အခန်း ၁၅၄၀

အခန်း ( ၁၅၄၀ ) ကယ်ပါဦး။

တုန်ဟွဧကရာဇ်ကို မြူခိုးများကြားက ဝန်းရံထားပြီး သူ့မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သို့သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်းရှိပုံရပြီး ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။

တုန်ဟွဧကရာဇ်၏ စကားတွင် "ထပ်မံ၍" ဟူသော စကားလုံး ပါဝင်ပေသည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ စဉ်းစားရလျှင် ဤသည်မှာ တုန်ဟွဧကရာဇ်နှင့် သူ၏ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်သည်။

မေ့ပျောက်ခြင်းတိုင်းပြည်မှ အိပ်မက်မှာမူ ကျွမ်းရှောင်မုံ့၏ ဖန်တီးမှုများသာ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း တုန်ဟွဧကရာဇ်က ထိုအိပ်မက်ကိုပင် သိရှိနေပုံရသည်။

ဤအချက်က ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သော တုန်ဟွဧကရာဇ်၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှအားကောင်းသည်ကို သက်သေပြရန် လုံလောက်ပေသည်။

သူ၏အမည်ကို ရွတ်ဆိုရုံ သို့မဟုတ် သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်ယောင်ရုံဖြင့်ပင် အမျိုးမျိုးသော တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

"အရင်က မင်းဟာ ယွမ်ချယ်ကို အပြစ်စွမ်းအားတွေ ဖြေရှင်းပေးဖို့ သေချာပေါက် ကူညီနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့ဖူးတယ်"

"အခု မင်းက အဲဒီကိစ္စကို တကယ် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီးပြီမို့ ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်"

"ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒါဟာ အကျိုးအကြောင်း ဆက်နွှယ်မှုကို ပြန်ဆပ်တာလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ယွမ်ချယ်၏ အပြစ်စွမ်းအားများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တုန်ဟွဧကရာဇ်က ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ယခုတစ်ကြိမ် ကူညီခြင်း ဖြစ်၏။

အကြောင်းကြောင့် အကျိုးဖြစ်လာသော နိယာမတရားတစ်ခုပင်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖေ"

ယွမ်ချယ်၏ မျက်ဝန်းတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တုန်ဟွဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဟင်း... သမီးမိန်းကလေးတွေဆိုတာ ကြီးလာရင် အိမ်မှာ မနေချင်တော့တဲ့ ငှက်ကလေးတွေလိုပါပဲလား..."

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကလည်း အနည်းငယ် လက်ယှက်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဧကရာဇ်အရှင်၊ ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်"

တုန်ဟွဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့... တကယ်လို့ မင်းသာ ငါ့သမီးကို နည်းနည်းလောက် စိတ်ဆင်းရဲအောင်လုပ်ရင် ငါ မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ တုန်ဟွဧကရာဇ်၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ပေါ်ထွန်းလာမှုကြောင့် အခြေအနေတစ်ခုလုံးမှာ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ခုံရုံးရဲ့ နောက်ဆုံးဧကရာဇ်..."

အစွမ်းထက်လှသော မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် စကားမဆိုနိုင်ဘဲ မှင်တက်နေရသည်။

တုကူးဓားနတ်ဘုရားက တစ်မျိုး၊ ခွန်းလွန်းကောင်းကင်အရှင်က တစ်ဖုံ...

ယခုဆိုလျှင် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ခုံရုံး၏ နောက်ဆုံးဧကရာဇ်ပါ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ စစ်မှန်သော ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ခေတ်အဆက်ဆက်ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနေနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် တစ်ခုတည်းကပင် လောကကြီးကို ဖိနှိပ်နိုင်ပေသည်။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးပင်လျှင် ဤအခြေအနေမှာ ခက်ခဲလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအခြေအနေများက ဘယ်တော့များမှ ပြီးဆုံးမည်နည်း။

နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာနေကြသည်။

ဒါက မည်သူမဆို စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် ကတုံးပြောင်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေကြီးပင်။

သို့သော်လည်း မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက အကြောက်တရားကို အနည်းငယ်မျှပင် ပြသလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

သူက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

"တုန်ဟွဧကရာဇ်... မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားအစစ်သာ ဆင်းသက်လာမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ နည်းနည်း သတိထားရမယ်"

"ဒါပေမဲ့... လက်ရှိမင်းက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်တစ်ခုပဲလေ၊ မင်းက အခြေအနေကို ဘယ်လိုများ ပြောင်းလဲနိုင်မှာလဲ"

တုန်ဟွဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ ဝေဝါးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် ယွမ်ချယ်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့အကြည့်က နူးညံ့သွားသော်လည်း...

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ ရေခဲတမျှ အေးစက်ခက်ထန်နေတော့သည်။

"သက်ရှည်ကျွန်းကလူကသာ ဒီလိုပြောမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ ယုံကြည်မှုရှိတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းကလား... မင်းမှာ အဲဒီလို ပြောဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး"

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ယဇ်ဆရာသခင်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း သူကတော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

"ယဇ်ဆရာသခင်ကို စော်ကားခွင့်မရှိဘူးကွ"

"ငါက လူ့လောကရဲ့ အထက်မှာ ရပ်တည်နေပြီး ကောင်းကင်ကိုးပါးနဲ့ မြေကမ္ဘာတစ်ခွင်ကို ကစားကွက်တစ်ခုလို သတ်မှတ်... သက်ရှိအားလုံးရဲ့ အသက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တဲ့သူပဲ"

"ငါ့ရှေ့မှာ ဘယ်သူက ဒီလောက် ရဲတင်းဝံ့ရမှာလဲ"

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက ကြုံးဝါးလိုက်၏။

"မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးကြီး အောင်မြင်ပါစေ"

အမှောင်မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်နှင့် အခြားသူများက ကြွေးကြော်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

တုန်ဟွဧကရာဇ်လည်း ဘာမှပြန်မပြောတော့ဘဲ လက်ဝါးတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပြောင်းပြန်လှန်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

အချိန်မြစ်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး နေနှင့်လ ပြောင်းပြန်ဖြစ်၍ စကြဝဠာကြီးပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားမည့်အလား ထင်ရသည်။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးကလည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူသည် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လျက် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ကောင်းကင်တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေ၏။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်၏ အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်အနှံ့ တောက်ပလာတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်အောက်တွင် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားရသည်။

သူ၏ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ် ဝတ်ရုံပင် အက်ကြောင်းပေါ်လာတော့သည်။

တုန်ဟွဧကရာဇ် လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် တုကူးဓားနတ်ဘုရားနှင့် ခွန်းလွန်းကောင်းကင်အရှင်တို့ကလည်း စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် တရားမျှတသော တစ်ဦးချင်းစီ တိုက်ပွဲဆိုသည်မှာ မရှိပေ။

ကောင်းကင်ကိုးပါးနှင့် အင်မော်တယ်နယ်မြေတို့၏ အသက်လုတိုက်ပွဲတွင် တရားမျှတမှုထက် အနိုင်ရရှိရေးကသာ အရေးကြီးသည်။

တုကူးဓားနတ်ဘုရားမှာ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးနေသော်လည်း...

သူ့စိတ်ဓာတ်မှာ ကောင်းကင်အထိ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံကြီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။

သူ၏လက်ထဲမှ ဓားမှာ ဓားသင်္ချိုင်း၏ အင်မော်တယ်လက်နက်ဖြစ်သော ကောင်းကင်ဓား ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ဓား၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သော ဝူမင်ကိုယ်တိုင်မှာလည်း အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ တုကူးဓားနတ်ဘုရားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ...

သူ၏ ဓားအလင်းက နယ်မြေကိုးခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းပြင်းထန်နေတော့သည်။

ထို့အတူ၊ ခွန်းလွန်းကောင်းကင်အရှင်မှာလည်း ခွန်းလွန်းမျိုးနွယ်၏ ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည်။

အမြင့်ဆုံး ပညာရှင်သုံးဦး၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ မကြာခဏ ဆုတ်ခွာနေရတော့သည်။

သူ၏ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ် ဝတ်ရုံမှာပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အက်ကြောင်းများ ပိုမိုများပြားလာသည်။

အင်မော်တယ်နှင့် နတ်ဆိုး သူတော်စင်နှစ်ပါး၊ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်လေးပါး၊ အမှောင်မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်နှင့် ကျောက်ဧကရာဇ်တို့က ကူညီရန် ကြိုးစားသော်လည်း...

ကျွင်းလင်ရှောင်း၊ ကျွင်းထိုက်ဟွမ်၊ အနီရောင်လီလီပန်းလေးများ၏မိခင်နှင့် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ခုံရုံး၏ ဧကရာဇ်လေးပါးတို့က တားဆီးထားကြ၏။

ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါစေကာ လောကကြီးကို ကပြောင်းကပြန် ဖြစ်စေခဲ့ပေသည်။

တစ်ချီတွင် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

"မင်းတို့တွေ လွန်လာပြီကွ၊ ငါက ဒီလောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး"

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက သူ၏ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ကောင်းကင်တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကမ္ဘာသုံးထောင်လုံးကို ဖျက်ဆီးတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။

သို့သော်လည်း တုန်ဟွဧကရာဇ်မှာမူ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

သူက ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ခုံရုံး၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော "တရားစီရင်ခြင်း အင်မော်တယ်တံဆိပ်" ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံး သွေးရောင်လွှမ်းသွားကာ ထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုတံဆိပ်မှာ နတ်ဘုရားများနှင့် အင်မော်တယ်များကိုပင် စီရင်နိုင်စွမ်းရှိပုံရ၏။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါသွားသည်။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်အနေဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော်လည်း ယခုအခါ ခေါင်းလောင်းထိုးနေသကဲ့သို့ တုန်ခါမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းက အလွန်ခိုင်ခံ့သော ခေါင်းလောင်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ပြင်ပအားက ပြင်းထန်လွန်းပါက အက်ကွဲပျက်စီးသွားနိုင်သည့် ပုံစံမျိုးပင်။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာလည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ပြိုင်ဘက်များကို များစွာ အထင်သေးခဲ့ပုံရ၏။

တုကူးဓားနတ်ဘုရားနှင့် ခွန်းလွန်းကောင်းကင်အရှင်တို့ကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် တုန်ဟွဧကရာဇ်၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် တစ်ခုတည်းက သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။

အထွတ်အထိပ် အကျော်အမော်သုံးဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အက်ကွဲသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ တန်ဖိုးကြီး ကြွေထည်တစ်ခု အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ဘာ... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက တုနှိုင်းယှဉ်စရာမရှိဘူးလေ"

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

သူသည် ယဇ်ဆရာသခင် ငါးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားနှင့် နီးစပ်သူ ဖြစ်သည်။

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် သူ ဤကဲ့သို့ ဒဏ်ရာမျိုး တစ်ခါမျှ မရရှိခဲ့ဖူးပေ။

"ဒီနေ့... ယဇ်ဆရာသခင်ကို သုတ်သင်မယ်"

တုကူးဓားနတ်ဘုရား၏ မျက်ဝန်းမှ ကြောက်စရာကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူက ယဇ်ဆရာသခင်ကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီ။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ ထိုအခါမှ သတိဝင်လာသည်။

လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဆိုးရွားရုံတင်မကဘဲ အလွန် အန္တရာယ်များနေပြီ။

သူက ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်... တုန်ဟွဧကရာဇ်က လက်ကိုမြှောက်ကာ ဖမ်းဆွဲလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမများက ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး ထွက်ပြေး၍ မရတော့ပေ။

"သတ်"

တုကူးဓားနတ်ဘုရားနှင့် ခွန်းလွန်းကောင်းကင်အရှင်တို့က တစ်ဖန် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

တုန်ဟွဧကရာဇ်ကလည်း အင်မော်တယ်တံဆိပ်ကို အသုံးပြုပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ လောကကြီးကို စီရင်ရန် ဆင်းသက်လာသော နတ်ဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဝုန်း"

တုန်ဟွဧကရာဇ်၏ တံဆိပ်ရိုက်ချက်က မြင့်မြတ်ဝိညာဉ် ဝတ်ရုံကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။

"ခွမ်း..."

ကြည်လင်သော အပိုင်းအစများမှာ လွင့်စင်သွားကြ၏။

၎င်းမှာ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ အသားနှင့် သွေးများဖြစ်ပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ အက်ကွဲပျက်စီးသွားရပြီ။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးလည်း ဆက်လက် ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မိတ်ဆွေကြီး ဧကရာဇ်ကြွေလွင့်... ကယ်ပါဦး"