← Chapters

အခန်း ၁၄၈၆

Vol. 102 Ch. 1486

အခန်း ၁၄၈၆

Vol. 102 Ch. 1486

အခန်း ( ၁၄၈၆ ) တားမြစ်နယ်မြေများ ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ကိုးပါးမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲမှ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ကောင်းကင်ကိုးပါး နဂါးနှင့်ဖီးနစ်စာရင်းပေါ်တွင် ရှိသူများက ကောင်းကင်ကိုးပါး၌ အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင်များဖြစ်ကြပြီး ဧကရာဇ် အရှိန်အဝါရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် အားလုံးကို အနိုင်ပိုင်းသွားခဲ့ပြီ။

သေသူကသေ၊ အဖမ်းခံရသူက အဖမ်းခံရ...

ကျွင်းရှောင်ယောက် တစ်ဦးတည်းက ဤကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်အမှုကို ဖန်တီးခဲ့သည်မှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲသည်။

ဤသတင်းသာ အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးသို့ ပြန်ရောက်သွားပါက မည်မျှအထိ တုန်လှုပ်သွားမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပေသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က မြင့်မားသော ကောင်းကင်ကိုးပါး တားမြစ်နယ်မြေများကို ပလ္လင်ပေါ်မှ တစ်ဦးတည်း အင်အားဖြင့် ဆွဲချလိုက်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ သူသာ အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးသို့ ပြန်ရောက်ပါက သူရရှိမည့် ကြည်ညိုလေးစားမှုမှာ အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်၊ လွမ်ကုဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများထက်ပင် နိမ့်ကျလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလာဦးမည်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ၊ သူက လောကထဲတွင် အသက်ထင်ရှားရှိနေသော လူငယ်ဒဏ္ဍာရီတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဟုတ်သည်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စွမ်းဆောင်ချက်မှာ အားကျဖွယ်ကောင်းသော်လည်း...

ယခုလက်ရှိတွင် သူ၌ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ကိုးပါးမှ ဘေးကင်းစွာ မည်သို့ ပြန်ထွက်သွားမည်နည်း ဆိုသည့် အချက် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ယခုတစ်ကြိမ်မှာ ကျွင်းရှောင်ယောက် ပြုလုပ်ခဲ့သော လှုပ်ခတ်မှုက ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သူက ကောင်းကင်ကိုးပါး၏ မျိုးဆက်သစ် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

၎င်းတို့မှာ တားမြစ်နယ်မြေကြီးများက ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဤနေရာတွင် ပိတ်ဆို့ထားကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်၊ မည်သည့်အင်အားစုအတွက်မဆို မိမိတို့ ဂရုတစိုက် ပျိုးထောင်ထားသော ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ရုတ်တရက် ကျဆုံးသွားခြင်းကို လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပါ။

ဤကျဆုံးသွားသော ပါရမီရှင်များမှာ အနာဂတ်၏ ဧကရာဇ်လောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအတွက် အသက်တားမြစ်နယ်မြေများအတွက် ဆုံးရှုံးမှုမှာ အတိုင်းအဆ မရှိပေ။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်... မင်း အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာအသေးအမွှားတွေကို ငါတို့ အမြဲ သည်းခံခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ဘောင်ကျော်သွားပြီ"

ဧကရာဇ်ကြွေလွင့်တောင်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဖိုးအိုက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူတို့၏ တားမြစ်နယ်မြေများဘက်ကသာ မြိုသိပ်သည်းခံနေမည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ဘယ်မှာ ရှိဦးတော့မည်နည်း။

သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကြီး နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့က ကျွင်းမိသားစုနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့လိုကြပေ။

သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လုပ်ရပ်မှာ အမှန်တကယ် ရက်စက်လွန်းလှသည်။

သူက ကွေ့ရှအပျက်အယွင်းတစ်ခုလုံးကို အမဲလိုက်ကွင်းကဲ့သို့ သဘောထားခဲ့သည်။

သူတို့ တားမြစ်နယ်မြေများမှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

စင်စစ်တွင်၊ ယခုအခါ ဤတားမြစ်နယ်မြေမှ အကြီးအကဲများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နောင်တအနည်းငယ် ရှိနေကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ကြိုတင်သိထားခဲ့လျှင် ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ကွေ့ရှအပျက်အယွင်းအတွင်းသို့ ပေးဝင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ သိုးအုပ်ထဲသို့ ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အစပိုင်းတွင် သူတို့တွေးခဲ့သည်မှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကိုသာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ကြလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် အခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

သူတို့က သူတို့၏ ပါရမီရှင်များကို အထင်ကြီးလွန်းခဲ့ပြီး ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အထင်သေးခဲ့ကြသည်ဟုသာ ပြောရမည် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေ့ မင်းက ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော် ဖြစ်နေရင်တောင် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်သွားလို့ မရနိုင်ဘူး"

အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂူမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကလည်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့တွင် အင်မော်တယ်နှင့် နတ်ဆိုး နှစ်မျိုးရှိပြီး ကျိချင်းရီမှာ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဘေးကင်းခဲ့သော်လည်း ကူချမ်မြဲ့ ကျဆုံးသွားသည့် ဆုံးရှုံးမှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားနေသေးသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးလိုက်ပါက သူတို့၏ မျက်နှာ ဘယ်မှာသွားထားရမည်နည်း။

"ဒါဆိုရင် အခု ခင်ဗျားတို့က ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ယှက်လျက် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူက သူ၏ ဓမ္မခန္ဓာကိုသာ ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါက ဤမာနကြီးနေသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများကို ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ရိုက်သတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသည်။

သို့သော်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ထိုသို့မလုပ်လိုပေ။

သူ၏ နတ်ဘုရားဓမ္မခန္ဓာမှာ ပဉ္စမမြောက် ယဇ်ဆရာသခင် ဖြစ်ပြီး အလွန်အရေးကြီးသည်။

၎င်းကို ကွေ့ရှအပျက်အယွင်းအတွင်း၌သာ ချန်ထားခဲ့ပြီး အပြင်သို့ ယူမလာခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ သူ၏ သေစေနိုင်သော ဝှက်ဖဲဖြစ်ရာ လွယ်လွယ်နှင့် ထုတ်မပြနိုင်ပါ။

သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားဓမ္မခန္ဓာ မရှိလျှင်ပင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိပါ။

"ငါတို့ ဘာလိုချင်သလဲ ဟုတ်လား"

"မင်းကြောင့် ငါတို့ တားမြစ်နယ်မြေက ပါရမီရှင်တွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီဆိုမှတော့ အဲဒါကို ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပေါ့"

"မင်းရဲ့ မြင့်မြတ်ခန္ဓာတာအိုသန္ဓေ သွေးတွေနဲ့ ပြန်ပေးဆပ်လိုက်စမ်း"

သက်ရှည်ခြင်းကျွန်းမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ဆိုသည်။ သို့သော်လည်း ရေခဲမြစ်ကဲ့သို့ အေးစက်၏။

သူက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မြင့်မြတ်ခန္ဓာတာအိုသန္ဓေ သွေးများကို အသုံးပြု၍ သူတို့ တားမြစ်နယ်မြေအတွက် ပါရမီရှင်အသစ်များကို မွေးမြူရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်ခန္ဓာတာအိုသန္ဓေက အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ဖြစ်ရာ ရှေးယခင်မှ ယနေ့တိုင် အနှိုင်းမဲ့လှပေသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ယခုအခါတွင် ပြီးပြည့်စုံသော သဘာဝ မြင့်မြတ်ခန္ဓာတာအိုသန္ဓေ မဟုတ်သေးသော်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ တားမြစ်နယ်မြေများမှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း...

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ သွေးကိုသာ အသုံးပြုနိုင်မည်ဆိုလျှင် အခြားသော ပါရမီရှင်အုပ်စုကို ထပ်မံပျိုးထောင်နိုင်လိမ့်မည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာနိုင်လျှင်ပင် စိတ်ဖြေနိုင်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ အိမ်မက်မက်နေတာပဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဘာမှမပြောရသေးမီ၊

ရဲ့ကူချန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့အတွက် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းပင်လယ်အထိ လိုက်ပါပေးခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါ တားမြစ်နယ်မြေများမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ နောက်ဆုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကျန့်ချီက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ခေါင်းကိုက်သလို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက သက်ပြင်းချကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာရတော့သည်။

"အားလုံးပဲ... မင်းတို့ နည်းနည်း လွန်မလာဘူးလား"

ကျန့်ချီက တားမြစ်နယ်မြေအချို့မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဓားသင်္ချိုင်း... မင်းတို့က ဒီတစ်ခါလည်း သူ့ကို ကာကွယ်ဦးမှာလား"

သက်ရှည်ခြင်းကျွန်းမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက ကျန့်ချီကို မျက်နှာသာမပေးပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သက်ရှည်ခြင်းကျွန်းမှာ ကောင်းကင်ကိုးပါးတွင် နံပါတ်တစ် တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်ရာ ဓားသင်္ချိုင်းကို အထင်သေးခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်ကလည်း ငါတို့ ဓားသင်္ချိုင်းက လူတစ်ယောက်ပဲ"

ကျန့်ချီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။

"မင်းတို့ ဓားသင်္ချိုင်းက အခြား မျိုးဆက်သစ်တွေကိုပဲ ဂရုစိုက်စမ်းပါ။ တခြားကိစ္စတွေကို ဝင်ပါဖို့ မင်းမှာ အရည်အချင်း မရှိဘူး"

"ဒုတိယမြောက် တုကူးဓားနတ်ဘုရား ပေါ်မလာသရွေ့ ကောင်းကင်ကိုးပါးမှာ မင်းတို့ ဓားသင်္ချိုင်းက စကားပြောပိုင်ခွင့် မရှိဘူး"

သက်ရှည်ခြင်းကျွန်းမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက အင်္ကျီလက်စကို ခါယမ်းလိုက်၏။

သူ့အမူအရာမှာ ‌မောက်မာခြင်းတို့ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ကိုးပါး၏ နံပါတ်တစ် တားမြစ်နယ်မြေဟူသော အရှိန်အဝါတို့ကို ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

"မင်း..."

ကျန့်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ့ထံမှ ဓားစိတ်ဆန္ဒက ကောင်းကင်ကို ခွဲထုတ်တော့မည့်အလား ထိုးတက်သွား၏။

သူသည် ယခင်က ပျင်းရိသလို ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါ သူ့မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်စူးရှသွား၍ အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားချေပြီ။

ဓားသင်္ချိုင်းကို စော်ကား၍ မရပေ။

ရဲ့ကူချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အလွန်အေးစက်သော လှိုင်းများ ပေါ်လာသည်။

သူ့ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုက နိုးထလာပြီး သူ့ကို ခေါ်ယူနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

၎င်းမှာ တုကူးဓားနတ်ဘုရား ဒုကု၏ ခေါ်သံပင်။

ကျန့်ချီ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒများ နိုးထလာသည်ကို မြင်သောအခါ လူအများက အံ့ဩသွားကြသည်။

ဓားသင်္ချိုင်းက အမှန်တကယ် ဆန့်ကျင်တော့မည်လော။

သို့သော်လည်း ဓားသင်္ချိုင်းတွင် လူနည်းပါးလွန်းသည်။

ထို့ထက်၊ ယခုအချိန်တွင် ကျန့်ချီ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ငါးဦး၊ ခြောက်ဦးကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

ထိုအခိုက်တွင် အခြားသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အရှိန်အဝါတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဝေးကွာသော ကြယ်ကောင်းကင်ယံမှ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းက လျှော်ဖြင့်ရက်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုသူကို မြင်သောအခါ ခွန်းရွှီကျစ်နှင့် ခွန်းလင်ယုတို့ အံ့သြသွားကြသည်။

အကြောင်းမူ၊ ထိုသူမှာ သူတို့ ခွန်းလွန်းတောင်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"အားလုံးပဲ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် နိုင်စားချင်နေရတာလဲ"

ခွန်းလွန်းတောင်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက မေးလိုက်သည်။

"ဟမ်"

သက်ရှည်ခြင်းကျွန်းမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက ခွန်းလွန်းတောင်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းတို့က ကျွင်းမိသားစုနဲ့ အမှန်တကယ် ပတ်သက်နေတာပဲ။ ဒီတစ်ခါလည်း မင်းက သူ့ဘက်က ရပ်တည်မှာလား"

ယခင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းများတွင်

ကျွင်းမိသားစုက အမြဲတစေ ဘေးထွက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ခွန်းလွန်းတောင်မှာလည်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ ကြားနေအဖြစ် ကြည့်ခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ...

အကယ်၍ သူတို့ တားမြစ်နယ်မြေများက ကျွင်းမိသားစုကိုသာ ဆွဲသွင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် ခွန်းလွန်းတောင်အနေဖြင့် မည်သည့်ဘက်က ရပ်တည်မည်နည်း။

ဒါက စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာသည်။

"အားလုံးပဲ... အင်မော်တယ်တံခါး ပေါ်လာတော့မယ်၊ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကြီးလည်း စတော့မယ်"

"ဒီအချိန်မှာ ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ကို တိုက်ခိုက်ရင် အကျိုးဆက်က သိပ်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ခွန်းလွန်းတောင်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက ဆိုသည်။

"အပိုစကားတွေ ပြောမနေနဲ့။ ဒီနေ့ မင်းတို့ ခွန်းလွန်းတောင်နဲ့ ဓားသင်္ချိုင်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်ဘက်က ရပ်တည်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့လည်း ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်"

သက်ရှည်ခြင်းကျွန်းမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက အရှိန်အဝါများ ထုတ်ဖော်ကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာသည်။

ထို့နောက် ဧကရာဇ်ကြွေလွင့်တောင်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဖိုးအိုလည်း ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂူ၊ သားရဲဂူမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများလည်း ထွက်လာကြတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများက ကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။

ဓားသင်္ချိုင်းနှင့် ခွန်းလွန်းတောင်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများလည်း အမူအရာက လေးနက်သွား၏။

အခြေအနေက မီးပွားတစ်ခု ကျလိုက်ရုံဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့မည့် ယမ်းပုံအလား ဖြစ်နေချိန်...

ချိုအီသော အမျိုးသမီး အသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ငါအရှင် ကာကွယ်မယ်။ ဘယ်သူက သူ့ကို ထိရဲလဲ... ထိတဲ့သူ အကျိုးဆက်ကို ခံစားရစေရမယ်"

ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း မျက်ခုံးပင့်ကာ ကြည့်လိုက်မိ၏။

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ... နတ်ဆိုးဧကရီလေးပင် ဖြစ်တော့သည်။

​

All Chapters