အခန်း ၆၉၀

အခန်း(၆၉၀)

[ဒရုန်းအသေးချိတ်ဆက်မှု]

[ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီဒရုန်း အဆင့်မြှင့်တင်မှုနဲ့အတူ ဒီဗာ နိုးကြားလာတဲ့ သင့်ရဲ့ မဟာမိတ်တစ်ယောက်ဆီကို ဒရုန်းအသေးတစ်စင်း သတ်မှတ်ပေးနိုင်ပါပြီ၊ သူတို့ကို သတ်မှတ်ပေးလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေက ဒရုန်းအသေးနဲ့ အလိုလို ချိတ်ဆက်သွားမှာပါ]

'အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ'

[အဲဒါက သင့်ရဲ့ မဟာမိတ်တစ်ယောက် အဆင့်တက်သွားတိုင်း အလဟဿ ထွက်သွားမယ့် ပိုလျှံနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဒရုန်းအသေးဆီ လွှဲပြောင်းပေးသွားမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ]

မိုက်ကယ် မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့တယ်။ 'တစ်နည်းအားဖြင့် ငါက သူတို့ရဲ့ ပိုလျှံနေတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို စုပ်ယူနိုင်တာပေါ့'

[မှန်ပါတယ်]

'ဒါက ကြီးမားတဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှုကြီးပဲ' တကယ်လို့ သူသာ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ဘက်ထရီတွေကို အားသွင်းနိုင်မှာဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ကွမ်တမ်ခြေလှမ်း တစ်ကြိမ်လောက် သုံးနိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအင် လုံလုံလောက်လောက် ရနိုင်တာပေါ့။

သူ ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာကို မဖမ်းမိခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက သူ့ကိုမီအောင် လိုက်နိုင်တဲ့ အမြန်နှုန်း မရှိလို့ပဲဖြစ်တယ်။ အထူးသဖြင့် ဗန်ပိုင်ယာတွေမှာ သဘာဝအရ ကောင်းမွန်တဲ့ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်၊ အမြန်နှုန်းနဲ့ ပေါ့ပါးသွက်လက်မှုတွေ ရှိနေတာကြောင့်လည်း ပါတာပေါ့။

'ငါ ဒီအဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ဝယ်မယ်'

ကံကောင်းချင်တော့ ဒီဒရုန်းလုပ်ဆောင်ချက် အသစ်အတွက် ဝိညာဉ်ဆီ တစ်စက်ပဲ ကုန်ကျတာဖြစ်တယ်။ တော်သေးတာပေါ့၊ သူ အရင်က အများကြီး သုံးပစ်ခဲ့ပေမဲ့ အနည်းဆုံး တစ်စက်တော့ ချန်ထားနိုင်ခဲ့သေးတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ သူ့ခေါင်းပေါ်က ဒရုန်းအသေးလေးဟာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် နာနိုအမှုန်အမွှားတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တယ်။

ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ အရောင်က စတင် ပြောင်းလဲလာပြီး ပိုပြီး မှောင်မည်းလာသလို ဘောင်တွေမှာလည်း ခရမ်းရောင် သန်းလာခဲ့တယ်။ ဒါတင်မကဘဲ အရင်က ထောင့်ချွန်းပုံစံကနေ အခုတော့ နည်းနည်း ပိုလုံးဝန်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

'ဒါ ဖတ်ချ်ရဲ့ ပုံစံနဲ့ ကိုက်ညီနေတာပဲ'

တစ်မိနစ်တောင် မကြာလိုက်ခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ဒရုန်းအသေးက အရင်ပုံစံနဲ့ လုံးဝကို မှတ်မိစရာမရှိအောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ ဒါက အဓိကဒရုန်းရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး။ အခုတော့ ဖတ်ချ်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပါဝင်နေတဲ့ အလှဆင်မှုတွေနဲ့ သီးသန့်ပုံစံထုတ်ထားတဲ့ အမျိုးအစား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလေ။

[ဖတ်ချ်ကို အခု ဒရုန်းအသေးနဲ့ ချိတ်ဆက်လိုက်ပါပြီ၊ သူက ဒီဗာ တစ်ခု ရရှိဖို့ အဆင့်တက်နေတဲ့ အထွတ်အထိပ်အချိန်မှာ ရှိနေဆဲပါ၊ သူရဲ့ ပိုလျှံနေတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကို စုပ်ယူချင်ပါသလား]

သူက ချက်ချင်းပဲ သဘောတူလိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဒရုန်းအသေးမှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ ဘက်ထရီက တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေနဲ့ လင်းလက်လာတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

[၂ ရာခိုင်နှုန်း... ၄ ရာခိုင်နှုန်း... ၆ ရာခိုင်နှုန်း...]

မကြာခင်မှာပဲ အားသွင်းမှုက ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်သွားခဲ့တယ်။

ဖတ်ချ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ကျမှုကြောင့် သူက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိတောင် ရောက်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားတာမို့ ဒါက အံ့ဩစရာကောင်းလှတယ်။ အဆင့်တက်ခြင်းက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားနိုင်လဲဆိုတာ သူ တစ်ခါမှ တကယ် သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အားသွင်းမှုက ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းမှာတင် ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။ ကြည့်ရတာ ဖတ်ချ်ရဲ့ အဆင့်တက်ခြင်းက ပြီးဆုံးသွားပြီး သူ့အတွက် စုပ်ယူစရာ ပိုလျှံစွမ်းအင်တွေ မရှိတော့တဲ့ပုံပဲ။

ကွမ်တမ်ခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုဖို့ အနည်းဆုံး အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း လိုအပ်တာမို့ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ထောက်ပံ့ဖို့ သူ တခြားစွမ်းအင် အရင်းအမြစ်တွေကို သုံးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်။

အမိုးတွေပေါ် ဖြတ်သန်းပျံသန်းရင်း သူတို့နဲ့ အမီလိုက်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ဂီလာမိုဆီ သူ ခေါင်းပြန်လှည့်လိုက်တယ်။

"ကျွန်တော့်ကို ရိုက်လိုက်" လို့ သူ အော်ပြောလိုက်တယ်။

"ဘာ" ဂီလာမိုက နားမလည်စွာနဲ့ ပြန်အော်လိုက်တယ်။

"ခင်ဗျားရဲ့ သွေးစွမ်းအားကို ကျွန်တော့်အပေါ် သုံးလိုက်"

သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေထဲက ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုနဲ့ဆိုရင် သူ စွမ်းအင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ထုတ်ယူနိုင်ပြီး စုစုပေါင်း ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရနိုင်တယ်။ ကွမ်တမ်ခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုနိုင်ဖို့ သူ နောက်ထပ် ၅ ရာခိုင်နှုန်းပဲ လိုတော့တာလေ။

ဂီလာမိုက မိုက်ကယ် ရူးနေသလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်လို့ မရခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီလို အသက်အန္တရာယ် များလှတဲ့ အခြေအနေမှာ သူက ဒီလူသားကောင်လေးကို ယုံကြည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်တော့တယ်။

သူက လက်နှစ်ဖက်လုံးကို လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှာ သွေးစက်တွေကို ချန်ရစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက် သွေးတွေက စီးဆင်းသွားပြီး ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ သင်္ကေတဒီဇိုင်းတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအကုန်သုံးပြီး ဂီလာမိုက အဲဒီသွေးစက်ဝိုင်းကို ထိုးချလိုက်ရာကနေ သွေးနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ဧရာမ သစ်သားတိုင်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုက်ကယ်ဆီကို အလွန်မြန်ဆန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ပစ်လွှတ်လိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က အသင့်ပြင်လိုက်ပြီး ဒရုန်းအသေးကို အသုံးပြုကာ သွေးတိုင်ကြီးရဲ့ အထက်နား အန္တရာယ်များလောက်အောင် နီးကပ်စွာ ပျံသန်းလိုက်တယ်။ မိုက်ကယ်က အလွန် တိကျသေချာမှုနဲ့အတူ ဂီလာမိုရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကနေ သွေးတိုင်ကြီးထဲ စီးဝင်နေတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် ကြိုးမျှင်တွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့တယ်။

ဘက်ထရီရဲ့ စွမ်းအင် အားသွင်းမှုက တဖြည်းဖြည်း တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတော့ ကျန်နေတဲ့ ၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ပြည့်သွားခဲ့တယ်။

အဲဒါ ပြီးသွားတာနဲ့ ဒရုန်းအသေးက ဘက်ထရီတွေကို မိုက်ကယ်ဆီ ပစ်ချပေးလိုက်ပြီး သူက ချက်ချင်းပဲ သူ့ရင်ဘတ်မှာ တပ်ဆင်လိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ လက်မောင်းတွေက လေဟာနယ်ရဲ့ သွင်ပြင်ကို စတင် ကွေးညွတ်ပစ်လိုက်တယ်။ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်က ဘက်ထရီက တန်ခိုးစွမ်းရည် ကြိုးမျှင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ့လက်တွေ လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း တိုးလာစေဖို့ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပေးစွမ်းလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေဆီကနေ စွမ်းအင်ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင် ရရှိသွားခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ စွမ်းအားပြည့်ဝနေတဲ့ လက်တွေနဲ့အတူ သူ့ရှေ့က လေဟာနယ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရှေ့ကို ဆွဲဆောင့်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အမြင်အာရုံကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်နေတဲ့ ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာက သူ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို အောင်ပွဲမခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဆိုးရွားတဲ့ အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လာတော့မယ်လို့ သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်စရာ ခံစားချက်တစ်ခု ရနေခဲ့တယ်လေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ မိုက်ကယ်က သူ့ရှေ့မှာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့တယ်။

ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ ကော်လာအရှည်တွေကို ဆွဲကိုင်ကာ ကျောက်ပြားခင်းထားတဲ့ အမိုးပေါ်ကို ဆောင့်ချပြီး ဖိချုပ်ထားလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာကိုတောင် သူ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။

"ခွတ်"

ဂီလာမိုက နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ကို အမီလိုက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ဘေးက အမိုးပေါ်ကို ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။ သူက မိုက်ကယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခုနက ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ လူသားကောင်လေးက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့တာလေ။

ပြီးတော့ အခု သူက လုံးဝ မလွှတ်ပေးဘဲ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားတာပဲ။

"ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ်..."

မိုက်ကယ်က သူ့ကို အောက်စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်က လူသားဖြစ်နေလို့လေ" လို့ သူက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

အခု ထွက်ပြေးလို့မရတော့တဲ့ ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာဟာ သူ့ကံကြမ္မာကို ကျိန်ဆဲဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။ သူက တောင့်တမှုနဲ့ နောင်တရနေတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

"အို ကြီးမြတ်လှတဲ့ ဂိုင်ယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ"

သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာက သူ ကိုးကွယ်တဲ့ နတ်ဘုရားဆီကနေ ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေနေခဲ့တယ်။

ဂီလာမိုက သူ့ဆီကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

"မင်း ကိုးကွယ်နေတဲ့ ဂိုင်ယာက ငါတို့ ရှာဖွေနေတဲ့ ဂိုင်ယာ မဟုတ်ဘူး၊ သူမက ကွဲပြားတယ်၊ သူမက ကိုယ်ကျိုးအတွက် လူသားတွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ စတေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာက သူ့ကို ရွံရှာစက်ဆုပ်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ "မင်းက... ဘာများ... သိလို့လဲ"

ဂီလာမိုက ပြုံးလိုက်တယ်။ "ငါ သူမကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ၊ သူမက တခြားသူမဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ ပျူရစ်တွေ လှောင်ပြောင်နေကြတဲ့ အိုင်းရွန်းမေဒင် ပဲ"

"ဟား ဟား ဟား ဟား…. ဒါက ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ" လို့ ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်တယ်။ ဒီအယူအဆလေးကတင် သူ့ကို ရယ်မောစေဖို့ လုံလောက်နေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဂီလာမိုက စိတ်ဆိုးမသွားခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား သူ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ ကြယ်တွေစုံနေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

"အိုင်းရွန်းမေဒင်... လမ်းမှားရောက်နေတဲ့ ဒီဝိညာဉ်ကို သင်ရဲ့ အဆုံးအမတွေအကြောင်း သင်ပြပေးဖို့ ကျွန်တော် လာတောင်းဆိုတာပါ"

ဂီလာမိုရဲ့ စကားတွေက ရိုးသားဖြူစင်ခဲ့တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ ဗန်ပိုင်ယာ အပေါင်းအဖော်တွေရဲ့ အပြစ်တွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ ဂိုင်ယာကို တကယ်ပဲ တောင်းဆိုနေခဲ့တာလေ။

"မင်း ဘာတွေ... ပြောနေတာလဲ" ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာက ရယ်မောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဂီလာမိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က စတင် တောက်ပလာခဲ့တယ်။ သူ့အပေါ် အလင်းရောင်တစ်ခု ကျရောက်လာသလိုမျိုး သူ့ရဲ့ အရေပြားက တလက်လက် တောက်ပလာခဲ့တာပဲ။

ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုတာ သူ သိတယ်လေ။ "မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ဒါက... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဂီလာမိုက ကောင်းကင်ကို မော့ပြီး ဆက်ဆုတောင်းနေစဉ်မှာပဲ တိမ်တိုက်တွေထဲကနေ ဧရာမ အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထိုးဆင်းလာပြီး သူတို့ ရပ်နေတဲ့ အမိုးပေါ်ကို ကျရောက်လာခဲ့တယ်။

သူတို့အားလုံး အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကားထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"...ဂိုင်ယာ..." ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာက သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါက ငြင်းဆိုလို့မရတဲ့ သက်သေပါပဲ။ သူတို့ သဘောကျအောင် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ရတဲ့ နတ်ဘုရားမဟာ လူသားတွေ ကိုးကွယ်နေကြတဲ့ အိုင်းရွန်းမေဒင်ကလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါက သူ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုစနစ်တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ။

အဲဒီနောက် ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာဟာ နှလုံးကွဲကြေလျက် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၈)