အခန်း ၁၃၈၃
Vol. 93 Ch. 1383
အခန်း ( ၁၃၈၃ ) သားရဲဘုရင်ငယ် လေးပါးအနက် နှစ်ပါးကို ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်း။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က လှုပ်ရှားသောအခါ ရှုံးဝမ်ကလည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သူက အနက်ရောင်နေကဲ့သို့ နတ်ဆိုးမီးလျှံများ တောက်လောင်နေပြီး ကျွင်းရှောင်ယောက်ထံ ပြေးသွား၏။
ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လက်ဝါးက ကောင်းကင်ကို မှောက်လှန်နိုင်ပုံရသည်။ သူ့လက်ဝါးကို တောက်ပသော သွေးစွမ်းအင်တို့က ဝန်းရံထားသည်။
"ဝုန်း"
ဧရာမ သားရဲကြီးနှစ်ကောင် တိုက်မိသကဲ့သို့ အချင်းချင်း တိုက်မိသွား၏။
ရှုံးဝမ်နှင့်ယှဉ်လျှင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ရုပ်သွင်က ပိန်ပါးပုံရပြီး အနည်းငယ် သေးကွေးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း သူ့လက်ဝါးရိုက်ချက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို အက်ကွဲပြီး တောင်များကို လဲပြိုသွားစေနိုင်ပေသည်။
'ချီး၊ ဒီကောင့်ခန္ဓာကိုယ်က မာလှချေလား'
ရှုံးဝမ်က အံ့ဩသွားသည်။ တချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ့သွေးများက ဆူပွက်လာ၏။
၎င်းတို့က ရှေးခေတ်သားရဲများ၏ မျိုးဆက်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် လူသိများသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုသက်သက်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့က အခြား မျိုးနွယ်ဝင်များထက် များစွာသာလွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့်၊ လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက အားသာမှုမရှိတော့ပေ။
"ထပ်လာမယ်"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။
သူက စစ်နတ်ဘုရားကျမ်းမှ အမည်မဲ့တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်၏။
စစ်နတ်ဘုရားလက်ဝါး၊ ကြယ်တာရာဖမ်းလက်ဝါး၊ တောင်တံခွန်များ ရွေ့လျားခြင်းတံဆိပ်တော်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တုန်ခါခြင်းကျင့်စဉ် စသည်ဖြင့်...
လက်သီးထိုးခြင်းနှင့် လက်ဝါးရိုက်ချက်တိုင်းက ကောင်းကင်ကို တုန်ခါစေသည်။
"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ သိပ်ပြီး မောက်မာမနေနဲ့ကွ"
ရှုံးဝမ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့ကို လေ့ကျင့်ရေးအတွက် သဲအိတ်အဖြစ် အသုံးပြုနေသည်ဟု သူ ခံစားရပေသည်။
ရှုံးဝမ်က သံရှည်ဆွဲ၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူက သူ့သွေးထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေသော မိစ္ဆာသားရဲ သဘာဝွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။
"ချုံးချီက ကမ္ဘာကိုဝါးမျိုပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေပြင်ကို မှောက်လှန်စေ"
ရှုံးဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သိပ်သည်းသော အနက်ရောင်အလင်းများက အနက်ရောင်ဒီရေအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းက ကမ္ဘာကို ဝါးမျိုတော့မည့်ပုံရသော ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။
၎င်းက ရှေးဦးမိစ္ဆာသားရဲကြီး ချုံးချီဖြစ်လျှင် ဤသဘာဝစွမ်းရည်မှာ ရှေးဟောင်းကြယ်စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။
သို့သော်...
ကျွင်းရှောင်ယောက်က အေးချမ်းတည်ငြိမ်စွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ဒီရေလှိုင်းများက တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့၏။
ထို့နောက် ဒီရေအတွင်းမှ ငါးကြီးတစ်ကောင်က ကောင်းကင်ကို ပျံတက်လာတော့သည်။
ဤသည်မှာ ခွန်ပန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ ယင်နှင့်ယန် အသွင်ကူးပြောင်းမှုနှင့် အဆုံးမဲ့စွမ်းအား၏ ရူပါရုံ ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်လာသည်။ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေ၏။ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကြားတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လူရုပ်သွင်တစ်ခုလည်း ပေါ်လာတော့သည်။
၎င်းမှာ မိုးကြိုးဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဤမဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှစ်ခုစလုံးကို ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ကျွမ်းကျင်နေပြီ။ နှစ်ခုစလုံးကလည်း အဆုံးစွန်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီး ချုံးချီ၏ရုပ်သွင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
အားကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြာတက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါများက နေရာတစ်ခုလုံး ပြည့်သွား၏။
ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်...
ရှုံးဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရှိန်ပြင်းပြင်း လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။
သူ၏ခွန်အားက ရှားဘုရင်ထက် သန်မာသော်လည်း အကန့်အသတ် ရှိသည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အမြင်တွင် သူတို့က အထူးကွာခြားမှုမရှိပေ။
'ဒီကောင်က ဒီလောက်တောင်သန်မာတာလား'
ရှုံးဝမ်က တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က အနည်းငယ် မာနကြီးလွန်းသည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။
ယခုတော့ သူနားလည်ခဲ့ပြီ။
"သားရဲဂူက မင်းတို့မိစ္ဆာသားရဲတွေမှာ မူလရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိတယ် မဟုတ်လား။ လာပါ... မဟုတ်ရင် ပျင်းစရာကောင်းလိမ့်မယ်"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
"သိပ်ပြီး မောက်မာမနေနဲ့ကွ၊ မင်းက အရမ်းတွေ့ချင်မှတော့ ငါမင်းကိုတွေ့ခွင့်ပေးမယ်"
ရှုံးဝမ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများက စတင်ဖောင်းကားလာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးဝမ်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။
၎င်းက နွားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး ဦးခေါင်းက ခြင်္သေ့ သို့မဟုတ် ကျားတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းနှင့်တူသည်။ သူ့နောက်ကျောမှာလည်း အဖြူနှင့်အနက် ရောယှက်ထားသည့် အရိုးများဖြင့် အတောင်ပံတစ်စုံ ရှိနေသေးသည်။
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြင့် နာမည်ကျော်ကြားသော မိစ္ဆာသားရဲကြီး ချုံးချီ ဖြစ်သည်။
"ဂါး..."
ရှုံးဝမ်က မိစ္ဆာသားရဲအသွင် ပြောင်းလဲပြီးနောက် ပို၍ ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းလာပုံရသည်။ သူ့ထံမှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကျွင်းရှောင်ယောက်ဆီသို့ ပြေးသွား၏။
သူ၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ဖြဲသွားပြီး အားကောင်းသော ပါးစပ်နှင့် အစွယ်များက အရာအားလုံးကို ကိုက်ဖြတ်ပစ်နိုင်ပုံရသည်။
သို့သော်...
ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရိုးရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက်ကိုသာ ထုတ်ဖော်နေဆဲပင်။
သို့သော်လည်း ဤလက်သီးချက်က ကောင်းကင်ယံကို ဟောင်းလောင်းပေါက်စေနိုင်ပုံရသည်။
၎င်းက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ပုရွက်ဆိတ်မျိုးနွယ်၏ သဘာဝစွမ်းရည်များထဲမှ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကောင်းကင်ခွင်း လက်သီးပင်။
နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ပုရွက်ဆိတ်ကလည်း ရှေးဦးသားရဲမျိုးနွယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကျော်ကြားမှုက ရှေးဦး မိစ္ဆာသားရဲလေးကောင်ထက် မနိမ့်ကျပေ။
ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေးဦး မိစ္ဆာသားရဲများထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။
မေယုကမ္ဘာထောင်ချီ၏ စွမ်းအားကလည်း ကြီးမား၏။
ထို့ပြင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ပုရွက်ဆိတ်မျိုးနွယ်၏ သဘာဝစွမ်းရည်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားကို ပေါင်းလိုက်သောအခါ...
ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လက်သီးက ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပုံရသည်။
ဤအခိုက်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် မြေပြင်က လှိုင်းတွန့်များသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
ဤသည်မှာ အဆုံးစွန်သော အင်အားတစ်ခု၏ ပြယုခ်ဖြစ်သည်။
လက်သီးချက် ကျရောက်လာသည်နှင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သွေး၊ အသားစများက နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။
ရှုံးဝမ်မှ အသွင်ပြောင်းထားသော ချုံးချီက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းညူလိုက်၏။
ချီးချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့်ပင် သွေးများစီးကျနေသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။
"မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မပေါက်ကွဲသွားဘူး"
ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အကယ်၍၊ ဤလက်သီးချက်က အခြား သာမန်သူတစ်ဦးကို ထိုးနှက်မိလျှင် အပေါက်ဖြစ်ရုံမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပါ။
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲပြီး အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ဤအရာမှ ရှေးခေတ်မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြင်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုတွင် လူမဆန်သော ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာတော့ စိတ်မကောင်းစရာပင်။
ထို့နောက်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က လက်သီးချက်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
ချုံးချီ၏ အရိုးများ ကျိုးသွားပြီး အသားများ၊ သွေးများက နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွား၏။
နောက်ဆုံးတွင် သူက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးရန်ပင် စိတ်ကူးလာမိသည်။
သို့သော်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့ကို အခွင့်အရေးမပေးခဲ့ပါ။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သောအခါ တားမြစ်အင်မော်တယ် တတိယတံဆိပ်က သံကြိုးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှုံးဝမ်ကို ရစ်ပတ်ချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။
"သားရဲဂူရဲ့ ဘုရင်လေးပါးလုံးကို အနိုင်ယူပြီး အစီးအနင်းသားရဲ ဖြစ်စေမယ်လို့ ငါပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ငါက ပြောပြီးရင် ဖြစ်အောင်လုပ်တတ်တယ်"
"အား... ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ မင်းက ငါ့မိစ္ဆာသားရဲဂူနဲ့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ချင်တာလား"
ရှုံးဝမ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အခုချိန်မျိုးမှာ ဒီလိုပြောတာက နည်းနည်းမိုက်မဲပြီး ရယ်စရာကြီးလို့ မထင်ဘူးလား"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။
ပိုးချည်မျှင်များကဲ့သို့ တံဆိပ်တော်ကြိုးများက ရှုံးဝမ်အား တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထား၏။
ထို့နောက်တွင် သူက ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းပြီး ချုံးချီ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းတက်လိုက်သည်။
"ဒုန်း"
ရှုံးဝမ်မှ အသွင်ပြောင်းထားသော ချုံးချီ၏ဦးခေါင်းက ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်ပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။
ရှုံးဝမ်မှာ သေလုမတတ် ဒေါသဖြစ်သွားသည်။ သူ့ဦးခေါင်းကို တက်နင်းခြင်းကဲ့သို့ အရှက်ရခြင်းမျိုးကို တစ်ခါမှမကြုံဖူးပေ။
"မင်းလက်မခံရင် ငါမင်းကို အခုချက်ချင်းသတ်ပစ်မယ်"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က အလွန်အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ရှုံးဝမ် တုန်လှုပ်သွား၏။ သူသည် လွန်စွာဒေါသထွက်နေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မခုခံဝံ့တော့ပေ။
ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ကို သူ ခံစားရသည်။
ခဏတာအရှက်ရခြင်းအတွက် သူ့အသက်ကို မစွန့်လိုသေးပေ။
ရှုံးဝမ်က အသက်ထွက်မတတ် ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်နေသော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အကြာကြီး မောက်မာနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က တားမြစ်အင်မော်တယ် တတိယတံဆိပ်ကို တားမြစ်ချက်အဖြစ် ရှုံးဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချမှတ်လိုက်သည်။
သားရဲဂူ၏ သားရဲဘုရင်ငယ် လေးပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သော ချုံးချီ သို့မဟုတ် ရှုံးဝမ်ကိုလည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဖိနှိပ်လိုက်ပြီ။
"သွား"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ချုံးချီ၏ခေါင်းကို ခြေတစ်ချက်ဆောင့်ပြီး လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှုံးဝမ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားသော်လည်း၊ အရှက်တရားကို သည်းခံကာ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ထမ်းခေါ်ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။
တစ်ဖက်တွင်၊ လျိုချုံးယန်က သက်တံအလင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည်။
အနီရောင်မျက်လုံး ဦးချိုပါနဂါးသည်ပင် ကျွင်းရှောင်ယောက်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီ။
ရှုံးဝမ်က ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သူ သိသည်။
သို့သော်လည်း ခဏမျှ နှောင့်နှေးနိုင်ပါက လုံလောက်လိမ့်မည်။
သို့ရာတွင်၊ နောက်အခိုက်မှာ လျိုချုံးယန်က ရှုံးဝမ်၏ အငွေ့အသက်တို့ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ၊ သူက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ဖယ်ရှားခဲ့တာလား"
လျိုချုံးယန်က သံသယတို့ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ချုံးချီ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ အဖြူရောင် ၀တ်စုံဖြင့် ချောမောသော လူရုပ်သွင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် လျိုချုံးယန်မှာ ကြက်သေသေသွားတော့သည်။