အခန်း ၂၀၀

အခန်း (၂၀၀) - မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်

လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“အခု ရေခဲစွယ်ဆင်က ဘယ်နားမှာလဲ...”

ကောဟယ်ရုက ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟိုမှာ...”

သူတို့သုံးယောက်သည် ရေခဲစွယ်ဆင်ရှိရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားကြလေသည်။

ရေခဲစွယ်ဆင်သည် မြေပြင်မှ မြက်ပင်အချို့ကို နှာမောင်းဖြင့်နှုတ်ယူကာ ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများပေါ်တွင် ပွတ်တိုက်နေချေသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းလှစွာပင် ခဏမျှအကြာတွင် ဒဏ်ရာများမှ သွေးထွက်ခြင်းများရပ်တန့်သွားပြီး ဖူးယောင်နေမှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကောဟယ်ရုသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လင်းဖန်နှင့် ဟိုမင်တို့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါ နဂါးအမြီးမြက်ပဲ...”

လင်းဖန်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်ရေးရတနာထဲမှ လှံကိုထုတ်ယူရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ အလုပ်စကြတာပေါ့...”

ဟိုမင်က ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ကောဟယ်ရုကို အနောက်သို့ ဆွဲခေါ်လိုက်လေသည်။

လင်းဖန်သည် လှံကို လက်တွင်ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် ရေခဲစွယ်ဆင်၏ ဘေးဘက်မှနေ၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ချေသည်။

လင်းဖန်၏ခြေသံများကြောင့် ရေခဲအစွယ်ဆင်သည် လန့်ဖျတ်သွားသည်။

၎င်းသည် နှာမောင်းထဲမှ နဂါးအမြီးမြက်ကိုလွှတ်ချလိုက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ရေခဲစွယ်ဆင်သည် လင်းဖန်ရှိရာသို့ အချိန်မီ လှည့်မကြည့်နိုင်သဖြင့် ၎င်း၏ ဧရာမနှာမောင်းကြီးဖြင့် လင်းဖန်ကို လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဝုန်း…

လင်းဖန်သည် လေထုကိုနင်းခြေကာ ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲလိုက်သဖြင့် နှာမောင်းရိုက်ချက်သည် လွဲချော်သွားလေသည်။

ယခုအခါ လင်းဖန်သည် ရေခဲစွယ်ဆင်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် လှံအတွင်းသို့ ချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ လှံသွားထက်မှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ရေခဲစွယ်ဆင်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ရေခဲစွယ်ဆင်သည် လှံကိုတားဆီးရန်အတွက် နှာမောင်းကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုလိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း လှံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြောင့် ၎င်း၏ နှာမောင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားလေသည်။

ထို့နောက်တွင် စွမ်းအင်လှိုင်းသည် ၎င်း၏ မာကျောသောအရေပြားနှင့် ဦးခေါင်းခွံကို ဖောက်ထွက်သွားသဖြင့် ရေခဲစွယ်ဆင်သည် နာကျင်စွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်တော့ပေ။

ဖုန်း…

ဦးခေါင်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး နီရဲသောသွေးများနှင့် ဖြူဖွေးသော ဦးနှောက်အစအနများသည် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးသို့ လွင့်စင်ပျံ့နှံ့သွားချေသည်။

ရေခဲစွယ်ဆင်၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ဘေးဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာလဲပြိုကျသွားပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေကာ ကျယ်လောင်သောအသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လင်းဖန်သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ကောဟယ်ရုဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန်... ရသလောက် နဂါးအမြီးမြက်တွေကိုသိမ်းကြ... ဒီဆူညံသံကြောင့် ဒါကိုလိုချင်တဲ့ တခြားလူတွေ ရောက်လာနိုင်တယ်...”

ကောဟယ်ရုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟိုမင်နှင့်အတူ အလျင်အမြန်ပင် ဆွတ်ခူးလိုက်ကြလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လင်းဖန်သည် ရေခဲစွယ်ဆင်၏ မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေကိုထုတ်ယူရန် အလုပ်ရှုပ်နေချေသည်။

ရေခဲစွယ်ဆင်၏ ရင်ဘတ်ကို အနည်းငယ် တူးဆွပြီးနောက်တွင်တော့ သူသည် နှလုံးအနီးရှိ မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိသွားလေသည်။

၎င်းသည် အပြာရောင် ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကဲ့သို့ရှိနေပြီး အတွင်း၌ ရေခဲစွယ်ဆင်၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ဝဲလည်နေချေသည်။

“ငါတို့ အလုပ်ပြီးပြီ... အရင်ဆုံး ဆေးပင်မြို့တော်ကိုပြန်ကြတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်... မနက်ဖြန်ကျမှ ရေခဲတောင်ကြာပန်းကို ဆက်ရှာကြတာပေါ့...”

နေဝင်ရီတရောအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ကောဟယ်ရုက အကြံပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်က သဘောတူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာဟုတ်တယ်... ငါ့ကို ခြင်းတောင်း ပေးလိုက်...”

ကောဟယ်ရုသည် နဂါးအမြီးမြက်များ ပြည့်နှက်နေသောခြင်းတောင်းကို လင်းဖန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

လင်းဖန်က ၎င်းကို သူ၏ သိုလှောင်ရေးရတနာထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ခြင်းတောင်းသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားချေသည်။

လင်းဖန်သည် သူ၏ သွေးစွန်းနေသော ဝတ်ရုံကိုကြည့်ကာ မထွက်ခွာမီ ဝတ်ရုံအသစ်တစ်ထည်လဲလှယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် မလိုအပ်သောပြဿနာများကို ရှောင်ရှားလိုခြင်း ဖြစ်ချေသည်။ သွေးစွန်းနေသောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ လျှောက်သွားနေခြင်းက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

နာရီအနည်းငယ်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ဆေးချိုင့်ဝှမ်း၏ဝင်ပေါက်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

အစောင့်များက လင်းဖန်၊ ဟိုမင်နှင့် ကောဟယ်ရုတို့ လက်ဗလာဖြင့် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မေးလိုက်ကြသည်။

“လည်လို့ ပတ်လို့ ကောင်းခဲ့ရဲ့လား...”

ဤအတွေ့အကြုံမရှိသူများသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏အကူအညီမပါဘဲ တန်ဖိုးကြီးဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အလွယ်တကူရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်နေကြလေသည်။

မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူတစ်ယောက်သည် အစောင့်များထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မေးလိုက်သည်။

“ငါတို့ ကုန်သည်တွေကို တွေ့မိကြသေးလား...”

အစောင့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဪ... မုဆိုးကြီးလော့နဲ့အတူသွားတဲ့ သုံးယောက်လား... သူတို့ထွက်လာတာ မတွေ့သေးဘူး...”

မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဆေးချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ဤမျှအထိ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေခြင်းမှာ ထူးဆန်းလှသဖြင့် အစောင့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

“သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ...”

အခြေအနေကိုသိရှိသော အစောင့်တစ်ဦးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“သူတို့က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သမီးအတွက် ဆေးပင်တွေ သွားရှာနေကြတာလေ...”

…

ဆေးပင်မြို့တော်…

လင်းဖန်တို့ တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ညစာစားချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သူတို့သည် ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ ခဏမျှအနားယူပြီးနောက် ညစာစားရန် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ကုန်သည်များသည် သတင်းအချက်အလက်များဖလှယ်ကာ အရောင်းအဝယ်များ ပြုလုပ်နေကြသဖြင့် ဆူညံစည်ကားနေလေသည်။

“မင်းတို့ ကြားပြီးပြီလား... တစ်ယောက်ယောက်က မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကုန်သည်တွေကို သတ်လိုက်တယ်တဲ့...”

“ဘာ... သူတို့က ချီစုစည်းမှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်ဘူးလား...”

“ဟုတ်တယ်... ငါကြားတာတော့ သူတို့က နဂါးအမြီးမြက်ကို ရှာနေကြတာတဲ့...”

ညစာစားနေသူများသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကုန်သည်များအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြချေသည်။

လင်းဖန်သည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး သူတို့ပြောနေသည်များကို အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေလိုက်သည်။

“ဒီမျက်နှာသစ်တွေက...”

ညစာစားနေသူတစ်ဦးသည် လင်းဖန်၊ ဟိုမင်နှင့် ကောဟယ်ရုတို့ကို မြင်သောအခါ စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်လေသည်။

အခြားတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့... သူတို့က လက်ဗလာနဲ့ ပြန်ထွက်လာကြတာ...”

“ဪ... နုနယ်ပြီး အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ကုန်သည်ပေါက်စတွေပေါ့...”

တစ်ယောက်ကလှောင်ပြောင်လိုက်ရာ အားလုံးက ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

လင်းဖန်၊ ဟိုမင်နှင့် ကောဟယ်ရုတို့၏ နုပျိုသောရုပ်ရည်များကြောင့် သူတို့သည် ဆေးပင်ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည့် သာမန်ကုန်သည်များသာဖြစ်သည်ဟု အားလုံးက ထင်မှတ်နေကြချေသည်။

“မဟာမိတ်အဖွဲ့က နဂါးအမြီးမြက်အတွက် ဆုလာဘ်တွေ အများကြီးပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းထားတယ်...”

“ဘာတွေလဲ...”

“ဟုတ်တယ်... သူတို့က အဲဒါအတွက် ရွှေအမြုတေတက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံးကိုတောင် ပေးဖို့ အသင့်ပဲတဲ့...”

“မင်းပြောတာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကနေ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်စေတဲ့ ဆေးလုံးလား...”

သူတို့သည် ဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ နဂါးအမြီးမြက်လိုအပ်ချက်နှင့် ၎င်းအတွက်ပေးအပ်မည့် ဆုလာဘ်များအကြောင်းကို ဆက်လက်၍ ပြောဆိုနေကြလေသည်။

လင်းဖန်သည် ရွှေအမြုတေတက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံးကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

၎င်းသည် သူ့ကို အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။

သူတို့ ညစာစားပြီးနောက် အခန်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းဖန်က ကောဟယ်ရုကို မေးလိုက်သည်။

“ငါတို့ဆီမှာ နဂါးအမြီးမြက် လုံလုံလောက်လောက်ရှိရဲ့လား...”

ကောဟယ်ရုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဆေးလုံး ရာနဲ့ချီ ဖော်စပ်ဖို့တောင် လုံလောက်တယ်...”

“အရမ်းကောင်းတာပဲ...”

လင်းဖန်သည် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း နဂါးအမြီးမြက်ကို ရွှေအမြုတေတက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံးနှင့်လဲလှယ်ရန် စိတ်မလောသေးပေ။

အဆုံးသတ်တွင်တော့ အလျင်လိုနေသူမှာ သူ မဟုတ်ပေ။

သူ့အနေဖြင့် အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြီး မနက်ဖြန်ပြန်လာသည့်အခါ ပိုမိုကောင်းမွန်သောကမ်းလှမ်းမှု ရှိ၊မရှိ စောင့်ကြည့်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်ချေသည်။