အခန်း ၁၅၄၆

အခန်း ( ၁၅၄၆ ) ကောင်းကင်ကိုးပါး၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပထမဆုံး ယဇ်ဆရာသခင်။

အရာအားလုံး၏မိခင်ချီဒယ်စောက်အိုးသည် ဧကရာဇ်လက်နက်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်လောက်သော ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအားများကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်လာပုံရသည်။

၎င်းမှာ သာမန်ဧကရာဇ်လက်နက်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်၏။

ကျောက်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို ချေဖျက်ပြီးနောက် အရာအားလုံး၏မိခင်ချီဒယ်စောက်အိုး၏ အလားအလာမှာ အင်မော်တယ်လက်နက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သေချာသလောက် ရှိနေပြီ။

တစ်ခုတည်းသော လိုအပ်ချက်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲရန် အချိန်ကာလတစ်ခု ဖြစ်သည်။

​ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ၏ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ကတိအတိုင်း တည်ခဲ့ပြီ။

ကျောက်ဧကရာဇ်ကို သန့်စင်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် သန့်စင်ပစ်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ​ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စိတ်ထဲမှာ သိချင်စိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

အကယ်၍ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးကိုပါ အရာအားလုံး၏မိခင်ချီဒယ်စောက်အိုးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းသန့်စင်နိုင်ခဲ့လျှင်...

ဒယ်စောက်အိုး၏ အရည်အသွေးက မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားမည်နည်း။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာရုံသာမက...

အင်မော်တယ်အဆင့် လက်နက်များမှာပင် အားအကောင်းဆုံး ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည်။

​သို့သော်...

နတ်ဘုရားအဆင့်နီးပါးရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ချေဖျက်ရန်မှာ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းလှပေ။

ကျောက်ဧကရာဇ်ကို သန့်စင်ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ခက်ခဲရှုပ်ထွေးသည်။

ကျောက်ဧကရာဇ်နှင့် အင်မော်တယ်ရှေးဧကရာဇ်တို့ အရာအားလုံး၏မိခင်ချီဒယ်စောက်အိုးအတွင်း အပြည့်အဝ သန့်စင်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ...

​ဟွမ်နျဲ့တောက်နှင့် ကျောက်ဧကရာဇ်လေးတို့ ကျောက်ရုပ်များပမာ ကြက်သေသေသွားကြသည်။

သူတို့သည် အသိစိတ်ပျောက်သွားပုံရပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် ‌သတိမရကြတော့ပေ။

သူတို့၏ နှလုံးသားမှာ တူကြီးဖြင့် အပြင်းအထန် အထုခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေတော့သည်။

​ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် နှစ်ဦးလုံးမှာ ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

​"အဖေ"

​ဟွမ်နျဲ့တောက်နှင့် ကျောက်ဧကရာဇ်လေးတို့၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေသည်။

သူတို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို လေးစားခဲ့ရသော ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ဤကဲ့သို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ထို့ပြင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် အဆုံးသတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ခံစားနေရသည်များကို ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲပေသည်။

​လုံရွှမ်ယီ၊ ဟွမ်နျဲ့တောက်နှင့် ကျောက်ဧကရာဇ်လေးတို့မှာ သူတို့ဖခင်များ၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို အမှီပြု၍ မောက်မာရိုင်းစိုင်းခဲ့ကြသော ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသားများ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုမူ ဖခင်ဖြစ်သူ မရှိတော့သဖြင့် သူတို့၏ နောက်ခံနှင့် အားကိုးရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

​ဟွမ်နျဲ့တောက်နှင့် ကျောက်ဧကရာဇ်လေးတို့၏ မျက်လုံးများက သွေးများ ယိုစိမ့်လုနီးပါး နီမြန်းနေကြသည်။

သူတို့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောအားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ခံစားနေရ၏။

သို့သော်လည်း သူတို့မှာ ဖခင်အတွက် ကလဲ့စားမချေနိုင်ကြပေ။

ဒါကို မြင်သောအခါ ကျွင်းရှောင်ယောက်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြည်နူးစရာကောင်းတဲ့ မိဘအပေါ် သိတတ်မှုလဲ။ မင်းတို့က မိဘတွေအပေါ်မှာ ဒီလောက်တောင် သံယောဇဉ်ကြီးနေမှတော့ သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားပြီး အဖော်လုပ်ပေးလိုက်ကြပါ"

​ကျွင်းရှောင်ယောက်က အရာအားလုံး၏မိခင်ချီဒယ်စောက်အိုးကို လှုပ်ရှားစေပြီး သူတို့အပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

ဟွမ်နျဲ့တောက်နှင့် အခြားသူများမှာ လက်ရှိတွင် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရရန်ပင် မထိုက်တန်တော့သော်လည်း...

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျူပင်ခုတ်လျှင် ကျူငုတ်ပါမကျန် ရှင်းပစ်ရမည့် မူကို နားလည်ထားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်လက်နက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသော အရာအားလုံး၏မိခင်ချီဒယ်စောက်အိုးသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ဟွမ်နျဲ့တောက်နှင့် အခြားသူများအပေါ်သို့ ဖိချလိုက်၏။

မည်သည့် သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာမှ မရှိခဲ့ပေ။

​ဟွမ်နျဲ့တောက်နှင့် အခြားသူများက မည်သည့်အရာကို ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။

လုံရွှမ်ယီ၊ ဟွမ်နျဲ့တောက်နှင့် ကျောက်ဧကရာဇ်လေးတို့မှာ အရာအားလုံး၏မိခင်ချီဒယ်စောက်အိုး၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ခဏချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

​ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများပင် သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။

အင်မော်တယ်ရှေးဧကရာဇ်နှင့် ကျောက်ဧကရာဇ်တို့သည် တစ်ချိန်က အင်မော်တယ်နယ်မြေတွင် ကျော်ကြားခဲ့သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ယခုမူ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရပြီ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်သည် နတ်ဘုရားဓမ္မခန္ဓာကို အားကိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း...

ထိုဓမ္မခန္ဓာမှာလည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဧကရာဇ်သည်ပင် သူ၏ အဆုံးသတ်မှာ ဤသို့ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ တွေးမိခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

​သို့သော်လည်း ကျောက်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများ သေဆုံးသွားကြသည့်တိုင် စစ်ပွဲကြီးမှာ ပြီးဆုံးရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲပင်။

ကျောက်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများကို သတ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း ယဇ်ဆရာသခင်တစ်ဦးကို သတ်ရန်မှာမူ အလွန်ပင် ခက်ခဲသည်။

​မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ထိခိုက်နေသော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့်နီးပါးရှိသော စွမ်းအားက သူ့ကို တောင့်ခံထားစေသည်။

သို့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးနှင့် အခြားသူများမှာ ဒုက္ခရောက်နေကြသေးသည်။

အင်မော်တယ်နယ်မြေဘက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များက သတ်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူတို့မှာ အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ခံထားရသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

​ကြီးမားသော သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုကိုလည်း တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

အင်မော်တယ်တံခါးက ကွေ့ရှအပျက်အယွင်းတွင် ထာဝရ ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်ကာလတစ်ခု ကြာပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤအချိန်ကာလအတွင်းမှာ လုံလောက်သော ယဇ်ပူဇော်မှုများ မရှိခဲ့လျှင် အင်မော်တယ်တံခါးမှာ ပွင့်လာမည်မဟုတ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကာ နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းသက်လာမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ရပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုယဇ်ဆရာသခင်များက အကျိုးမဲ့ အရှုံးများလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ကိုးပါး တားမြစ်နယ်မြေသည် အင်မော်တယ်တံခါးကို မဖွင့်နိုင်ခဲ့လျှင် ဆုံးရှုံးမှုမှာ စိတ်ကူးရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

၎င်းက တားမြစ်နယ်မြေ၏ အနာဂတ် ကံကြမ္မာကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ယခုအချိန်၊ ​ယဇ်ဆရာသခင်များထဲတွင် အစိုးရိမ်ဆုံးမှာ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး ဖြစ်နေသည်မှာတော့ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

သူသည် များစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီဖြစ်ကာ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ထိခိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အင်မော်တယ်တံခါးကို မဖွင့်နိုင်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အင်မော်တယ်စွမ်းအင်များကို မရရှိခဲ့လျှင်...

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးသည် အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရကာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှပင် လျောကျသွားနိုင်သည်။

သို့တည်းမဟုတ်... ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းပင်လယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ပင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားရခြင်းမျိုးပင် ဖြစ်နိုင်သေးသည်။

​ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ယဇ်ဆရာသခင် အဆင့်အတန်းကိုပါ ရုပ်သိမ်းခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ထက် ဒါက အကောင်းဆုံး အခြေအနေပင်။

အကယ်၍၊ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးသည် ဤကဲ့သို့ ဆက်လက်၍ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ဒဏ်ရာများ ရနေဦးမည်ဆိုလျှင်...

နောက်တစ်ကြိမ် အင်မော်တယ်တံခါး ဆင်းသက်လာချိန်အထိ သူ အသက်ရှင်နိုင်ပါဦးမည်လားဆိုသည်မှာပင် မေးခွန်းထုတ်စရာ ရှိသည်။

ရှည်ကြာသော စောင့်ဆိုင်းမှုအတွင်း သူ၏ အသက်စွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားလိမ့်မည်။

​၎င်းမှာ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး လုံးဝ လက်မခံနိုင်သော အရာပင်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက မိုးကြိုးထစ်ချုန်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။

​"ပထမယဇ်ဆရာသခင်... ခင်ဗျား အခုမှ ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် ဘယ်တော့ ပေါ်လာမှာလဲ"

​"ကျုပ်တို့ ဒီလိုတွေ တားဆီးခံထားရရင် ကြီးမားတဲ့ သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုကို ဆက်လုပ်လို့ မရဘူး။ လုံလောက်တဲ့ ယဇ်ပူဇော်မှုတွေ မရှိရင် အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖွင့်လို့မရဘူး"

​"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီဘဝမှာ အင်မော်တယ်ဖြစ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အိပ်မက်က ဘယ်တော့မှ မဖြစ်မြောက်နိုင်ဘဲ အိပ်မက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

​မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးမှာ အမှန်တကယ် အလျင်လိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ...

​စစ်မြေပြင်တွင် ရှိနေသော အင်မော်တယ်နယ်မြေဘက်မှ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်အားလုံး အနည်းငယ် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြသည်။

မှန်သည်၊ ပေါ်မလာသေးသည့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သော ပထမယဇ်ဆရာသခင် တစ်ဦး ရှိနေသေးသည်။

၎င်းမှာ လူတိုင်း အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေကြသော အချက်ဖြစ်သည်။

​ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပဉ္စမမြောက် ယဇ်ဆရာသခင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခြင်းသည် အင်မော်တယ်နယ်မြေဘက်မှ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး ယုံကြည်မှု ပိုမိုရရှိစေခဲ့သော်လည်း...

ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် အလျှို့ဝှက်ဆုံးဖြစ်သော ပထမယဇ်ဆရာသခင်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်မူ မည်သူမှ မသေချာကြပေ။

လူတိုင်းက ဖိအားများကို ခံစားနေရသည်။

​ကောင်းကင်ကိုးပါး အင်မော်တယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အေးခဲသွားပုံရ၏။

ထိုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသော လေထုထဲတွင်...

သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသက်ပြင်းချသံမှာ လောကသုံးထောင်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပုံရ၏။

​"သူ... ရောက်လာပြီ..."

​ကောင်းကင်ကိုးပါးမှဖြစ်စေ၊ အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးဖြစ်စေ...

သက်ရှိအားလုံးမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ကိုးပါးရှိ သက်ရှည်ကျွန်းရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပုံရ၏။

ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးမည့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့်အလားပင်။

ထို့နောက် ​ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်က ရိုးရှင်းသော လျှော်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ၏ ပိန်ပိန်ပါးပါး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာတော့ အဆုံးမရှိသော ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သို့သော်လည်း သူ့မျက်နှာမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်ပုံရပြီး သူ၏အသားအရေမှာလည်း ချောမွေ့နုနယ်နေသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပေါ်မလာခဲ့လျှင် လူအများအပြားမှာ သူ့ကို မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များထဲမှ တစ်ဦးဦးဟု ထင်မှတ်မှုးကြမည် ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ကောင်းကင်ကိုးပါး၏ ပထမယဇ်ဆရာသခင်ဟု ခေါ်ဆိုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

​ထိုလူငယ်ပုံရိပ်က ရွှေရောင်နှင့် စိမ်းပြာရောင် ရတနာဘီးတစ်ခုကို တစ်ခုကို လက်တွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

၎င်းလည်ပတ်နေချိန်တွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံးမှာ ဘီးအတွင်း၌ ပါဝင်သွားတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ်အဆင့် လက်နက်ဖြစ်သော သက်ရှည်ခြင်းဘီးပင်။

​ဤပုံရိပ်က သက်ရှည်ကျွန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကြယ်တစ်ခုမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ခြေတစ်လှမ်းတွင် ကြယ်တစ်ခု...

သူ၏ ခြေတစ်လှမ်းတိုင်းက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ယူဆောင်လာသည်။

​သူ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါမှာလည်း အလွန်ပင် ထူးကဲလှသဖြင့် စိတ်ကူးရန်ပင် ခက်ခဲပေသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ မြူဆိုင်းနေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

အင်မော်တယ်နယ်မြေဘက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများလည်း ၎င်းကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

၎င်းက အချိန်ကာလမြစ်ရှည်ကြီးနှင့် တူညီနေသည် မဟုတ်ပါလား။

​ရေတွက်၍မရနိုင်သော သက်ရှိများမှာ အချိန်ကာလမြစ်ရှည်ကြီးအတွင်း၌ နစ်မြုပ်လိုက်၊ ပေါ်လာလိုက်ဖြင့် ရုန်းကန်နေကြရသည်။

ထိုပုံရိပ်မှာမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူ့မျက်နှာတွင် မည်သည့် အမူအရာမှ မရှိပေ။

သူသည် လူသားကမ္ဘာကို ငုံ့ကြည့်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့...

မျက်လွှာကို အနည်းငယ် ချထားရင်းမှ အင်မော်တယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူက ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

​"အင်မော်တယ်နယ်မြေက တစ်ဖန် ညစ်နွမ်းနေခဲ့ပြီ..."