အခန်း ၁၄၉၉

အခန်း (၁၄၉၉) - တူညီသောကံကြမ္မာ ဖြစ်လာမလား။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးက ကွပ်ကဲပြီး ခုံရုံး၏ အလုံးစုံခွန်အားကို မြှင့်တင်လိုနေချိန်...

ကျွင်းရှောင်ယောက်မှ စေ့စပ်ပွဲအခမ်းအနား ကျင်းပတော့မည်ဟူသော သတင်းသည် ကျွင်းမိသားစုထံမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ကိုးပါး အင်မော်တယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကျွင်းမိသားစုကို အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီး၏ နံပါတ်တစ် မိသားစုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခံထားရသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်မှာမူ ကျွင်းမိသားစု၏ အဓိကအကျဆုံးနှင့် အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင် ဖြစ်၏။

သူနှင့် သူ၏ဖခင် ကျွင်းဝူဟွေ့တို့က ကပ်ဘေးများကို အတူတကွ တားဆီးခဲ့ကြဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သူ၏ စေ့စပ်ပွဲသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ...

အင်မော်တယ်နယ်မြေအတွင်း ချက်ချင်းပင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အင်အားစု ကြီးငယ်အားလုံးက လက်ဆောင်များ စတင်ပြင်ဆင်ကြပြီး ကျွင်းမိသားစုထံ သွားရောက်ဂုဏ်ပြုရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

ဟုတ်သည်၊ အင်အားစုအားလုံးကတော့ ဤသို့မဟုတ်ကြပေ။

အကြောင်းမှာ ပွဲတက်ခြင်းက ကျွင်းမိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုခြင်းကို ဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျွင်းမိသားစုတွင် ယခုအခါ ပြိုင်ဘက်များစွာ ရှိနေသည်။

အင်မော်တယ်ခုံရုံး၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ၊ ရှေးဦးတော်ဝင်မျိုးနွယ်များနှင့် ရန်ငြိုးရှိသော အင်မော်တယ်အင်အားစုအချို့ ...

ကျွင်းမိသားစုကို မျက်နှာသာပေးခြင်းက ထိုအင်အားစုများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အင်အားစုများစွာက စဉ်းစားချင့်ချိန်နေကြလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်...

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းမှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကောင်းကင်ကိုးပါးသို့ တစ်ကိုယ်တည်းသွားရောက်ခဲ့ပြီး 'ကောင်းကင်ကိုးပါး နဂါးနှင့်ဖီးနစ်စာရင်း' ဝင် ပါရမီရှင်များစွာကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်ဟူသော သတင်းပင်။

စာရင်း၏ နံပါတ်တစ်နေရာတွင်ရှိသော သက်ရှည်ဧကရာဇ်သားတော်ပင်လျှင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ဇီဝိန်ချုပ်ခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် အဓိက တားမြစ်နယ်မြေများက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ဘာမျှမတတ်နိုင်ကြချေ။

အချို့သော တားမြစ်နယ်မြေများဆိုလျှင် ကျွင်းရှောင်ယောက်ဘက်၌ပင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဤသတင်းက အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ...

အင်အားစုအားလုံးက ပထမဦးစွာ မှင်တက်သွားကြသည်။

ထို့နောက် တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

အင်မော်တယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

"ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်က ဒီအဆင့်အထိတောင် ရောက်နေပြီလား။ အထက်ကောင်းကင်ကိုးပါးရဲ့ မျိုးဆက်ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကိုတောင် သူက နှိမ်နင်းခဲ့တာတဲ့"

"ဒါဆိုရင် ရွေးချယ်နေဖို့ လိုသေးလို့လား။ ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်က အနာဂတ်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီပဲ။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ဘူး"

"မြန်မြန်... လက်ဆောင်တွေ အသင့်ပြင်ကြ၊ ကျွင်းမိသားစုနဲ့ မိတ်မပျက်အောင် လုပ်ရမယ်"

အစပိုင်းက ကြားနေနေသူများ သို့မဟုတ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော အချို့အင်အားစုများသည်လည်း...

ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက် တွေဝေမနေတော့ဘဲ လက်ဆောင်များ စတင်ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ထွန်းတောက်မှုကို တားဆီးနိုင်သူ မရှိတော့ပေ။

ကျွင်းမိသားစု၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် ကြီးထွားလာမည် ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင် အင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်၊ မရောက်ကို ထားလိုက်ဦး...

အနည်းဆုံးတော့ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ အခက်အခဲမရှိနိုင်ပေ။

ထိုကဲ့သို့သော အနာဂတ် အကျော်အမော်တစ်ဦးကို ထိုအင်အားစုများက မပြစ်မှားရဲကြတော့ပေ။

အခု မိတ်ဆွေမဖွဲ့လျှင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဒဏ္ဍာရီဖြစ်လာမှ မျက်နှာသာပေးရန် စောင့်နေရမည်လား။

ထိုအချိန်ကျလျှင် အလွန်နောက်ကျသွားပြီမှာ သေချာသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် အင်မော်တယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံး မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။

ကောင်းကင်ကိုးပါး အင်မော်တယ်နယ်မြေထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော လော့ထျန်း အင်မော်တယ်နယ်မြေ...

ဤနေရာသည် ယောက်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေ တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်တောင်ပေါင်း ထောင်ချီရှိပြီး နန်းတော်များနှင့် မျှော်စင်များ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ဆေးပင်များနှင့် ထူးဆန်းသောပန်းများလည်း နေရာအနှံ့ ရှိ၏။

ဝိညာဉ်ငှက်များနှင့် သားရဲများလည်း သွားလာနေကြသည်။

ဤသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှ နိဗ္ဗာန်ဘုံတစ်ခုပင်။

ယောက်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအရပ်...

ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့သော နေရာတစ်ခုဝယ်...

နှင်းသားကဲ့သို့ အဖြူရောင်ဆံနွယ်များနှင့် တုနှိုင်းမဲ့သော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ပုံရိပ်တစ်ခု တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

သူသည်လည်း ထိုသတင်းကို ရရှိခဲ့၏။

သူ၏ နှင်းကဲ့သို့ဖြူသော ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး အသားအရေမှာလည်း ကြည်လင်ဝင်းပကာ သန့်စင်လှပလှသည်။

နှင်းတောင်ထိပ်မှ နှင်းကြာပန်းကဲ့သို့ပင် သူက လောကီအညစ်အကြေးများနှင့် မထိတွေ့ဘဲ သီးခြားတည်ရှိပုံရလေသည်။

သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် လက်ရာမြောက်လှပြီး ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပကာ တုနှိုင်းမဲ့လှသည်။

သူက လောကီလူသားတို့၏ အငွေ့အသက်နှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင်။

ဤမိန်းကလေးက ယောက်ချီတွင် ကျင့်ကြံနေသော ကျန်းစန်းယီပင် ဖြစ်သည်။

သတင်းကို ကြားရပြီးနောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး လှပလွန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ရှောင်ယောက်..."

ကျန်းစန်းယီက သူ ချစ်ရသူ၏အမည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

သူမ၏ နူးညံ့မှုအားလုံးကို ထိုယောက်ျားအား ပေးဆပ်ရန် သူမ မစောင့်နိုင်တော့ချေ။

"အနောက်တိုင်းမယ်တော်... ရှင် ကျွန်မကို မေးခဲ့ဖူးတယ်နော်။ ကျွန်မ ချစ်ရသူအတွက် ကျွန်မရဲ့ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေကို စတေးရဲလားလို့"

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်မ စတေးရဲရုံတင်မကဘူး... ကျွန်မရဲ့ အသက်ကိုတောင် သူ့အတွက် ပေးဆပ်ရဲပါတယ်"

ကျန်းစန်းယီ ထရပ်လိုက်သည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်မူ သိနားလည်ရခက်သော အပြုံးလေးတစ်ခု တွဲခိုလျက်ရှိ၏။

သူက ကျွင်းရှောင်ယောက်ထံသို့ သွားတော့မည်။ စေ့စပ်ပွဲအခမ်းအနားကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် သူလည်း ကျင်းပလိုသည်။

နောက်ဆုံးရလဒ်က ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုတော့...

သူက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းကပင် သူမ၏ ဤဘဝအတွက် ကံကောင်းမှုအားလုံးကို သုံးစွဲလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် ချောက်နက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားရဦးမည် ဆိုလျှင်ပင် သူမ နောင်တရမည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ... သူမ ချစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

ကျန်းစန်းယီက လှပစွာ ပြင်ဆင်ပြီး အကောင်းဆုံး အခြေအနေဖြင့် စေ့စပ်ပွဲကို တက်ရောက်မည် ဖြစ်သည်။

သူက ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာခဲ့၏။

"စန်းယီ... မင်း သွားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

ယောက်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် လှပသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

သူတို့မှာ ကျန်းစန်းယီ၏ ဆရာဖြစ်သူ ယွီချင်းနင်နှင့် ယောက်ချီ၏ အရှင်သခင်တို့ပင်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်မ စေ့စပ်ပွဲကို သွားတော့မလို့ပါ" ကျန်းစန်းယီက ပြုံးလိုက်သည်။

"အချိန်ကျလာရင် ငါတို့ ယောက်ချီကလည်း စေ့စပ်ပွဲကို တက်ရောက်မှာပါ"

ယောက်ချီ၏ အရှင်သခင်က ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ...၊ အရှင်... ဒါဆို စန်းယီက အရင်သွားနှင့်ပါပြီ"

ကျန်းစန်းယီက လက်ယှက်ပြလိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"စန်းယီ..."

ယွီချင်းနင်က ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ယောက်ချီအရှင်က မေးသည်။

"ဘာလို့လဲ မသိဘူး၊ စန်းယီရဲ့ ရင်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်နေသလို ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်"

ယွီချင်းနင်၏ မျက်ဝန်း၌ စိုးရိမ်ရိပ်များ ရှိနေသည်။

ယောက်ချီအရှင်သခင်လည်း တိတ်ဆိတ်သွားရ၏။

သူက ဒဏ္ဍာရီလာ အမျိုးသမီးဖြစ်သော အနောက်တိုင်းမယ်တော်ကို သတိရသွားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... သူတို့တွေ တူညီတဲ့ ကံကြမ္မာမျိုး မကြုံပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မှာပဲ"

ယောက်ချီအရှင်သခင်ကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

............

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ သတင်းက ကောင်းကင်ကိုးပါး အင်မော်တယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားချိန်...

အင်မော်တယ်ခုံရုံးဘက်တွင်လည်း စိတ်မအေးနိုင်သူများ ရှိနေသည်။

ဝါဟွမ် အင်မော်တယ်မျိုးရိုး တည်ရှိရာနေရာ...

ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်တစ်ခုအတွင်း၌...

တုနှိုင်းမဲ့စွာ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရာဇပလ္လင်ထက်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။

သူက ဖြူလွလွ ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်လှပသလို မြင့်မြတ်ပြီး အေးစက်၏။

သူ၏ အသားအရေက နတ်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပုံရပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့သည်။

ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါမှာလည်း နတ်ဘုရားမှ ကိုယ်တိုင် လက်ရာမြောက်စွာ ဖန်တီးထားသည့်အလား ပြည့်စုံလွန်းလှသည်။

သူက လင်ယွမ်မှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ လင်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းများက အသက်မဲ့နေပြီး ဝိညာဉ်ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ မိန်းမောလောက်အောင် လှပနေဆဲဖြစ်သော်လည်း...

အနည်းငယ် ညှိုးငယ်နေသလို ခံစားရသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က စေ့စပ်ပွဲ ကျင်းပမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ယွမ် မည်သို့ ခံစားရမည်ကို ဘုရားမှသာ သိလိမ့်မည်။

မည်သို့မှ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

နှလုံးသားကို ဓားနှင့်အမွှန်းခံရသကဲ့သို့၊ အပ်နှင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ နာကျင်နေရသည်။

ဤအရာများက သူမ ခံစားနေရသော နာကျင်မှု၏ ပုံရိပ်ကလေးမျှသာ ရှိသေးသည်။

လင်ယွမ်မှာ သန်မာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင်၊ သူလည်း လူသားတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ချစ်ခြင်းတရားမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ရှာပေ။

သူက သူ့ကိုယ်သူ ယွမ်ချယ်၏ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်းနှင့်...

ဝါဟွမ် အင်မော်တယ်မျိုးရိုးကပင် သူ့အား အသုံးချနေကြောင်း သိလိုက်ရသည့် အချိန်ကို ပြန်လည် သတိရသွားသည်။

ထိုစဉ်က ကျွင်းရှောင်ယောက် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူ့အား ဖေးမကူညီကာ နားခိုရာအဖြစ် ရှိပေးခဲ့ပေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူမ၏ ရှောင်လွှဲ၍မရသော ကံကြမ္မာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က အင်မော်တယ်ခုံရုံးကို သွေးခွဲရန်အတွက် သူ့အား အင်မော်တယ်ခုံရုံး၌ ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း...

သူမ နောင်တမရမိပေ။ စိတ်မပျက်မိခဲ့ပေ။

"သခင်မ... ဝမ်းမနည်းပါနဲ့၊ အဲဒီ ကျွင်းရှောင်ယောက်က တကယ်ကို တာဝန်မသိတဲ့ လူပဲ"

ဘေးနားရှိ အစေခံရူယင်းက လင်ယွမ်အတွက် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

"မပြောပါနဲ့... ဒါက ရှောင်ယောက်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါက သူ့ကို နောက်ကျပြီးမှ တွေ့ခဲ့သူပဲလေ"

"ပြီးတော့ အစတုန်းက ငါဟာ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ကြံစည်ခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်ခုနစ်ပါးထဲက တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား"

"ကျန်းစန်းယီတို့၊ ကျန်းလော့လီတို့နဲ့ မယှဉ်နိုင်တာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်"

လင်ယွမ် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်မှ မျက်ရည်တစ်စက် ကျဆင်းလာခဲ့၏။

ရူယင်းမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

ယခင်က မောက်မာပြီး ဘုရင်မတစ်ပါးကဲ့သို့ အရှိန်အဝါကြီးခဲ့သော လင်ယွမ်မှာ...

ယခုမူ နာကျင်နေရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထို့ပြင် နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ကွဲကြေနေရသော်လည်း သူသည် ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အနည်းငယ်မျှပင် အပြစ်မတင်ရှာပေ။

ထိုစဉ် နန်းတော်အပြင်ဘက်မှ နတ်ဂီတကဲ့သို့ သာယာသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အတားအဆီးတွေနဲ့ ကြုံရလို့ဆိုပြီး ခေါင်းငုံ့ခံနေတာ၊ မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေတာက ငါ့ရဲ့ စရိုက်မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့ ဒါက စေ့စပ်ပွဲပဲ ရှိသေးတာ၊ မင်္ဂလာဆောင် မဟုတ်သေးဘူးလေ။ နင်က ဒီအတိုင်းပဲ လက်လျှော့လိုက်တော့မှာလား"

စကားသံနှင့်အတူ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက နန်းတော်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လာ၏။

ထိုသူမှာ မင်းသမီး ယွမ်ချယ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။