အခန်း ၁၃၉၃

အခန်း ( ၁၃၉၃ ) ကျုပ်ရဲ့ လက်တစ်ချောင်းကို ထိခိုက်စေရင် ရှန်းလင်ကတောင် ခင်ဗျားကို ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ထိုအချိန်တွင် စန်းရှန်းအင်မော်တယ်ဂူက ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤအဆုံးသတ်မျိုးကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားမည်ကို ကြောက်ရသည်။

အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဤအတွက် နာမည်ကျော်များကတော့ ရှုံးဝမ်၊ ဝမ့်ယန်နှင့် အခြားသူများပင်။

သို့ရာတွင်၊ အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးမှ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကောင်းကင်ကိုးပါးမှ ပါရမီရှင်အားလုံးကို တိုက်ရိုက်အနိုင်ယူခဲ့မည်ဟု မည်သူကထင်ထားခဲ့မည်နည်း။

သူ၏ စွမ်းဆောင်မှုက စကားလုံးဖြင့် မဖော်ပြနိုင်တော့ပေ။

မာနကြီးသော ကောင်းကင်ကိုးပါး၏ ကျင့်ကြံသူအားလုံး ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အထင်သေးဝံ့တော့မည် မဟုတ်ပါ။

စန်းရှန်းအင်မော်တယ်ဂူ ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် ပါရမီရှင်အချို့က တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်မေ့မြောနေသည့် ကျောက်ဧကရာဇ်လေးက ကျောက်ဧကရာဇ်ချပ်ဝတ်၏ သယ်ဆောင်ခြင်းခံရပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းပင်လယ်၏ တတိယသခင်လေး ရွှမ်မော့ကလည်း ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွား၏။

ထို့နောက်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် အခြားသူများက အင်မော်တယ်ဂူအတွင်းမှ အေးအေးလူလူ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက သူ့အား မတူကွဲပြားစွာ ကြည့်နေတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရပေသည်။

အထူးသဖြင့် ရှန်းလင်မှ အမျိုးသမီးတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။

မူလက သူတို့သည် မွန်မြတ်သန့်စင်ပြီး အေးစက်ပုံရသော်လည်း...

ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးက သားကောင်ကို ချောင်းမြောင်းနေသော ဝံပုလွေများနှင့် ကျားများကဲ့သို့ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ကျန်းလော့လီလည်း သူမ၏ အာဏာကို ကြေညာနေသကဲ့သို့ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏လက်မောင်းကို မလွှတ်တမ်း ဖက်တွယ်ထားခဲ့သည်။

"ရှုံးဝမ်၊ ကျုပ် တကယ်ကို မမျှော်လင့်..."

ရှားဘုရင်မှ အသွင်ပြောင်းထားသော တောက်ဝူက တစ်ခုခုကို ပြောလိုသော်လည်း ချီတုံချတုံဖြစ်နေပုံရသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သောကြောင့် အင်မော်တယ်ဂူထဲကို မဝင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှုံးဝမ်မှ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည်ဟုသာ သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင်၊ ရှုံးဝမ်သည်လည်း ဖိနှိပ်ခြင်းခံရမည်ဟု မည်သူထင်မည်နည်း။

ယခုအခါ သားရဲဂူ၏ ဘုရင်ငယ်လေးပါးအနက် နှစ်ပါးကို ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဖိနှိပ်ပြီး လှည်းဆွဲရန် နွားများအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အရင်က ကျွန်မတို့ တကယ်ကို အမြင်ကျဉ်းခဲ့တယ်။ ကျွင်းသခင်လေးက တကယ်ကို လူတွေကြားထဲက နဂါးတစ်ကောင်ပါပဲ"

ဒေါ်လေးရွယ်က ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ပိရှောင်းမျိုးရိုးရှိလူတိုင်းက စိတ်ကျေနပ်မှုရှိခဲ့ကြပေသည်။

ကျန်းလော့လီက ဟွင်းယွမ်ရွှေခွက်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ရှန်းလင်၏ ဖွဲ့စည်းပုံက ယာယီတည်ငြိမ်နိုင်ပြီး ချုံးရှောင်းမျိုးရိုးမှာ လွှမ်းမိုးထားနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"ဒါပေမဲ့၊ ကျွန်မတို့က သခင်လေးဝမ့်ယန်ကို စော်ကားခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက..."

ပိရှောင်းမျိုးရိုးမှလူအချို့က တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။

သူတို့၏ ယခင်အကြံအစည်မှာ... ဝမ့်ယန်မှ ကျန်းလော့လီကို ဟွင်းယွမ်ရွှေခွက် ရရှိအောင် ကူညီစေရန်သာ မဟုတ်ပါ။

ဧကရာဇ်ကြွေလွင့်တောင်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်လည်း ရှိသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ထူးချွန်မှုက သံသယဖြစ်စရာမလိုသော်လည်း...

သူသည် ကောင်းကင်ကိုးပါးမှ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပေ။

"ကျွင်းမိသားစုက ဧကရာဇ်ကြွေလွင့်တောင်ထက် မနိမ့်ကျပါဘူး။ နောက်ပြီးတော့ လော့လီကလည်း အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ကို မယုံဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့"

ဤတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒေါ်လေးရွယ်က ကျန်းလော့လီဘက်မှ ရပ်တည်ခဲ့သည်။

"ဒေါ်လေးရွယ်..."

ကျန်းလော့လီကလည်း ဒေါ်လေးရွယ်သည် သူ့အပေါ်တွင် တကယ်ကောင်းမှန်း သိသည်။

ယခင်က ဒေါ်လေးရွယ်သည် ဝမ့်ယန်နှင့် သူ့ကို အတူရှိစေချင်သော်လည်း...

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ဘာမှမပြောတော့ပေ။

သို့သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင် ချုံးရှောင်းမျိုးရိုးမှ လူများက မျက်နှာများ မှုန်ကုပ်နေကြသည်။

ဟွင်းယွမ်ရွှေခွက်ကို ရယူမည့် အစီအစဉ်က မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။

သို့သော်လည်း သူတို့က အခြားအရာများကို လုပ်နိုင်သည်။

"ဟွင်းယွမ်ရွှေခွက်ကို ပိရှောင်းမျိုးရိုးက ကျန်းလော့လီက ရယူသွားတဲ့အတွက် ကျွန်မတို့ ဘာမှထပ်မပြောလိုတော့ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအင်မော်တယ်တစ်ပိုင်းဆေးကိုတော့ ပေးအပ်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

ချုံးရှောင်းမျိုးရိုးမှ အဘွားအိုတစ်ဦးက မှုန်ကုပ်ကုပ်မျက်နှာထားနှင့် ပြောလာသည်။

"ရှင်ဘာပြောတာလဲ၊ စန်းရှန်းအင်မော်တယ်ဂူကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် အထဲမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေကို ဘယ်သူပဲရရ အဲဒီသူက ပိုင်လိမ့်မယ်"

ကျန်းလော့လီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ကိုးပါးက ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘူး"

ချုံးရှောင်းမျိုးရိုးမှ အဘွားအိုက ပြောလိုက်၏။ သူသည် ကောင်းကင်ကိုးပါးမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ မာန်မာနအတိုင်း ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အထင်မြင်သေးနေဆဲပင်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မကလည်း ကောင်းကင်ကိုးပါးရဲ့ ကျင့်ကြံသူမဟုတ်ဘူး"

ကျန်းလော့လီက အော်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အထောက်အထားက မတူဘူးလေ။ ငါ အများကြီးမပြောဘူး၊ သူက အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်းဆေးပင်ကို လွှဲပြောင်းပေးရမယ်"

ချုံးရှောင်းမျိုးရိုးမှ အဘွားအိုက ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်..."

ကျန်းလော့လီလည်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အံကြိတ်လိုက်မိသည်။

"တကယ်လို့ ဒီအင်မော်တယ်တစ်ပိုင်းဆေးကို ဝမ့်ယန်က ရရှိခဲ့ရင် ခင်ဗျား ပြောစရာမရှိဘူး မဟုတ်လား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

ချုံးရှောင်းမျိုးရိုးမှ အဘွားအိုက နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ ဝမ့်ယန်က တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဧကရာဇ်ကြွေလွင့်တောင်ရဲ့ သခင်လေးပဲ။ ဒါကြောင့် သူ့အနေအထားက သဘာဝအတိုင်း ထူးခြားတယ်"

သူ့အမြင်တွင် အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးမှ ကျင့်ကြံသူက မည်မျှပင် နောက်ခံထူးခြားနေစေကာမူ တားမြစ်နယ်မြေဆယ်ခုမှ သတ္တဝါများကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာရယ်တာလဲ"

ထိုမထီမဲ့မြင်ပြုသော ရယ်မောခြင်းက ချုံးရှောင်းမျိုးရိုးမှအဘွားအိုအား အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။

"ခင်ဗျားက ရေတွင်းထဲကနေ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး သေးတယ်လို့ ပြောနေတဲ့... ပင်လယ်ပြင်ရဲ့ ကျယ်ပြောမှုကို နားမလည်သေးတဲ့ အသက်ကြီးကြီး ဖားအိုမကြီးပဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က တစ်လုံးချင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အငယ်လေး၊ မင်း ဘာစကားပြောတာလဲ"

ချုံးရှောင်းမျိုးရိုးမှ အဘွားအိုက ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကို ဖားအိုကြီးဟု ပြောဝံ့၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးလည်း လန့်ဖျတ်သွားကြသည်။

ရှန်းလင်၏ နယ်မြေတွင် ရှန်းလင်၏ ကျွမ်းကျင်သူကို ကျိန်ဆဲဝံ့သည်။

"ကျုပ်ရဲ့ ကျွင်းမိသားစုက ရှေးခေတ်ကတည်းက လျှို့ဝှက်ချက်အပြည့်ရှိခဲ့တယ်။ ခေတ်တစ်ခုစီရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို စောင့်ကြည့်ရင်း အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးမှာ ထာဝရ ရပ်တည်နေခဲ့တာ။ ဒါကို တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုက ဘယ်လိုနှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

"ခင်ဗျားက ရေတွင်းထဲကနေ ကောင်းကင် မော့ကြည့်နေတယ်လို့ ပြောတာကတောင် ခင်ဗျားကို လေးစားသမှုပြရာကျနေပြီ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက လျှပ်စီးများ လင်း‌လက်နေပုံရ၏။

"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ လေလုံးထွားနေပါစေ၊ မင်းရဲ့ ကျွင်းမိသားစုက ကောင်းကင်ကိုးပါးကို တက်လာဝံ့မှာမှ မဟုတ်တာ"

အဘွားအိုက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ ကျွင်းမိသားစုက ကောင်းကင်ကိုးပါးကို တကယ် မတက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျုပ်တို့ မတက်ဝံ့လို့မဟုတ်ဘဲ စိတ်မဝင်စားလို့ပဲ"

"တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်ချင်ရုံနဲ့ ဘာကြောင့် ကောင်းကင်ကိုးပါးကို သွားရမှာလဲ"

"ကျုပ်တို့ ကျွင်းမိသားစုက ဘယ်ကိုသွားသွား... ဘယ်သူမှ ထိပါးလို့မရတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့အင်္ကျီလက်ကို ဆတ်ခနဲ ခါလိုက်သည်။ သူ့အသံက ကျယ်လောင်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့လွှမ်းမိုးနေသော ရောင်ဝါတို့ကို သယ်ဆောင်သွား၏။

ပထမတော့ လူတိုင်းမှာ အံ့ဩသွားကြသည်။

ထို့နောက် မျက်နှာပျက်သွားကြ၏။

ကောင်းကင်ကိုးပါးမှ ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော သူတို့နှလုံးသားထဲက မာန်မာနကို ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဖြိုခွဲလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မမှားပေ။

ကပ်ဘေးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာတိုင်းမှာ အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးမှ အင်မော်တယ်အင်အားစုများစွာတို့ ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်ရသည်။

သို့သော်... ခြွင်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိသည်။

ကျွင်းမိသားစုက ကပ်ဘေးများကို ဘယ်သောအခါမှ မခံခဲ့ရပါ။

ကျွင်းမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ရန် တားမြစ်နယ်မြေ မရှိပေ။

ကျွင်းမိသားစုက အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးတွင် မတည်ရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဒါက သံမဏိစည်းကမ်းတစ်ခုလိုပင်။

ကျွင်းမိသားစုက လှိုင်းလုံးမှန်သမျှကို ဂရုမစိုက်ပါ။

တားမြစ်နယ်မြေကလည်း ကျွင်းမိသားစုကို မကျူးကျော်ပေ။

ဒါက ပုံမှန်ဟုတ်ရဲ့လား။

"အငယ်လေး၊ မင်း...မင်း..."

အဘွားအိုက ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ယှက်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအဘွားအိုက ပျက်စီးခြင်းတာအိုသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး သူ၏အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း လျစ်လျူရှုထားဆဲပင်။

"ခင်ဗျားကို သတိပေးလိုက်မယ်နော်၊ ဝမ့်ယန်နဲ့ အခြားသူတွေက ကျုပ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ ကိစ္စမရှိဘူး။ သူတို့အားလုံးက မျိုးဆက်သစ်တွေပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဖားအိုကြီးက ဒီနတ်ဘုရားသားတော်ကို တိုက်ခိုက်ရင်တော့... ကောင်းတယ်"

"ဒီနတ်ဘုရားသားတော်က ခင်ဗျား ဘယ်လိုသေဆုံးမယ်ဆိုတာကို တကယ်မြင်လိုတယ်"

"ကျုပ်ရဲ့ လက်တစ်ချောင်းကို ထိလိုက်တာနဲ့ ရှန်းလင်ကတောင် ခင်ဗျားကို ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ပေါ့ပါးသော စကားလုံးများက အားလုံးကို ထပ်မံတုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ရှန်းလင်၏နယ်မြေတွင် ရှန်းလင်၏ ကျွမ်းကျင်သူကို ခြိမ်းခြောက်ဝံ့သူက ကျွင်းရှောင်ယောက်တစ်ဦးသာ ရှိမည်။

"မင်း..."

အဘွားအို၏ မျက်နှာက နီရာမှ မည်းပြာသွားခဲ့သည်။

အင်မော်တယ်သတ်ဓားသည် ယခင်က ကောင်းကင်ကိုးပါးသို့ ပျံတက်လာပြီး လူတိုင်းကို သတိပေးခဲ့သည်။

သူတို့က မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ၏ အရေးကိစ္စကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်သော်လည်း...

မျိုးဆက်ဟောင်းများက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ဝံ့လျှင် ကျွင်းမိသားစု၏ဒေါသကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ပြင်ဆင်ထားရမည်။

ရှန်းလင်က အလွန်ရှေးကျသော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းရှိသည့် အင်အားကြီး တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင်၊ သူတစ်ဦးအတွက် ကျွင်းမိသားစုနှင့် စစ်ဖြစ်ပါ‌မည်လော။

ဒါက မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ သူမ သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ရှန်းလင်က မျက်ကွယ်ပြုနေရန်သာ ယာယီ ရွေးချယ်သွားလိမ့်မည်။

"ဘာလို့ မတိုက်ခိုက်သေးတာလဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျုပ်ပြန်မတိုက်ဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က အန္တရာယ်ကင်းသော အပြုံးဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

"ဖူး..."

အဘွားအိုလည်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အသားများပင် တဆတ်ဆတ် တုန်လာသည်။ ထို့နောက်မှာတော့ သွေးများအန်ထွက်လာပြီး မေ့လဲသွားတော့သည်။

တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စကားလုံးများဖြင့် လူများကို ဒေါသဖြစ်စေနိုင်သော စွမ်းရည်မှာ ကျဆင်းသွားခြင်းမရှိပေ။