အခန်း (၂၇၂၉-၂၇၃၀)
Vol. 273 Ch. 2729-2730
အခန်း (၂၇၂၉) - ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်
နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်တို့ အဖွဲ့သည် အကြောင်းကြားစာ ရရှိသည်နှင့် အတွင်းကမ္ဘာဝင်ပေါက် ရှေ့သို့ အသီးသီး ရောက်ရှိလာကြသည်။
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်မှာ ထွက်ပေါ်မလာသေးသော်လည်း အတွင်းကမ္ဘာဝင်ပေါက် ပြင်ပရှိ မြင်ကွင်းမှာမှု ဝါးတားတား အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“အဲဒါကတော့ ရှေးဟောင်း အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်တဲ့ ‘ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်’ ပဲ။”
“ငါ နဲ့ ရှန်တူရှင်းတို့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းကို တင်ပြတုန်းက ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို ပိလော့ အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်ဘက်က ပိတ်ပင်ထားပြီးသားပါ။”
“သူ စတင် ပေါ်ပေါက်လာတုန်းက မဟာကောင်းကင်အရှင် အချို့ရဲ့ ပျောက်ဆုံးမှုနဲ့ ပတ်သက် ဆက်နွှယ်နေခဲ့တယ်။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီသည် အပြင်ဘက်ရှိ ဝါးတားတား အရိပ်အယောင်ကို ကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။
ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်များမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် သတိထားမှု အနည်းငယ် တိုးပွားလာကြသည်။
မဟာကောင်းကင်အရှင်များပင် ပျောက်ဆုံးသွားရအောင်ထိ ဆက်နွှယ်နေခဲ့သောကြောင့် ထိုအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။
သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် ပုံဖော်ပြီးဖြစ်သည့်အပြင် နောက်ထပ် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုကိုလည်း ထပ်မံ ပုံဖော်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
အခြေခံ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ယခင်ကထက် စွမ်းအားမှာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးကိုတော့ အထင်မသေးရဲကြပေ။
“အဲဒီအချိန်က ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်တွေ တကယ်ပဲ အသက်ရှင်သေးလား၊ ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသွားပြီလား၊ ဘယ်ကို ရောက်သွားတာလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မစုံစမ်းခဲ့ဘူးလား။”
စကားပြောလိုက်သူမှာ တန်လင် ပညာသင်ကျောင်းတော်မှ သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့နှင့် တူညီပြီး ကမ္ဘာတည်ဆောင်ခြင်း အဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ယခု လက်ရှိ ကောင်းကင်ငါးပါး ၊ နေမင်းခုနှစ်ပါးအခန်းကဏ္ဍတွင်လည်း ထိပ်တန်း အဆင့်စာရင်းဝင် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
“ဘယ်သူက မစုံစမ်းဘဲ နေပါ့မလဲ။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီက တည်ငြိမ်စွာပင် -
“ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့အတွက် မဟာကောင်းကင်အရှင် နှစ်ပါး ထပ်ပြီးတော့တောင် အသက်ပေးလိုက်ရတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော် ကို ပိတ်ပင်ထားလိုက်ရတာပဲ။”
မဟာကောင်းကင်အရှင် နှစ်ပါး ထပ်ပြီးတော့တောင် အသက်ပေးလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား။
သူတော်စင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် မသိမသာပင် အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။
“နောက်ပိုင်းမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ကောင်ူကင် ငါးပါးက ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရလိုက်တယ်။ အဲဒီစာအုပ်ကနေ ဆန်းနယဲ့အဆင့် အကြောင်းကို မတော်တဆ သိလိုက်ရတယ်။”
“အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ သဲလွန်စတွေကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှ အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက် တချို့ကို ရလာတာပါ။”
“ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေတွေကို ဝင်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ် ရှိရမယ်။”
“ဒါက ဝင်ပေါက်တစ်ခုရဲ့ စည်းကမ်းပဲ။ လူတွေကပဲ သတ်မှတ်ထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာတာလား ဆိုတာတော့ အခုထိ မသိရသေးဘူး။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ ပြောပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ မင်းက ကျဲနယဲ့အဆင့် အစောပိုင်း ဘွဲ့တံဆိပ် ပိုင်ရှင်မို့လို့ ဒီ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော် ထဲကို ဝင်သွားရင် ငါတို့ထက် ပိုကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ကြုံရနိုင်သလို၊ ငါတို့ထက် ပိုပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့လည်း ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပါတယ်။”
ဝမ်ချုံစန်းတို့၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။
“ဒီအရာတွေကိုတော့ ဝင်သွားမှပဲ သိရမှာပေါ့။ ငါကတော့ ဒီ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ထဲမှာ ငါတို့ကို သိမြင်နားလည်စေမယ့် ဘယ်လို အစွမ်းမျိုးတွေ ရှိမလဲ ဆိုတာကို တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားနေမိတယ်။”
“နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေ မရှိရင်တောင် ဒိန်းရွှမ်သီးတွေ၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေ ရှာတွေ့ရင်လည်း ကောင်းတာပဲ။”
“တကယ်လို့ ငါတို့ လိုအပ်တဲ့ ယွမ်ရွှီရေ၊ မရဏသားရဲသွေး၊ ကောင်းကင်မီးတောက်သီးတွေများ ရနိုင်မလား။”
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
သူ၏ ပေါ့ပါးသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတော်စင်များ၏ တင်းမာနေသော စိတ်အခြေအနေမှာလည်း အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။
ရရှိနိုင်မည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို တွေးမိသောအခါ စိတ်ထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်လောင်လာကြသည်။
ယခု လက်ရှိ ကောင်းကင်ငါးပါး ကာလအတွင်းတွင် ထိုရတနာများသည် ထိပ်တန်း အဆင့်ဝင် ရတနာများ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားသည်။ ၎င်းတို့ကို အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများနှင့် လဲလှယ်၍ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အတွက် အထောက်အကူ ရယူနိုင်သည်။
“ရှူလုံ၊ ဒီရောက်ပြီဆိုတော့ ငါ့ဆီ လာပြီး ဧည့်ခံပါဦးလား။”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကလည်း ပိလော့ ရဲ့ အိမ်ရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ။”
ရုတ်တရက် အဝေးတွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဝင်ပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဝါးတားတား ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုအသံမှာမူ သူတော်စင်များ၏ နားထဲတွင် အလွန်ပင် ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။
ဖန့်ချန်တို့ ဘာမှ မလုပ်ဆောင်ရသေးခင်မှာပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး ဝင်ပေါက်ပြင်ပရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးဆေးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ယင်ချဲ့၊ နောက်ထပ် သုံးယောက်က မရောက်သေးဘူးလား။”
“မရောက်သေးဘူး။”
“ကောင်းပြီ။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အတွင်းကမ္ဘာဝင်ပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ခဏချင်းမှာပင် သူတော်စင်များမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ စွမ်းအားတစ်ခု ဖြန့်ကျက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါကတော့ ဒီနေရာက ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ ကြိတ်ချေမှုဒဏ်ကနေ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပါ။”
“ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။”
သူတော်စင်များမှာ ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဝေးရှိ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ခန္ဓာကိုယ်သွယ်လျသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးမှာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ဟန်ဖြင့် ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်ရင်း စကားစမြည် စတင်ပြောဆိုလာသည်။
စကားပြောပုံမှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သိကျွမ်းနေကြမှန်း သိသာသည်။
“အဲဒါက ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်ပဲ၊ ပိလော့ ယင်လောက က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပေါ့။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စကားသံလွှင့်ကာ ပြောသည်။
ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ပြန်ဖြစ်တာလား။
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤနေရာမှာ ၁၇ ထပ် ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်နေ၍ သာမန် မဟာကောင်းကင်အရှင်မျိုးဆိုလျှင် ရောက်လာဖို့ပင် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။
ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ နောက်တွင်လည်း ရင်းနှီးသော မျက်နှာများ ဖြစ်သည့် သူတော်စင် အုပ်စုတစ်စု ရပ်နေကြသည်။
အကြီးကဲငါးပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ရင်ရှန့်ရူ။
သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း မှ ဖန်လီပန်၊ ဖန်ရုကမ်၊ ဖန်ရွှေ ၊ ရင်တန့် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ဒီတစ်ခေါက် ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်က မလွယ်ဘူးနော်။ ဝင်သွားရင် ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ပေးဦး။”
ဖန််််ရွှေ က အနားသို့ ကပ်လာပြီး ပြုံးစစဖြင့် ပြောသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးမှ ရင်းနှီးပြီးသား သူတော်စင်များမှာလည်း ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို ပြောဆိုကြပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ပုံဖော်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းကြသည်။
ဖန့်ချန်က ဖန််််ေရွှကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ကြားရတာတော့ မင်းနဲ့ ရှန်ထင်ဖန်း တို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီဆို၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က လမ်းစဉ်တူ ပါရမီဖက်တွေ ဖြစ်သွားပြီလား။”
“အဲဒီလိုပေါ့ဗျာ။ အရင်တုန်းကတော့ ကျွန်တော်တို့ လမ်းကြောင်း မတူခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ အားလုံးက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေ ဖြစ်သွားကြပြီဆိုတော့ အတူတူ တွဲလုပ်ကြတာပေါ့။”
ဖန်််ရွှေက နောက်သို့ လှည့်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ဘာလို့ ဟိုနားမှာ ငုတ်တုတ်ကြီး ရပ်နေတာလဲ။”
ရှန်ထင်ဖန်းမှာ အခက်အခဲရှိစွာပင် အနားသို့ ရောက်လာပြီး တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် -
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီနော်။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤသူနှစ်ဦးမှာ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်ရာ ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင် ကိုယ်တိုင် ယင်လောကသို့ သွားရောက် ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“မင်းရဲ့ အသံနေအသံထားက ဘာဖြစ်တာလဲ။ စိတ်ထဲမှာ မကျေနပ်သေးလို့လား။”
ဖန်််ရွှေက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
ရှန်ထင်ဖန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့လျက် -
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ အရင်တုန်းက ကျွန်မ လွန်လွန်ကျူးကျူး ပြောမိတာတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကိုယ့်လူအချင်းချင်းပဲဟာကို။”
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
ရှန်ထင်ဖန်းမှာ ဖန့်ချန်၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ စိတ်အေးသွားပြီး စကားပြောသည့် လေသံမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း စကားပြောရာတွင်မူ အသက်ကြီးသော ဘိုးဘေးတစ်ယောက်၏ မာနကို အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် င်ရှန့်ရူမှာ ဆွေ့ဟွမ်ရွှီနှင့်အတူ လျှောက်လာပြီး ဖန့်ချန်နှင့် ရင်းနှီးစွာ စကားပြောဆိုကြသည်။
ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ အဖွဲ့ဝင်များက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားကြသည်။
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ငါတို့ ဒီတစ်ခါတော့ တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်ရအောင်။”
“ဟုတ်တာပေါ့၊ တရားမျှတစွာပဲ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်။”
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ကြသည်။
ရှန်ထင်ဖန်းက အလိုအလျောက်ပင် ဖန်််ရွှေကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့တွေ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။”
“မသိဘူး။ အရိုက်ခံရလို့ ကြောက်သွားတာများလား။”
ဖန်််ရွှေက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အကြီးကဲငါးပါးက အမြဲတမ်း ပျော့ညံ့တာကို မကြိုက်ဘဲ မာကျောတာကိုပဲ ကြိုက်တဲ့သူတွေပါ။”
ရှန်ထင်ဖန်းက ခေါင်းခါလျက် -
“သူတို့ကို တကယ်သတ်ပစ်မယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့က အသနားခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးကများ သူတို့ကို စကားကောင်းတွေ ပြောပေးလိုက်လို့လား…”
“ဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
ဖန်််ရွှေက ဟိုဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးက ဘယ်လိုလုပ် စကားကောင်း ပြောမှာလဲ။ သူကလည်း ပျော့တာကို မကြိုက်တဲ့သူပဲ။”
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်ပင် သိချင်စိတ် ဖြစ်နေကြသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မာကျောသော စိတ်ဓာတ်ရှိသူများ ဖြစ်ကြလျက်နှင့် ယခုအခါတွင်မူ အရင်ကဲ့သို့ ရေနှင့်မီးလို မဟုတ်တော့ဘဲ ပိုမို ပြေလည်နေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။
ဤအချိန်တွင် ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်က လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်တို့ သုံးဦးကို ခေါ်သွားသည်။
ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး သက်ပြင်းချမိကြသည်။
ဤမြင်ကွင်းမှာ ယခုလက်ရှိ လူငယ်မျိုးဆက်ကို အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များက အလေးထားပြီး အရေးတယူ ရှိကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော အရေးပါမှုမျိုးကို ရရှိသူမှာ သူတို့အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၊ ဆွေ့ရှင်းကျီး ကဲ့သို့သော အသက်ကြီး ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ထိုအဆင့်ထိ မရောက်သေးပေ။
အခန်း (၂၇၃၀) - ရဲဝံ့စွာ ခန့်မှန်းပြီး ဂရုတစိုက် သက်သေရှာခြင်း
“ဖန့်ချန်၊ ဒီတစ်ယောက်ကတော့ ပိလော့ အဆင့်မြင့် မဟာမိတ် အဖွဲ့ရဲ့ ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်ပဲ။ သူက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုကနေ ဆင်းသက်လာပြီး ပိလော့ အဆင့်မြင့် မဟာမိတ် အဖွဲ့ရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးဌာန၊ ရာဇဝတ်ရေးရာဌာနမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတယ်။ ရာဇဝတ်ရေးရာဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပေါ့။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးသည်။
ဖန့်ချန်လည်း ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လေးစားစွာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
“နောက်ဆုံးမျိုးဆက် ဖန့်ချန်၊ ယင်ချဲ့ အကြီးအကဲကို အရိုအသေပြုပါတယ်။”
“မင်းရဲ့နာမည်ကို ငါ အစောကြီးကတည်းက သိထားပြီးသားပါ။ အရင်ကလည်း မင်းကို အဝေးကနေ အနည်းငယ် မြင်ဖူးခဲ့ပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ်တမ်း မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့ပြီပေါ့။”
ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ပြုံးလျက် -
“ယင်လောက တားမြစ်နယ်မြေမှာတုန်းက မင်းက အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူများဒုက္ခကို ထပ်ဆင့် ဒုက္ခပေးတာမျိုး မလုပ်ခဲ့ဘူးလို့ ယင်ရှန့်ရူဆီက ကြားသိခဲ့ရတယ်။ တော်တော် ကောင်းပါတယ်။”
ဖန့်ချန် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဘာမျှ ပြန်မပြောတော့ပေ။
ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်က စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော် ထဲကို ဝင်ကြမှာက ကောင်းကင်ငါးပါး မှာ တကယ့်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနား တစ်ခုပါပဲ။ ယင်လောက တားမြစ်နယ်မြေထဲ ဝင်တာနဲ့ မတူဘူး၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီနေရာကို လာကြည့်ရှုမယ့် မဟာကောင်းကင်အရှင်တွေက ရေတွက်လို့ မရအောင် များပြားလိမ့်မယ်။”
“ဒါကြောင့် ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ထဲမှာ ဘယ်သူကများ အကွက်ဆင်နေမလဲ ဆိုတာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ အဓိကကတော့ အတွင်းထဲမှာ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီစောင့်ရှောက်ကြဖို့ပဲ။”
“မင်းတို့ဘက်မှာက ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းက အကြီးကဲငါးပါးတွေ ရှိသလို၊ နောက်ဘက်မှာလည်း သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းက ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး ရှိနေတယ်။ ဂုဏ်ရည်ရှိတဲ့သူတွေ ဖြစ်နေကြပြီဆိုတော့ ထမ်းဆောင်ရမယ့် တာဝန်ကိုလည်း ထမ်းဆောင်ကြရမယ်။ အောက်ခြေက သူတော်စင်တွေကို ဘယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အားလုံးကို ဂရုစိုက်ပေးကြပါ။”
ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်က သူတို့ကို ခေါ်လိုက်တာက ဒီကိစ္စကို အထူးတလည် မှာကြားချင်လို့မှန်း ဖန့်ချန် မမျှော်လင့်ထားမိပေ။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်၍ -
“သဘာဝကျပါတယ်၊ အဲဒီအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်။”
ယင်ရှန့်ရူ နှင့် ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ တို့ကလည်း ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။
(ရင်ကို ယင်လို့ ပြောင်းမယ်နော်)
“ဒါဆိုရင် အဆင်ပြေပြီ။ ငါစိုးရိမ်တာက မင်းတို့ရဲ့ ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမ နဲ့ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းတို့ အထဲမှာ ရန်ဖြစ်ကြမှာကိုပါ။ ဒါက ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ စီမံကိန်းအတွက် ဘာကောင်းကျိုးမှ မရှိပါဘူး။”
“ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ဆိုတာ ငါတို့လို မဟာကောင်းကင်အရှင်တွေအတွက်တောင် တော်တော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေဆဲပါ။ ကံဆိုးတာက ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မြင့်လွန်းနေတော့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို သွားပြီး ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ် ရယူဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။”
“ဒါကြောင့် မင်းတို့လို လူငယ်လေးတွေကိုပဲ ငါတို့အစား သွားရောက် စူးစမ်းပေးဖို့ လွှတ်ရတာပါ။ တကယ်လို့ ကောင်းတဲ့ အရာတွေကို ယူဆောင်လာနိုင်မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ငါးပါးကလည်း ဆုလာဘ်ပေးဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး။”
မှာကြားစရာရှိသည်များကို ပြောပြီးနောက် ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ဖန့်ချန်တို့ကို ပြန်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်နှင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောနေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အသံလွှင့်ကာ ပြောခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အသံများမှာမူ တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ဝါးတားတား ဖြစ်နေသည်။
“ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်လောက်က ကိစ္စတစ်ခုကို စူးစမ်းမိထားတယ်။”
ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန်ကို မျက်စိတစ်ချက်မှိတ်ပြပြီး အနားသို့ ခေါ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
စကားပြောရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် စကင်ဖတ်လိုက်သည်။
“ချင်ဟော်ဆွေ့ ရဲ့ လက်အောက်မှာ တပည့်ငယ် တစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား၊ ဟိုဘက်က လူတွေကတော့ သူ့ကို ဘိုးဘေးငယ် လို့ ခေါ်ကြတယ်။”
“ကြားဖူးပါတယ်။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။
“သူ ဒီတစ်ခေါက် မပါလာဘူး။”
“ဒီတစ်ခေါက် မပါလာတာတင် မကဘူး၊ သူ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကိုတောင် တစ်ခါမှ မသွားဖူးဘူး။”
“ငါသိသလောက်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်က မညံ့ဘူး။ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမထဲမှာ ထားလိုက်ရင်တောင် ဆွေ့ထျန်းဝမ် တို့ထက် မညံ့တဲ့အပြင် ပိုတောင် သာလွန်နိုင်သေးတယ်။”
“ဒီလောက် စွမ်းအားရှိတဲ့သူက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီးမှ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို မသွားတာ ဘာသဘောလဲ။”
ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားသည်။
“မင်းရဲ့ အမြင်ကို ပြောပြပါဦး။”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
ဝမ်ချုံစန်း -
“ငါ့မှာ သံသယတစ်ခု ရှိတယ်။ သူက ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ် ရပြီးသား ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“တကယ်လို့ သူက ဆန်းနယဲ့အဆင့် ရထားပြီးသားဆိုရင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မယ်။”
“ကောင်းကင်ငါးပါးက မဟာကောင်းကင်အရှင်တွေ ဒီကိစ္စကို သိသွားရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ မင်းလည်း ခန့်မှန်းနိုင်မှာပါ။”
“ရှောင်ဝမ်၊ မင်းရဲ့ ဒီခန့်မှန်းချက်က တော်တော်လေး ရဲဝံ့လွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရဲဝံ့စွာ ခန့်မှန်းပြီး ဂရုတစိုက် သက်သေရှာရမှာပဲလေ။”
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ဒီခန့်မှန်းချက်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အတိုင်းအတာတစ်ခု ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် သူ့ကို နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ မသွားနိုင်အောင် တခြား အကြောင်းရင်းတွေလည်း ရှိနေနိုင်တယ်။”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်ဟော်ဆွေ့ ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက မရိုးရှင်းဘူး။”
“အရင်တုန်းကဆို သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူ ရှိလဲဆိုတာ ငါတို့ ဘယ်လိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။”
“အခု မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းကလည်း မနိမ့်တော့ဘူး၊ မဟာကောင်းကင်အရှင်တွေနဲ့လည်း ထိတွေ့ခွင့် ရနေပြီဆိုတော့ အခွင့်ရရင် မေးကြည့်သင့်တယ်။”
ဝမ်ချုံစန်းက သတိပေးသည်။
“အဖြစ်နိုင်ဆုံးကတော့ ယန်တန်းနွယ်ဝင်တွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ စီရင်ချက် ခန်းမထဲမှာ ဆွေ့ထျန်းရှန်း ဆိုတဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင် တစ်ပါးရှိတယ်။ သူက မဟာကောင်းကင်အရှင် ဒုတိယအဆင့်မှာ ရှိမယ်။ သူက ချင်ဟော်ဆွေ့ နောက်ကွယ်က အားကိုးရာတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ။”
ဖန့်ချန်က တွေးတောနေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ယန်တန်းမျိုးနွယ်ဝင်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။ ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင်တော့ ချင်ဟော်ဆွေ့ ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရသေးဘူး။”
“အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။ ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာပြီဆိုရင်တော့ အားသာချက်ကပဲ အရာရာကို ဆုံးဖြတ်မှာပေါ့။”
ဝမ်ချုံစန်း ခေါင်းညိတ်သည်။
“ကိုယ့်ရဲ့ အခြေခံ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်မှပဲ ဆက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာ။ အခု လောလောဆယ် ချင် ဟော်ဆွေ့ဘက်က ငါတို့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရသေးတဲ့ အချိန်ဟာ အခွင့်အရေးပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အခြေခံတွေကို မြှင့်တင်ဖို့ အခွင့်အရေးပေါ့။”
စကားရပ်ပြီးနောက် -
“ခုနက ငါပြောတာက မင်းကို သတိပေးတာပါ။ နောက်ကျရင် အဲဒီ ဘိုးဘေးငယ် နဲ့ တွေ့ရင် သတိထားပါ။ ငါသူ့ကို အမြင်မကြည်ဘူး။”
“မင်းအခုလို ပြောမှပဲ ငါသူ့ကို သေချာ စုံစမ်းရတော့မယ်။”
ဖန့်ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“မင်းက စစ်ဆေးရေးဌာနက သူတော်စင်ပဲ၊ ဒါမျိုးကို စုံစမ်းရတာ မင်းအတွက် လွယ်ပါတယ်။ မင်းပဲ စီမံလိုက်ပါ။”
ဝမ်ချုံစန်း ပြောပြီးနောက် ချန်အင်းရွှယ် လျှောက်လာသည်ကို မြင်တော့ ဟန်ဆောင်ပြီး သမ်းဝေလိုက်ကာ ချန်ညီမလေးကို နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားတော့သည်။
“နံပါတ်ကိုး၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနားမှာ ဘာတွေ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောနေကြတာလဲ။ ငါလည်း ကိုယ့်လူပဲဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး၊ ငါ့ကို မပြောပြနိုင်တဲ့ ကိစ္စ ဘာရှိလို့လဲ။”
ချန်အင်းရွှယ်က ဝမ်ချုံစန်း ထွက်သွားသည့် နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။
“တတိယ အစ်မတော်၊ ကျွန်တော် အခုဆိုရင် လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ အစ်မကို မလှုပ်နိုင်အောင် ဖိနှိပ်ထားလို့ ရနေပြီ။ ပြောပြလည်း အလကားပဲ၊ အစ်မသာ ကျင့်စဉ်ကို ပိုကောင်းအောင် ကျင့်ပါ။”
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။
“နှစ်ပေါင်း (၃၀) စည်းစိမ်၊ နှစ်ပေါင်း (၃၀) ဆင်းရဲ စောင့်ကြည့်နေ ”
ချန်အင်းရွှယ် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီးနောက် လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ စကားတစ်ခွန်း ပစ်ချပြီး ထွက်သွားတော့သည်။
နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်၊ လင်ချုံ အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်၊ ရှန်းချုံ အဆင့်မြင့် မဟာမိတ် တို့မှ မဟာကောင်းကင်အရှင်များအားလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့ လက်အောက်ရှိ သူတော်စင်များကို ခေါ်ဆောင်လာကြပြီး အားလုံးမှာ ကောင်းကင်ငါးပါးတွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ပြည့်စုံအောင် ပုံဖော်ထားနိုင်သည့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုသူတော်စင်များအချင်းချင်းမှာလည်း အတော်လေး ရင်းနှီးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို တစ်ခါထက်မက သွားရောက်ဖူးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရောက်သည်နှင့် အုပ်စုလိုက် ပုံစံမျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း မှ သူတော်စင်များမှာ သူတို့အချင်းချင်း နီးကပ်စွာ နေကြသည်။
ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမ မှ သူတော်စင်များမှာလည်း သူတို့အချင်းချင်း ပိုမို နီးကပ်ကြသည်။
ကြားထဲတွင် ဘက်မလိုက်သော သူတော်စင်များလည်း ရှိသေးသည်။ သူတို့ကတော့ နှစ်ဖက်စလုံးနှင့် အဆင်ပြေအောင် နေကြသည်။
ခြုံပြောရလျှင်တော့ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော် ကို ဝင်ရောက်မည့် ဒီတစ်ခေါက် အခြေအနေမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို သွားတုန်းကထက် ပိုမို ကောင်းမွန်သော လေထု ရှိနေသည်။
လင်ယောင် ဘက်မှ လူများသာ ချင်းမင် ဘက်ကို ရန်လိုနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မဟာကောင်းကင်အရှင်များ ရှိနေခြင်းကြောင့် ရန်ပွဲများ မဖြစ်ပွားကြပေ။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်လုံးပြူးပြီး ကြည့်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။
အကြီးကဲငါးပါး စုဝေးပြီးနောက် သူတို့လက်အောက်ရှိ ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ ဖန့်ချန်ဘက်နှင့် တရားဝင် တွေ့ဆုံမှု တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော် ထဲဝင်လျှင် တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်ရန်၊ သူများဒုက္ခကို အခွင့်ကောင်းမယူရန်၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မတိုက်ခိုက်ရန် သဘောတူညီမှု ရယူခဲ့ကြသည်။
နှစ်ဖက်စလုံး သဘောတူညီမှု ရရှိသွားသောအခါ သူတော်စင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။ သူတို့က ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော် ၏ အန္တရာယ်ကို မကြောက်ကြသော်လည်း ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမ နှင့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း ရန်ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ပါ ထိခိုက်မှာကိုသာ ကြောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ လင်ယောင် ယင်လောက က အဲဒီ မဟာကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ နာမည်ကို မင်းသိလား။”
စီီကုကျိ က ရုတ်တရက် စကားသံလွှင့်ကာ မေးသည်။
“ဘာနာမည်လဲ။”
ဖန့်ချန်က စီီကုကျိကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
စီီကုကျိ -
“သူ့နာမည်က ယဲ့။”
ယဲ့ တဲ့လား။
ယဲ့ထျန်းကူ နှင့် ပတ်သက်နေသလား။
ဖန့်ချန်သည် ထိုမဟာကောင်းကင်အရှင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူကလည်း ဖန့်ချန်ကို ပြန်ကြည့်ကာ သဘောကောင်းစွာဖြင့် ပြုံးပြပြီး ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်လည်း လက်အုပ်ချီ အရိုအသေ ပြလိုက်သည်။
“လူစုံသွားပြီ။ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော် ရဲ့ ချိတ်ပိတ်မှု ပွင့်သွားတာနဲ့ မင်းတို့ထဲကို ဝင်ပြီး စူးစမ်းနိုင်ပြီ။”
ယင်ချဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ရယ်မောလျက် ပြောပြီးနောက် ရှိနေသော မဟာကောင်းကင်အရှင် လေးပါးနှင့်အတူ အတွင်းကမ္ဘာဝင်ပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သို့သော်လည်း ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများ၏ အငွေ့အသက်မှာ လူသား သူတော်စင်များနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားနေသည်။
“အားလုံးက ယင်လောက က မဟာကောင်းကင်အရှင်တွေပဲ။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလေးအနက် ရှိသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။