အခန်း ၆၉၅

အခန်း(၆၉၅)

အဲလ်ရစ်က တစ်စက္ကန့်လောက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့တယ်။ ပျူရစ် ဗန်ပိုင်ယာတွေဟာ တခြား မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ အားနည်းကောင်း အားနည်းနိုင်ပေမဲ့ အရိပ်တွေထဲ ပုန်းကွယ်နိုင်တဲ့ သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်ကတော့ ဘယ်သူနဲ့မှမတူဘဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်ဆိုတာ ငြင်းလို့မရဘူးလေ။

သူတို့ကို ဘယ်သူကမှ ဒီမှာရှိနေမယ်လို့တောင် မမျှော်လင့်ထားကြတဲ့အချိန်မျိုးမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့ကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ပျူရစ် ဗန်ပိုင်ယာတွေသာ ဘယ်သူမှမသိလိုက်ဘဲ အရေးနိမ့်သွားခဲ့တယ်ဆိုရင် အဲဒီလူဟာ အလွန် အံ့မခန်းနိုင်စရာ ရှာဖွေထောက်လှမ်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိသူ တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။

ပြီးတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီ ပျူရစ် ဗန်ပိုင်ယာ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူ့မှာ သဲလွန်စတစ်ခုမှ မရှိပေမဲ့ အဲလ်ရစ်ရဲ့ ခေါင်းထဲကို လူတစ်ယောက် ဝင်လာခဲ့တယ်။

"မိုက်ကယ်" လို့ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ သဘောကျတဲ့ အမူအရာနဲ့အတူ သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

တော်ဝင်သွေး ဗန်ပိုင်ယာတွေကတော့ နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

"အဲဒါ ဘယ်သူလဲ၊ မက်ထရိုပိုလစ်ထဲမှာ ဒီနာမည်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်း ငါတို့ဆီမှာ မရှိဘူး" လို့ အမျိုးသမီး ဗန်ပိုင်ယာက ပြောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲလ်ရစ် တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ သူတို့အားလုံး တံခါးခေါက်သံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။

"နှောင့်ယှက်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာ အဲလ်ရစ်၊ ဒါပေမဲ့ အနီရောင် ချောက်ကြီးထဲမှာ အသစ်တွေ့ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေပါတယ်" လို့ အဲလ်ရစ်ရဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

အနီရောင် ချောက်ကြီးဆိုတာက မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ အပြင်ဘက်က ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအသစ်တစ်ခုပဲ။

ကုမ္ပဏီအများစုက အဲဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်ဖို့ စိတ်ဝင်စားနေကြပြီး အထူးသဖြင့် အဲဒီအထဲမှာ မီသရယ် အမွေအနှစ်တွေ ဖုံးကွယ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေလို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲကြောင့် အဓိကနဲ့ သာမည အဖွဲ့အစည်း အများစုက ဒီရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို ခဏထားလိုက်ပြီး ခရီးသွားဧည့်သည်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ဆွဲဆောင်ဖို့ကိုသာ အာရုံစိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။

သေချာတာကတော့ အဲလ်ရစ်က အဲဒီမှာ ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေ ရှိမရှိ စုံစမ်းဖို့ သူ့လူအချို့ကို စေလွှတ်ထားဆဲပဲ။

ပြီးတော့ တကယ်ပဲ ရှိနေပုံရတယ်။

အဲလ်ရစ်က သူ့ဝန်ထမ်းကို အထဲဝင်လာဖို့ လက်ဟန်နဲ့ ပြလိုက်တယ်။ "ဘာကိစ္စလဲ"

အဲဒီလူက အဲလ်ရစ်ရဲ့ နားနားကို ကပ်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်တယ်။ "ဆရာ... စွန့်စားရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုက ရှေးဟောင်းခေတ်က ရတနာသိုက်တစ်ခုကို တွေ့သွားတယ်လို့ သတင်းရထားပါတယ်၊ ရှေးဟောင်း မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေအပြင် အဲဒီအထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေကိုလည်း သူတို့ ရှာတွေ့ခဲ့ကြပါတယ်"

အဲလ်ရစ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားခဲ့တယ်။ "ဘယ်လောက်တောင်လဲ"

"သူတို့ ကီလိုဂရမ် ၂၀ လောက် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ် ဆရာ၊ ပြီးတော့ အဲဒါက အနီရောင် ချောက်ကြီးထဲက အခန်းတစ်ခန်းတည်းကပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ ရှာမတွေ့သေးတဲ့ တခြားအခန်းတွေထဲမှာ အဲဒီထက် အများကြီး ပိုရှိနေဖို့ သေချာသလောက်ပါပဲ"

ဒီတိုးတက်မှုက အရာအားလုံးကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့တယ်။

နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေဆိုတာ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက သူတို့အတွက် လိုချင်ကြတဲ့ အရာတစ်ခုပဲလေ။

အဲဒီ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစ ကီလို ၂၀ နဲ့ဆိုရင် လူတစ်ယောက်ကို အဆင့် ၆ မက်ဂ်နက်တစ် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးဖို့ တစ်ကီလိုပဲ လိုတော့မှာ။

အဲလ်ရစ်က အနီရောင် ချောက်ကြီးဆီကို မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက်ထက် ပိုလွှတ်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေအရ သူသာ အဲဒီ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေကို လက်လွတ်မခံချင်ရင် သူကိုယ်တိုင် သွားရတော့မှာပဲ။

တကယ်တော့ ဒီသတင်း ပျံ့နှံ့သွားတာနဲ့အမျှ မက်ထရိုပိုလစ်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေ ပိုရှာဖွေဖို့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွေကို စေလွှတ်ကြတော့မှာ။

ပြီးတော့ အဲဒီအထဲမှာ သေချာပေါက် မိုက်ကယ်လည်း ပါဝင်မှာပဲ။

"မင်းတို့အနေနဲ့ မိုက်ကယ်အကြောင်း ပိုသိချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အနီရောင် ချောက်ကြီးကိုသွားမယ့် ငါတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်မှာ လိုက်ခဲ့ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်၊ မင်းတို့ သူ့ကို အဲဒီမှာ သေချာပေါက် တွေ့ရလိမ့်မယ်" လို့ သူက ဗန်ပိုင်ယာတွေကို ပြောလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က အဲဒီ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေကို အလိုအပ်ဆုံးပဲ။

မက်ထရိုပိုလစ်မှာ သူ အဆင့်တက်ဖို့ တားဆီးနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက သူတို့ကုမ္ပဏီမှာ သူတစ်ယောက်တည်းသာ မက်ဂ်နက်တစ် ဖြစ်နေတာကြောင့်ပဲ။

ဒါကြောင့် ဒါက နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

* * * * * * * *

တော်ဝင်သွေး ဗန်ပိုင်ယာတွေက အဲလ်ရစ်နဲ့ စကားပြောလို့ ပြီးသွားတဲ့အခါ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ခြံဝင်းရဲ့ အမိုးပေါ်ကနေ လွင့်ပျံသွားခဲ့ကြတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ မြေပြင်ပေါ်က သာမန် ကျောက်ခဲလေးတစ်ခုက သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်တယ်။

"ဟင်... ဗန်ပိုင်ယာတွေလား" လို့ ဖတ်ချ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

* * * * * * * *

မိုက်ကယ်က သူ့ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ် တစ်စုံတစ်ခု ခုန်တက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူက မျက်လုံးတောင် မဖွင့်ဘဲ "ဖတ်ချ်... မနက်မိုးလင်းတဲ့အထိ စောင့်လို့ မရဘူးလား" လို့ လှမ်းပြောလိုက်တယ်။

"မရဘူး သခင်... ကျွန်တော် သတင်းကောင်းတစ်ခု ကြားထားလို့"

သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ စလိုင်းမ်လေးက သူ့ရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း/မီနီ ဒရုန်း ဝတ်ရုံသစ်လေးကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ဝတ်ဆင်ထားတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

"သခင်... အနီရောင် ချောက်ကြီးအကြောင်း သိလား"

လေလံပွဲတုန်းက အနီရောင် ချောက်ကြီးနဲ့ပတ်သက်ပြီး စကားစပ်မိတာလေးတွေကို မိုက်ကယ် ပြန်အမှတ်ရသွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ တွေ့နိုင်တဲ့အရာ အများစုက မီသရယ် အမွေအနှစ်တွေလောက်ပဲ ဖြစ်တာမို့လို့ သူက ဘယ်စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့မှာမှ ပါဝင်ဖို့ မလိုအပ်ဘူးဆိုတာ သူ သိထားတယ်လေ။

"အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"တိုးတက်မှုအသစ် ရှိနေတယ် သခင်... အဲဒီမှာ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေ အများကြီး ရှာတွေ့ထားတယ်လို့ ပြောနေကြတယ်"

အဲဒါကို ကြားလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူက ကုတင်ပေါ်ကနေ ခုန်ထလိုက်ပြီး မတ်မတ် ထိုင်လိုက်တယ်။ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေလို့ ပြောလိုက်တာလေးကတင် သူ့ရဲ့ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေတာတွေအားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့တယ်။

"ကျွန်တော့် သတင်းရင်းမြစ်တွေအရဆိုရင် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစ ကီလိုဂရမ် ၂၀ လောက်ကို ရှာတွေ့ထားတယ်တဲ့၊ ပြီးတော့ အများကြီး ပိုရှိနိုင်သေးတယ်"

မိုက်ကယ်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက် လမ်းလျှောက်နေတော့တယ်။ "ဒါသာ တကယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ သေချာပေါက် သွားသင့်တယ်"

"ပြီးတော့... ပြီးတော့... အဲဒါတင် မကဘူး သခင်၊ အဲဒီမှာ ဗန်ပိုင်ယာတွေပါ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားထားတယ်"

သူက ဖတ်ချ်ကို နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဗန်ပိုင်ယာတွေ ဟုတ်လား"

စီတန်းလှည့်လည်ပွဲက ဗန်ပိုင်ယာတွေအားလုံးက ရီနေးတားနိုင်ငံက သူတို့ရဲ့ ဆေးရုံမှာပဲ ရှိနေကြသေးတာလေ။

"ဟုတ်တယ် သခင်၊ သူတို့က မက်ထရိုပိုလစ်ကို မကြာသေးခင်ကမှ ရောက်လာကြတာ၊ သူတို့ကို တော်ဝင်သွေး ဗန်ပိုင်ယာတွေလို့ ခေါ်တယ် ထင်တယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ မိနစ်အနည်းငယ်ကတင် သူတို့ အဲလ်ရစ်ဆီကို အလည်အပတ် လာသွားကြသေးတယ်"

မိုက်ကယ် အံ့ဩသွားခဲ့တယ်၊ အဲဒီ ဗန်ပိုင်ယာဆိုတဲ့သူတွေ ပေါ်လာလို့ မဟုတ်ဘဲ ဖတ်ချ်က သူတို့အကြောင်းကို အစကတည်းက သိနေခဲ့တဲ့ အချက်ကြောင့်ပဲ။

"ဒီသတင်းကို မင်း ဘယ်ကရလာတာလဲ" လို့ သူက သံသယနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ဟီးဟီး... သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်တော် သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာလေ သခင်ရဲ့"

သူက ဖတ်ချ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ "မင်း အဲလို မလုပ်ခဲ့ပါဘူးနော်..."

"ကျွန်တော် တော်တော် မိုက်တယ်မလား သခင်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရိပ် ဒီဗာ တွေကို နေရာတိုင်းမှာ ဖြန့်ကျက်ထားတာလေ" ဖတ်ချ်က သူ့ရဲ့ ဝတ်ရုံကို ကြွားလုံးထုတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။ အချိန်တစ်ရက်တောင် မပြည့်သေးဘဲ ဖတ်ချ်က လူတွေရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွေကို ချိုးဖောက်ဖို့ အဲဒါကို အသုံးပြုနေခဲ့ပြီလေ။ သူ ဂုဏ်ယူရမလား စိတ်ပျက်ရမလားတောင် မသိတော့ဘူး။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့ သခင်၊ ကျွန်တော်က အဲလ်ရစ်နဲ့ တခြား အဓိက အဖွဲ့အစည်းတွေဆီက အားနည်းတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကိုပဲ စောင့်ကြည့်ခဲ့တာပါ၊ အဲဒီလို သန်မာတဲ့လူတွေကိုများ သွားလုပ်ကြည့်ရင် ကျွန်တော် အမိခံရမယ်ဆိုတာ သိပါတယ်"

ဖတ်ချ်က ဒီ အဓိကနဲ့ သာမည အဖွဲ့အစည်းတွေမှာ သူတို့ကုမ္ပဏီတွေအောက်က ဝန်ထမ်းတွေ အများကြီးရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို အခွင့်ကောင်း ယူနေခဲ့တာပဲ။

ဒါကြောင့်မို့ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်လာတိုင်း အဲဒါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကောလာဟလတွေ အမြဲရှိနေတတ်တာလေ။ ဒါက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အရာပဲ။

"ဟူး... လွန်လွန်ကျွံကျွံတော့ သွားမလုပ်နဲ့"

အခုတော့ ဖတ်ချ်ရဲ့ စူးစမ်းထောက်လှမ်းတဲ့ ကစားပွဲကို နောက်တစ်ဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်စေမယ့် စွမ်းရည် တစ်ခုကို သူ ပေးလိုက်မိပြီမို့ မက်ထရိုပိုလစ် လုံးဝ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို သူ နှိုးဆွလိုက်သလို ဖြစ်နေပြီ။

ဖတ်ချ်က ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အဆင့် ၁ မှာပဲ ရှိနေသေးတာကို သူ ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ မက်ထရိုပိုလစ်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းဆီကို သူ့ရဲ့ အရိပ် ဒီဗာ တွေကို ဖြန့်ကျက်ပြီးလောက်ပြီ။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ အနီရောင် ချောက်ကြီးဆီ သွားရလိမ့်မယ် ထင်တယ်၊ ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေကို အဆင်သင့်လုပ်ထားဖို့ သွားပြောလိုက်" လို့ သူက ဖတ်ချ်ကို ပြောလိုက်တယ်။

စလိုင်းမ်လေးက သူ့ကို အလေးပြုလိုက်ပြီးနောက် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အခန်းထဲကနေ ရွှေ့ပြောင်း ထွက်ခွာသွားတော့တယ်။

* * * * * * * *

အဲဒီအချိန် မက်ထရိုပိုလစ်နဲ့ ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက် ကွာဝေးတဲ့ နေရာမှာတော့ ရထားလုံးယာဉ်တန်းငယ်လေးတစ်ခုက ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကျောက်စရစ်လမ်းတွေထက် ဖြတ်သန်းသွားလာနေတယ်။

ဒီရထားလုံးတွေထဲမှာ လိုက်ပါလာသူတွေက မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေပဲ။ ပြီးတော့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ မျိုးနွယ်တွေအားလုံးထဲမှာ ဒီအုပ်စုက လူသားတွေနဲ့ အများဆုံး တူညီကြတယ်။

တကယ်တော့ သူတို့နဲ့ပတ်သက်ပြီး ကွဲပြားတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ဦးခေါင်းထိပ်အထိ နီးပါးရှည်လျားနေတဲ့ သူတို့ရဲ့ နားရွက်ရှည်တွေပဲ ဖြစ်တယ်။

သူတို့က နတ်မျိုးနွယ်တွေပဲ။

"ငါတို့ စိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခု ကြားထားတယ်" လို့ အမျိုးသား နတ်မျိုးနွယ်တစ်ယောက်က ရထားလုံးစီးလာတဲ့သူကို ပြောလိုက်တယ်။ "အနီရောင် ချောက်ကြီးအကြောင်းပဲ"

ရထားလုံးထဲက နတ်မျိုးနွယ်က တစ်စက္ကန့်လောက် ငြိမ်သက်သွားပြီးမှ "ဒါဆိုရင် ငါတို့ အဲဒီကို ချက်ချင်း သွားကြတာပေါ့" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၈)