← Chapters

အခန်း (၂၇၁၃-၂၇၁၄)

Vol. 272 Ch. 2713-2714

အခန်း (၂၇၁၃-၂၇၁၄)

Vol. 272 Ch. 2713-2714

​အခန်း (၂၇၁၃) - မဟာအရိုးဆန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား

​ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေအပြင်ဘက်၌ -

​ဧရာမ ရုပ်အလောင်းကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်လွင့်နေသည်။ ထိုရုပ်အလောင်းပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး အုပ်စုကြီးတစ်ခုက စုရုံးနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ အလယ်ဗဟို၌ ပုံရိပ်သုံးခုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည်။

​မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်ထားသော ကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ တင်ပုလွေ ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်တောက်ပသော စာလုံးမန္တရားများမှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသည်။ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင်မူ စက္ကူလူရုပ် နှစ်ခုမှာ တစ်ခုမှာ အနက်ရောင်၊ တစ်ခုမှာ အဖြူရောင်ဖြင့် ထိုင်နေကြသည်။ ထိုစက္ကူလူရုပ် နှစ်ခု၏ လက်ဖဝါးတို့မှာ ကလေးငယ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထောက်ထားပြီး၊ စွမ်းအားအရှိန်အဝါများမှာ ကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေသည်။

​ကလေးငယ်၏ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ရွှေရောင်အစီရင်စာလုံးများမှာ ပို၍ပင် တောက်ပလာသည်။

​မှောင်မိုက်၍ အုံ့မှိုင်းနေသော ထိုဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ထိုကဲ့သို့သော ရွှေရောင်မန္တန် များမှာ ကျိုကျူးတောင်နှင့် လွမ်မိုဟိုင်ပင်လယ်မှ လာသော မကောင်းဆိုးဝါး များစွာတို့ကို မည်မျှပင် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်စေမှန်း သိသာလှသည်။

​အကြောင်းမှာ ယခုလက်ရှိ ဟွာကျိဇိုင်း ဘုရင် သုံးစွဲနေသည့် ပညာရပ်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများအတွက် အထူးအဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည့် စွမ်းအားတစ်ရပ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင် - ၎င်းမှာ 'ရွှေရောင် ဝိညာဉ်တားဆီးခြင်း ပညာရပ်' ဖြစ်သည်။

​လက်ရှိ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့တစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။ အကယ်၍ အနီးကပ် စိုက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုနေရာတွင် ထူးဆန်းနက်နဲလှသော မန္တန် အစီရင်စာလုံးများမှာ အချိန်တိုင်းလိုလို လည်ပတ်နေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

​ကျိုကျူးတောင်မှ ပေယွမ်ဇီက မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

​"ငါတို့ရဲ့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ဒီ ရွှေရောင် ဝိညာဉ်တားဆီးခြင်း ပညာရပ် ကို လေ့ကျင့်ချင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပေမဲ့ အားလုံးလိုလို ကျရှုံးခဲ့ကြရတယ်။ တစ်ချို့ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တားဆီးမိပြီး သေသွားကြတယ်၊ တစ်ချို့လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရသွားကြတယ်။ ဟွာကျိဇိုင်း ဘုရင်နဲ့ အဆင့်အတန်းချင်း တူညီတဲ့သူတွေတောင် ဒီပညာရပ်ကို နားလည်အောင် မလုပ်နိုင်ကြဘူး။"

​"ဒါက ငါတို့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေကို အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်တဲ့ ပညာရပ်ပဲ။ နားလည်သွားရင်တောင် သုံးစွဲဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟွာကျိဇိုင်း ဘုရင်ကတော့ အရမ်းကို လွယ်ကူပြီး သက်သက်သာသာနဲ့ သုံးစွဲနေနိုင်တာပဲ။ ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးဟာ အခုဆိုရင် ဒီပညာရပ်ရဲ့ အချုပ်အနှောင်အောက်မှာ ရောက်နေပြီ။ အဲဒီ ခွေးကောင်လေးတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်ခြင်း ပညာရပ်တွေလည်း လုံးဝ အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူး။"

​သံအလောင်းဘုရင် က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဖန့်ပင်းအန်းကို ကြည့်သည့် မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် စက္ကူလူရုပ်များကို ကြည့်သည့်အခါတွင်မူ သတိထားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

​"မင်း ပြောသလိုပါပဲ၊ ရွှေရောင် ဝိညာဉ်တားဆီးခြင်း ပညာရပ်ကို သုံးနိုင်တဲ့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင်ဆိုတာ အင်မတန် ရှားပါတယ်။"

​ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် -

"လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ အဲဒီကောင်လေးတွေ ပြေးစရာလမ်း မရှိတော့ပါဘူး။ အရှင်သခင်ဆီ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းချင်မိတယ်"

ဟု ဆိုသည်။

​ပေယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အတွေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​"မင်းရော တစ်ခုခု ထူးဆန်းတယ်လို့ မခံစားမိဘူးလား"

​"ထူးဆန်းတယ် ဟုတ်လား" သံအလောင်းဘုရင်က ပေယွမ်ဇီကို ကြည့်သည်။

​"ဟုတ်တယ်လေ၊ ဟွာကျိဇိုင်း ဘုရင်က အခုမှ အဆင့်တက်လာတာ၊ အခုလို အပေါ်က ကောင်လေးတွေကို ဖမ်းဖို့ သူ့ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်နေတာက တန်လို့လား။ ဒါ့အပြင် ဒီပညာရပ်ကို သုံးဖို့ဆိုတာ ဟွာကျိဇိုင်း ဘုရင်အတွက်တောင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပေးဆပ်ရမှာလေ။"

​"မင်း ဆိုလိုတာက... ငါတို့ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်က အဲဒီကောင်လေးတွေကို ဖမ်းဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူးပေါ့"

သံအလောင်းဘုရင်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

​"မင်း ငါ့လိုပဲ တွေးမိတယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ သတိထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"

​ပေယွမ်ဇီက စကားကို ရပ်လိုက်သည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မိမိတို့ကိုယ်ကို အသုံးချခံရမည့် အပေါင်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် စတေးခံ များ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လေးနက်သော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။

​...

​...

​"အော်... ဒီလိုကိုး၊ မင်းဆိုလိုတာက အခု ဒီနေရာကို ရောက်လာတာက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲပေါ့၊ ပြီးတော့ ဒီပညာရပ်ကို 'မဟာအရိုးဆန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား' လို့ ခေါ်တာပေါ့။"

​"အရိုးပုံစံကို စိုက်ပျိုးပြီး ကိုယ်ပွားလိုမျိုး ဖြစ်အောင် လုပ်တာ၊ အသိစိတ်ကိုလည်း လိုသလို ပြောင်းလဲလို့ရတယ်..."

​ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းလာသည်။ မု့န်ထျန်းရှု သုံးခဲ့သည့် အငယ်စား အရိုးဆန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား မှာ နေရာအနှံ့တွင် အရိုးပုံစံ ကိုယ်ပွားများကို စိုက်ပျိုးနိုင်သော်လည်း၊ ထိုကာလအတွင်း မူလကိုယ်နှင့် ကိုယ်ပွားတို့မှာ ဆက်သွယ်မှု မရှိကြပေ။ ကိုယ်ပွားသည် ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် ရှိပြီး ပျက်စီးသွားမှသာ မူလကိုယ်ထံသို့ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

​သို့သော် ဖန့်ပင်းအန်း ပြောသည့် မဟာအရိုးဆန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား မှာမူ အဆများစွာ သာလွန်သည်။ မူလကိုယ်သည် အရိုးပုံစံ ကိုယ်ပွားများကြားတွင် လိုသလို သွားလာနိုင်ပြီး စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ကိုယ်ပွား ဆယ်ခု၊ တစ်ရာ၊ တစ်ထောင်၊ တစ်သောင်းကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ကိုယ်ပွားတိုင်းမှာ မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

​"ဟုတ်တယ် အဖေကြီး၊ ဒါက ကျွန်တော် ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်ကို တက်ပြီးနောက် တွမ်မူ ဦးလေးဆီကနေ သင်ယူခဲ့တာပါ။"

ဖန့်ဖိန်အန်းက ရိုးသားစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

​"အနက်ရောင်အရှင်နဲ့ အဖြူရောင်အရှင်လည်း ဒီပညာရပ်ကို ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က မဟာအရိုးဆန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကို သိပ်မသုံးကြဘူး။ သူတို့က စိတ်ကို နှစ်ခုပဲ ခွဲနိုင်တာဆိုတော့ အဆတစ်ရာ၊ တစ်ထောင် မလုပ်နိုင်ကြဘူးလေ..."

​"ဝမ်အိုကြီး သုံးခဲ့တာလည်း ဒီ မဟာအရိုးဆန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားပဲ ဖြစ်မလား ဒီ တွမ်မူ ဆိုတဲ့သူက ဘယ်သူများလဲ"

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောမိသည်။

​သို့သော် သူသည် ထိုအတွေးကို ခဏဖယ်ထားလိုက်ပြီး၊အနက်ရောင်လေး နှင့် အဖြူရောင်လေး တို့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကိုသာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေသည်။

​"မင်းရဲ့ အနက်ရောင်အရှင်နဲ့ အဖြူရောင်အရှင်တို့ အခု ဘယ်လို အခြေအနေမှာလဲ မင်းလိုပဲ အရင်က မှတ်ဉာဏ်တွေ ရှိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ်..."

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး မေးသည်။

​"အဖေကြီး... မေ့နေပြီလား၊ သူတို့နှစ်ယောက်လည်း မဟာအရိုးဆန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သုံးနိုင်တယ်လေ..."

​ဖန့်ပင်းအန်းက ဖန့်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်သည်။

​"တကယ်တော့ သူတို့က အရင်ကတည်းက တွမ်မူ ဦးလေးနားမှာ ရှိနေတာ။ ကျွန်တော် အဖေကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မတွေ့ခင်ကတည်းကပါ..."

​ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် မူးဝေသွားသည်။ သူ ပြောချင်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

​"ဒါဆိုရင် ငါ အရင်က တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အနက်လေး နဲ့ အဖြူလေးက တကယ်တော့ သူတို့ စိုက်ပျိုးထားတဲ့ ကိုယ်ပွားတွေပေါ့ "

​"ဒါဆို... အရင်က နယ်မြေကိုးခုမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက..."

​ဖန့်ချန် စကားကို ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ခုခု ပိတ်ဆို့နေသလို ဖြစ်ကာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် မွန်းကျပ်နေသည်။အနက်လေး နှင့် အဖြူ‌လေး တို့၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ မူလကိုယ်ထံသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် မိမိကို မှတ်မိကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် မိမိမှာ အရေးမပါသောကြောင့် ရင်းနှီးသည့် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေမည်ကို တွေးမိကာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရသည်။

​သူတို့သည် အရင်က ကိုယ်ပွားပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် စိုက်ပျိုးခဲ့သလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။

​"အဖေကြီး စိတ်မကောင်း မဖြစ်ပါနဲ့၊ တကယ်တော့ သူတို့လည်း အဖေကြီးကို မှတ်မိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြား စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေ ရှေ့မှာဆိုတော့ ရင်းရင်းနှီးနှီး မလုပ်ပြရဲကြတာပါ။"

​ဖန့်ပင်းအန်းက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော် ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလည်း သူတို့က ရှာတွေ့ပြီး တွမ်မူ ဦးလေးဆီ ပို့ပေးခဲ့လို့ပါ။"

​"သူတို့က မင်းရဲ့ တွမ်မူ ဦးလေးရဲ့ လက်အောက်ခံတွေလား "

​"မဟုတ်ပါဘူး၊ တွမ်မူ ဦးလေးက သူတို့ကို ပြောတဲ့အခါမှာလည်း အတော်လေး လေးစားသမှု ရှိပါတယ်။"

​ဖန့်ပင်းအန်းက ခဏစဉ်းစားပြီး -

"သူတို့ ပြောတာတော့ တွမ်မူ ဦးလေးက မိစ္ဆာအိုင် သုံးထောင် က လာတာတဲ့။"

​" မိစ္ဆာအိုင် သုံးထောင် ... အဲဒီနေရာက ဒီနေရာနဲ့ ဝေးလား "

​"အလွန် ဝေးပါတယ်။ တစ်ခေါက်သွားဖို့တောင် နှစ်အတော်ကြာပါတယ်။"

​"မိစ္ဆာအိုင် သုံးထောင် ... လွမ်မိုဟိုင်ပင်လယ်၊ ကျိုကျူးတောင်တို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

ဖန့်ချန် မေးလိုက်သည်။

​"အဲဒီအဖွဲ့အစည်းတွေထက် မညံ့လောက်ပါဘူး၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် တွမ်မူ ဦးလေးကို လေးလေးစားစား ဆက်ဆံကြတာပဲလေ။"

​ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။

​"အဖေကြီး၊ ဒီတစ်ခေါက် လာတာက 'ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး' ကို လေ့လာဖို့ မဟုတ်လားကျွန်တော် လွမ်မိုဟိုင်ပင်လယ်နဲ့ ကျိုကျူးတောင်က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေကို ခိုင်းပြီး ရှာခိုင်းထားတယ်။ ခေါ်သွားပေးမယ်။"

​ဖန့်ချန် ထလိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့။"

​ဖခင်နှင့် သားနှစ်ယောက် လက်ချင်းတွဲကာ ဖန့်ပင်းအန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို ရှာတွေ့သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ရေအိုင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှသည်။

​"အဖေကြီး၊ ဒီနားက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေကို ကျွန်တော် မောင်းထုတ်ထားတယ်။ အေးအေးဆေးဆေး လေ့လာပါ။ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်တဲ့ အမွှေးတိုင် အချိန်ကုန်သွားလည်း စိတ်မပူပါနဲ့၊ အနက်ရောင်အရှင်နဲ့ အဖြူရောင်အရှင်တို့က ကာကွယ်ပေးထားမှာပါ၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပြန်ပို့ပေးပါ့မယ်။"

ဖန့်ပင်းအန်းက ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

​"ဒါနဲ့..."

​ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်ခြင်း အကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဖန့်ချန်က -

​"အဲဒီ 'ဝိညာဉ်တားဆီးခြင်း ပညာရပ်' က ဘာလဲ၊ ရှင်းပြပါဦး။"

​အခန်း (၂၇၁၄) - စွမ်းအားရှင်၏ နက်နဲမှုကို ငါးမျှားခြင်း

​"ဒါက လွမ်မိုဟိုင်ပင်လယ်နဲ့ ကျိုကျူးတောင်ရဲ့ ဆန္ဒပဲ၊ ပြီးတော့ အလွှာပေါင်း (၃၆) ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲက တချို့သော အဘိုးကြီးတွေရဲ့ ဆန္ဒလည်း ဖြစ်တယ်။"

​"သူတို့က ဝိညာဉ်တားဆီးခြင်း ပညာရပ်ကို သုံးပြီး အဖေကြီးတို့ အပါအဝင် လူတွေကို ယင်လောက ကို ပြန်မသွားနိုင်အောင် တားဆီးချင်နေကြတာ။"

​"ယင်လောကက ဝိညာဥ်စစ်သည်ဌာန ကို စစ်တပ်လွှတ်ပြီး လာတိုက်ခိုက်အောင် ဖိအားပေးတာပဲ။"

​"အခု ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်မှာ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေ အများကြီး ချောင်းမြောင်းနေကြပြီ။ ဝိညာဥ်စစ်သည်ဌာန က ပိုင်ဇီယုရှန်း ပေါ်လာဖို့ပဲ စောင့်နေကြတာ။"

​"ကျွန်တော် ကြားတာတော့ အရင်တုန်းက ပိုင်ဇီယုရှန်း က ဒီနေရာမှာ လွမ်မိုဟိုင်ပင်လယ်နဲ့ ကျိုကျူးတောင်က ထူးချွန်သူတွေကို အများကြီး သတ်ပစ်ခဲ့သလို၊ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ဟွမ်ရွှီအမွှေးတိုင် အဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့လို့တဲ့။"

​ဖန့်ပင်းအန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

​"အဖေကြီး စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့က ဟန်ပြ လုပ်နေတာပဲ၊ နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) လောက် တားထားပြီးရင် ပြီးသွားမှာပါ။ တွမ်မူ ဦးလေး ပြောတာတော့ ချင်းမင် ရဲ့ ငရဲမင်းက ဒီလောက်ထိ မမိုက်မဲဘူး၊ ဝိညာဥ်စစ်သည်ဌာန ကို လှုပ်ရှားခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။ တကယ်လို့ ဝိညာဥ်စစ်သည်ဌာန သာ တကယ် ရောက်လာခဲ့ရင်တော့ လွမ်မိုဟိုင်ပင်လယ်နဲ့ ကျိုကျူးတောင်က အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်။"

​ဖန့်ချန် သဘောပေါက်သွားသည်။

​သူတို့သည် ဤမျှအထိ အကုန်အကျခံ၊ အပင်ပန်းခံနေခြင်းမှာ သူတို့အတွက် မဟုတ်မှန်း သူသိလိုက်သည်။ အောက်ခြေမှ ထို 'ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများ' သည် သူ 'နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ' ထဲတွင် ပညာရပ်များကို ရရှိနိုင်သည်ကို သိရှိသွားပြီ ဆိုမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။

​သို့သော် (၅) ရက်ကြာ တရားအားထုတ်ပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်အရှင် များသည် ထိုမျှထိ မမိုက်မဲဟု ယုံကြည်ထားသည်။ ထိုသတင်းသည် လူ့လောကတွင် သူတော်စင်များစွာ သိရှိထားသော်လည်း ယင်လောကတွင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု အချို့သာ သိကြသည်။ ထိုသတင်းသည် ဤအောက်ခြေအထိ စိမ့်ဝင်လာဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

​"ဒါဆိုရင် ဝိညာဥ်စစ်သည်ဌာန သာ မလှုပ်ရှားဘူးဆိုရင် နှစ် (၁၀၀) ကြာပြီးနောက်မှာ ဒီအကျပ်အတည်းက အလိုလို ပြေလည်သွားမှာပေါ့။"

​ဖန့်ချန် အတွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပေါ်လာပြီး ရှေ့ရှိ ရေအိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

​"ရေအောက်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ နက်နဲတဲ့ အငွေ့အသက် တွေ စီးဆင်းနေတာကို ငါ ခံစားမိတယ်။ ငါ အခုပဲ ဆင်းပြီး လေ့လာတော့မယ်။"

​"အဖေကြီး မလုပ်ပါနဲ့ "

​ဖန့်ပင်းအန်းက ဖန့်ချန်ကို အမြန်ဆွဲထားလိုက်သည်။ ဖန့်ချန်၏ နားမလည်နိုင်သော အကြည့်အောက်တွင် သူသည် ရေအိုင်စပ်သို့ သွားရောက်ကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ရေထဲသို့ နှစ်လိုက်သည်။

​စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာမြင့်ချိန်တွင် သူသည် လက်ညှိုးကို ပြန်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ညှိုး၏ မျက်နှာပြင်တွင် ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"ဒါက 'ယင်ယန် ရေခဲ' ပဲ။ ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတောင် ကျွန်တော် လေ့ကျင့်ပြီး သန့်စင်ဖို့ နှစ်ပေါင်းဆယ်ဂဏန်းလောက် ကြာတယ်။ အဖေကြီးရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ဒီထဲ ခုန်ဆင်းသွားရင်တော့ ထာဝရအောက်ခြေမှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မယ်။"

​ဖန့်ပင်းအန်းက ရယ်လျက် ပြောသည်။

​ယင်ယန် ရေခဲ

​ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး ဖန့်ပင်းအန်း၏ လက်ညှိုးကို အလေးအနက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

​"မင်း အခု ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ "

​"ကောင်းကင်အရှင် ပထမအဆင့်ပါ၊ ဟီးဟီး။"

ဖန့်ပင်းအန်းက ပြန်ဖြေသည်။

​ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ ဖန့်ပင်းအန်းသည် ငယ်စဉ်က ဝိညာဉ်ကလေးငယ် ဖြစ်စဉ်ကပင် သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ ယခုမူ ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းသွားသည်မှာ တကယ်ပင် ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ဤ 'ယင်ယန် ရေခဲ' သည် ကောင်းကင်အရှင် ပထမအဆင့်ကိုပင် အေးခဲစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဒါက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းအတွက်ပင် နှစ်ပေါင်းဆယ်ဂဏန်း ကြာမည်ဆိုလျှင်... ဖန့်ပင်းအန်းသာ ဒီရေအိုင်ထဲ ခုန်ဆင်းသွားပါက မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း ထာဝရ အေးခဲသွားဦးမည် မဟုတ်ပါလော။

​"ဒီ ယင်ယန်ရေက 'ဝမ်ချွမ်းမြစ်' ထက် မညံ့လှဘူး။"

​ဖန့်ပင်းအန်းက သက်ပြင်းချကာ -

​"ဒါပေမဲ့ လောကနိယာမအရ အရာရာတိုင်းမှာ အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းမှု ရှိတယ်။ ဒီ ယင်ယန်ရေက ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ ကျွန်တော် တို့က ငါးမျှားခြင်း နည်းလမ်းနဲ့ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ရဲ့ နက်နဲတဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဆွဲထုတ်နိုင်ရင်တော့ သူ့ရဲ့ ပညာရပ်ကို လေ့လာလို့ ရပါတယ်။"

​"ငါးမျှားတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့လား "

​ဖန့်ချန် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

​"အဖေကြီး၊ ယင်ယန်ရေက စွမ်းအားမြင့်သူတွေကို အေးခဲစေနိုင်ပေမဲ့ သာမန်အရာဝတ္ထုတွေအတွက်တော့ ပုံမှန်ရေလိုပါပဲ၊ ကြည့်ပါဦး။"

​ဖန့်ပင်းအန်းက ငါးမျှားတံကို ထုတ်ယူကာ အစာချိတ်၍ ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှသည်။ ယင်ယန်ရေသည် ငါးစာ၊ ငါးမျှားချိတ်နှင့် ငါးမျှားကြိုးတို့ကို ဘာမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။

​"ငါးမျှားတံ မရှိရင် ငါးခူတံနဲ့လည်း ရပါတယ်။ တစ်ခါတလေ စွမ်းအားရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရေပေါ် တက်လာတဲ့အခါ ထိုးဖောက် ဖမ်းဆီးလို့ ရပါတယ်။ အဖေကြီး ကြည့်ပါဦး၊ ရေအောက်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ နက်နဲ‌တဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ငါးကြီးတွေလို ဖြစ်နေတယ်။"

​ဖန့်ပင်းအန်းက ရေအိုင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်သည်။ ဖန့်ချန် သေချာကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် ရေအောက်တွင် အမည်းရောင် အရိပ်များ ရေကူးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​ဖန့်ပင်းအန်းက ငါးမျှားကိရိယာ အစုံကို ဖန့်ချန်အား ပေးလိုက်သည်။ ဖန့်ချန်လည်း သူနှင့်အတူ ငါးမျှားရန် ပြင်လိုက်သည်။ ငါးမျှားခြင်းမှာ သူနှင့် အလွန် ရင်းနှီးသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ နက်နဲသော အငွေ့အသက် ငါးကြီးများကို ဖမ်းရန် မလွယ်ကူကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သိလာရသည်။ အနီးနားတွင် ငါးလေးများသာ လာရောက် ဝိုင်းနေကြသည်။ ထိုငါးလေးများကို ဖမ်းမိသော်လည်း လေ့လာရန် အချိန်မလုံလောက်ပေ။

​နှစ်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မသိလိုက်ခင်မှာပင် နှစ်ပေါင်း (၃၀) ကျော်သွားခဲ့လေပြီ။

​"ဒီနေရာ ဟုတ်ရဲ့လား"

​တောအုပ်ထဲမှ လူရိုင်း (၅) ဦး ထွက်လာကြသည်။ ရေအိုင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၏ နက်နဲသော အငွေ့အသက် ရှိနေကြောင်း ခံစားမိကြသည်။

​"နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ပြီ၊ ဒီနေရာမှာ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ရဲ့ နက်နဲသော စွမ်းအား ရှိနေတာပဲ"

​စီကုကျိ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

​"တိုးတိုးနေ၊ အနီးအနားမှာ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးဦး။"

​"အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ငါတို့ထက် အရင် ရောက်နေမှာပဲ။"

​ဖူချန်ချူး ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်တဲ့ (၄) ဦးမှာ အားလျော့သွားကြသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများ လက်ထဲသို့ အဖမ်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နေရာအနှံ့ ပုန်းရှောင်ခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် မတွေ့ဆုံခဲ့ရပေ။ ယခုအခါ ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း သူတို့ မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့ ရှာတွေ့လျှင် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများ မရှာတွေ့နိုင်ဘူးလား။

​"နေဦး၊ ဒီနေရာမှာ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေရဲ့ အရိပ်အယောင် မရှိသလိုပဲ "

​ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ က ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ လေ့လာကြည့်သည်။ ဘာမျှ မတွေ့ရပေ။ (၅) ဦးစလုံးသည် ရေအိုင်နားသို့ အမြန် သွားရောက်ကြသည်။

​"နတ်ဘုရားစွမ်းအားရှင်ရဲ့ နက်နဲသော အငွေ့အသက်တွေ ပိုပြီး ထူထပ်လာပြီ။"

​စီကုကျိက ရေအိုင်အောက်ကို စိုက်ကြည့်လျက် -

​"ဒီအောက်မှာ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ရှိတယ်။ ငါ အရင်ဆုံး သွားလေ့လာတော့မယ် "

​စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ဘာမျှ မစဉ်းစားဘဲ ရေထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ သူသည် အမြန်ဆုံး လေ့လာပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလိုသည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ကျန် (၄) ဦးမှာ တားဆီးရန် မမီလိုက်ကြပေ။ သူ၏ ခြေထောက် ရေထဲ ထိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခြေကျင်းဝတ်မှစ၍ နှင်းခဲများ တက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အေးခဲသွားကာ ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

​"..."

​ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ 'ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး' ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသော စီကုကျိမှာ ခဏအတွင်းမှာပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရေအိုင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

​(၁၈) ထပ် ယင်လောက။ ဝိညာဥ်စစ်သည်ဌာန။

​စီကုကျိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အသက်စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး 'ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်သည့် အမွှေးတိုင်' နှင့် ချိတ်ဆက်မှု ပြတ်တောက်သွားသည်။

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်နှင့် ပိုင်ဇီယုရှန်း တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​"စီကုကျိ သေသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတအသက်စွမ်းအင် နဲ့ အစားထိုးထားလို့ပဲ။"

ပိုင်ဇီယုရှန်း က ဆိုသည်။

​စီကုကျိ၏ အသက်စွမ်းအား လျော့နည်းသွားသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အမှုန့်ဖြစ်သွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်မှုန့်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်သည်။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်။

​စီကုကျိသည် ချွေးများ ပြန်လျက် လန့်နိုးလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ကြယ်တာရာများ ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့မှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

​"ကံကောင်းတာက အတုအယောင် ခန္ဓာကိုယ် သေသွားတာပဲ၊ ကြယ်တာရာတွေ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့..."

​စီကုကျိသည် သူ၏ သေဆုံးပုံကို ပြန်တွေးမိကာ အံ့အားသင့်နေသည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံလာခဲ့ပြီးမှ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေလက်ထဲ မရောက်ဘဲ 'ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး' ကို လေ့လာရန် ပြင်ဆင်စဉ်မှာပင် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

​"ဒီလောက် မြန်မြန် မခုန်ဆင်းခဲ့ရင် ကောင်းမှာ။ ကျန်တဲ့ (၄) ယောက်ကရော ဘယ်လိုလုပ် လေ့လာကြမလဲ မသိဘူး။"

​စီကုကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။

​...

​...

​"အဖေကြီး၊ ခုနက အော်သံလေး ကြားလိုက်သလိုပဲ။"

​"သူတို့အကြောင်း ဂရုမစိုက်နဲ့။ အို... ငါ့ ငါးမျှားတံမှာ ငါးမိပြီ "

​ဖန့်ချန်သည် ငါးမျှားတံကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲလိုက်ရာ ငါးမျှားကြိုးမှာ ရေထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေတော့သည်။

All Chapters