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဆုဖုန်း ၏ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများနှင့်အတူ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

အတင်းအဓမ္မ မခုခံရန် တစ်ဖက်လူကို သူ ကြိုတင် သတိပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် လီမုကျန်း က သူ၏ သတိပေးချက်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ အခြေအနေ အရပ်ရပ်မှာ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

သူ တစ်ယောက်တည်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ဤနေရာရှိ လူများအားလုံးကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများ စတင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။

မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသေးသော်ငြား မဟာသိုင်းသခင်ကြီး နှစ်ပါး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လာပါက သူ့အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

ဤအချိန်အထိ အပင်ပန်းခံကာ ကြံစည် တွက်ချက် ခဲ့ရသော်ငြား နောက်ဆုံးတွင်တော့ သေလမ်းသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့မိချေ။

"ငါ လုံးဝ မကျေနပ်နိုင်ဘူးကွာ"

ယဇ်ပုရောဟိတ် ဆုဖုန်း ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို အစွမ်းကုန် လောင်ကျွမ်းစေလိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ထားမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

သူ၏ အဆုံးသတ်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိလေသည်။

သို့သော် သူ သေရမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ နောက်ထပ် တစ်ယောက်ကို အသေ ဆွဲခေါ်သွားဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံ တစ်ချက်နှင့်အတူ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး အရိုးဖြူ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ဆုဖုန်း၏ အသေခံ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရိုးဖြူ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး လည်း လုံးဝ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ရောက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ လီမုကျန်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းကျစ် ကလည်း ဦးတည်ရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

ကောင်းကင် တစ်ခွင်လုံး ပြည့်နှက်နေသော ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် ဆုဖုန်း ကို လွှမ်းခြုံလိုက်လေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက်။ တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားလေတော့သည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ် ဆုဖုန်း လည်း နေရာမှာတင် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မူလဝိညာဉ် မှာလည်း အပြတ်အသတ် ခြေမွ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းအစ အနည်းငယ် ရှိလေသည်။

မဟာသိုင်းသခင်ကြီး နှစ်ပါး၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ခန့် အထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုအရာများ အားလုံးက သူ၏ အသက်နှင့် လဲလှယ်ထားရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဆက်လက် တောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် အချိန်တွင်တော့ သူ၏ အဆုံးသတ်မှာ သေဆုံးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ဤအချိန်တွင်။ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး ငြိမ်သက်သွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ချီတောင်တန်း လမ်းဝ တစ်ခုလုံး အပြတ်အသတ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေသည်။

လမ်းများ ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး တောင်တန်းများလည်း ပြိုလဲသွားရလေသည်။

တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားရာ နေရာကို ဗဟိုပြု၍ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီသော ဧရိယာ တစ်ခုလုံး အပျက်အစီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော ကျောက်ရှန်းကျစ် သည် ကောင်းကင်ထက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး ကျန်းချဲ့၏ အနီးတွင် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"မင်း ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား အရင်က ဘာဖြစ်လို့ အဲ့ဒီလောက် အလောတကြီး လုပ်ရတာလဲ မင်း ဝင်မပါရင်တောင် ငါ အဲ့ဒီလူကို သတ်နိုင်ဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိပါတယ်"

ကျန်းချဲ့ ခေါင်းရမ်းလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အချို့ကို ချေဖျက် စုပ်ယူပြီးနောက် ယခုအခါ သူ၏ အခြေအနေ အများကြီး ပိုမို ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ငါလည်း မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို စိုးရိမ်လို့ပါ"

"နောက်ဆိုရင် ဒီလောက် အလောတကြီး မလုပ်နဲ့တော့နော်"

ကျန်းချဲ့နှင့် အခြား အစိမ်းသက်သက် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ပါးတို့ ဤမျှလောက် ရင်းနှီး နွေးထွေးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း လုကျဲ့ယွင် တစ်ယောက် အတင်းအဓမ္မ ခွေးစာ ကျွေးခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရလေသည်။

နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး ဤ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိလေသည်။

မြောက်ပိုင်းနယ် ပေလင် ချီမိသားစု မှ လူနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။

သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဓားတာအို ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နှင့် ပို၍ တူညီနေလေသည်။

"ဒီလူက လင်းကျန့်တောင် ရဲ့ အစိမ်းရောင်ဓားသခင် ကျောက်နတ်သမီး ပါ"

ကျန်းချဲ့ က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။

လုကျဲ့ယွင် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။

"အော် ကျောက်နတ်သမီး ကိုး ကျုပ်က မျက်မှန်းတန်းမိနေတယ်လို့ ထင်နေတာ ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ်ကို အလုပ်ရှုပ်သွားပါပြီဗျာ"

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီ တောင်းခံချက်ကြောင့် လုပ်ပေးရတာပါ တာအိုမိတ်ဆွေလု ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"

ကျန်းချဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်မှ လွဲ၍ ကျောက်ရှန်းကျစ် သည် အခြား မည်သူ့ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အေးစက်စက် အမူအရာမျိုးသာ ရှိပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပေါ်လွင်ချေ။

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဩဇာအာဏာကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။

လုကျဲ့ယွင် ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကျန်းညီလေးက တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ ကျောက်နတ်သမီးကိုတောင် ဖိတ်ခေါ်လာနိုင်တယ်"

အမြင်ကျယ်သူတိုင်း ကျန်းချဲ့နှင့် ကျောက်ရှန်းကျစ် တို့ အကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သို့သော် ဤစကားများကိုတော့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ထုတ်ပြော၍ မရနိုင်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ ယခုလေးတင် မင်္ဂလာဆောင်ထားကြောင်းကို လုကျဲ့ယွင် ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

အိမ်ထောင်သည် တစ်ယောက် ပင်မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့အပေါ် သူ၏ ရိုသေလေးစားမှုကို လုံးဝ အဟန့်အတား မဖြစ်စေချေ။

ဤသည်ကသာ အမှန်တကယ် လက်စွမ်း ထက်မြက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မိန်းမများကို ချော့မြှူနိုင်ရုံသာမက မိမိထက် ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအား သာလွန်သော အမျိုးသမီးကိုပါ ချော့မြှူနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ သည် လုကျဲ့ယွင်၏ အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဒီဘက်ကတော့ အရိုးဖြူ စီနီယာကြီးပါ ကျုပ် ဒီနေ့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်လာတာ အရိုးဖြူ စီနီယာကြီး ရဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ကူညီစောင့်ရှောက်မှုတွေကြောင့်ပါပဲ"

"တာအိုမိတ်ဆွေ အရိုးဖြူ"

ကျန်းချဲ့ ခပ်ဖွဖွ လက်ယှက် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ အစောပိုင်းကတည်းက ဤ အရိုးဖြူ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး မှာ မည်သူ ဖြစ်မည်နည်း ဆိုသည်ကို သူ အဆက်မပြတ် စဉ်းစား တွေးတောနေခဲ့မိလေသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် စဉ်းစားစေကာမူ အဖြေရှာ၍ မရနိုင်ချေ။

သိုင်းလောကတွင် ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုး ရှိသူ တစ်ယောက်မှ မရှိသလောက် ပင်ဖြစ်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေကျန်း ကျောက်နတ်သမီး"

အရိုးဖြူ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး က လက်ယှက် အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်လေသည်။

သူ၏ အသံမှာ အလွန် အက်ကွဲ ခြောက်ကပ်နေပြီး မျက်လုံးအိမ် အတွင်းရှိ အစိမ်းရောင် မီးတောက် နှစ်ခုမှာလည်း တလက်လက် တောက်ပနေကာ အလွန်တရာ ထူးဆန်း လျှို့ဝှက်သော အငွေ့အသက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက် စကားပြောဆိုပြီးနောက် လုကျဲ့ယွင် က ပြောလိုက်လေသည်။

"တခြား ကိစ္စတွေကို ငါတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်ပြောကြတာပေါ့ အခု လောလောဆယ် ဒီနေရာကို အရင် ရှင်းလင်း ကြရအောင် ကိစ္စ ပြီးသွားရင် သေချာပေါက် လာစစ်ဆေးမယ့် သူတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

လုကျဲ့ယွင်၏ အကြံပြုချက်အရ သူတို့ အားလုံး အလျင်အမြန် ပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိမိတို့၏ ခြေရာလက်ရာ များကို စတင် ဖျက်ဆီးလိုက်ကြလေသည်။

အခြားသူများကို အပြစ်ပုံချနိုင်ရန် အတွက် ကျန်းချဲ့ ကတော့ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ၏ ဓမ္မမင်းကြီးများ နှင့် ပတ်သက်သော အထောက်အထား အချို့ကို အစီအစဉ်တကျ ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

အသုံးဝင်ချင်မှ ဝင်မည် ဆိုသော်ငြား အခြားသူများ၏ မျက်စိကို လှည့်စားနိုင်မည် ဆိုပါက ကောင်းမွန်သည်ဟု ကျန်းချဲ့ ထင်မြင်မိလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း က ဝင်ရောက် ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြေ အများဆုံး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်း ဖုံးကွယ်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့တို့ လူစု လည်း ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည့် အပျက်အစီးများ သက်သက်ကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့လေတော့သည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်သည် ရုတ်တရက် လှိုင်းဂယက်များ ထသွားပြီး အနက်ရောင် စပါးအုံးမြွေ ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ယောက် လေဟာနယ် အတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိဘဲ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်း အားလုံးကို ငေးကြည့်နေလေသည်။

ကိုယ်ပေါ်ရှိ စပါးအုံးမြွေ ဝတ်ရုံ နှင့် ခါးပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်း ခါးပတ် တို့က ဤသူ၏ အဆင့်အတန်း မည်မျှ မြင့်မားကြောင်းကို ဖော်ပြနေလေသည်။

သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားမှာ ကောလာဟလများ အရ မြို့တော်တွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသည် ဆိုသော ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် ပင်ဖြစ်သည်။

ညီလာခံတွင် ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲကို သူ ကန့်ကွက်ခြင်း မပြုခဲ့သည်မှာ ပဋိပက္ခများ ပိုမို ကြီးထွားလာမည်ကို မလိုလားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ငြိမ်းချမ်းရေးကို သူ ထောက်ခံသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

တော်ဝင်နန်းတော်၏ နတ်မင်းကြီး တစ်ပါး အနေဖြင့် အရာအားလုံးကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးခြင်း ဆိုသည်မှာ ဟန်ပြ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

မြောက်ပိုင်း ဝမ်ထင် တွင် ပြည်တွင်း ပဋိပက္ခလည်း မရှိ ပြည်ပ ရန်သူလည်း မရှိချေ။

ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ကြီး ငြိမ်းချမ်းရေး ကမ်းလှမ်းလာခြင်းမှာ သေချာပေါက် လှည့်ကွက် တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်လေသည်။

သူလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဧကရာဇ်မင်း ကတော့ မျက်စိရှေ့ရှိ အကျိုးအမြတ်များကြောင့် မျက်ကန်း တစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေလေပြီ။

နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာကို အာမခံချက် အဖြစ် ထားကာ စာချုပ် ချုပ်ဆိုလိုက်ရုံဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး အိပ်စက် အနားယူနိုင်ပြီ ဟု ထင်မှတ်နေလေသည်။

နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာ စာချုပ် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ချိုးဖောက်၍ မရနိုင်သော အရာ မဟုတ်ကြောင်းကို သူတို့ မသိရှိကြချေ။

လိုအပ်သော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရန် ဆန္ဒ ရှိမရှိ ဆိုသည့် အချက် အပေါ်တွင်သာ မူတည်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တိတိကျကျ ပြောရမည် ဆိုလျှင် အမှန်တကယ်တော့ သူသည် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သံတမန် အဖွဲ့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့် နေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မူလက သူတို့ကို နောက်ထပ် ခရီး အနည်းငယ် ဆက်သွားခွင့်ပြုပြီးမှ သူတို့ကို သေမင်းထံ ပို့ဆောင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့လေသည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထက် တစ်လှမ်း ဦးသွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့မိချေ။

ထို့အပြင် အောင်မြင်စွာ ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

စောစောက တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရသဖြင့် ကျန်းချဲ့ အပေါ် သူ၏ အကဲဖြတ် မှတ်ချက်ပေးမှုများ ပို၍ မြင့်တက်လာခဲ့လေသည်။

မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး စွမ်းအားမှာလည်း အလွန် ထူးခြား ပြောင်မြောက်လှပေသည်။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ ယခုအချိန်အထိ ကျန်းချဲ့ ကျင့်ကြံခဲ့ရသော အချိန်ကာလမှာ အလွန်တိုတောင်းလွန်းလှခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျီချန်တောက် သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ချီတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ကျန်းချဲ့တို့ လူစု၏ ကျန်ရှိနေသော ခြေရာလက်ရာ များကို အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူတို့ ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းသို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

နောက်သို့ လှည့်ကာ လေဟာနယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး အရိပ်အယောင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

အလယ်ပိုင်း ပြည်နယ်၊ မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့ အတွင်းတွင်။

ကျန်းချဲ့နှင့် လုကျဲ့ယွင် တို့သည် ဤတိုက်ပွဲမှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များကို ခွဲဝေနေကြလေသည်။

မူလ ကတိကဝတ် အရ သူတို့ တစ်ယောက်စီက မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ပါးစီကို ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့သဖြင့် ရရှိလာသော စစ်ပွဲဝင် သားကောင်များ အားလုံးကို တန်းတူ ခွဲဝေကြမည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ကတိစကားကို အကောင်အထည် ဖော်ရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သိမ်းဆည်းရမိသော ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ဖြန့်ချထားပြီးနောက် လုကျဲ့ယွင်က ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းညီလေး အရင်ယူပါ"

"ဒါဆိုလည်း ကျုပ် အားမနာတော့ဘူးဗျာ"

ကျန်းချဲ့ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူးကွာ"

လုကျဲ့ယွင်၏ စကား အဆုံးတွင် ကျန်းချဲ့သည် ကိုးရောင်ခြယ် နတ်ဘုရားနှင်းရည် ကို ပထမဆုံး အနေဖြင့် ယူဆောင်လိုက်လေသည်။

အခြား ပစ္စည်းများ အားလုံးမှာ ဤ ယဇ်ပူဇော် ပစ္စည်းလောက် အရေးမကြီးချေ။

ယူဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ပြောလိုက်လေသည်။

"လုအစ်ကိုကြီး လည်း အများကြီး အပင်ပန်းခံပြီး ကြံစည် တွက်ချက်ထားတာ ဆိုတော့ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက် လည်း ရှိမှာပါ လိုချင်တာ အရင် ယူလိုက်ပါ ကျန်တဲ့ ဟာတွေကို ငါတို့ နှစ်ယောက် ဆက်ပြီး ခွဲကြတာပေါ့"

"ကောင်းပြီလေ"

လုကျဲ့ယွင် တွင်လည်း အမှန်တကယ် သူ အလိုရှိသော ပစ္စည်း ရှိနေလေသည်။

စောစောက ကျန်းချဲ့ တိုက်ရိုက် ယူဆောင်သွားမည်ကို သူ အတော်လေး စိုးရိမ်နေမိလေသည်။

ဤ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ လုံးဝ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိဘဲ အနက်ရောင် သစ်ခြောက် တစ်ပိုင်းကို ချက်ချင်း ယူဆောင်လိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ အဖိုးတန်ဆုံးသော ဝိညာဉ်ရတနာ များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ယင်ဝိညာဉ် သစ်သား ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီ သက်တမ်းတစ်ရာ ကြာပန်း ကိုရော လုအစ်ကိုကြီး စိတ်ဝင်စားမှု ရှိလား"

ကိုးရောင်ခြယ် နတ်ဘုရားနှင်းရည် မှလွဲ၍ ကျန်းချဲ့ အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားဆုံးသော အရာမှာ သက်တမ်းတစ်ရာ ကြာပန်း ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ သက်တမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြောပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်ရာ သေသေချာချာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်နေလေသည်။

"ကျန်းညီလေး လိုချင်ရင် ယူသွားလိုက်ပါ"

အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်မိသော်ငြား လုကျဲ့ယွင် သည် သွားကို တင်းတင်း ကြိတ်ကာ ကျန်းချဲ့ကို ပေးလိုက်လေသည်။

သက်တမ်း တစ်ရာ တိုးစေနိုင်သော နတ်ကြာပန်း ဆိုသည်မှာ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော ထိပ်တန်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ရတနာ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သံတမန်များ ထံမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများထဲတွင် တန်ဖိုး အကြီးမားဆုံး အရာ လည်း ဖြစ်လေသည်။

မူလက သူ ယူဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်ငြား ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းချဲ့ အများဆုံး အားထုတ်ခဲ့ရသည်ကို တွေးမိကာ တစ်ဖက်လူကို ပေးလိုက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သက်တမ်းတစ်ရာ ကြာပန်းကို ယူဆောင်လိုက်ခြင်းက ကျန်းချဲ့ အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ် တစ်ခု ရရှိသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်း အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှုများတွင် လုကျဲ့ယွင်ကို အများကြီး အလျှော့ပေးခဲ့လေသည်။

မဟာသိုင်းသခင်ကြီး နှစ်ပါး အသုံးပြုခဲ့သော နတ်လက်နက် များကို တစ်ဖက်လူအား ပေးအပ်လိုက်လေသည်။

ကျန်ရှိနေသော အခြား အရာများကိုတော့ တန်းတူ ခွဲဝေ ယူလိုက်ကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့နှင့် လုကျဲ့ယွင်တို့ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေနေကြချိန်တွင် ချီတောင်တန်း လမ်းဝရှိ တိုက်ပွဲကြီးမှာ လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့သို့ ပေါက်ကြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အစပိုင်းတွင် အလောင်းများ ပြာကျသွားသဖြင့် လူအများစုမှာ ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်းကိုသာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စုံစမ်း စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မှသာ ထို တာဝန်ရှိသူများ က သတိပြုမိသွားကြလေသည်။

မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သံတမန် အဖွဲ့သည် ဤနေရာတွင် ချုံခို တိုက်ခိုက် ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယိုးကျိုးပြည်နယ် ဘက်မှလည်း မည်သည့် သတင်းမျှ ပြန်လည် ရောက်ရှိမလာခဲ့သဖြင့် စုံစမ်း စစ်ဆေးနေသော တာဝန်ရှိသူများ သည် အခြေအနေ မဟန်တော့ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားကြလေသည်။

ပြဿနာ အကြီးအကျယ် တက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိသွားကြလေသည်။

တော်ဝင်နန်းတော် သည် ယခုလေးတင် မှ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပြီး ကတိကဝတ်များ ပြုလုပ်ထားခဲ့သော်ငြား မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သံတမန်များ အားလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ဤသည်မှာ တော်ဝင်နန်းတော်၏ မျက်နှာကို ဗြောင်ကျကျ ပါးဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်နန်းတော်ကို မျက်လုံးထဲ လုံးဝ ထည့်မတွက်ကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အလယ်ပိုင်းဒေသ နှင့် မြက်ခင်းပြင် တို့ အကြား စစ်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လှုံ့ဆော်လိုက်ခြင်း လည်း ဖြစ်လေသည်။

သတင်းများ မြို့တော်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်တော့ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားကြပြီး ဆူညံပွက်လောရိုက် သွားလေတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် လူတစ်ယောက်က ဤသတင်းကို ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောက် ထံသို့ သွားရောက် လျှောက်တင်လိုက်လေသည်။

ဤ ဆိုးရွားလှသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျီဝမ်ဟောက် ၏ ခေါင်းထဲ၌ ပထမဆုံး အနေဖြင့် ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားရလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့မိချေ။

မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ဖြင့် လျှောက်တင်နေသော အမတ်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ် မင်း နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြောစမ်း"

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ကျွန်တော်မျိုး သေသေချာချာ စုံစမ်း စစ်ဆေးပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သံတမန်တွေ အကုန်လုံး ချီတောင်တန်း လမ်းဝမှာ အသက် ဆုံးရှုံးသွားကြပြီ ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်ပါပြီ ပြီးတော့ အရိုးတောင် မကျန်ခဲ့ပါဘူး"

“ခလွမ်း”

ဖန်ကွဲသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်ကို အတင်းအဓမ္မ ဆုပ်ချေ ပစ်လိုက်လေသည်။

မျက်နှာထား မှာလည်း အလွန် ကြည့်ရ ဆိုးနေလေတော့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက် မြောက်ပိုင်း ဝမ်ထင် ဘက်မှ တရားဝင် စာလွှာ တစ်စောင် တော်ဝင်နန်းတော် သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

သံတမန် သုံးယောက် စလုံး မည်သည့် အတွက်ကြောင့် သေဆုံးသွားရသနည်း ဟူသည့် အချက်ကို အလယ်ပိုင်းဒေသ တော်ဝင်နန်းတော် အား အပြင်းအထန် မေးခွန်းထုတ်ထားပြီး ရွှေရောင် မွန်မြတ်သော ဝမ်ထင် ကို တိကျသော ဖြေရှင်းချက် တစ်ခု ပေးရမည်ဟု ဆိုထားလေသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက မကြာမီ အချိန်အတွင်း ဝမ်ထင် ၏ မြင်းသည်တော် များ အလယ်ပိုင်းဒေသ ကို ဝင်ရောက် နင်းခြေ ဖျက်ဆီးမည် ဟု ခြိမ်းခြောက် ထားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင်။

မြို့တော် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

လောက တစ်ခွင်လုံး တုန်လှုပ်သွားလေတော့သည်။