အခန်း (၂၇၂၅-၂၇၂၆)
Vol. 273 Ch. 2725-2726
အခန်း (၂၇၂၅) - ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်
အချိန် အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်။
“ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ဒီနေရာက နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ ပဲ့တင်သံတွေက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ မသိဘူး။ မင်း ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ကို နားလည်သဘောပေါက်လိုက်ပြီလား။
ထားပါတော့၊ ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ၊ ငါတို့ ယင်လောက ကို ပြန်သင့်ပြီ။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီက ပြောသည်။
ရှန်တူရှင်းတို့ လေးဦးလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စကားပြောလာကြပြီး ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ကို နားမလည်လိုက်ရသည့်အတွက် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ စိတ်ပျက်နေကြသည်။
ဖန့်ချန်မှာမူ တစ်စုံတစ်ခု မမှန်ကန်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ ပဲ့တင်သံတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲဆိုတာ ဒီလူတွေ မသိဘဲ နေပါ့မလား။
ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ပါးစပ်မဖွင့်တော့ဘူးလို့ ကတိပေးထားတဲ့အတွက် အခုကစပြီး ရူးချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား။
“ဟင်၊ ဒါက ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူပဲမဟုတ်လား။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့၏ အကြည့်များမှာ ရုတ်တရက် ဖန့်ပင်းအန်းဆီသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖန့်ချန်က တစ်ယောက်ကို တစ်ချက်စီ ထိုးကြိတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
သူတို့၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ပုံစံကို မြင်ရသဖြင့် ဖန့်ချန်မှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းလာသည်။
ဒီလူတွေက ရုတ်တရက် မှတ်ဉာဏ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတာလား။
ရူးချင်ယောင်ဆောင်တာဆိုရင် သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖန့်ပင်းအန်းကို တိုက်ခိုက်ရဲရတာလဲ။
“ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ သူက နတ်ဆိုးလေ...”
“သူက ကလေးလေးပဲ၊ မင်းတို့ သိပ်ပြီး ရက်စက်မနေပါနဲ့။”
ဖန့်ချန်က ဆူပူလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ပင်းအန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
“မြန်မြန် ပြေးတော့၊ မဟုတ်ရင် သူတို့ မင်းကို ဆက်တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။”
ဖန့်ပင်းအန်းမှာလည်း အကဲခတ်ကောင်းသူ ဖြစ်သည့်အတွက် ဒီလူလေးယောက်က တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားမှန်း ရိပ်မိလိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် ပူးပေါင်းသရုပ်ဆောင်ပြီး ဝေးရာသို့ ပြေးသွားတော့သည်။
အကြီးကဲလေးဦးမှာလည်း ထရပ်လိုက်ကြပြီး ဖန့်ချန်က သူတို့ကို ထိုးကြိတ်လိုက်သည့်အတွက် သိပ်ပြီး ဒေါသမထွက်ကြပေ။
သို့သော် စိတ်ထဲတွင်မူ ထူးဆန်းနေသည်။
“ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေးက တကယ်ကိုပဲ စေတနာထားတတ်တာပဲ၊ နတ်ဆိုးကလေးကိုတောင် သနားနေသေးတယ်။”
ရှန်တူရှင်းက အေးစက်စက် ဆိုသည်။
“ဒီနေရာက နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ ပဲ့တင်သံတွေလည်း ပျောက်သွားပြီ၊ အခုပဲ ပြန်ကြမလား။”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
ရင်ရှန့်ရှုက ရေကန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။
“အရမ်း စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ ခုနက ကြည့်ရတာ ငါးတွေ အများကြီး ရှိသလိုလိုနဲ့၊ ခဏလေးအတွင်းမှာ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး။”
“ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ကို လှည့်စားသွားတာပဲ။”
အခြားလူများလည်း သူပြောသည်ကို သဘောတူကြပြီး မိမိတို့အားလုံး လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားနေကြသည်။
“ဒါဆိုလည်း ပြန်ကြတာပေါ့။”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
……
……
ဝိညာဥ်စစ်သည်တော်ဌာန။
ဝိညာဥ်ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း အမွှေးတိုင် နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် ဆက်သွယ်မိသွားချိန်တွင် ပိုင်ဇီယုရှန်း က ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
သူ သေချာ မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် ဝိညာဥ်ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း အမွှေးတိုင်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
ထို့နောက် ဝိညာဉ်ပုံရိပ် အချို့မှာ အခိုးအငွေ့ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သူတို့မှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်လုံးဖွင့်လာကြသည်။
“နောက်ဆုံးတော့လည်း ပြန်ရောက်လာပြီပဲ။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ လေးဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုနေရာတွင် စီကုကျိ ၏ ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့သည်ကို တွေ့သဖြင့် အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
ပိုင်ဇီယုရှန်း က ဘာမှ မပြောဘဲ မိမိရှေ့က လူငါးယောက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဖန့်ချန်က ထရပ်လိုက်ပြီး လက်သီးပူးကာ -
“ပိုင်ဇီ ဌာနမှူး၊ လုံရှူ အကြီးအကဲ က ဘယ်မှာလဲ။”
“မင်းတို့ရဲ့ လုံရှူ အကြီးအကဲ က အလုပ်ကိစ္စ ရှိလို့ လူ့လောက ကို အရင် ပြန်သွားတယ်။”
ပိုင်ဇီယုရှန်း က ပြောသည်။
ခဏ နားပြီးနောက် -
“မင်းတို့ ဒီတစ်ခါ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ကို နားလည်သဘောပေါက်တာ အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“သိပ်တော့ အဆင်မပြေဘူး၊ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ထဲက နတ်ဘုရားစွမ်းအား ရဲ့ ပဲ့တင်သံတွေက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။”
“နတ်ဘုရားစွမ်းအား ပဲ့တင်သံတွေ မရှိတော့ရင် ဆက်ပြီး နားလည်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်တာ။”
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်သည်။
သူက ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ လေးဦးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသဖြင့် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဒီလူတွေက သရုပ်ဆောင်နေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တကယ်ပဲ မမှတ်မိတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အခုတော့ အမှားမပေါ်သေးဘူးပေါ့။
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ လေးဦးလည်း နတ်ဘုရားအတတ် ပဲ့တင်သံတွေ ရုတ်တရက် ပျောက်သွားကြောင်း ထပ်ဆင့် ပြောဆိုကြသည်။
ပိုင်ဇီယုရှန်းက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် -
“မင်းတို့ သိလား၊ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ က အခု ဟင်းလင်းပြင်အလွှာ ၂၄ ထပ် မှာ မရှိတော့ဘူး။”
“……”
ဖန့်ချန်တို့မှာ ဘာမှ နားမလည်သလို ဖြစ်သွားသည်။
ပိုင်ဇီယုရှန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အဲဒီအချိန်က ဝိညာဥ်ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း အမွှေးတိုင် နဲ့ ဆက်သွယ်မှုက လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားတယ်။ အဲဒါက ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း အတတ် ထက် ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ နည်းလမ်းပဲ။”
“ဒါကြောင့် ငါက ယင်စစ်သည်တော်ဌာန ရဲ့ ထိပ်သီးတွေကို ဟင်းလင်းပြင်အလွှာ ၂၄ ထပ် ကို စေလွှတ်ခဲ့ပေမဲ့ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ကို မတွေ့ခဲ့ဘူး။”
“ရှူလုံ က ဒီတစ်ခါ လူ့လောက ကို ပြန်သွားတာကလည်း လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် ချင်ဟော်ဆွေ့ ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ပဲ။”
“အခုကြည့်ရသမျှတော့ ဒီကိစ္စကလည်း ဘာမှ အဖြေမထွက်ဘဲ ပြီးဆုံးသွားမယ့်ပုံပဲ၊ မင်းတို့အားလုံးက ဒီကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာကြပြီလေ။”
ပြောပြီးနောက် သူက ကြေးမုံပြင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဖန့်ချန်တို့ကို ရောင်ပြန်ဟပ်ကြည့်လိုက်သည်။
ပိုင်ဇီယုရှန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်
“အင်း၊ နတ်ဆိုးတွေ အသွင်ဆောင်ထားတာတော့ မဟုတ်ဘူး။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ လေးဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ပျောက်သွားတာလား။
ဝိညာဉ်ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း အတတ် ပြတ်တောက်သွားတာလား။
ဒါဆိုရင် သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ရောက်လာတာလဲ။
“ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ အကြောင်းကို မင်းတို့ တကယ်ပဲ ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူးလား။”
ပိုင်ဇီယုရှန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။
သူတို့ငါးယောက်လုံး၏ နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာများကို ကြည့်ပြီးနောက် သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပြီ၊ အဲဒီဘက်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ထူးခြားမှုတွေကို မင်းတို့ မခံစားမိတာ သဘာဝပါပဲ။”
“မင်းတို့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူး၊ ငါ လူ့လောက ကို တစ်ခေါက်သွားပြီး ရှူလုံ ကို ပြန်ခေါ်ပြီး မင်းတို့ကို လာကြိုခိုင်းလိုက်ဦးမယ်။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ပိုင်ဇီ ဌာနမှူး။”
ဖန့်ချန်က လက်သီးပူးကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီအချိန်က ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ပျောက်သွားတာလေ၊ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စက ချင်ဟော်ဆွေ့ နဲ့ ပတ်သက်နေမယ်လို့ ငါတို့ သံသယရှိခဲ့တာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ကို စစ်ဆေးရေးဌာန ကို အပ်နှင်းခဲ့တာ သူပဲလေ။ ဒါကြောင့် ချင်ဟော်ဆွေ့ ကို လက်ရှိမှာ ထိန်းချုပ်ဌာန မှာ နေအိမ်အကျယ်ချုပ် ထားထားတယ်။ မင်းတို့ ဒီတစ်ခါ ဘေးကင်းကင်း ပြန်ရောက်လာတာက ရှူလုံ အတွက်တော့ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်တာပဲ။”
ပိုင်ဇီယုရှန်းက ပြုံးလျက် -
“မင်းတို့သာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ဒီတာဝန်ကို ရှူလုံ ကပဲ တာဝန်ယူရမှာ။ သူက ကိစ္စတွေကို စစ်ဆေးပြီးရင် ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်မယ်လို့တောင် ပြောထားတာ။ အခုကြည့်ရသမျှတော့ ဒီကိစ္စမှာ ပြန်လည် ပြင်ဆင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်။”
“စစ်ဆေးပြီးရင် ရာထူးက နုတ်ထွက်မယ်ဟုတ်လား။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ လေးဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဖမ်းဆီးရေးဌာန ရဲ့ အကြီးအကဲ အရာရှိရာထူးကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ စွန့်လွှတ်မှာလား။
“အဲဒီ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုက ချင်ဟော်ဆွေ့ နဲ့ ပတ်သက်နေမှာ သေချာတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ချင်ဟော်ဆွေ့ တောင် ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ခဏလောက် ပျောက်ကွယ်သွားမယ်လို့ တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ ငါသာ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု က ငါ့ဝိညာဉ်ကို လုယူသွားပြီး ငါ့အသွင်နဲ့ တစ်စုံတစ်ခု လုပ်လိုက်ရင်လည်း ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး လုံရှူ အကြီးအကဲ ကို ရာထူးကနေ ဖြုတ်ချနိုင်တာပဲ။”
“ဒါကြောင့် တွေးကြည့်ရင် ချင်ဟော်ဆွေ့ က ကျောက်တုံးတစ်ခုတည်းနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် မဟာကောင်းကင်အရှင် ကို ဒီလိုမျိုး လှည့်ကွက်ဆင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှပင် တွေးတောနေမိသည်။
ဒါက ရှင်းပါတယ်။
လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ကလေးတစ်ယောက် စစ်တုရင်ကစားရာမှာ ကလေးက လူကြီးကို နိုင်သွားတယ်။ ဒီပွဲက အရမ်း အရေးကြီးတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဘေးမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး၊ ကလေးရဲ့ မိဘတွေလည်း မရှိဘူးဆိုရင်၊ စားပွဲကို မှောက်ချပစ်လိုက်လို့ ရတာပဲ။
နည်းနည်းတော့ မတရားဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားကတော့ ဒါပါပဲ။
ပိုရက်စက်ရင် စစ်တုရင်ခုံကို ကောက်ပြီး တစ်ချက်နှစ်ချက်လောက် ရိုက်လိုက်ရင်လည်း ပုံမှန်ပါပဲ။
“ပိုင်ဇီ ဌာနမှူး၊ လုံရှူ အကြီးအကဲ က အရင်က ဘာပြောခဲ့တာလဲ။”
“ဒီကိစ္စကို စစ်ဆေးပြီးရင် အကြီးအကဲ အရာရှိ ရာထူးကို စွန့်လွှတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာလား။”
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“
ဟုတ်တယ်။”
ပိုင်ဇီယုရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်
“အဲဒီအချိန်က တရားစီရင်ရေးဌာန က ကောင်းကင်အရှင်၊ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုက ဆွေ့ထိန် သူတော်စင် ရောက်လာတယ်။ သူသာ ချင်ဟော်ဆွေ့ ကို မခေါ်သွားရင် ရှူလုံ လည်း ဒီလိုမျိုး စကားလုံးတွေ ပြောမိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါဆို အဆင်ပြေသွားပြီ၊ ဒီကိစ္စကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ စစ်ဆေးလို့ ရရင် စစ်ဆေးပြီးသွားမှာပေါ့။”
ဖန့်ချန်က
“လုံရှူ အကြီးအကဲ က ဒီကိစ္စကို တစ်ရက် မစစ်ဆေးနိုင်သမျှ တစ်ရက် အကြီးအကဲ အရာရှိနေရာမှာပဲ ထိုင်နေရမှာ။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။”
“……”
ပိုင်ဇီယုရှန်းက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်နေတာပဲ။ သူက ဘာလို့ သူ့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိတယ်လို့ ပြောတာလဲ၊ ဆွေ့ထိန် သူတော်စင် က လှည့်စားခံလိုက်ရတာပဲ။”
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ၊ အဲဒီ ဆွေ့ထိန် သူတော်စင် က မင်းမျိုးနွယ်စုကပဲ မဟုတ်လား၊ မင်းရဲ့ မြေးမြစ်တော်စပ်သူလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
ရင်ရှန့်ရှုက စပ်စုကာ မေးလိုက်သည်။
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်သွားပြီး ဘာမျှ ပြန်မပြောတော့ပေ။
အခန်း (၂၇၂၆) - ဒါဆိုရင်တော့ အသက်အရွယ်က ငယ်ပါသေးတယ်
“နောက်ထပ် ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိတော့ဘူး၊ မင်းတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြဦး၊ ငါ ရှူလုံ ကို လာကြိုခိုင်းလိုက်မယ်။”
ပိုင်ဇီယုရှန်းက မှာကြားလိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။
“ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ဒီတစ်ခါ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ မှာ ငါတို့အားလုံး မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကို တင်သွားတယ်။”
ဖူချန်းချူးက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ စကားစလိုက်သည်။
အခြားသုံးဦးလည်း ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ကြပြီး အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေ ဖြစ်နေကြသည်။
“အကြီးကဲတို့ အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း နောက်ပိုင်းကျရင် ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ ဘက်ကနေ ငါ့ရဲ့ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း ကို အနှောင့်အယှက် မပေးကြပါနဲ့တော့။”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ဒါတော့ မရဘူး။”
ရှန်တူရှင်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -
“ဒါက ယှဉ်ပြိုင်မှုပဲ၊ ငါတို့ မင်းကျေးဇူးတင်တာက တစ်ပိုင်း၊ ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ နဲ့ မင်းရဲ့ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း ယှဉ်ပြိုင်နေတာက တစ်ပိုင်း။”
“အခု လက်ရှိ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေကို မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ အဲဒီ ကောင်းကင်အရှင် တွေက ငါတို့လို လူကြီးတွေကို ထည့်တောင် မတွက်တော့ဘူး။”
“သူတို့က ဒီလောကကြီးဟာ သူတို့ရဲ့ လောကကြီးလို့ ထင်နေကြတာ၊ အရင်းအမြစ်တွေကို ဘယ်သူ့ပေးမလဲဆိုတာ သူတို့ပဲ ဆုံးဖြတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်နေမှတော့ ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမ က ပိုကောင်းတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို လိုချင်ရင် မင်းရဲ့ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာပဲလေ။”
ကျန်သုံးဦးလည်း ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ကြသည်။
“ယှဉ်ပြိုင်မှုဆိုတာ တရားမျှတတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုမျိုး ဖြစ်ရမယ်၊ ညစ်ပတ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုတော့ မသုံးကြပါနဲ့။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
အကြီးကဲလေးဦးမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရင်ရှန့်ရှုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ငါတို့က အစကတည်းက ညစ်ပတ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မသုံးခဲ့ပါဘူး။”
“ဟုတ်လို့လား။”
ဖန့်ချန်မှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ရှက်သွားကာ သေချာ ပြန်တွေးကြည့်ပြီးနောက် ဘာမှ မဖြစ်သလိုဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ကို သွားတာ၊ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ကို နားမလည်လိုက်ရတာ တကယ်ကို နှမြောဖို့ ကောင်းတယ်။”
“အခု လက်ရှိ ငါတို့ သိရတဲ့ အချက်အလက်အရတော့ ဒီတစ်ခါ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ခရီးစဉ်က တစ်ဖက်လူကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။”
ရှန်တူရှင်းက ဆွေ့ဟွမ်ရွှီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး -
“ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ၊ မင်းက ယန်တန်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ အသက်ကြီးပိုင်း ဖြစ်တာပဲ၊ မင်းမျိုးနွယ်စုက နောက်မျိုးဆက်တွေကို မေးကြည့်စမ်းပါဦး၊ လူသားမျိုးနွယ်စုက ချင်ဟော်ဆွေ့ က တကယ်ပဲ ဒီလောက်ထိ ရဲတင်းတာလား။ ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် ကို လှည့်ကွက်ဆင်ဖို့ ငါတို့ကိုပါ ဆွဲထည့်သွားတာလား။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်
“ဒီကိစ္စကို အခွင့်အရေးရရင် သေချာ မေးကြည့်ပါဦးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောမပြောကတော့ မသေချာဘူး။”
“ဒီကိစ္စက ဘာမှ အဖြေထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ ထင်တယ်။”
ရင်ရှန့်ရှုက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်
“နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က အလကားသက်သက် အချိန်ကုန်ခံပြီး အလှည့်စားခံလိုက်ရတာပဲ။”
ထိုအချိန်တွင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဖန့်ချန်၊ အပြင်ထွက်ခဲ့၊ မင်းကို ပြောစရာ ရှိတယ်။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့လည်း စပ်စုစွာဖြင့် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်သော အမူအရာ ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“လူသားမျိုးနွယ်စုဘက်ကလား။”
“ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့သူတွေလည်း မနည်းပါဘူးလေ...”
ဖန့်ချန်က သူသည် ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ဖြစ်မှန်း သိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားသည်။
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ အကြီးကဲလေးဦးလည်း စပ်စုစွာဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်က ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့နှင့် မမြင်နိုင်သော ဝေးလံသည့် နေရာသို့ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းနှင့်အတူ သွားလိုက်ပြီးနောက် လက်သီးပူးကာ -
"ယဲ့ သူတော်စင်၊ ကျွန်တော်လည်း မေးစရာ ရှိနေတာပဲ။”
“မင်း ယွမ်ဟယ် ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို တွေ့လိုက်ရလား။”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် တည်တင်းနေသည်။
“သူတို့အားလုံးက ရူးနေတဲ့သူတွေပဲ၊ နောက်ပိုင်း သူတို့နဲ့ ပတ်သက်တာ ရှောင်ရှားတာ ကောင်းတယ်။”
“ယဲ့သူတော်စင်၊ ယွမ်ဟယ် ဆရာသခင်ရဲ့ သဘောသဘာဝက မဆိုးပါဘူး၊ ဝိညာဉ်အဖြစ်နဲ့တောင် ကျွန်တော့်ကို အတော်လေး ဂရုစိုက်ပေးပါတယ်။”
ဖန့်ချန်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ဘယ်အချိန်မှာ ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ယန်ဝိညာဉ် ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ မင်း မတွေ့ဖူးဘူးလား။”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် ဖန့်ချန်မှာ ယန်ဝိညာဉ် အကြောင်း စတင်သိရှိစဉ်က အခြေအနေများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်သွားသည်။
“ယဲ့ သူတော်စင်၊ အရင်တုန်းက အဘိုးကြီးတွေက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖုံးကွယ်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးခဲ့လို့ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှု ခံရပြီး မေ့လျော့တတ်တဲ့ ရောဂါမျိုး ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်
“အောက်ဘက်က ဆရာသခင်ကတော့ အဲဒီလောက်ထိ ဖြစ်မလာလောက်ပါဘူး...”
“နတ်ဘုရားဆန့်ကျင်ခြင်း ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးက အဲဒီလောက် မပြင်းထန်ပါဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ ယန်ဝိညာဉ် အတွက်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“နတ်ဘုရားဆန့်ကျင်ခြင်း လား။”
ဖန့်ချန်မှာ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
“အဲဒါ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်မျိုးပဲ၊ သုံးလိုက်ရင် နည်းနည်းတော့ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှု ရှိမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပမာဏကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ အဓိကက လူ့လောက မှာရှိတဲ့ ယန်ဝိညာဉ် တွေ ခံစားရတဲ့ အစစ်အမှန် ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုက အဲဒီကိစ္စကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီကိစ္စက ငါတို့အတွက်တော့ အသေးအဖွဲလေးပါ၊ မတော်တဆမှုလေး တစ်ခုလောက်ပဲ၊ ခဏလေးနဲ့ ပြန်ပြင်လို့ ရတယ်။”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက အလေးအနက် ဆိုသည်
“အခု အောက်ဘက်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်အုပ်စုက အဲဒီလိုမျိုး ဝဋ်ကြွေးတွေကို ခံစားနေရတာ၊ တစ်နေ့ကျရင် သူတို့လည်း ယွမ်ဟယ်တို့လိုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဝိညာဉ်ဆိုတာ မကောင်းတဲ့ စိတ်အကြံအစည်တွေကနေ ပေါက်ဖွားလာတာ၊ တစ်နေ့နေ့မှာ သူတို့က မင်းကို မေ့သွားရင် မင်းက သူတို့ရဲ့ အစာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
“……”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ တည်တင်းသွားသည်
“ယဲ့ သူတော်စင်၊ ကျွန်တော်လည်း ဒီကိစ္စကို မေးမလို့ပဲ၊ ကျွန်တော် ပြန်မလာခင်က မျက်လုံးတစ်လုံးကို တကယ် တွေ့ခဲ့တယ်၊ အဲဒါက ဆရာသခင်တို့ရဲ့ ရန်သူ ပို့လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။”
“မမေးနဲ့တော့၊ မင်းသာ အဲဒါကို သိသွားရင် အဲဒီ ကံကြမ္မာကြွေးက မင်းဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ မင်းက အဲဒီ ကံကြွေးကို ထမ်းဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး။”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်
“ငါ ဒီကို လာတာက မင်းကို သတိပေးဖို့ပဲ၊ နောက်ပိုင်း အလွှာ ၁၈ ထပ် အောက်ဘက်ကို သိပ်ပြီး မသွားပါနဲ့။ မင်းက ငရဲမင်း အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ထားပေမဲ့ မင်းရဲ့ အတွေ့အကြုံက အောက်ဘက်မှာ အသက်ရှင်ဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ဝိညာဉ်အုပ်စုတွေဆီက အန္တရာယ် မဟုတ်ရင်တောင် သာမန် နတ်ဆိုးတွေထဲမှာပဲ မင်း မယှဉ်နိုင်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။”
ပြောပြီးနောက် ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းမှာ လှည့်ထွက်သွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် မြူခိုးတွေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“အဘိုးကြီးက ပိုပြင်းထန်တဲ့ အကျိုးတရားကံကြွေးကို ထမ်းထားလို့ အဲဒီလို နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေ ရခဲ့တာပေါ့။ အခု ယွမ်ဟယ် ဆရာသခင်တို့ကလည်း အောက်ဘက်မှာ အလားတူ အကျိုးတရားကံကြွေးတွေကို ထမ်းနေရတာလား။”
“အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ မရှိသေးဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ အခုလို အသက်ရှင်လျက်နဲ့ ရပ်တည်နေရတာတောင် ဒီလို ဝဋ်ကြွေးမျိုးကို ထမ်းဖို့ ဘာစွမ်းအားမှ မရှိဘူး၊ အကြောင်းရင်းကို သိဖို့တောင် အရည်အချင်း မရှိဘူး...”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှပင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
သူ ယခင်က ရရှိခဲ့သော အောင်မြင်မှုများမှာ ဟာသတစ်ခုလို၊ ကလေးကစားစရာလိုပင် ဖြစ်နေသည်။
အစစ်အမှန် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သူမှာ အရည်အချင်းအစွမ်းသတ္တိ တစ်စက်မျှ မရှိသေးပေ။
“သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”
ပိုင်ဇီယုရှန်းက ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် က ဖန့်ချန် ဟိုဘက်မှာ ငေးမေ့နေသည်ကို မြင်သော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။
“မသိဘူး၊ ခုနက အမျိုးသမီးတစ်ယောက် လာရှာသွားပြီးနောက်ပိုင်း အဲဒီလို ဖြစ်နေတာ၊ ဒီမှာ ရပ်နေတာ ကြာပြီ။”
“အကြီးအကဲ အရာရှိ၊ ပိုင်ဇီ ဌာနမှူး၊ ခင်ဗျားတို့ ရောက်တာ ကြာပြီလား။”
ဖန့်ချန်မှာ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။
“မကြာသေးပါဘူး၊ ခုနက ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် က မေးသည်။
“ကျွန်တော် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်လေ့လာတာ ဘယ်နှစ်နှစ် ရှိပြီလဲ ဆိုတာ တွေးနေတာပါ။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
“ဘယ်နှစ်နှစ် ရှိပြီလဲ။”
ပိုင်ဇီယုရှန်းက စပ်စုကာ မေးသည်။
“နှစ်လေးထောင် မပြည့်သေးပါဘူး။”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ အသက်အရွယ်က ငယ်ပါသေးတယ်။”
ပိုင်ဇီယုရှန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။
ဟုတ်တာပဲ။
အသက်အရွယ်က ငယ်ပါသေးတယ်။
ဖန့်ချန်မှာ မိမိကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“သွားကြစို့၊ ဒီတစ်ခါ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ကိစ္စက မပြီးသေးဘူး။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် က ပြောသည်။
ပြောပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်တို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထွက်ခွာကာ ယင်လောက မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် က ဆွေ့ဟွမ်ရွှီတို့ကို အသီးသီး ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။
စစ်ဆေးရေးဌာန၊ ဖမ်းဆီးရေးဌာန။
ဖန့်ချန်က ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် နောက်ကနေ လိုက်ပါလာသည်။
ဌာနမှူး အသီးသီး၏ အကြည့်များမှာ သူ့ဆီသို့ စူးစိုက် ရောက်ရှိလာသည်။
ဒွမ်ချင်းရှန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။
“ဖန့်ချန်၊ ဒီတစ်ခါ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ရဲ့ အခြေအနေကို အစီရင်ခံစမ်း။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် က အဓိက နေရာတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။
ရောက်ရှိနေသော ဌာနမှူးများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း စပ်စုလိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ဒီတစ်ခါ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ ကိစ္စက ဖမ်းဆီးရေးဌာန ရဲ့ အကြီးအကဲ အရာရှိ နဲ့ပါ ပတ်သက်နေသည်။
ဖန့်ချန်က ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဘေးကင်းကင်း ပြန်ရောက်လာသလဲ ဆိုတာကို သူတို့ သိချင်နေကြသည်။
ချင်ဟော်ဆွေ့ ပြောတာ တကယ်ပဲ မှန်သွားတာလား။