အခန်း ၆၉၉

အခန်း(၆၉၉)

လူတိုင်းက သူတို့ဖြတ်သန်းသွားရမယ့် ကိုယ်ပိုင်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတွေကို ရွေးချယ်ဖို့ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေကြတာမို့ မှိုတောအုပ်တစ်ခုလုံးဟာ အော်ဟစ်သံတွေ၊ ငြင်းခုံသံတွေနဲ့အတူ တုန်ခါနေတော့တယ်။

"အားလုံးပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေကြပါ" လို့ စွန့်စားရှာဖွေသူများထဲက တစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။ "ငါတို့အားလုံး ကိုယ်ပိုင်ဥမင်တွေကို ရွေးချယ်ချင်ကြတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ပထမဆုံးရွေးရမလဲဆိုတာကို ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ကြမလဲ... ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီကြီး ၅၀၀ စာရင်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း သွားတာကမှ တရားမျှတလိမ့်မယ်"

သူ အဲလိုပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းက စတင် ငြိမ်ကျသွားကြတယ်။

အစောင့်အရှောက်တွေ သန်မာလေ ရတနာက ပိုကောင်းလေဆိုတာ လူတိုင်း သိထားကြတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီလို သန်မာတဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေက သင့်တော်တဲ့ အခက်အခဲရှိတဲ့ ဥမင်တွေကို ရွေးချယ်တာက သဘာဝကျတယ်။ ဒါက ပိုပြီးအားနည်းတဲ့ ဥမင်တွေကို ပိုအားနည်းတဲ့ စွန့်စားရှာဖွေသူများအဖွဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီတွေအတွက် ချန်ထားပေးရာရောက်သွားလိမ့်မယ်။

"ဒါကို ငါ သဘောတူတယ်"

"သန်မာတဲ့သူတွေက အရင်ရွေးတာ သဘာဝကျတာပေါ့"

အဲဒီကိစ္စကို အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီးတာနဲ့ လူတိုင်းက မက်ထရိုပိုလစ်မှာ အကောင်းဆုံး တက်သစ်စ ကုမ္ပဏီတွေဖြစ်ကြတဲ့ ရိုင်းဇင်းဆစ်ဆီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

တခြားမြို့တွေ၊ နယ်မြေတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် မက်ထရိုပိုလစ်က အဆင့်တစ်ခုမှာ ရှိနေမှန်း လူတိုင်း သိကြတယ်။ ကုမ္ပဏီအများစုက နေရာတစ်နေရာရဖို့တောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်လောက်အောင် ယှဉ်ပြိုင်မှု အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။

ဒါကြောင့် သူတို့က မက်ထရိုပိုလစ်ကနေ လာတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကတင် ပထမဆုံးအနေနဲ့ တခြားသူတွေထက် သာလွန်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရရှိထားစေခဲ့တယ်။

"မစ္စ ဘိုး... ခင်ဗျားမှာ ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ငါထင်တယ်" လို့ စွန့်စားရှာဖွေသူများထဲက တစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

လူတိုင်းက ကျေနပ်စွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြတယ်။ ပိရမစ်ဒစ် ကျူဇင်းက အဆင့် နှစ်ရာကျော်မှာ ရှိနေတာမို့ ဒီမှိုတောအုပ်တစ်ခုလုံးမှာ သူတို့က အသန်မာဆုံး ကုမ္ပဏီဖြစ်နေတာလေ။

အနည်းဆုံးတော့ တခြားသူတွေ ယုံကြည်ထားတာက အဲဒီလိုမျိုးပေါ့။

ဘိုးက ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။ "ငါတို့အားလုံးထဲမှာ ငါက အသန်မာဆုံး မဟုတ်ဘူး" လို့ သူမက ဝန်ခံလိုက်တယ်။ "မိုက်ကယ်... မင်းက ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတယ်"

လူတိုင်းက ဘိုး လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တဲ့ ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ ကောင်လေးဆီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

ချက်ချင်းပဲ မက်ထရိုပိုလစ် အပြင်ဘက်က ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ စွန့်စားရှာဖွေသူများအဖွဲ့တွေ အားလုံးကြားမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့တယ်။ သူတို့က မိုက်ကယ်ကို အရင်က မမြင်ဖူးသလို သူ့အကြောင်းကိုလည်း မကြားဖူးကြဘူးလေ။

ကလေးတစ်ယောက်က ဘိုးထက် ပိုသန်မာနေတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

အချို့က သူမ နောက်ပြောင်နေတာလို့တောင် ထင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့ ရိုင်းဇင်းဆစ် အဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ ဒါဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို ကြိုသိနေတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ကြတယ်။

"တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စ ဘိုး... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ နေရာကို တခြားတစ်ယောက်ဆီ ပေးလိုက်လို့ မရဘူး" လို့ သူမက သန့်စင်တဲ့ ကြင်နာမှုသက်သက်နဲ့ ဒီလိုလုပ်နေတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ တစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ ဒါကို သူ့ဆီ ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး... ပထမဆုံးကတည်းက ဒါက ငါ့နေရာမှ မဟုတ်တာ၊ သူက တရားမျှတစွာနဲ့ကို ငါ့ထက် သာလွန်တဲ့သူပဲ"

"ဟုတ်တယ်... သူက ငါတို့ကိုလည်း အနိုင်ယူခဲ့တာ" လို့ အာလော့စ်နဲ့ ရက်ပ်တာက ပြောလိုက်တယ်။

မှိုတောအုပ်ထဲက လူတိုင်းကြားမှာ စကားပြောသံတွေနဲ့ ဆွေးနွေးသံတွေ ဆူညံသွားခဲ့တယ်။ သူ့လို ကလေးငယ်တစ်ယောက်က ဘိုးလို ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ကြဘူး။

"...နေပါဦး... သူ့နာမည်က ဘာတဲ့လဲ... မိုက်ကယ် ဟုတ်လား"

လူအုပ်ထဲက တစ်ယောက်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ ကျောပိုးအိတ်ကို အမြန်ချလိုက်ပြီး သူ့ပစ္စည်းတွေထဲကနေ တွန့်ကြေနေတဲ့ သတင်းစာတစ်ပိုင်းကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။

ဒါက လေလံပွဲအပြီး နောက်တစ်နေ့မှာ မက်ထရိုပိုလစ်က လူတွေ မိုက်ကယ် ဗန်ဒါဘစ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို နောက်ဆုံးမှာ သိသွားခဲ့ကြတဲ့ ဒေးလီးမက်ထရို သတင်းဆောင်းပါးကလွဲလို့ တခြားမဟုတ်ဘူး။

အဲဒီလူက သတင်းစာထဲက ပုံကြမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မိုက်ကယ်ဆီကို ပြန်ကြည့်လိုက်တယ်။

သူတို့က တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေတယ်။

"သူပဲ... အဲဒါ လေလံပြိုင်ပွဲမှာ အဲလ်ရစ်ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ ကောင်လေးပဲ"

မှိုတောအုပ်ထဲမှာ အံ့အားသင့်ပြီး အသက်ရှူမှားသွားသံတွေ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့တယ်။ မိုက်ကယ်က ဘိုးကို အနိုင်ယူခဲ့တာကတင် လုံလောက်အောင် မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေပြီဆိုပေမဲ့ သူက အဲလ်ရစ်ကိုပါ အနိုင်ယူခဲ့တယ်ဆိုတာကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိလွန်းဘူးလေ။ သူက သန္ဓေဝိညာဉ် နယ်ပယ်မှာ ရှိနေတာကိုး။

လူအုပ်ထဲက လူအနည်းငယ်ကလည်း ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကြားခဲ့ဖူးတာကို နောက်ဆုံးတော့ သတိရသွားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိကြဘူး။

"ငါ့ကို အဲဒါလေး ပြပါဦး"

"တကယ် အမှန်ပဲလား... ငါ ဖတ်ကြည့်ချင်တယ်"

မကြာခင်မှာပဲ လေလံပွဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို လူတိုင်း သိသွားကြတော့တယ်။ ပြီးတော့ ရုတ်တရက် လူတိုင်းက မိုက်ကယ်ဆီကို အံ့အားသင့်စွာနဲ့ လှည့်ကြည့်လာကြတယ်။

"အခု ငါ ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခွင့် ရပြီလား" လို့ သူက သူတို့ကို မေးလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေကို ညိတ်ပြလိုက်ကြတယ်။ သူတို့က ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ထက် သုံးလေးဆင့်လောက် ပိုမြင့်တဲ့ မက်ဂ်နက်တစ်တွေကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ ပြဿနာမတက်ချင်ကြဘူးလေ။

"သံမဏိ ပိရမစ် အစောင့်အရှောက်ကို ရွေးပါ" လို့ ရက်ပ်တာက အကြံပေးလိုက်တယ်။ "အဲဒါက ငါသာဆိုရင် ရွေးမယ့်ဟာပဲ... နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ရဖို့ဆိုတာ လုံလုံလောက်လောက် ခက်ခဲပေမဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားလောက်တဲ့အထိတော့ မခက်ခဲဘူးလေ"

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို ကျေးဇူးတင်ပေမဲ့ သူ့အတွက် မလိုအပ်ခဲ့ဘူး။ သူ ဘာရွေးမလဲဆိုတာကို ကြိုပြီး ရွေးချယ်ထားပြီးသားပဲ။

"ငါ အဲဒီတစ်ခုကို ရွေးတယ်" လို့ သူက ဘေးဘက်မှာရှိတဲ့ အန္တရာယ်များပုံရတဲ့ ဥမင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကြောင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားခဲ့ကြတယ်။ အဓိက အင်အားစုတွေဆီက လူတစ်ယောက်တောင် အဲဒီအစောင့်အရှောက်ကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ဘူးလေ။

"မိုက်ကယ်... ငါပြောတာကို မင်း နားထောင်ရဲ့လား" လို့ အာလော့စ်က ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "ဗန်ပိုင်ယာတွေပဲ အဲဒါကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ"

"ငါသိတယ်" မိုက်ကယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ပြီးတော့ ငါ အဲဒီတစ်ခုကို ရွေးချယ်ချင်တယ်"

ဘယ်သူကမှ သူ့ရွေးချယ်မှုကို ပြောင်းလဲအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ "ဟိုဘက်ရောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့" လို့ သူက အန္တရာယ်များပုံရတဲ့ ဥမင်ဆီ လျှောက်မသွားခင်မှာ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို ပြောလိုက်တယ်။

ဘိုးကတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကြောင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်တယ်။ "သေချာတာပေါ့ သူက အခက်ခဲဆုံး စိန်ခေါ်မှုကို သွားမှာပဲလေ... အဲလိုသာ မလုပ်ရင် သူက ငါ့နှလုံးသားကို ဖမ်းစားနိုင်တဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့"

ရိန်နာက မိုက်ကယ်ရဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ကံကောင်းပါစေ..." လို့ ကိုယ့်ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားပြီး သူမအတွက် ဥမင်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်တယ်။

သူ ဝင်ပေါက်ဆီရောက်သွားတာနဲ့ ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေက နောက်ဆုံးတော့ သူ့ဆီ အမီလိုက်လာကြတယ်။

"မင်းတို့တွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား" လို့ သူက သူတို့ကို မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး မိုက်ကယ်"

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်"

"ဝါး... သေချာတာပေါ့၊ ငါ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ"

"....ဟုတ်ကဲ့...."

ပြီးတော့ မိုက်ကယ်က သူ့ခြေထောက်နားက အရိပ်ဆီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဖတ်ချ်..."

"ဟီးဟီးဟီး..."

အဲဒါက စလိုင်းမ်လေးဆီကနေ သူ လိုအပ်တဲ့ အတည်ပြုချက် အကုန်ပဲ။

ဒါကြောင့် ဘာမှ ထပ်မပြောနေတော့ဘဲ မှောင်မည်းနေတဲ့ ဥမင်ထဲကို သူ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်ပြီး လင်းထိန်နေတဲ့ အခန်းတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။

မှောင်မိုက်နေတဲ့ မှိုတောအုပ်နဲ့ လုံးဝ ကွာခြားလွန်းတာကြောင့် သူက မျက်လုံးတွေကို ကာကွယ်ထားလိုက်ရတယ်။

"ဒီထဲမှာ အရမ်း လင်းနေတာပဲ" လို့ ဇိုင်ယွန်က ညည်းညူလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်တယ်။

သူက နေရာတိုင်း ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ စက်ဝိုင်းပုံ ကွင်းပြင်တစ်ခုရဲ့ အစွန်းနားမှာ ရပ်နေခဲ့တယ်။ ပြတင်းပေါက်မရှိသလို ကုလားထိုင်တွေလည်း မရှိဘူး၊ ဘာမှကို မရှိတာ။ ကွင်းပြင်ရယ် သူတို့နောက်က ဥမင်ထွက်ပေါက်ရယ်ပဲ ရှိတယ်။

ဒီကွင်းပြင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ကြမ်းပြင်အလယ်မှာ ရှိနေတဲ့ ဧရာမ စစ်သည်တော် ရုပ်တုကြီးတစ်ခုပဲ။

သူက ဒူးထောက်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ဓားကို မြေပြင်မှာ စိုက်ထားကာ ခေါင်းငုံ့ထားတယ်။

အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာမို့ အသက်မရှိတဲ့ပုံစံ ပေါက်နေပေမဲ့ အဲဒီဆီကနေ ပြင်းထန်တဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် ပမာဏတစ်ခုကို သူ ခံစားနေရတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ရုပ်တုတစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်မှန်း သိသာတယ်။

သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အမြင်အာရုံကို အသုံးပြုလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ ရင်ဘတ်မှာ တောက်ပနေပြီး တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်။

'သူက သန်မာတယ်' လို့ သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ အဝေးကြီးကနေတောင် ဒီအစောင့်အရှောက်ကို သူတစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ အခက်တွေ့မယ်ဆိုတာကို သူ သိနေတယ်။

သူ့ရဲ့ ဘက်ထရီတွေနဲ့ ကွမ်တမ် နည်းစနစ်တွေကို အသုံးပြုလိုက်ရင်တော့ သူ့မှာ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပေမဲ့ ဒါက အတော်လေး အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။

တကယ်တော့ သူ ဒါကို လုံးဝ တိုက်ခိုက်နေဖို့တောင် မလိုဘူးလေ။

"ဖတ်ချ်..." လို့ သူ ခေါ်လိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ စလိုင်းမ်လေးက သူ့ရဲ့ အရိပ်ထဲကနေ ခုန်ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ကျွမ်းထိုးကျလာတယ်။

ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီးနောက် ဖတ်ချ်က သူ့ရဲ့ ဝတ်ရုံအသစ်ကို ဖက်ရှင်ကျကျ စတိုင်လ်ကျကျ ပြသလိုက်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး... ကျွန်တော့်ရဲ့ နင်ဂျာစွမ်းရည်တွေကို လိုအပ်လို့လား"

"ဟုတ်တယ်" မိုက်ကယ်က စစ်သည်တော်ရဲ့ အလွန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ဟိုအဆုံးက စင်မြင့်ကို မင်း မြင်လား"

ရက်ပ်တာနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ အဆိုအရ ရတနာကို ရနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက အစောင့်အရှောက်ကို အနိုင်ယူဖို့ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကို လုံးဝ ကျော်ဖြတ်ပြီး ဟိုဘက်ခြမ်းကို ရောက်အောင်သွားဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒါက သူ လုပ်မယ့်အရာ အတိအကျပဲ။

"ဖတ်ချ်... မင်းရဲ့ အရိပ်တွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့"

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၉)