အခန်း ၁၅၁၇

အခန်း ( ၁၅၁၇ ) အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်း ပေါ်ထွက်လာခြင်း။

ပေပေါင်းတစ်သောင်း မြင့်မားသော ကြေးတံခါးကြီးက ကွေ့ရှအပျက်အယွင်း၏ ဟင်းလင်းပြင် နက်နဲရာအရပ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

ဆန်းကြယ်ခြင်း၊ ကြီးမားခြင်း၊ ဆိတ်သုဉ်းခြင်း၊ ရှေးကျခြင်း၊ တည်ငြိမ်ခြင်း၊ ခမ်းနားခြင်းနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်လျက်ရှိ၏။

စကြဝဠာအတွင်းရှိ သတ္တဝါအားလုံးနှင့် ဝိညာဉ်အားလုံးက ဤတံခါးကြီးကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်နေကြသကဲ့သို့ ရှိသည်။

အင်မော်တယ်တံခါး... ဤလောကသို့ ဆင်းသက်လာချေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ကိုးပါးနှင့် အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးတို့ တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်နေကြသည်။

အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်များ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက မီးပြင်းထိုးထားသော ဆီပူအိုးကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူလာတော့၏။

ကောင်းကင်ကိုးပါးအတွက် ၎င်းက ယဇ်ပူဇော်ပွဲကြီး... သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကြီး၏ အစပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်နယ်မြေရှိ သက်ရှိအားလုံးအတွက်မူ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အိပ်မက်ဆိုးကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ငါ သွေးစွန်းနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို မြင်နေရတယ်"

"အဲဒါက ဘယ်လိုအသံမျိုးလဲ၊ မတရားသဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ငိုကြွေးသံနဲ့ တူလိုက်တာ"

အင်မော်တယ်တံခါး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရှိ တည်ရှိမှုအားလုံးမှာ မရေမရာသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် သွေးစွန်းနေသော ကမ္ဘာကြီးကို သူတို့ရှေ့တွင် မြင်ယောင်လာကြသကဲ့သို့ပင်။

မတရား သေဆုံးခဲ့ရပြီး မကျွတ်မလွတ်သော ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာ၏ ငိုကြွေးသံများသည်လည်း သူတို့၏နားထဲတွင် ဟိန်းနေသည်။

၎င်းမှာ အတိတ်မျိုးဆက်များ၏ ကပ်ဘေးလှိုင်းများမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော မရေမတွက်နိုင်သော အပျက်သဘောဆောင်သည့် နာကြည်းမှုများ ဖြစ်ကြ၏။

အင်မော်တယ်တံခါး ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် အပျက်သဘောဆောင်သော နာကြည်းမှု၊ မုန်းတီးမှု၊ မလိုလားမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ခံစားမှု အမျိုးမျိုးတို့က မျက်နှာပြင်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကြခြင်းပင်။

"ငါတို့ကို ကူညီနိုင်မဲ့သူ မရှိတော့ဘူးလား"

မရေမတွက်နိုင်သော အောက်ခြေကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်လူသားများက အော်ဟစ် ငိုကြွေးနေကြတော့သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင်...

"‌ဒေါင်..."

ကျယ်လောင်သော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ကိုးပါးနှင့် အင်မော်တယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ခေါင်းလောင်းသံမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ စီးဆင်းသွား၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းက ဖော်ပြ၍မရသော စိတ်အေးချမ်းမှုကို ယူဆောင်လာပေးသည်။

အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရှိ သတ္တဝါအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများက ကောင်းကင်ကိုးပါး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

"ဒီ... ဒီအသံက... ဖြစ်နိုင်မလား"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အင်မော်တယ်အင်အားစုများမှ ခေါင်းဆောင်ကြီးများနှင့် ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများ...

အင်မော်တယ်ခုံရုံး၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ၊ ကျွင်းမိသားစုနှင့် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ အကျော်အမော်များအားလုံးက ကွေ့ရှအပျက်အယွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်သည်လည်း တုန်လှုပ်သွားရပြီး တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို ခေါ်ယူနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အမည်မသိ စွမ်းအားတစ်ခုမှာလည်း လှုပ်ခတ်လာတော့သည်။

"အဲဒါက... အဲဒါက ဖြစ်နိုင်မလား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း အံ့အားသင့်သွားရပြီး အဆုံးမဲ့ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ကွေ့ရှအပျက်အယွင်းဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ကိုးပါး တားမြစ်နယ်မြေရှိ လူများနှင့် အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရှိ သတ္တဝါအားလုံး၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင်...

ကွေ့ရှအပျက်အယွင်းရှိ အင်မော်တယ်တံခါး၏ အထက်တွင် ဧရာမခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခေါင်းလောင်းကြီး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောင်တန်းများ၊ မြစ်ချောင်းများနှင့် ပင်လယ်များကို ထွင်းထုထား၏။

ထိုခေါင်းလောင်းက အင်မော်တယ်တံခါး ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ပေါ်ထွက်လာကာ အင်မော်တယ်တံခါး၏ အထက်မှ ဖိနှိပ်ထားသည်။

ထိုပုံစံမှာ အင်မော်တယ်တံခါးကို တားဆီးရန်နှင့် ၎င်းဆင်းသက်လာမှုကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။

"အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်း"

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းဆိုသည်မှာ အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်၏ လက်နက်ပင်။

"ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်..."

အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းသံက နယ်ပယ် သုံးထောင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်ယံကို လှုပ်ခတ်စေကာ စကြဝဠာကို တုန်ခါသွားစေသည်။

"ဒါက အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်ရဲ့ လက်နက်... အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းပဲ"

"တကယ်ကို အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းပဲ။ အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းက အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာတာကို တားဆီးချင်နေတာလား"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ကိုးပါး အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးမှာ လုံးဝ ဆူပွက်သွားခဲ့သည်။

အင်အားစုအသီးသီးမှ အကျော်အမော်များက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်၏ လက်နက်က အင်မော်တယ်တံခါး ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

"အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်... အရှင်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာပဲ"

အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် မျက်ရည်များဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်က ထွက်ခွာမသွားဘဲ သူတို့နှင့်အတူ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။

"ဧကရာဇ်အရှင်... အရှင် ဘယ်မှာလဲ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်လာလှည့်ပါဦး"

"အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီကပ်ဘေးကနေ ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ"

အင်မော်တယ်နယ်မြေရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သတ္တဝါများက မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်လျက် အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းကို အရိုအသေပေးကာ အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ် ပြန်လာရန် တောင်းဆိုနေကြသည်။

အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းတစ်ခုတည်းနှင့် အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းမှာ မည်မျှ ကြီးမားသော သတ္တိဖြစ်သနည်း။

"အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်က ကျုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပေးနေတာပဲ။ ကျုပ်တို့က ဘာကို ကြောက်နေရဦးမှာလဲ။ ဒါက အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရဲ့ အဆုံးသတ် မဟုတ်ဘူး"

"မှန်တယ်... အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ် ရှိနေသရွေ့ ကျုပ်တို့ အရှုံးမပေးဘူး။ ကျုပ်တို့က ကောင်းကင်ကိုးပါး တားမြစ်နယ်မြေကို အဆုံးထိ တိုက်ထုတ်ရမယ်"

အင်အားစုအားလုံးနှင့် ကျင့်ကြံသူများက ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က တစ်စုံတစ်ဦးအတွက် ပူဇော်သက္ကာများ၊ အရင်းအမြစ်များ အဖြစ်မခံလိုကြချေ။

သူတို့ အစွမ်းရှိသမျှ ခုခံရမည်။

အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးတွင် လူအပေါင်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်း ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် သွေးများ ဆူပွက်နေချိန်တွင်...

ကောင်းကင်ကိုးပါးရှိ မဟာသုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း တားမြစ်နယ်မြေများမှ လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အဟက်... တကယ့်ကို ကလေးဆန်တာပဲ။ အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်း တစ်ခုတည်းကို အားကိုးပြီး အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာတာကို တားလို့ရမယ် ထင်နေတာလား။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"မှန်တယ်... ခေါင်းလောင်း တစ်ခုကို မပြောနဲ့... အဆုံးမဲ့ကိုယ်တိုင် ပြန်ပေါ်လာရင်တောင် အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာတာကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ရထားကို တားဆီးချင်တဲ့ ကျားတစ်ကောင်လိုပဲ... ဒါက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားထက် အများကြီး သာလွန်တယ်"

တားမြစ်နယ်မြေများ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးများထံမှ အမျိုးမျိုးသော လှောင်ပြောင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အင်မော်တယ်တံခါး အပြည့်အဝ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် သူတို့က သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း အခမ်းအနားကို စတင်နိုင်တော့မည်။

ဤခေါင်းလောင်းတစ်ခုတည်းကို အားကိုးပြီး အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာမှုကို တားဆီးရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကလေးဆန်လှသည်။

အမှန်တကယ်တွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင်...

အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ပြီး အင်မော်တယ်လက်နက်တစ်ခု၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားများနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း...

အင်မော်တယ်တံခါးကို ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းသံမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ကမ္ဘာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

၎င်းကို နယ်ခြားဒေသ၊ တိုင်းတစ်ပါးနှင့် နယ်နိမိတ်ပင်လယ်တို့တွင်ပင် ကြားနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်တံခါးမှာမူ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆက်လက်ဖောက်ထွက်လျက် ဆင်းသက်လာဆဲပင်။

"ဒါက မတားဆီးနိုင်သေးဘူးလား"

ကျွင်းမိသားစုတွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ဘေးမှ ကျန်းလော့လီသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်လာမိသည်။

"မဟုတ်သေးဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယောက်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျန်းစန်းယီက ဘေးမှ မေးလိုက်၏။

"အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာတာကို ဖိနှိပ်ဖို့နဲ့ တားဆီးဖို့ ဟုတ်ပုံမရဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ"

အကယ်၍ အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်း တစ်ခုတည်းနှင့် အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာမှုကို တားနိုင်ပါက...

အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်သည် ဟိုးကတည်းက အင်မော်တယ်တံခါးကို လုံးဝ ပိတ်ပင်ထားခဲ့လိမ့်မည်။

"အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာချိန်မှာ အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်း ပေါ်လာတာက... သတိပေးချက်တစ်ခု၊ သတိပေးသံတစ်ခုနဲ့ တူတယ်"

"ဒီခေတ်ရဲ့ ကပ်ဘေးလှိုင်းကြီး စတင်တော့မယ်ဆိုတာကို သတိပေးနေတာ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘယ်သူ့ကို သတိပေးနေတာလဲ"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ တစ်ပြိုင်တည်း မေးလိုက်မိ၏။

သို့သော်လည်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

အကယ်၍ အဆုံးမဲ့ခေါင်းလောင်းက သတိပေးနေသည်ဆိုလျှင် မည်သူ့ကို သတိပေးနေမည်နည်း။

၎င်းက မေးရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား..."

အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ဖြစ်နိုင်ချေများတယ်"

အကယ်၍ သူ၏ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ပါက...

ထိုဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ကိုးပါးနှင့် အင်မော်တယ်နယ်မြေရှိ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများ၏ အကြည့်အောက်တွင်...

အင်မော်တယ်တံခါးက နောက်ဆုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကို လုံးဝဖောက်ထွက်ပြီး ကွေ့ရှအပျက်အယွင်းသို့ ဆင်းသက်လာတော့သည်။

"ဝုန်း"

အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အပ်ကျသံပင် ကြားနိုင်လောက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

"ဝုန်း"

ကောင်းကင်ကိုးပါးရှိ အဓိကတားမြစ်နယ်မြေများက တစ်ပြိုင်တည်း တုန်ခါသွားကြသည်။

အဆုံးမရှိ စွမ်းအားကြီးသော အရှိန်အဝါများက အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကြတော့သည်။

အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးတွင်...

လူတစ်ဦးက ဒယီးဒယိုင်ဖြင့် လမ်းလျှောက်နေသည်။

သူ့တကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ပေကျံလျက် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်သတ်နေ၏။

၎င်းမှာ ရှုံးနိမ့်သွားသော တိဟောက်ထျန်းပင်။

ဤအခိုက်တွင်၊ သူက ကောင်းကင်ကိုးပါးရှိ ဧရာမ အင်မော်တယ်တံခါးကြီးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လာပြီ... နောက်ဆုံးတော့ လာပြီ၊ ငါ အစကနေ ပြန်လုပ်မယ်။ ငါ ထပ်ပြီး မရှုံးစေရဘူး"

"ရွှေရောင်ငါးကြင်းက ‌ရေကန်ငယ်ထဲမှာပဲ အမြဲနေစရာ မလိုဘူး။ လေနဲ့တိမ်နဲ့ ထိတွေ့တဲ့အခါ နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိမ့်မယ်"

"ဒီနောက်ဆုံးတိုက်ပွဲမှာ ငါ တိဟောက်ထျန်းက နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဒီကမ္ဘာကို စိုးမိုးဖို့ ကံပါလာပြီးသားပဲ"

တိဟောက်ထျန်းက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ထိုစဉ် ဆန်းကြယ်သောအသံတစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ တိဟောက်ထျန်း၏ဘေးမှ အမြဲရှိနေခဲ့သော အဘိုးအို ဝူလောင် ပင်။

ဝူလောင်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ခေတ်တွေဘယ်လောက်တောင် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ..."