အခန်း ၂၂၁

အပိုင်း(၂၂၁) စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း

ဝိညာဉ်သွင်းရန်အတွက် အခြေအနေနှစ်ရပ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် လိုအပ်၏။

ပထမတစ်ချက်မှာ မူလဇစ်မြစ်ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်ဖူးရမည်ဖြစ်ပြီး မီးခိုးငွေ့ကို အသုံးပြုကာ အကြမ်းဖျင်း ပုံဖော်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ပုံဖော်မှု ပိုတူလေလေ၊ ဝိညာဉ်သွင်းပြီးနောက် ပုံဖော်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအား တိုးတက်မှုကလည်း ပိုမို အားကောင်းလေလေ ဖြစ်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် အရေခွံဆုတ် တစ္ဆေ ဦးရေပြားကို ဆိုရလျှင်၊ ချန်းရီက ထိုအရေခွံဆုတ်တစ္ဆေ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် လုံးဝ ပုံဖော်၍ မရနိုင်သလို ဝိညာဉ်သွင်းရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ မူလဇစ်မြစ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အရာဝတ္ထုတစ်ခုခု ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာမဆို အသုံးပြု၍ ရနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာ ရေဘဝဲ၏ စုပ်ယူနိုင်သော လက်တံများ၊ သို့မဟုတ် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံနှင့် အကြေးခွံတို့ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီက သူ၏ လက်ထဲရှိ နူးညံ့နေသော လူ့အရေခွံနှင့် မာကျောသော အကြေးခွံကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှိုင်းညို့နေပြီး ဖတ်ရခက်နေ၏။

ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း အစွမ်းကို သဘောပေါက် နားလည်သွားပြီးကတည်းက၊ ချန်းရီသည် ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းကို သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

ဤပစ္စည်းနှစ်ခုကို ရရှိထားသရွေ့ နောင်တစ်ချိန်တွင် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်ကို ပုံဖော်ပါက ပုံဖော်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မူလခန္ဓာကိုယ်ကြားရှိ စွမ်းအား ကွာဟချက်ကို သေချာပေါက် ကျဉ်းမြောင်းသွားစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤလူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံကို ရရှိရန်အတွက် ချန်းရီက ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးနှင့် အပေးအယူတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

နောင်တွင် ထိုကောင်မလေးအတွက် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံနှင့် တန်ဖိုးညီမျှသော ကိစ္စတစ်ခုကို ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤသေးငယ်သော အကြေးခွံတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။

ယခင်က ၎င်းကို တင်းတုံနှင့် ထယ်ရှီးတို့ လက်ထဲတွင် ရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေး၏ သတိပေးမှုကြောင့် ချူချယ်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေမှန်း သတိရသွားခဲ့သည်။

ဤလူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ အကြေးခွံ တန်ဖိုးသည် မျက်နှာအရေခွံထက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသည်။

ထိုစဉ်က ပစ္စည်းများကို ခွဲဝေကြချိန်တွင် မည်သူကမျှ ၎င်းကို စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ချူချယ်ထံတွင် ယာယီ သိမ်းဆည်းထားရန် ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင် အရောင်းအဝယ်ပွဲ လုပ်ချိန်က ချူချယ်သည် ဤအကြေးခွံကို ထုတ်မပြခဲ့ချေ။

ချန်းရီအနေဖြင့် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ အကြေးခွံကို လဲလှယ်ယူချင်ပါကလည်း မရနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ထို့အတွက်ကြောင့် ချန်းရီသည် သူ လက်ရှိပိုင်ဆိုင်ထားသော ရိက္ခာပစ္စည်း ဆယ်ပုံခြောက်ပုံကို ပေးချေခဲ့ရမှသာ ထိုအကြေးခွံကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင်လည်း များများစားစား မရှိလှပေ။

ယခင်က မျိုးစေ့များနှင့် လဲလှယ်ရာတွင် ချူချယ်က ထက်ဝက်ကို ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း အရောင်းအဝယ်ပွဲတွင်လည်း အချို့ကို လဲလှယ်လိုက်သေးသည်။

ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် လုံးဝ နီးပါး ကျန်ရှိမနေတော့ပေ။

ထပ်ပြီး ဆယ်ပုံခြောက်ပုံ ယူဆောင်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ ပို၍ပင် နည်းပါးသွားတော့၏။

ကံကောင်းသည်မှာ ချန်းရီသည် တစ်ကိုယ်တည်းသာ ဖြစ်ပြီး သူတစ်ယောက် ဗိုက်ဝလျှင် တစ်မိသားစုလုံး ဗိုက်မဆာတော့သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ချန်းရီက သိပ်ပြီး နှမြောတွန့်တိုနေခြင်း မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ဤအကျပ်အတည်းကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် သူ လက်ရှိအချိန်တွင် မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားနေပြီလဲ ဆိုသည်ကို ချန်းရီ ကိုယ်တိုင်လည်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေမိသည်။

"အမုန်းတရား" ဓားက လက်ထဲရောက်လာပြီးကတည်းက ယခုချိန်အထိ သွေးမစွန်းရသေးပေ။

ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းသည် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုတွင် အသုံးမပြုရသေးချေ။

ဤထူးဆန်းသော ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ဝိညာဉ်သွင်းပြီးနောက် ပုံဖော်ထားသော လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်သည် မူလခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားနှင့် များစွာ နီးစပ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မူလခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအား၏ မည်မျှရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိမည်နည်း ဆိုသည်ကိုမူ...

လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ တကယ့် စွမ်းအား အတိအကျကို မမြင်ဖူးခဲ့သဖြင့် ချန်းရီကလည်း မည်သို့ ဆုံးဖြတ်ရမည်ကို မသိပေ။

ထိုစဉ်က လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်သည် နေ့ခင်းဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်း၏ စွမ်းအားက များစွာ ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့်သာ သူတို့လူစုက သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်း ဝိညာဉ်သွင်းရန် အသင့်တော်ဆုံးမှာ သေချာပေါက် မရဏနတ်သမီးက ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ချန်းရီအနေဖြင့် မရဏနတ်သမီးနှင့် သက်ဆိုင်သော မည်သည့် အရာဝတ္ထု သို့မဟုတ် ပစ္စည်းကိုမျှ လုံးဝ မရရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ အသင့်တော်ဆုံးမှာ သဘာဝကျစွာပင် ခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာ ရေဘဝဲ ရေဘဝဲ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီသည် ထိုခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာ ရေဘဝဲနှင့်လည်း ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံဖူးခဲ့သဖြင့် ပုံဖော်ရာတွင် ၎င်း၏ ဟန်ပန်အသွင်အပြင် အချို့ကို ပုံဖော်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ လက်ထဲတွင် ခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာ ရေဘဝဲ၏ စုပ်ယူနိုင်သော လက်တံလည်း ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ရေဘဝဲ၏ လက်တံကို မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကား အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စရပ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် သူသည် သတ်ဖြတ်မှတ် အမြောက်အမြားကို သေချာပေါက် စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထား၏။

မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားကို အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက် နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

အမှတ်စဉ် အဆင့် (၁၀၀၀) အတွင်းရှိသော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် ဝိညာဉ်သွင်း ပုံဖော်ထားသော ခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာ ရေဘဝဲတို့ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရာတွင်...

ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် မမြင်တွေ့ရသေးမီ အချိန်အထိ...

ချန်းရီသည် လတ်တလောတွင် မည်သည့်အရာကို ရွေးချယ်၍ မည်သည့်အရာကို စွန့်လွှတ်ရမည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးချေ။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိအချိန်တွင် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်ကို ဝိညာဉ်သွင်း ပုံဖော်ခြင်းက သဘာဝကျကျပင် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေ၏။

ထို့အပြင် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ စွမ်းအားကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာ ရေဘဝဲကိုမူ...

အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖုံးကွယ်ထားရမည့် လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် ထားရှိလိုက်သည်က ပိုကောင်းပေမည်။

နတ်ဆင်ရွာ၏ တောင်ကမ်းပါးယံသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ...

လေအေးများက ချန်းရီ၏ ဆံပင်များကို လွင့်ဝဲသွားစေသည်။

ဆံပင်မညှပ်ရသည်မှာ တစ်နှစ်နီးပါးခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ချန်းရီ၏ ဆံပင်များက အနည်းငယ် ရှည်လျားနေပြီး ကမ်းပါးယံမှ လေအေးများကြောင့် ဖရိုဖရဲ လွင့်ဝဲနေ၏။

နတ်ဆင်ကြီးသည် ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ တိမ်တိုက်များသည်လည်း ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် အနောက်ဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားနေကြသည်။

လတ်တလောတွင် နတ်ဆင်ရွာက အရေးပေါ် အခြေအနေ ကြေညာထားသဖြင့် ကမ်းပါးယံ တစ်ဝိုက်မှာ အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူ့အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

ချန်းရီက မီးခိုးငွေ့ တစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ချန်းရီ၏ လက်ရှိစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် မီးခိုးငွေ့ တစ်ချက်မှုတ်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် ပေ ၃၀၀ အကွာအဝေးကို အလွယ်တကူ လွှမ်းခြုံသွားစေနိုင်သည်။

ထိုမီးခိုးငွေ့များသည် အေးစက်ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းများကြားတွင် လွင့်စင်သွားခြင်း မရှိဘဲ ချန်းရီ၏ မျက်စိရှေ့တွင်သာ ရစ်ဝဲလူးလွန့်နေကြသည်။

ချန်းရီက ထိုစဉ်က သဲကန္တာရထဲတွင် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည့် ပုံစံကို ကြိုးစား အမှတ်ရနေမိသည်။

ကြီးမားလှသော အညှပ်ကြီးများနှင့် အထက်သို့ မြင့်မားစွာ ထောင်တက်နေသော အမြီးမှ အဆိပ်ဆူးကြီး။

ထို့အပြင် သတ္တုရောင်များ တောက်ပနေသည့် နက်မှောင်သော အခွံကြီး...

ထားပါတော့... မီးခိုးငွေ့များက လတ်တလောတွင် သတ္တုရောင် တောက်ပနေသော နက်မှောင်သည့် အခွံကြီးကိုတော့ မပုံဖော်နိုင်သေးချေ။

ထို့အပြင် အလွန်တရာ ထူးဆန်းကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော လူမျက်နှာကြီး။

ထိုနေရာသို့ ပုံဖော်လိုက်တိုင်း လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သို့လုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသော မီးခိုးမြူနှင်း အထွေးအလိပ်များသာ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။

မီးခိုးငွေ့များက မရပ်မနား လူးလွန့်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူမျက်နှာတစ်ရပ်ကိုတော့ ပေါင်းစည်းမဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ အကြေးခွံကိုလည်း မီးခိုးငွေ့များဖြင့်သာ တတ်နိုင်သမျှ ပုံဖော်ထားရသည်။

ချန်းရီက လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ အကြေးခွံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပါးစပ်မှလည်း မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ "အသူရာ ဝိညာဉ်သွင်း... နောက်ကျိသော အငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲစေ"

ထိုမန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်းရီ၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် အကြေးခွံထဲမှ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ တသီတတန်း စိမ့်ထွက်လာပြီး မရပ်မနား လူးလွန့်သွားလေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်၏ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုမျိုး ပေးစွမ်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ချန်းရီက နောက်ထပ် မန္တန်များကို ဆက်လက် ရွတ်ဆိုလိုက်၏။ "လအရိပ်ကို ဖုံးလွှမ်းပြီး ရုပ်ခန္ဓာကို ပေးအပ်... အသက်စွမ်းအင် ခိုလှုံပြီး နတ်ဘုရားအရိုးကို ပေါ်လွင်စေ... အလင်းကို ဝါးမျိုတဲ့ မြူခိုးတွေ... ငါ့အမိန့်ကို နာခံလော့"

"သွား"

တစ်ကြောင်း ရွတ်ဆိုလိုက်တိုင်း ချန်းရီသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အကြေးခွံမှာ ဝိညာဉ်ဓာတ် ပိုမို ပြည့်ဝလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်းရီသည် ထိုအကြေးခွံထဲတွင် ဝေဝါးစွာ ပြောင်းလဲနေသော လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ အရိပ်ကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသေးသည်။

နောက်ဆုံး "သွား" ဟူသော စကားလုံးကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

လက်ထဲရှိ အကြေးခွံမှာ ပုံဖော်ထားသော လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်ထံသို့ ချက်ချင်း လွင့်ပျံသွားလေသည်။

ထိုသို့ လွင့်ပျံသွားစဉ်အတွင်း လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ အကြေးခွံမှာ အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပုံဖော်ထားသော လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မီးခိုးငွေ့ကျောပြင်ပေါ်သို့ အသံတိတ် ဝင်ရောက် တပ်ဆင်သွားသည်။

အကြေးခွံ တစ်ခုသာ ဝင်ရောက် တပ်ဆင်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော နေရာများမှာမူ လူးလွန့်နေသော မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း...

စောစောက အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသော လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်မှာ ထိုခဏလေးအတွင်းမှာပင် အသက်ဝိညာဉ် သွတ်သွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကြီးမားလှသော မီးခိုးငွေ့ အညှပ်ကြီးများကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ အသံတိတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခံရခြင်းကို မကျေနပ်သည့်အလားပင်။

ချန်းရီအနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ပုံဖော်ထားသော မျက်စိရှေ့ရှိ ဤလူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသက်စွမ်းအင် တစ်မျိုး ရှိလာကြောင်းကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာလည်း အဆင့်ပေါင်းများစွာ ထိုးတက်သွား၏။

မျက်နှာမှာ ဝေဝါးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ချန်းရီ အသေအချာ သိနိုင်သည်မှာ...

ယခုလက်ရှိ လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်က အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားနေပြီ ဆိုသည်ကိုပင်။

ချန်းရီက ယခု လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်ကို အမိန့်အချို့ ပေးကြည့်ရန် စမ်းသပ်လိုက်သည်။

လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်ကလည်း လိမ္မာစွာဖြင့် အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လေသည်။

ထိုအချက်က ချန်းရီကို ပို၍ စိတ်အေးသွားစေသည်။

ချန်းရီသည် နောက်ဆုံးတွင် ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးထံမှ လဲလှယ်ရရှိထားသော လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုလူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံ အထိအတွေ့က အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

လက်ထဲတွင် အစစ်အမှန် လူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ပင်။

ချန်းရီ၏ လက်ချောင်းများက ထိုအရေခွံ၏ ထူးဆန်းသော အပူချိန်ကိုပင် ခံစားသိရှိနေရသေးသည်။

ချန်းရီက မန္တန်များကို ထပ်မံ ရွတ်ဆိုလိုက်ပြန်သည်။

လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံမှ မီးခိုးငွေ့များ တစ်ဖန် အငွေ့ပျံလာ၏။

"အလင်းကို ဝါးမျိုတဲ့ မြူခိုးတွေ... ငါ့အမိန့်ကို နာခံလော့"

"သွား"

လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံက ဟီးဟီး ဟူသော ရယ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာရာ အလွန်တရာ ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချန်းရီ၏ ရင်ထဲတွင်ပင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံသည် မီးခိုးငွေ့ဖြင့် ပုံဖော်ထားသော လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုခဏတွင် ထိုမျက်နှာအရေခွံမှာ အချိန်အကြာကြီး အိပ်ပျော်နေခဲ့သူ တစ်ဦး အိပ်မက်ထဲမှ ယခုမှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ချန်းရီ၏ စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်က သမ်းဝေလိုက်သေးပြီး ဟလာသော ပါးစပ်ထဲတွင်လည်း အဆုံးမရှိသည့် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကိုသာ တွေ့ရသည်။

ကြီးမားလှသော အညှပ်ကြီးနှစ်ခုက လူသားများ၏ လက်နှစ်ဖက်အလား မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးမှ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် အကဲခတ်လေသည်။

ချန်းရီ၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွား၏။

ဒါက ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် ဝင်လာတာများလား။

ချန်းရီကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်က တစ်ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာမှသာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချကာ ချန်းရီကို ရိုသေလေးစားသော ဟန်အမူအရာ ပြသလိုက်သည်။

ချန်းရီက လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်အား အမိန့်အချို့ ပေးကြည့်ရန် ထပ်မံ စမ်းသပ်လိုက်သည်။

ယခုလက်ရှိ လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ လက်တစ်ဖက်အလား လိုသလို ခိုင်းစေ၍ ရနေသည်ဟု မခံစားရတော့ချေ။

ယခု လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်သည် ယာယီ အသိစိတ် တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် ရှိနေသည့် ထူးဆန်းသောအရာ။

ယာယီ အသိစိတ်လေးပဲ ဖြစ်နေပါစေ...

ချန်းရီကို အလွန်တရာ သတိထားမိသွားစေသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်းရီသည် ခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာ ရေဘဝဲအား ဝိညာဉ်သွင်းမည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမို သတိထား ဆင်ခြင်လိုက်သည်။

ချန်းရီသည် ယခုအချိန်ကျမှသာ ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ကြွင်းကျန်ရစ်သော အစွဲနှင့် ဝိညာဉ်ကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ပျောက်ကွယ်သွားသော ဝိညာဉ်များကို ဤနေရာလပ်ဆီသို့ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်ပြီး မိမိအတွက် အသုံးချခြင်းပင်။

ဤသည်ကသာ ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း၏ အမှန်ကန်ဆုံးသော အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ပေသည်။

ချန်းရီအနေဖြင့် ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှု နောက်ထပ် တစ်ဆင့် တိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

လတ်တလော ရက်ပိုင်းအတွင်း ထိပ်ပြောင်လောင်လီ တစ်ယောက် စိတ်ပျက်အားငယ်နေမိသည်။

သူက ရှောင်ယွီ၊ ကျိုးရှောင်ရှောင်တို့နှင့် စကားပြောကြည့်ပြီးနောက်တွင် မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် စွန်းချန်းချန်းနှင့် တင်းတုံတို့က သူတို့အတွက် အသုံးဝင်မည့် ပစ္စည်းအချို့ ယူဆောင်လာပေးခဲ့ကြောင်းကို သိလိုက်ရသည်။

ထိုပစ္စည်းများကို သူလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင် ရထားသည်က မှန်တစ်ချပ် ဖြစ်ပြီး...

ရှောင်ယွီ ရထားသည်မှာ မက်မွန်သစ်သားဓား တစ်လက် ဖြစ်သည်။

ထိုပစ္စည်းများ အားလုံးသည် ထိုတာအိုဆရာ ပြုလုပ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပစ္စည်းများသည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများဟု မခေါ်ဆိုနိုင်လျှင်တောင်မှ လူကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်သိမ့်မှု တစ်ခုတော့ ပေးစွမ်းနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

သူတို့အားလုံး ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဘာမှ မရခဲ့ချေ။

ထားပါတော့... ဆရာဝူက ပွင့်လင်းလွတ်လပ်သူမို့ ဤလို အသေးစိတ်ကိစ္စလေးများကို သတိမထားမိတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သတိမထားမိလို့ မပေးဖြစ်တာပဲ နေမှာပါ။

ထိပ်ပြောင်လောင်လီမှာ သူ့ကိုယ်သူ ထိုသို့သာ နှစ်သိမ့်နေရတော့သည်။

"လောင်လီ... လောင်လီ"

ထိပ်ပြောင်လောင်လီ တစ်ယောက်တည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေချိန်မှာပင် ထယ်ရှီး၏ ထူးခြားသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိပ်ပြောင်လောင်လီက အလျင်အမြန် ပြေးသွားလိုက်သည်။

ထယ်ရှီး၏ လက်ထဲတွင် အင်းစက္ကူတစ်ထပ်ကြီး ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ကမ်းပေးလာသည်။

"ဒါက..."

ထိပ်ပြောင်လောင်လီက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။

"အိမ်စောင့်အင်းတွေလေ... ပစ္စည်းကောင်းတွေကွ"

"မနက်ဖြန် အခြေအနေ အရမ်း အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်... အခုပဲ အိမ်အနှံ့ ဒီအိမ်စောင့်အင်းတွေကို လိုက်ကပ်ခိုင်းလိုက်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ လုံးဝ အပြင်မထွက်လာနဲ့... တံခါးလည်း မဖွင့်ပေးနဲ့"

"ခင်ဗျားတို့ လာရင်တောင် တံခါးမဖွင့်ပေးရဘူးလား..."

"ဟုတ်တယ်... ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေထဲမှာ လူသံကို အတုခိုးနိုင်တဲ့ အကောင်တွေ မနည်းဘူး... အန္တရာယ်ကင်းသွားပြီဆိုရင် ငါတို့ဘာသာ မင်းတို့ဆီ လာခဲ့မယ်"

ထိပ်ပြောင်လောင်လီ၏ လက်များ တုန်ယင်သွားသည်။ မနက်ဖြန်... မနက်ဖြန်တဲ့လား။

မနက်ဖြန် ပြီးသွားရင်ရော... လူဘယ်နှစ်ယောက်များ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ပါဦးမလဲ မသိတော့ပေ။

ဆက်ရန်...