အခန်း ၁၃၈၂

အခန်း ( ၁၃၈၂ ) ပင်လယ်ဘုရင်မနှင့် စကားပြောရန် စိတ်မဝင်စားပါ။

ထိုအသံကို ကြားရသောအခါ လျိုချုံးယန်က နားကြားမှားသည်ဟုပင် တွေးလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခုက သူ့ထံသို့ လျှောက်လာနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ့အဝတ်အစားများက သပ်ရပ်ပြီး အညစ်အကြေးကင်းစင်သည်။

ဒါက တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပုံမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

လျိုချုံးယန်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေပြီး ခဏချင်း မစဉ်းစားနိုင်တော့ပါ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ထွက်သွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူက အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးကို တိုက်ခိုက်နိုင်လျှင်ပင် ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှောင်ထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။

ထို့ပြင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အမူအရာပျက်ခြင်း မရှိပေ။

အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးနှင့် တိုက်ပွဲအပြီးမှာပင် ၎င်းက မည်သို့မျှ ခံစားခဲ့ရပုံမပေါ်ပါ။

ဒါက လျိုချုံးယန်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ ရှင်က အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖယ်ရှားခဲ့တာလဲ"

လျိုချုံးယန်က မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

သူမ တကယ်နားမလည်နိုင်ခဲ့ပါ။

အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးက မည်မျှပင် အားနည်းစေကာမူ၊ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အဓိပတိအဆင့် ထူးခြားသော သားရဲအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ့ကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

မဟုတ်လျှင်၊ ရွှေရောင်နှစ်များသစ်ပင်ကို ရှေးယခင်ကတည်းက အခြားပါရမီရှင်များ သိမ်းပိုက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ခြင်းပင်။

"ဖယ်ရှားရမယ်၊ အဲဒါက လိုအပ်လို့လား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ်၊ ဒါဆိုရင် ရှင်က..."

လျိုချုံးယန်က တစ်ခုခုပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ရှင်ဆိုလိုတာ..."

လျိုချုံးယန်က မယုံနိုင်ဖြစ်သွား၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စကားများက ရိုးရှင်းသည်။

သူက အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။

လျိုချုံးယန်က ဤအရာမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခံစားခဲ့မိသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အဓိပတိအဆင့် လူသားကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အဓိပတိအဆင့် ထူးခြားသော သားရဲကို ကိုင်တွယ်ရန်ခက်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က မည်သို့လုပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။

သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အထောက်အထားဖြင့် လိမ်စရာအကြောင်းမရှိပေ။

ထို့ပြင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး လိမ်ညာနေပုံမရပါ။

သို့သော်လည်း လျိုချုံးယန်ကို ပို၍ တုန်လှုပ်စေခဲ့သည့်အရာက ကျွင်းရှောင်ယောက်သည် အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးကို သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အဝတ်အစားများက အညစ်အကြေးကင်းစင်ပြီး တိုက်ပွဲ၏ အရိပ်အယောင်များကို မမြင်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာရရှိဖို့ကတော့ တွေးလို့တောင်မရပေ။

တစ်နည်းဆိုရလျှင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးကို အချိန်တိုအတွင်း လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက မည်သို့သောခွန်အားမျိုး ဖြစ်သနည်း။

ဒါကို ဝမ့်ယန်ပင်လျှင် မစွမ်းဆောင်နိုင်မှာ ကြောက်ရသည်။

လျိုချုံးယန်က ရှုံးဝမ်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

သူခန့်မှန်းတာမမှားလျှင် ရှုံးဝမ်က မကြာမီ သူနှင့် ပူးပေါင်းမိလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းဖြင့် ရှုံးဝမ်ကို မဆိုထားဘိ...

သားရဲဂူ၏ ပထမနှင့် ဒုတိယတို့ပင် ယှဉ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုမရှိတော့ပေ။

'သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် သန်မာနိုင်တာလဲ'

လျိုချုံးယန်က မနာလိုခြင်းနှင့် မုန်းတီးမှုကို တပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မုန်းတီးခဲ့သောအရာမှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသောကြောင့်ပင်။

မနာလိုဖြစ်ရခြင်းမှာတော့ ဤမျှအစွမ်းထက်ပြီး ချောမောသော အမျိုးသားက အမှန်တကယ်ပင် ကျန်းလော့လီ၏လူဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်၊ လျိုချုံးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူက ဘာကြောင့် ကျန်းလော့လီရဲ့လူပဲ ဖြစ်ရမှာလဲ။

လျိုချုံးယန်က မည်သည့်နေရာတွင်အဆို ကျန်းလော့လီထက် မနိမ့်ကျဘူးဟု ယုံကြည်သည်။

ကျန်းလော့လီက ခြေတံတိုတိုလေးသာ...

သူကဲ့သို့ ပေါင်တံရှည်ရှည်ဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိလို့လား။

ဆွဲဆောင်မှုရှိခြင်း၏ရှေ့တွင် ချစ်စရာကောင်းခြင်းက အရေးမပါပေ။

ဆွဲဆောင်မှုအရ လျိုချုံးယန်ဟာ သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူ့အတွက် ယောက်ျားအများကြီးက တိုက်ခိုက်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းကိုယ်တိုင် အစပြုမှာလား ဒါမှမဟုတ် ကျုပ်ကိုလှုပ်ရှားစေချင်လား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က လျိုချုံးယန်ကို လျစ်လျူရှုစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုချုံးယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ကျွင်းသခင်လေး၊ ရှင်က ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

"ရွှေရောင်နှစ်များကို လွှဲပေးပါ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က အလျင်လိုခြင်း မရှိပါ။

ယွင်ထျန်းမေနှင့် ကျန်းလော့လီတို့၏ အရည်အချင်းများနှင့် အားသာချက်များကြောင့် ပြဿနာကြီးကြီးမားမားရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။

ရှန်းလင်၏ ဘိုးဘွားမြေတွင် သူတို့နှစ်ဦးကို မည်သူမျှ အမှန်တကယ် ထိခိုက်စေဝံ့မည် မဟုတ်ပါ။

"တကယ်တော့ ကျွင်းသခင်လေးက ဒီလောက်ရန်လိုနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မတို့တွေ ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်နိုင်အောင် ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ နေရာတစ်ခုကိုရှာပြီး လေးလေးနက်နက် ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

"နောက်ပြီးတော့ ကျွင်းသခင်လေးရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးနေတာကြာပြီ။ ဒီနေ့ မြင်လိုက်ရတော့ ရှင့်ရဲ့ ကျက်သရေက ကျွန်မကို တကယ် အံ့ဩစေတယ်။ ကျွင်းသခင်လေးလို ချောမောပြီး ကျက်သရေရှိသူမျိုးကို ဒီကမ္ဘာမှာ တကယ်ရှိမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး"

လျိုချုံးယန်က ချစ်စဖွယ်ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူပြောတာက အမှားမပါပေ။

တခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အသွင်အပြင်က သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးများကဲ့သို့ ချောမောခန့်ညားသော အမျိုးသားများကလည်း မိန်းကလေးများအတွက် သေစေနိုင်သော လက်နက်တစ်ခုပင်။

"ဝမ်းနည်းပါတယ်၊ ကျုပ်က ပင်လယ်ဘုရင်မနဲ့ စကားထပ်ဆိုဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ပင်လယ်ဘုရင်မ..."

လျိုချုံးယန်က အံ့ဩသွားသည်။

"ငါးမွေးတဲ့သူပါ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်၏။

လျိုချုံးယန်လည်း ဤတော့မှ နားလည်သွားသည်။ ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူမကို လိုက်စားသူများစွာ ရှိနေကြကြောင်း ပြောဆိုနေခြင်းပင်။

လျိုချုံးယန်က ချိုသာစွာ ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွင်းသခင်လေးကလည်း လှပတဲ့ ပန်းမျိုးစုံတို့ ဝန်းရံခံရသူလို့ ကြားပါတယ်နော်"

"ဒီလိုဆိုရင် ကျွင်းသခင်လေးကလည်း ပင်လယ်ဘုရင်ဖြစ်မယ် မဟုတ်လား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချေပရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

သူပြောတာကလည်း မမှားပေ။

"ထားပါ၊ ဒီအကြောင်းကို ထပ်မပြောတော့ဘူး။ မင်းက ဝိညာဉ်ညှို့ငင်ပညာရပ်ကို လျှို့ဝှက်ပြီး အသက်သွင်းနေတယ်ဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွင်းသခင်လေးက မကျဆုံးလိုဘူးလား"

လျိုချုံးယန်က သူမ၏ ရှည်လျားပြီး ဖြူဖွေးနုဖတ်သော ခြေတံအစုံတို့ကို လှစ်ဟရင်း ကျွင်းရှောင်ယောက်ထံသို့ လျှောက်သွား၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုချုံးယန်က ပင်လယ်ဘုရင်မဖြစ်လာရန် အမှန်တကယ် အလားအလာရှိကြောင်း ဝန်ခံရမည်။

ဤလှပသော ခြေတံအစုံကို ကျွင်းရှောင်ယောက် မြင်ဖူးသမျှ အမျိုးသမီးများအနက် ရန်ယုမန်သာလျှင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

ဟုတ်သည်၊ ဒါက တခြားအမျိုးသမီးများ၏ ခြေထောက်များကို မလှပဘူးဟု မဆိုလိုပါ။

မတူညီသော အမျိုးသမီးများတွင် မတူညီသော ကိုယ်ပိုင်အလှများ ရှိကြသည်။

ဖြူဖွေးပြီး သွယ်လျသော ခြေတံတစ်စုံက ရန်ယုမန်နှင့် လျိုချုံးယန်တို့၏ အထူးလက္ခဏာများ ဖြစ်ပေသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူမ၏ ခြေထောက်များကို သေချာရှုစားနေကြောင်း မြင်ရသော်လည်း လျိုချုံးယန်က မတွန့်ဆုတ်ပါ။ ထိုအစား၊ အလွန်ရဲတင်းပြီး‌ ပေါ်လွင်သောနည်းလမ်းဖြင့် ကျွင်းရှောင်ယောက်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူက ပတ္တမြားသဖွယ် အနီရဲရဲ နှုတ်ခမ်းအစုံကိုဖွင့်ပြီး ချိုလွင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မက ကျန်းလော့လီထက် နိမ့်ကျတဲ့အရာတစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား။ နှလုံးသားရေးရာမှာ သူက ကျွန်မထက် ပိုကြီးလို့လား ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ခြေတံက ကျွန်မထက် ပိုရှည်လို့လား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က မတုံ့ပြန်ပေ။

ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိန်းမလှလေးများကို သဘောကျသည်။

သို့သော်လည်း ဤနည်းဖြင့် သူ့စိတ်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေချင်ပါက အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်။

အခြေအနေက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေချိန်...

မိုးကြိုးထစ်ချုန်းသံကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ မင်း သေချင်နေတာပဲ"

အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံတွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ့ဆံပင်များက လျော့တိလျော့ရဲဖြစ်ပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာတော့ ခက်ထန်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေ၏။

အရိုးအချွန်အတက်များဖြင့် သားရဲအတောင်ပံတစ်စုံကလည်း သူ့နောက်ကျောတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသည်။

ဒါက မိစ္ဆာဘုရင် သို့မဟုတ် ရှုံးဝမ် သည်ပင်။

လျိုချုံးယန်၏ လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်လေးက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ဖိကပ်တော့မည်မှန်း တွေ့ရသောအခါ သူ၏ အစိမ်းရင့်ရောင် မျက်လုံးများက ဒေါသတို့ ပြည့်သွားသည်။

သူက လျိုချုံးယန်ကို လိုက်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ။

သို့ရာတွင်၊ လျိုချုံးယန်က သူနှင့် ခပ်ခွာခွာသာ အမြဲနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုတော့ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီ။

လျိုချုံးယန်သည် ယခုအချိန်ထိ ရှုံးဝမ်နှင့် ပတ်သက်မှုမရှိသေးသော်လည်း...

ရှုံးဝမ်ကတော့ သစ္စာဖောက်ခံရသလို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ လျိုချုံးယန်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူက ကျွင်းရှောင်ယောက်ထံမှ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွား၏။

"ရှုံးဝမ်၊ သူ့ကို ခဏလောက်ဟန့်တားလိုက်ပါ။ ကျွန်မက အခု အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်းဆေးကို ရရှိထားပြီးပြီ။ ဒါကို‌ နောက်ကျမှ ခွဲဝေကြမယ်"

လျိုချုံးယန်က အမှန်တကယ် ထွက်ပြေးချင်ခဲ့သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကတော့ တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး မလှုပ်ရှားပေ။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ ဒါက အထက်ကောင်းကင်ကိုးပါးပဲ။ မင်းလို မျက်နှာအသားပေးရတဲ့ကောင်တွေ နေရာယူဖို့ မဟုတ်ဘူး"

ရှုံးဝမ်က မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါတို့ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူ့အမြင်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က မျက်နှာကိုဗန်းပြပြီး လှုပ်ရှားရုံမှတပါး အခြားတတ်နိုင်သူ မဟုတ်ပေ။

"အရူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က လျစ်လျူရှုစွာဖြင့် ရှုံးဝမ်ကို လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။