အခန်း ၁၅၃၇

အခန်း ( ၁၅၃၇ ) ယဇ်ဆရာသခင်ကို ရင်ဆိုင်ခြင်း။

'ဒါ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်မလား...'

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထိုခံစားချက်မှာ အားကောင်းသည့် စွမ်းအားများ ပေါက်ဖွားလာနေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းမှာ ပေါက်ကွဲခါနီး မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယုံကြည်ချက်အချို့ ပေါ်လာသည်။

ဤမုန်တိုင်းနှင့် ကပ်ဘေးလှိုင်းက ကျွင်းမိသားစုအတွက် စမ်းသပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဟုတ်သည်... အကုန်အစင် သုတ်သင်ခံရမည့် ကိစ္စမျိုးတော့ လုံးဝမဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဤမုန်တိုင်းကြီးကို ကြံ့ကြံ့ခံ ကျော်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းသည်။

နတ်ဘုရားနှင့် နီးစပ်သော အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် မခြားနားချေ။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ အကြည့်က ကျွင်းလင်ရှောင်း ထံသို့ အေးစက်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

"မင်း... ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက အလွန်ရိုးရှင်းသော အချက်အလက်တစ်ခုကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ယှဉ်နိုင် မယှဉ်နိုင်ဆိုတာက တိုက်ကြည့်ပြီးရင် သိရမှာပေါ့"

ကျွင်းလင်ရှောင်းက ချင်းရွှမ် ရှေးဟောင်းဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်၏။

သူသည် ကျွင်းမိသားစု၏ ဒုတိယဘိုးဘေး ဖြစ်ပြီး 'လင်ရှောင်းဓားဘိုးဘေး' ဟု လူသိများကာ တစ်ခေတ်တစ်ခါက သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်ဖြင့် လောကကို စိုးမိုးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးသော စိတ်ဓာတ်က ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် တုန်ခါစေနိုင်ပေသည်။

သူက မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ ရှေ့တွင် အားနည်းချက် ပြသလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ရွှမ်..."

ဓားအလင်းက ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပသွားသည်။

ဟင်းလင်းပြင် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီကို ဖြတ်တောက်မည့်အလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျွင်းလင်ရှောင်းက စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးထံသို့ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

တိုက်ပွဲမှာ စတင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ကိုးပါးဘက်တွင် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး က ဦးဆောင်သည်။

တားမြစ်နယ်မြေမှ အခြားအမြင့်ဆုံး ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည့် အင်မော်တယ်နှင့်နတ်ဆိုး သူတော်စင်နှစ်ပါး၊ သားရဲဂူမှ မိစ္ဆာသားရဲ ဧကရာဇ်လေးပါး၊ အမှောင်မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်နှင့် ကျောက်ဧကရာဇ်တို့သည်လည်း စတင်လှုပ်ရှားလာကြ၏။

ဤဘက်တွင်မူ အနီရောင်လီလီပန်းလေးများ၏မိခင်၊ ဧကရာဇ်ကြီး ကျွင်းထိုက်ဟွမ်နှင့် ကျွင်းမိသားစုမှ အခြားဧကရာဇ်များ၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားအဘိုးအိုနှင့် ရှန်းအောင်ဘုရင်တို့က ခုခံရန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ယခင်ကနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျွင်းမိသားစုမှာ ယခုအခါ သိသိသာသာ အားနည်းချက် ရှိနေသည်။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက တစ်လောကလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော အနှိုင်းမဲ့ အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ကျွင်းမိသားစုဘက်မှ အကျော်အမော်များစွာ၏ စွမ်းအားများမှာ များစွာ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားခဲ့ရသည်။

"ငါတို့မိသားစုရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး မိသားစုဝင်တွေသာ ဒီမှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင်... မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၊ မင်းက ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းဝံ့စရာ ဘာအခွင့်အရေးရှိမှာလဲ"

ဧကရာဇ်ကြီး ကျွင်းထိုက်ဟွမ်၊ ကျွင်းရှန်းယွီနှင့် အခြားသူများအားလုံး၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေသည်။

ကျွင်းမိသားစု၏ အစစ်အမှန် ခေါင်းဆောင်များက အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးတွင် ရှိမနေကြချေ။

အင်မော်တယ်နယ်မြေရှိ ကျွင်းမိသားစု၏ အမြင့်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် သုံးဦးဖြစ်သော ကျွင်းယွမ်ရှီ၊ ကျွင်းထုန်းထျန်းနှင့် ကျွင်းထိုက်ရှန့်တို့ကိုပင် မဆိုထားဘိ...

ခေတ်သစ်၏ စွမ်းအားအကြီးဆုံးဖြစ်သော ကျွင်းချီထျန်းပင် မရှိပေ။

ကျွင်းမိသားစု၏ ပထမဆုံးဘိုးဘေးမှာလည်း ဤနေရာတွင် မရှိပါ။

အဆင့်တစ်ခု ပြန်လျှော့စဉ်းစားလျှင်ပင် ဝတ်စုံဖြူဝတ် နတ်ဘုရားဘုရင် ကျွင်းဝူဟွေ့ ပြန်မလာသေးပေ။

မပြည့်စုံဆုံးသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည့်တိုင် ကျွင်းမိသားစုက ကောင်းကင်ကိုးပါး တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော သတ္တိမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြောစမှတ်တွင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ကိုးပါး တားမြစ်နယ်မြေကမူ ကျွင်းမိသားစု ပြည့်စုံခြင်း ရှိမရှိကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့က ကျွင်းမိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားကာ အမြတ်အစွန်းအများဆုံးရမည့် ယဇ်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးချရန်သာ စိတ်ကူးရှိသည်။

ဟုတ်သည်၊ အကယ်၍သာ ကျွင်းမိသားစုတွင် အင်အားအပြည့်ရှိနေပါက ကောင်းကင်ကိုးပါး တားမြစ်နယ်မြေများသည် လုံးဝ လှုပ်ရှားဝံ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ယဇ်ဆရာသခင် ငါးဦးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာလျှင်ပင် ကျွင်းမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ခတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

တစ်နည်းဆိုရလျှင်၊ ကျွင်းမိသားစု၏ အခြေခံအင်အား အားနည်းနေချိန်ကို ချောင်းမြောင်းကာ တိုက်ခိုက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေမှာ ကျွင်းမိသားစုအတွက် အမှန်တကယ်ပင် အဆင်မပြေလှပေ။

ယင်းကြောင့်ပင် ရွှမ်ထျန်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများမှာ ကြောက်လန့်နေကြရသည်။

သူတို့သည် ကျွင်းမိသားစုက ဤဖိအားကို တောင့်ခံနိုင်စေရန်သာ နှလုံးသားထဲမှ ဆုတောင်းနေကြတော့သည်။

"တောင့်ခံထားကြပါ၊ တကယ်လို့ ကျွင်းမိသားစုသာ ရှုံးနိမ့်သွားရင် ကောင်းကင်ကိုးပါး တားမြစ်နယ်မြေကို တားဆီးနိုင်မယ့်သူ တကယ်ကို တစ်ယောက်မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးရဲ့ အရေးကြီးဆုံး အချိန်မှာ ကျွင်းမိသားစုပဲ ရှေ့ထွက်လာခဲ့တာ။ အင်မော်တယ်နယ်မြေက နောက်ဆုံးမှာ ယဇ်ဆရာသခင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရရင်တောင် သူတို့ကတော့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ကြပြီးပါပြီ"

သက်ရှိများစွာမှာ ဆုတောင်းနေကြသည်။

အင်မော်တယ်နယ်မြေ ကိုးခုလုံးတွင် ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေနှင့် ရွှမ်ထျန်း အင်မော်တယ်နယ်မြေ နှစ်ခုသာလျှင် ခုခံတိုက်ခိုက်နေကြသေးသည်။

အခြားသော အင်မော်တယ်နယ်မြေများဖြစ်သည့် နတ်ဆိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေနှင့် လော့ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေတို့မှာမူ...

ယဇ်ဆရာသခင် နှစ်ပါးဖြစ်သည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း သားရဲနတ်ဘုရားနှင့် ဧကရာဇ်ကြွေလွင့် ကောင်းကင်အရှင်တို့ကြောင့် သွေးချောင်းစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ သူတို့ကို မတားဆီးနိုင်ကြပေ။

အင်မော်တယ် အင်အားစုများပင်လျှင် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ယဇ်ဆရာသခင်ကို ဟန့်တားရန် အရည်အချင်းရှိသော အင်အားစုများဖြစ်သည့် အင်မော်တယ်ခုံရုံး၊ မြေအောက်ကမ္ဘာနှင့် စန်းမျိုးနွယ်တို့မှာမူ လုံးဝ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိကြချေ။

သူတို့က အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ သက်ရှိများကို ကယ်တင်မည့်အစား ကျားနှစ်ကောင် တိုက်သည်ကို ဘေးမှ ထိုင်ကြည့်ရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ဆိုရလျှင်၊ ရွှမ်ထျန်း အင်မော်တယ်နယ်မြေနှင့် ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် အင်မော်တယ်နယ်မြေမှလွဲ၍ အခြားနယ်မြေများမှာ ကမ္ဘာပေါ်မှ ငရဲခန်းများအလား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အလောင်းများမှာ တောင်ပုံရာပုံဖြစ်နေပြီး သွေးပင်လယ်များ စီးဆင်းလျက် ရှိ၏။

တောက်ပသော ကောင်းကင်ယံမှာလည်း သွေးရောင်လွှမ်းလျက် စကြဝဠာအတွင်း မိုင်ပေါင်းသန်းချီသော သွေးရောင်ဂလက်ဆီကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ရွှမ်ထျန်းအင်မော်တယ်နယ်မြေရှိ အခြေအနေမှာ ပို၍ ပို၍ ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

ကျွင်းလင်ရှောင်းသည် ကျွင်းမိသားစု၏ ဒုတိယဘိုးဘေး ဖြစ်သဖြင့် အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသည်။

သို့သော်၊ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာမူ နတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် နီးစပ်သူ ဖြစ်၏။

သူသည် ခေတ်အဆက်ဆက် အသက်ရှင်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ကျွင်းလင်ရှောင်းကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူပင်လျှင် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အားသာချက် အနည်းငယ်မျှ မရှိတော့ပေ။

"မင်းတို့ရဲ့ အကျိုးမဲ့ ခုခံမှုတွေက ငါ့အတွက်တော့ ကြွက်နဲ့ ကြောင် ကစားနေသလို အပျော်တမ်းတစ်ခုထက် မပိုဘူး"

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ကောင်းကင်တောင်ဝှေးကို ကိုင်စွဲကာ တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ကမ္ဘာမြေကြီးက တုန်ခါသွားပြီး ပင်လယ်ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နိယာမများကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့၏။

"ဝုန်း..."

ကျွင်းလင်ရှောင်း၊ အနီရောင်လီလီပန်းလေးများ၏မိခင်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ထိုတုန်ခါမှုကြောင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရတော့သည်။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားသည်။

"ခဏလေးပဲ... ခဏလောက်ပဲ တောင့်ခံထားကြပါ"

ကျွင်းဧကရာဇ်ခုံရုံးဘက်တွင်မူ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အမူအရာမှာ အလွန်အေးစက်နေသည်။

ယခုလောလောဆယ်အထိ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ ဤကမ္ဘာတုန်ဟီးစေသော တိုက်ပွဲကြီးကို ရပ်ကြည့်နေရရုံသာ ရှိသေးသည်။

"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် အခြေအနေက တကယ်ကို ဆိုးသွားလိမ့်မယ်"

ကျန်းစန်းယီ၏ လှပသောမျက်နှာတွင်လည်း လေးနက်သောအမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က တွေးတောဆင်ခြင်ရင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယွမ်ချယ်မှာ မည်သည့်အချိန်က ပျောက်ကွယ်သွားမှန်း မသိရချေ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိပုံရသည့် ကျန်းလော့လီက ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီမိန်းမက ကြောက်ပြီး အင်မော်တယ်ခုံရုံး ဆီကို ပြန်ပြေးသွားတာ ဖြစ်မယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဘာမျှမပြောပေ။

ယွမ်ချယ်က အင်မော်တယ်ခုံရုံးသို့ ပြန်သွားခဲ့လျှင်ပင် သူ ဘာမျှ ပြောနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

နောက်ဆုံးတွင် လက်ရှိအခြေအနေက အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းထန်သည်။

ယွမ်ချယ်က ကျွင်းမိသားစုဝင် မဟုတ်သဖြင့် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေရန် မလိုပေ။

ကျွင်းမိသားစု တစ်ခုလုံး အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်...

ကောင်းကင်ကိုးပါး၏ တားမြစ်နယ်မြေ ဆယ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ဓားသင်္ချိုင်းတွင်...

ဓားသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း တစ်နေရာမှာတော့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ငိုသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ရှောင်ရဲ့... ကျွန်မ ရှင့်ကို သွားခွင့်မပြုနိုင်ဘူး"

ထိုစကားကို ပြောလိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ စစ်ထူရွယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝတ်စုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရဲ့ကူချန်၏ မျက်ဝန်းများက ညကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ပြတ်သားမှုများ ရှိနေပေသည်။

"ကိုယ် သွားမှ ဖြစ်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ရှင် သေသွားနိုင်တယ်လေ..."

စစ်ထူရွယ်က ငိုလျက် ပြောလိုက်၏။

ရဲ့ကူချန် ဘာလုပ်မည်ကို သူမ သိနေသည်။

၎င်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို အာမခံချက်မရှိပေ။

စစ်ထူရွယ်၏ နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ရင်း အမြဲတစေ အေးစက်လှသော ရဲ့ကူချန်၏ နှလုံးသားမှာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက လက်ကိုမြှောက်ကာ စစ်ထူရွယ်၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်အရ လုံးဝ မလုပ်ဖူးသော အပြုအမူဖြစ်၍ စစ်ထူရွယ်မှာ မှင်တက်သွားရသည်။

"ရွယ်အာ... ညီနောင်ကျွင်းက ကိုယ့်အပေါ်မှာ ကျေးဇူးအများကြီး ရှိခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ကို ကျေးဇူးကန်းတတ်တဲ့၊ သတ္တိမရှိတဲ့၊ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ လူတစ်ယောက်အဖြစ် ဖြစ်စေချင်လို့လား"

ရဲ့ကူချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ စစ်ထူရွယ်မှာ ခဏမျှ ငြိမ်သက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

ရဲ့ကူချန်လည်း အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဓားတောင်ထိပ်ဆီသို့ လှည့်ကာ လျှောက်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဓားဝူမင်မှာ ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူက ရဲ့ကူချန် ၏ အစီအစဉ်ကို ကြိုတင်သိရှိထားပုံရပေသည်။

"ရဲ့ကူချန်... မင်း တကယ်ပဲ သေချာပြီလား။ မင်းသာ သွားမယ်ဆိုရင် အသက်သေနိုင်ချေ အရမ်းများတယ်"

ကောင်းကင်ဓားဝူမင်က ဆိုသည်။

"ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းဆိုတာ ထူးခြားမှုရှိတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူငယ်ချင်း သံယောဇဉ်ကတော့ တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရဘူး။ နောက်ပြီးတော့ ဒါဟာ တုကူးဓားနတ်ဘုရားရဲ့ နှစ်ရှည်လများ တောင့်တခဲ့တဲ့ ဆန္ဒတစ်ခုလည်း ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် ထင်တယ်"

ရဲ့ကူချန်က ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဓားဝူမင်လည်း ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ဟားဟား... မင်းနဲ့ တကယ်ထိုက်တန်ပါတယ်။ တုကူးဓားနတ်ဘုရားရဲ့ ကြွင်းကျန်တဲ့ အပိုင်းအစတွေဟာ ဓားသင်္ချိုင်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ရှိနေတယ်။ မင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲလေ။ မင်းသာ အောင်မြင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေနိုင်လိမ့်မယ်"

ရဲ့ကူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ...

နောက်သို့လည်း လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ သူက ဓားသင်္ချိုင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ လှမ်းဝင်သွားတော့သည်။