အခန်း ၁၉၄

အခန်း (၁၉၄) - စက္ကူရုပ်များအား လေ့ကျင့်ခြင်း

ချင်ဖုန်းဂိုဏ်း…

ရက်ပေါင်းများစွာခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် လင်းဖန်နှင့် ဂိုဏ်းသားများအားလုံးသည် ဂိုဏ်းတော်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

တာဝန်မှာ ရှည်လျားပြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသဖြင့် တပည့်များသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သောဂိုဏ်းမြေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်မိကြသည်။

လင်းဖန်သည်လည်း ချစ်စဖွယ် သစ်သားအိမ်လေးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသောအခါ ထပ်တူပင် ဝမ်းသာမိချေသည်။

ထိုအိမ်လေးသည် ဂိုဏ်းနှင့်ဝေးကွာလှသော နောက်တောင်ကုန်းရှိ တောအုပ်ဘေးတွင် ယခင်အတိုင်းပင် အေးချမ်းစွာ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး အေးချမ်းလှသော ထောင့်စွန်းလေးတစ်ခုပင်။

ဟိုကျဲ့သည် လင်းဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

ဟိုကျဲ့က လင်းဖန်အတွက် ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက်ငှဲ့ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။

“အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ...”

လင်းဖန်က ရေနွေးကြမ်းကို တစ်ငုံမျှ သောက်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကပ်လွဲခဲ့တာတွေရှိပေမဲ့ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်... ဟိုမင်လည်း ခဏနေရင် ညစာလာစားလိမ့်မယ် ထင်တယ်...”

ဟိုကျဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလုပ်စလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ကြားရတာဝမ်းသာတယ်ကွာ... ဒါဆို ငါ ညစာအတွက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြင်ဆင်ထားလိုက်မယ်...”

လင်းဖန်သည် ထိုင်လိုက်ပြီး ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာများကို စတင်စဉ်းစားသုံးသပ်လေသည်။

ရှည်လျားလှသောတိုက်ပွဲကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သွေးနှင့်ချီ ပြန်လည်အားဖြည့်ဆေးလုံးများသည် သူ့အတွက် လုံလောက်ခြင်းမရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆေးလုံးများကိုရှာဖွေရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တာဝန်ပြီးမြောက်မှုအတွက် ရရှိခဲ့သော စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် ၁၀၀၀ နှင့် သူ့လက်ထဲတွင်ရှိနေသော ရွှေတုံးများကြောင့် စျေးနှုန်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်တော့ချေ။

နောက်တစ်ခုမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ပင်။

လင်းဖန်သည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန် ၅ ဆင့်သာ လိုတော့သဖြင့် ထိုအဆင့်သို့တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနိုင်လေသည်။

ပညာရှင်အရာရှိထံမှရရှိခဲ့သော ထိုစက္ကူရုပ်များသည် သူ့အတွက် အလွန်အသုံးဝင်နိုင်သောကြောင့် ‘ဝိညာဉ်သဏ္ဍာန်စုံ စက္ကူခေါက်ကျင့်စဉ်’ ကျမ်းစာသည်လည်း သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နေသည်။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အဆောင်ဆွဲပြားနှင့်အတူ အသုံးပြုရသော မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင် အနှစ်သာရအနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသော မီးပုတ်သင်ကြီး၏ မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေ ရှိနေဆဲပင်။

ထို့အပြင် ရွှေရောင်နှင့် ငွေရောင်ပုတ်သင်များ၏ အမြုတေများနှင့် ခေါင်းနှစ်လုံးရှိသောကျားများ၏ မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေများလည်း ရှိသေးသည်။

ကျန်ရှိနေသောအရာများမှာ မီးတောက်ဆိတ်များ၏ မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေ အချို့ပင်။

အရန်သင့် စုဆောင်းထားနိုင်ရန်အတွက် သစ်သားအိမ်လေးအနီးရှိတောအုပ်ထဲတွင် မိစ္ဆာသားရဲများရှိနေသည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။

ထိုနေရာမှ မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေများကို ပိုမိုရရှိရန် စတင်ကြိုးစားခြင်းက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဟိုမင် ညစာစားရန် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူသည်လည်း လင်းဖန်နှင့်တူညီသော ရည်မှန်းချက် ရှိနေချေသည်။

ထိုအရာမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျင့်ကြံမှုကိုမြှင့်တင်ရန်အတွက် အချိန်တိုအတွင်း ပြင်းထန်သော တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။

လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ပခုံးကိုပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ငါ့ကိုသာ ပြောလိုက်ပါ...”

ဟိုမင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ လိုအပ်တာက မင်းကို လိုက်မီဖို့အတွက် အချိန်ပိုရဖို့ပဲ...”

လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“မြှောက်ပင့်နေတာတွေရပ်စမ်းပါ... ဒါနဲ့ ငါ မင်းရဲ့ အကူအညီတစ်ခုတော့လိုတယ်... မင်း ဆေးတောင်ထွတ်က တစ်ယောက်ယောက်နဲ့သိလား...”

ပိုမိုကောင်းမွန်သော အားဖြည့်ဆေးလုံးများကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဆေးတောင်ထွတ်သည် သူ၏ အကောင်းဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ထိုတောင်ထွတ်တွင် ထန်မိသားစု၏လူများ စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့နေခဲ့သဖြင့် လင်းဖန်သည် ဆေးတောင်ထွတ်မှတပည့်များနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်း သိပ်မရှိခဲ့ပေ။

ဟိုမင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မကောင်းစရာပဲ... အခုလောလောဆယ်တော့ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်း လိုချင်ရင် ငါ စုံစမ်းပေးလို့ရတယ်...”

လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ...”

ဟိုဖူတည်ဆောက်ထားခဲ့သော လူမှုကွန်ရက်ကိုအသုံးချရန် အချိန်တန်ပြီဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

…

ညစာစားပြီးနောက် ဟိုကျဲ့ အိပ်ပျော်သွားသောအခါ လင်းဖန်သည် နိုးထလာပြီး ‘ဝိညာဉ်သဏ္ဍာန်စုံ စက္ကူခေါက်ကျင့်စဉ်’ ကျမ်းစာကို ထုတ်ယူလိုသည်။

သူသည် စာအုပ်ကို စတင်ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး အတွင်း၌ရေးသားထားသော သိုင်းနည်းစနစ်များကိုလေ့လာရန် ကြိုးစားလေသည်။

ဤကျင့်စဉ်သည် ရှစ်ကွက်အင်း တူပစ်လွှတ်ခြင်းသိုင်းနှင့် ဆင်တူသောအချက်အချို့ ရှိနေချေသည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချီစွမ်းအင်များကို အပြင်သို့ထုတ်လွှတ်ပြီး စက္ကူရုပ်များကိုထိန်းချုပ်ရန် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်သည် ကျားကျောက်စိမ်း သိုလှောင်ရေးရတနာအတွင်းမှ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကိုထုတ်ယူကာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

စတင်စမ်းသပ်ချိန်တွင် သူသည် စက္ကူရုပ်ကို မြေပြင်မှ စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြွတက်လာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏ ချီစွမ်းအင်သည် စက္ကူရုပ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ထွက်သွားလေသည်။

သူ၏သံတူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအရာသည် ပိုမိုသိမ်မွေ့သောလှုပ်ရှားမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းအားကို လိုအပ်ချေသည်။

လင်းဖန်သည် အလွယ်တကူ လက်လျှော့တတ်သူမဟုတ်သဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

တစ်နာရီခန့် ကြိုးစားပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် စက္ကူရုပ်ကို မတ်တတ်ရပ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ရလဒ်ကိုစိတ်ကျေနပ်သွားသဖြင့် သူသည် ခေတ္တအနားယူပြီး ပုံမှန်ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်သည်။

သူသည် ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုလည်း မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရုပ်ခန္ဓာအဆင့် ၇ တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချီစွမ်းအင်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး မြန်ဆန်စွာ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သူ၏ ချီစွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားသောအခါ လင်းဖန်သည် ဆက်လက်၍ စမ်းသပ်ပြန်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် စက္ကူရုပ်သည် မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရုံသာမက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း စတင်လှမ်းနိုင်လာခဲ့သည်။

တစ်နာရီခန့် ကျင့်သားရသွားပြီးနောက် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော စက္ကူရုပ်သည် စတင်ပြေးလွှားနိုင်လာလေသည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ခုန်ပျံခြင်းကို လေ့ကျင့်ရန် ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်သည် လုံလောက်စွာ ကျွမ်းကျင်သွားသောအခါ စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကို ထပ်မံပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်းသည် လင်းဖန်၏ အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် ချီစွမ်းအင်ကို အလွန်ပင် ပင်ပန်းစေခဲ့သည်။

သူသည် စက္ကူရုပ်များ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် စိတ်အာရုံကို ခွဲခြမ်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် လင်းဖန်ကို ယခင်ကထက် နှစ်ဆ ပိုမိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခဲ့သည်။

နေမင်းကြီးသည် မကြာမီထွက်ပေါ်လာတော့မည်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မတတ်သာဘဲ ရပ်တန့်လိုက်ရလေသည်။

အနားယူရန် နာရီအနည်းငယ်သာကျန်ရှိတော့သဖြင့် လင်းဖန်သည် စက္ကူရုပ်များကို လျင်မြန်စွာသိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အိပ်စက်ရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

…

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးတောင်ထွတ်…

လင်းဖန်သည် သမ်းဝေလျက် မျက်ကွင်းညိုများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးတောင်ထွတ်သို့ ပြန်လည်သတင်းပို့လေသည်။

တပည့်သစ် ၃ ဦးသည် စွန်းဟိုင်၏ဦးဆောင်မှုဖြင့် တာဝန်တစ်ခုထမ်းဆောင်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသဖြင့် ထိုနေရာတွင် ကျန်းရှီနှင့် ကျန်းရီနျန်တို့သာ ရှိနေကြသည်။

လင်းဖန်သည် ပထမဆုံးတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်စဉ်က စွန်းဟိုင်သည် သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် လမ်းညွှန်ပြသရန်အတွက် အတူလိုက်ပါခဲ့ပုံကို ပြန်လည်သတိရမိသွားသည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်သည် မနေ့ကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ကျန်းရီနျန်က လင်းဖန်ကို မနက်စာစားရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“မင်း ပြန်ရောက်ပြီပဲ... လာ... ထိုင်ဦး...”

ကျန်းရှီက လင်းဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်မရရှိခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် ဘေးသို့တိုးကာ လင်းဖန်အတွက် နေရာဖယ်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းရီနျန်သည် သမီးဖြစ်သူ၏လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ၏သမီးသည် နောက်ဆုံးတွင် အရွယ်ရောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးတောင်ထွတ်၏ အနာဂတ်အတွက် လင်းဖန်၏အရေးပါမှုကို နားလည်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကျန်းရီနျန် တွေးလိုက်မိသည်။

“ကျွန်တော်လည်း ဝင်စားလို့ရတယ်ပေါ့...”

လင်းဖန်သည် အဖြစ်အပျက်များကို မသိသော်လည်း လွတ်နေသောထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။