အခန်း ၁၄၄၁

အခန်း ( ၁၄၄၁ ) နတ်စစ်သူကြီးရှစ်ပါးထဲမှ တစ်ဦး... သိုင်းရူး နျဲ့ကျန်း။

စန်းမျိုးနွယ်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုက ပြောရန်ပင်မလွယ်ပါ။

သူတို့က ကောင်းကင်၏ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းခံရသော အုပ်စိုးရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့က ရေမျက်နှာပြင်အောက်တွင် အမြဲပုန်းကွယ်နေပြီး အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီး၏ တိုးတက်မှုနှင့် ဆုတ်ယုတ်မှုတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဒါက အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကျွင်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေးသည်ပင် ဤမျိုးနွယ်စုက အလွန်လျှို့ဝှက်ပြီး နောက်ကွယ်မှာ အမြဲတမ်း အထီးကျန်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့ရသည်။

ဤရွှေခေတ်ကြောင့်သာ စန်းမျိုးနွယ်က တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်၏ ကျဆင်းမှုက စန်းမျိုးနွယ်နှင့် ပတ်သက်မှုရှိမည်ဟု ကျွင်းရှောင်ယောက် မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

စန်းမျိုးနွယ်အကြောင်းကို ပြောသောအခါ ခွန်းရွှီကျစ်ကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသူတစ်ဦးပင်လျှင် အလွန်အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များကို လှစ်ဟလာခဲ့သည်။

အမုန်းတရားက သူတို့၏သွေးထဲမှာ အမြစ်တွယ်နေပြီး ဘယ်တော့မှ ပြေလည်နိုင်ပုံမရပေ။

"ကျုပ်ရဲ့ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်ကို စန်းမျိုးနွယ်ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတယ်"

မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ခံရသော အမုန်းတရားထက် ဘယ်အမုန်းတရားက ပိုကြီးမားနိုင်မည်နည်း။

ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်က လုံးလုံးလျားလျား မဖျက်ဆီးခံရသော်လည်း စန်းမျိုးနွယ်က ကြင်နာသနားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။

"တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သိချင်လာမိသည်။

"ကျုပ်ရဲ့ ခွန်းလွန်းရှေးဧကရာဇ်ဟာ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို ခြေတစ်ဖက်နဲ့နင်းပြီး နေရာတစ်ခုကို ရယူမယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ စန်းမျိုးနွယ်က ကျုပ်တို့မျိုးနွယ်ဟာ ကောင်းကင်လမ်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုတာကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား ကျုပ်တို့ကို အပြစ်ပေးသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

"ကျုပ်တို့မျိုးနွယ်က သဘာဝအတိုင်း မလိုချင်ပေမဲ့ စန်းမျိုးနွယ်မှာ လှည့်ကွက်နဲ့ အမျိုးမျိုး ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေ ရှိခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျုပ်တို့မျိုးနွယ်က မျိုးနွယ်နှစ်ခုကြားက စစ်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ်"

ထိုအချိန်တွင်၊ ခွန်းရွှီကျစ်၏ လေသံက အနည်းငယ်လေးလံလာသည်။

အများအားဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်သော ခွန်းလင်ယုပင်လျှင် ဤအခိုက်တွင် နှုတ်ဆိတ်နေပေသည်။

ဤအတိတ်ဖြစ်ရပ်သည် ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်၏ သားစဉ်မြေးဆက်အတွက် ဘယ်သောအခါမျှ ကုစားမရနိုင်သော ဒဏ်ရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ခင်ဗျားတို့အတွက် နာကျင်စရာအတိတ်ကို ပြန်နှိုးဆွသလို ဖြစ်သွားတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ခွန်းရွှီကျစ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း သူ့စိတ်ကိုပြန်ထိန်းကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

"ညီနောင်ကျွင်းက ယဉ်ကျေးလွန်းပါပြီ၊ ဒါက ရှေးဟောင်း သမိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ"

"နောက်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်က ဒီနေ့ထိတိုင် ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ကိုးပါးမှာ ခွန်းလွန်းတောင်ကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တာဟာ ခင်ဗျားတို့ ကျွင်းမိသားစုရဲ့ အကူအညီတွေ အများကြီးပါတယ်။ ဒီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ခွန်းရွှီကျစ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကျွင်းမိသားစုလား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒါက ကျွင်းမိသားစုနှင့် မည်ကဲ့သို့ ပတ်သက်မှုရှိနေသနည်း။

ခွန်းရွှီကျစ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါ့ရဲ့ ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်ဟာ စန်းမျိုးနွယ်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။ စန်းမျိုးနွယ်ဟာ မူလက ငါ့ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးသားအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ချင်ခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ကျွင်းမိသားစုက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး စန်းမျိုးနွယ်ကို ဟန့်တားခဲ့တယ်"

"စန်းမျိုးနွယ်က ကျွင်းမိသားစုကိုတော့ တော်တော်သတိထားပုံရတယ်။ နောက်ပြီး ကျုပ်တို့မျိုးနွယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံသူအများစုကလည်း သေဆုံးသွားကြပြီဆိုတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့က ရှေ့ဆက်မတိုးကြတော့ဘူးလေ"

"ကျွင်းမိသားစုသာမရှိရင် ဒီနေ့ ခွန်းလွန်းတောင် ရှိလာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါက ကျွင်းမိသားစုအတွက် သေးငယ်တဲ့ ကျေးဇူးပြုခြင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ကျုပ်တို့ မျိုးနွယ်စုကတော့ ဒီကြင်နာမှုကို အမြဲတမ်း အမှတ်ရနေမှာပါ"

ခွန်းရွှီကျစ်က ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ယခုတော့ ခွန်းရွှီကျစ်သည် သူ့ကို တွေ့စကတည်းက စိတ်ကောင်းစေတနာကောင်းနှင့် ကြင်နာမှုပြခဲ့ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားပြီ။

ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ့ထံမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိ၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်ပင့်လိုက်သည်။

ကျွင်းမိသားစုက ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်၏ မျိုးဆက်များအပေါ် ကြင်နာမှုရှိခဲ့သော်လည်း...

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အကျော်အမော်တစ်ဦးကို ကိုယ်တိုင်ထွက်လာပြီး ကြိုဆိုစေသည်အထိတော့ သူ့ကို အလေးပေးစရာမလိုပေ။

သို့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာက ပိုလို့တောင် အံ့သြစရာကောင်းသည်။

ထိုဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက ကျွင်း‌ရှောင်ယောက်၏ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီးနောက် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ အမှန်တကယ် ဒူးထောက်လိုက်တော့သည်။

"ဒီနိမ့်ကျတဲ့ စစ်သူကြီး နျဲ့ကျန်းက သခင်လေးကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

"ဒါ..."

ကျွင်း‌ရှောင်ယောက်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

သူတို့ရှေ့မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အကျော်အမော်က ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရွှဲနစ်သော ဆံပင်ရှည်များ ရှိသည်။ သူ့ထံမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများနှင့် တိုက်ပွဲကို ဆာလောင် ရူးသွပ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိ၏။ သူက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကိုပင် ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်တော့မလိုပင်။

ထိုသို့သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ကျွင်း‌ရှောင်ယောက်ကို 'သခင်လေး'ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။

"ဒီနိမ့်ကျတဲ့ စစ်သူကြီးက ဝတ်စုံဖြူဝတ် နတ်ဘုရားဘုရင် ကျွင်းဝူဟွေ့ရဲ့ လက်အောက်က နတ်စစ်သူကြီးရှစ်ပါးထဲမှာ တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ နျဲ့ကျန်းပါ"

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အကျော်အမော် နျဲ့ကျန်းက ပြောလိုက်သည်။

'ဒီတော့ သူက နျဲ့ကျန်းပေါ့'

ကျွင်း‌ရှောင်ယောက်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

၎င်းက သူ့ဖခင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်မှ နတ်စစ်သူကြီးရှစ်ပါးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူတို့ရှစ်ယောက်စလုံးကို မတွေ့ဖူးသော်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ ကြားဖူးပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ နျဲ့ကျန်းက တိုက်ခိုက်ရေးမြင့်မြတ်ခန္ဓာကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာဖြစ်သည့် ကောင်းကင်သိုင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဒါကို နျဲ့ကျန်း၏ နာမည်ပြောင် "သိုင်းရူး"မှ သိနားလည်နိုင်ပေသည်။

သူတို့က သားရဲရိုင်းများကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်တတ်ပြီး ၎င်းတို့၏အသက်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်သော အရူးများ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျွင်းဝူဟွေ့၏ လက်အောက်မှ နတ်ဘုရင်ရှစ်ပါးအနက် လေးပါးကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီ။

ဒါက နှစ်သွယ်မျက်လုံးဖြင့် ကုချင်းပညာရှင် အားကျိုး။

နတ်ဆိုးဘုရင် လီရှင်း။

ကောင်းကင်ဘုံကိုအပြစ်ပေးသူ စစ်နတ်ဘုရား။

သိုင်းရူး နျဲ့ကျန်း။

နတ်ဘုရင်ရှစ်ပါးက ပါရမီရှိခြင်းသက်သက် မဟုတ်ပေ။

ကောလဟာလများအရ အသန်မာဆုံး တည်ရှိမှုသည် ကျွင်းဝူဟွေ့ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။

ကျွင်းဝူဟွေ့က အမှန်တကယ် အရည်အချင်းမြင့်မားပြီး ထူးကဲသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့်သာ ထိုသို့သော တည်ရှိမှုများက သူ့နောက်သို့လိုက်ပါရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီတော့ အကြီးအကဲနျဲ့ကျန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့... ခင်ဗျားက ခွန်းလွန်းတောင်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျွင်းဝူဟွေ့၏ နတ်စစ်သူကြီးက အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာကို ရောက်နေသနည်း။

“ဒါက ဇာတ်လမ်းရှည်ကြီးပဲ၊ အခုလောလောဆယ်တော့ သခင်လေးက ငါနဲ့လိုက်ခဲ့လိုက်ပါ၊ မင်းကို တွေ့ချင်နေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ရှိတယ်"

နျဲ့ကျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။

ဒါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းမိနေပြီ။

ခွန်းလင်ယုက ဤနေရာတွင် သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ရှိသည်ဟု ဆိုခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်၊ နျဲ့ကျန်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် အခြားသူများကို ခွန်းလွန်းတောင်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

နတ်စွမ်းအင်နှင့် တာအိုအငွေ့အသက်တို့ ပြည့်နှက်နေသော နေရာတွင်...

ဤနေရာတွင် လှပသော ရုပ်သွင်လေးတစ်ခုက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

သူသည် ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင် ၀တ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အလှအပကို မဖုံးကွယ်နိုင်သေးပေ။

သူ၏ ရှည်လျားသော အနက်ရောင်ဆံပင်များက လေထဲတွင် ညင်သာစွာ လူးလွန့်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဆံပင်တချို့ကတော့ ရှေ့ကို ‌ဝဲကျနေသောကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ဝက်ကိုသာ မြင်နိုင်လေသည်။

သို့တိုင် သူ၏ မျက်နှာတစ်စွန်းတစ်စက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လက်ရာမြောက်လှသည်။

သို့သော်လည်း သူက ငယ်ရွယ်သော အလှများနှင့် မတူပေ။

သူမ၏ အလှအပက ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သော မမကြီးကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လူအများကို အေးချမ်းတည်ငြိမ်မှုများ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

သူမ၏ အလှက ထာဝရ တည်မြဲပြီး ကျက်သရေရှိခဲ့သည်။

ထိုသူက အားကျိုးမှမဟုတ်လျှင် မည်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

"အားကျိုးက အမြဲလေ့ကျင့်နေတာကြောင့် ကောင်းကင်ကိုးပါးကို မင်းရောက်လာတဲ့အကြောင်း ငါတို့ သူ့ကို မပြောပြရသေးဘူး"

နျဲ့ကျန်းက ပြောပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွင်း‌ရှောင်ယောက်က ဤမင်္ဂလာမြေသို့ လျှောက်လှမ်းလာချိန်...

မျက်လုံးမှိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော အားကျိုးက ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိဟန်ဖြင့် မျက်လုံးကို အနည်းငယ်ဖွင့်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ချောမောခန့်ညားသော လူငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားကျိုးက အံ့အားသင့်သွား၏။

ထို့နောက် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက နောက်ထပ် မသိစိတ်က မြင်ကွင်းတစ်ခုလား။ ငါ ကျင့်ကြံနေချိန်မှာ ဒါမျိုးကို ခဏခဏ တွေ့ဖူးပါတယ်လေ"

အားကျိုး၏ အတွေးက ကျွင်းရှောင်‌ယောက်ထံတွင် အမြဲရောက်နေတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း ထိုသို့သောထင်ယောင်ထင်မှားများမှာ ရံဖန်ရံခါ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပို၍ တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

အားကျိုးက သူ့ပုံရိပ်များကို ရံဖန်ရံခါ မြင်ရလောက်အောင် မည်သို့သော တွယ်တာမှုမျိုး ရှိနိုင်မည်နည်း။

"အားကျိုး၊ ကျွန်တော်ပါ... ကျွန်‌တော် ရောက်လာပြီ"

ကျွင်း‌ရှောင်ယောက်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟင်"

အားကျိုး အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက မျက်လုံးများကို ဖျတ်ခနဲ ပြန်ဖွင့်လိုက်၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကောင်းကင်ကိုးပါးသို့ အမှန်တကယ် ရောက်လာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

"သခင်လေး..."

အားကျိုးက ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး ကျွင်းရှောင်ယောက်ထံ ဦးညွတ်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့ကို တားထားလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုလုပ်စရာမလိုပါဘူး၊ အားကျိုးကို ဒီမှာပြန်တွေ့ရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ကျွင်း‌ရှောင်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်တွင် အားကျိုးနှင့် လမ်းခွဲခဲ့ပြီးချိန်မှစ၍ မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုတော့ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အားကျိုးကို ပြန်တွေ့လိုက်ရပြီ။

ရှည်ကြာသော အချိန်ကာလက သူ့ကို မထိပါးစေပေ။ သူက အမြဲလိုလို ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သော အလှကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤကဲ့သို့ သန့်စင်ကာ ကျက်သရေရှိခြင်းက မိန်းကလေးတိုင်း မပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် အားကျိုး၏ အရှိန်အဝါက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက ပျက်စီးခြင်းတာအိုသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

ဒါက အစောပိုင်းအဆင့်သာဖြစ်သော်လည်း တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းသည်။

ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်တွင် ရှိစဉ်အခါက သူဟာ ကောင်းကင်အဓိပတိငယ်သာ ဖြစ်သေးသည်။

သို့သော်လည်း ‌သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင်...

အားကျိုး၏ အရည်အချင်းနှင့် ကောင်းကင်ကိုးပါး၏ ထူးခြားသော ကျင့်ကြံမှု ပတ်ဝန်းကျင်တို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ ထိုသို့သော အရှိန်အဟုန်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ နားလည်နိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အကြံအစည်က မှန်ကန်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

အားကျိုးသာ သူ့ဘေးနား၌ ရှိနေပါက သူမ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းအပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှုရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့ကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်အချိန်ယူကာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နိုင်ရန် အခွင့်ပေးခဲ့သည်။

"အားကျိုး... မင်းက ပျက်စီးခြင်းတာအိုသခင်အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ကျွန်တော့်ကိုပဲ တောက်လျှောက် ကာကွယ်ပေးနေမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့အရည်အချင်းနဲ့ အချိန်တွေကို တကယ်ပဲ ဖြုန်းတီးရာကျလိမ့်မယ်"

ကျွင်း‌ရှောင်ယောက်က ခေါင်းယမ်းရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားကျိုး၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

"သခင်လေးကို အလုပ်အကျွေးပြုရတာကို အားကျိုး ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင် သခင်လေးကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးသွားဖို့ပဲ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့လည်း... သခင်လေးရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အားကျိုးရဲ့ ကာကွယ်မှုကို မလိုအပ်တော့မယ့်အချိန်က သိပ်မဝေးတော့ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်"