အခန်း ၁၅၀၁

အခန်း (၁၅၀၁) ကောင်းကင်သားတော် ရှစ်ပါးအနက် တစ်ဦး။

အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီး၏ ရှေးကျ၍ ဟောင်းနွမ်းလှသော ကြယ်စက်ဝိုင်းတစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော ကစဉ့်ကလျား အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ရှားပါးလှသော ကစဉ့်ကလျား ဝဲကယက်တစ်ခုပင်။

အဓိပတိအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ထိုဝဲကယက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပါက အလွန်အန္တရာယ်များပြီး အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကစဉ့်ကလျားဝဲကယက်၏ ဗဟိုချက်တွင်မူ ဘလက်ဟိုးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော ကောင်းကင်ခန္ဓာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုခန္ဓာအတွင်းမှ ဗုံတီးသံကဲ့သို့ တဒုတ်ဒုတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိ၏။

၎င်းက နှလုံးခုန်သံတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ထိုနှလုံးခုန်သံနှင့်အတူ ကစဉ့်ကလျားဝဲကယက်သည်လည်း စည်းချက်ညီစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ကစဉ့်ကလျားတံခါးပင်။

ထိုအခိုက်တွင်၊ ကစဉ့်ကလျားတံခါး၏ အပြင်ဘက်၌ လူရိပ်အချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

လူရိပ်တိုင်းကို ထူထဲသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများက ဖုံးလွှမ်းထား၏။

သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းတွင် ကောင်းကင်ကဲ့သို့ မြင့်မြတ်ပြီး ထူးကဲသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လျက် ရှိသည်။

ထိုအထဲတွင် ရင်းနှီးပြီးသား ပုံရိပ်တစ်ခုလည်း ပါဝင်လေသည်။

၎င်းမှာ ယခင်က ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံး၏ တည်ထောင်သည့် ပွဲတွင် ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသော စန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျိုးထျန်း ကောင်းကင်သားတော် ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသူများမှာမူ ကောင်းကင်သားတော်ရှစ်ပါးထဲမှ အခြားသော တာအိုသခင်များ ဖြစ်ကြောင်း အထူးပြောနေရန် မလိုတော့ချေ။

စန်းမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်သား‌တော်များက ဤနေရာ၌ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ခဏအကြာတွင်...

ဘလက်ဟိုးသဏ္ဍာန် ကောင်းကင်ခန္ဓာကြီးက မြေတုန်ဟည်းသံကဲ့သို့ အသံကြီးနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ကစဉ့်ကလျားအငွေ့အသက်များက ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ အပြင်သို့ လိပ်ထွက်လာ၏။

မိုင်တစ်သန်းအကွာအဝေးအတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ အနှစ်သာရများက ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကစဉ့်ကလျားတံခါးအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

နေနှင့်လသည်ပင် တုန်ခါပြီး ကြယ်များကြွေကျသွားရသည့် ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြသည်။

မကြာလိုက်ပါ...

ပုံရိပ်တစ်ခုက ကစဉ့်ကလျားတံခါးအတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းထွက်လာသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်တွင်လည်း အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အလွန်မြင့်မြတ်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်နေ၏။

ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော ကစဉ့်ကလျားစွမ်းအင်များလည်း ရှိနေသေးသည်။

သူက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ကြယ်စက်ဝိုင်းမှာ တုန်ခါသွားရသည်။

သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ စကြာဝဠာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ လှမ်းထွက်လာသော ကစဉ့်ကလျားနတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ ကစဉ့်ကလျားမြူခိုးများ ရစ်သိုင်းနေပြီး ရှေးဦးကစဉ့်ကလျားမှ ဆင်းသက်လာသော ဖိနှိပ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဖေးထျန်း... မင်း နောက်ဆုံးတော့ တံခါးကနေ ထွက်လာခဲ့ပြီ"

ကျိုးထျန်းက ဆိုလိုက်သည်။

ကစဉ့်ကလျားတံခါးအတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ဤမွေးရာပါ ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာ ပိုင်ရှင်မှာလည်း ကောင်းကင်သားတော်ရှစ်ပါးအနက် တစ်ဦးပင်။

ဒါက မယုံနိုင်စရာကောင်းသည်။

ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာ ပိုင်ရှင် ဖေးထျန်း ၏ အရှိန်အဝါက အလွန်ကြီးမားသည်။

ကစဉ့်ကလျားလေထုက သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မင်္ဂလာ သားရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

၎င်းက သူ့အား ပိုမိုထူးခြား၍ မြင့်မြတ်သောအသွင် ဆောင်စေသည်။

၎င်းမှာ ရွှေကျီးကန်း ဒဿမ မင်းသား ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အရည်အသွေးနိမ့် ဖန်တီးယူထားသော ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာမျိုး မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော မွေးရာပါ ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားခန္ဓာ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ခုမှာ လုံးဝ မတူညီ တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။

"အားလုံး ရောက်နေကြတာပဲ၊ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်"

ဖေးထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"တချို့ကိစ္စတွေကို မင်း သိထားသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်"

ကျိုးထျန်းက သတင်းအချို့ကို ပြောပြလိုက်၏။

"အဇူရာဧကရာဇ်နဲ့ မူလမြစ်ဖျား တူညီတဲ့ ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာ...၊ မြင့်မြတ်ခန္ဓာ တာအိုသန္ဓေတစ်ပိုင်း... ပြီးတော့ ထူးခြားတဲ့ ကိန်းရှင်တစ်ခု..."

"ကျွင်းမိသားစုရဲ့ ဒီလူက တကယ်ကို လျစ်လျူရှုထားလို့ မရတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ"

ဖေးထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက ကောင်းကင်လမ်းစဥ်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ငါတို့ စန်းမျိုးနွယ်စုအတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်နေတယ်"

ကျိုးထျန်းက ပြောသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ငါ ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို ရွှေရောင်ခေတ်မျိုးမှာ ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာ တစ်ခုရှိရင် လုံလောက်ပြီ"

ဖေးထျန်းက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်၏။

အတိတ်ကာလတွင် ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပါက ထိုခေတ်ကာလကို စိုးမိုးရန်နှင့် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိရန် လုံလောက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖေးထျန်းက ဤခေတ်တွင် အခြားသော ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာတစ်ခု ပေါ်လာခြင်းကို ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ထို့ပြင်၊ တစ်ဖက်လူက စန်းမျိုးနွယ်စုမှ မဟုတ်သောကြောင့် ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် ရန်ငြိုးမရှိလျှင်ပင်...

နောက်ဆုံး၌ ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကံကြမ္မာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုပေသည်။

ထို့ပြင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေသည်မှာလည်း တစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။

အတိတ်ကာလတွင်၊ ရှေး‌ဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာက ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာကို ယှဉ်နိုင်သော အသန်မာဆုံး ပြိုင်ဘက်များအနက် တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်လော။

ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာက မြင့်မြတ်ခန္ဓာကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသည့် မှတ်တမ်းများပင် ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖေးထျန်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်။

"ဒါနဲ့... မျိုးနွယ်စုဝင် ဝေါလ်ဖေ့အရှင် ခန့်မှန်းထားတာကတော့ အင်မော်တယ်တံခါး ရောက်လာဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူးတဲ့"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွင်းမိသားစုတောင် တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်တယ်။ ဒါက ကျုပ်တို့ စန်းမျိုးနွယ်စု အကျိုးအမြတ်ကို ရိတ်သိမ်းဖို့ အခွင့်အရေးပဲ"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်"

ကျိုးထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ကျွင်းမိသားစု၏ ကာကွယ်မှုအောက်၌ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို သတ်ရန်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာပြီး ကပ်ဘေးလှိုင်းကြီး စတင်ပါက ကျွင်းမိသားစုလည်း ပါဝင်ပတ်သက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အကာအကွယ်များကို ဆုံးရှုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အခွင့်ကောင်းယူကာ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို သုတ်သင်နိုင်လိမ့်မည်။

"အဲဒါတွေကို ကြိုပြောမနေပါနဲ့ဦး၊ အခုလောလောဆယ် ကျုပ်က ကျွင်းရှောင်ယောက်ရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို သွားတက်ရမယ်"

ဖေးထျန်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလျက် ထရပ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျုပ်တို့တွေ အကုန် တက်ရမယ်"

ကျိုးထျန်းနှင့် အခြားသူများကလည်း ရယ်မောလိုက်ကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သားတော်ရှစ်ပါးစလုံး စေ့စပ်ပွဲသို့ တက်ရောက်လာပါက...

ကျွင်းရှောင်ယောက်တစ်ယောက် မည်မျှ တုန်လှုပ်သွားမလဲဟု သူတို့ တွေးလိုက်မိကြသည်။

...........

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ သတင်းက အင်မော်တယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့နေချိန်...

ကျွင်းရှောင်ယောက် ကိုယ်တိုင်မှာမူ ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးရှိ ကိစ္စအချို့ကို စီစဉ်ပြီးနောက် ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

စေ့စပ်ပွဲ မတိုင်မီ ရက်များအတွင်း၌...

ကျွင်းရှောင်ယောက် လုပ်ဆောင်ရန် နောက်ထပ် အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

၎င်းမှာ 'ကံကြမ္မာကျင့်စဥ်ငယ်' ကို လေ့ကျင့်ရန် ဖြစ်သည်။

'ကံကြမ္မာကျင့်စဥ်ငယ်' ဆိုသည်မှာ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် အတတ်ပညာ... အင်မော်တယ် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်၏။

၎င်းသည် ကျွင်းရှောင်ယောက် ယခင်က လေ့ကျင့်ခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များနှင့် အခြေခံအားဖြင့် ကွဲပြားသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ပါရမီနှင့်ဆိုလျှင် သာမန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။

အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော စွမ်းရည်များဆိုလျှင် ရက်အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ရုံဖြင့် လုံလောက်မှုရှိ၏။

သို့သော် 'ကံကြမ္မာကျင့်စဥ်ငယ်' မှာမူ အင်မော်တယ် အတတ်ပညာ ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ပါရမီနှင့်ပင် လအနည်းငယ်ကြာ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခြင်း မပြုဘဲ အစပြုနိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

အကယ်၍ သာမန် ပါရမီရှင်တစ်ဦးသာ အင်မော်တယ် အတတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ရန် ကြိုးစားပါက...

၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိပေ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...

ကျန်းစန်းယီက ကျွင်းမိသားစုထံ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"မမစန်းယီ"

ကျန်းလော့လီက ပထမဆုံး ပေါ်လာသည်။

"လော့လီ"

ကျန်းစန်းယီ၏ ကြည်လင်လှပသော မျက်နှာထက်၌ နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာ၏။

ကျန်းလော့လီက ကျန်းစန်းယီကို ပြေးဖက်လိုက်တော့သည်။

မိန်းမလှလေးနှစ်ဦး အတူတူ ရှိနေသော မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် လှပသည်။

"မမစန်းယီ... လော့လီက မမကို သတိရနေတာ"

ကျန်းလော့လီက သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးကို ကျန်းစန်းယီ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ မြှုပ်ထားလိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူ ကောင်းကင်ကိုးပါးသို့ သွားခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းစန်းယီနှင့် မတွေ့ရသည်မှာလည်း ကြာခဲ့ပြီ။

"ကောင်းကင်ကိုးပါးမှာ အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရသေးလား"

ကျန်းစန်းယီက ကျန်းလော့လီ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းလော့လီနှင့် အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် သူ့အား ညီမအရင်းကဲ့သို့ ဆက်ဆံလေသည်။

"မခံရပါဘူး... ကိုကိုရှောင်ယောက် ရှိနေတာပဲ။ လော့လီက ဘယ်သူ့ အနိုင်ကျင့်တာ ခံရမှာလဲ"

ကျန်းလော့လီက မျက်လုံးလေးများ မှေးစင်းသွားသည်အထိ အားရပါးရ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျွင်းရှောင်ယောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းရို့နှင့် ကျွင်းကျန်းထျန်းတို့လည်း ပါလာကြ၏။

ပြန်မလာသေးသော ကျွင်းဝူဟွေ့မှလွဲ၍ ဤသည်မှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မိသားစုဝင် အစုံအလင်နီးပါးပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ရှောင်ယောက်..."

အင်မော်တယ် အငွေ့အသက်များဖြင့် ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းစန်းယီ၏ နှုတ်ခမ်းထက်၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာ‌မူ လွမ်းဆွတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေတော့သည်။

"မမစန်းယီ... ဒီနေ့ရက်က နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ရှိလာတော့မယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း ပြုံးနေသည်။

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သူတို့၏ ငယ်ရွယ်နုပျိုမှုများကို ရင်းနှီး၍ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ၊ သူက သူတို့အား ကတိတစ်ခု ပေးအပ်နိုင်တော့မည်။

"ကောင်း... ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတာပဲ...၊ တကယ်လို့ ဝူကွေ့သာ ဒါကိုမြင်ရင် သူလည်း ပျော်နေမှာပါ"

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းရို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲလာရသည်။

"အယ်... ဘာဖြစ်လို့ ငိုနေတာလဲ။ စေ့စပ်ပွဲကျရင်လည်း ငိုစရာတွေ ရှိဦးမှာကို"

ကျွင်းကျန်းထျန်းက ရယ်မောလိုက်၏။

သို့သော်လည်း သူ၏ အိုမင်းသော မျက်ဝန်းများတွင်လည်း မျက်ရည်စများ ရှိနေလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူက ကျွင်းရှောင်ယောက် ကြီးပြင်းလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က ပါရမီ မြင့်လွန်းလှသဖြင့် သူ့အား အရှက်ရစေခဲ့သော မြေးလေးသည် ယခုအခါ ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ တာဝန်ကို ယူနိုင်သည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

"ကိုင်း... ကိုင်း...၊ သူတို့ ဇနီးမောင်နှံ... မဟုတ်သေးဘူး၊ သူတို့တွေကို အချိန်ပေးလိုက်ပါ"

ကျွင်းကျန်းထျန်းနှင့် ကျန်းရို့တို့က ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးအတွက် သီးသန့်အချိန်လေးကို ချန်ရစ်ပေးခဲ့ကြလေသည်။