အခန်း ၃၂၄

အခန်း (၃၂၄) - တုလဲ

ပတ်ဝန်းကျင်သည် မြေအောက် ကားရပ်နားရန် နေရာဖြစ်သောကြောင့် အမှန်တကယ် ရိုးရှင်းသည်။ သို့သော် စားပွဲများကို သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသည်။ စားပွဲခင်းများတွင် လှပသော ခေါက်ရိုးများ ရှိသည်။ ပန်းကန်များမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးများ၊ ပန်းများ ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ခမ်းနားသော ပွဲတော်၏ အရိပ်အယောင်ကို ပေးသည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နေရာအပြည့် ရှိပါက လူငါးဆယ်ခန့် ဆန့်နိုင်သည်ကို သတိပြုမိသည်။

ပါမောက္ခဆောင်းကို မတွေ့ရသေးသော်လည်း ဧည့်သည် အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် ပါမောက္ခဆောင်းသည် နောက်ဆုံးမှ ရောက်လာမည် ဖြစ်နိုင်သည်။

ချူဟူဝိုက်ကျင်းသည် သူတို့ကို နေရာချပေးပြီးနောက် ကျန် ဧည့်သည်များကို အတိုချုံး မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ၎င်းတို့သည် အဖွဲ့အစည်း၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး အကဲဖြတ် အဖွဲ့၊ သုတေသန အဖွဲ့၊ ပစ္စည်း အဖွဲ့၊ ပြည်တွင်းရေး အဖွဲ့ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။

"ပါမောက္ခဆောင်းက သူ့ရဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းမှာပဲ အမြဲ နေတယ်။ ဘယ်သူမှ သတိမပေးရင် သူ ထမင်းစားဖို့တောင် သတိရမှာ မဟုတ်ဘူး" ချူဟူဝိုက်ကျင်းသည် ပြုံးပြီး ပြောသည်။ "ခင်ဗျားတို့ အရင် စားနှင့်ကြပါ။ ကျွန်တော် သွားပြီး ပါမောက္ခ ဆောင်းကို ခေါ်လိုက်ဦးမယ်"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ထရပ်ကာ ထွက်သွားသည်။ ရှန်ဖေးကို ထားခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို ဂရုစိုက်ရန် ညွှန်ကြားသည်။

ချူဟူဝိုက်ကျင်း ထွက်သွားပြီး မကြာမီတွင် ဧည့်သည် အချို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

အဖွဲ့အစည်း အဖွဲ့ဝင်များအပြင် ရှန်မိုနှင့် ရန်ချင်ဝမ်တို့ကဲ့သို့ "ပြင်ပလူများ" လည်း ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အဖွဲ့ထဲသို့ ခေါ်ယူရန် အဓိက ပစ်မှတ်များ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖိတ်ကြားခြင်း ခံရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှန်ဖေးသည် ရှန်မို၏ ဘေးတွင် ထိုင်ပြီး သူ၏ အစ်ကိုဝမ်းကွဲကို တိုးတိုးလေး မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"...ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းပြီး ထိပ်ပြောင်နေတဲ့ အဲဒီလူကြီးက ဝင်္ကပါကို ဖြတ်ကျော်ဖူးတယ်။ သူက အရမ်း သန်မာပြီး ကျောက်တုံးတွေကို ကြိတ်ချေနိုင်တယ်... သူ့ဘေးက ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကို။ ဒီ နှစ်ယောက်က အကဲဖြတ် အဖွဲ့ထဲကို မကြာသေးခင်ကမှ ဝင်ခဲ့ကြတာ"

"မျက်မှန်နဲ့ အဲဒီ အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီးက အရင်က ဘဏ်မှာငွေကြေး မန်နေဂျာ။ သင်္ချာနဲ့ ယုတ္တိကျတဲ့ တွေးခေါ်မှုမှာ အရမ်း ကောင်းမွန်တယ်"

"အနီရောင် တီရှပ် ဝတ်ထားတဲ့ ကောင်လေးက ငယ်တယ်။ အသက် ၁၇ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူက ကျွမ်းဘား အားကစားသမား။ ဟန်ချက်ညီမှုနဲ့ ပေါက်ကွဲအား တော်တော်ကောင်းမွန်တယ်..."

နောက်ထပ် လူငယ်တစ်ဦးသည် တံခါးမှ ဝင်လာသည်။ Hoodie အကြီးကြီးနှင့် Hip-Hop ဘောင်းဘီတို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်သည် ရှန်မို၏ စားပွဲပေါ်တွင် အတိအကျ ကျရောက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အနည်းငယ် ပြုံးနေသည်။

ရှန်ဖေးသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အစ်ကို သူ့ကို သိလား"

ရှန်မိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "မသိဘူး"

ရှန်ဖေးသည် အသံကို လျှော့ကာ ပြောသည်။ "သူ့နာမည်က တုလဲ။ သူက လမ်းဘေး မျက်လှည့်ဆရာလို့ ပြောတယ်။ ဟန်ကျိုးနဲ့ ရှန်ဟိုင်းက ဝင်္ကပါတွေကို သွားခဲ့ဖူးပြီး ဒီနေရာမှာ တူတူပုန်းတမ်း ကစားနည်းကနေ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လူပဲ"

သူက ရပ်တန့်ပြီး ထပ်ပြောသည်။ "သူနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ခဲ့တဲ့ လူတွေထဲက ဘယ်သူမှ မရှင်သန်ခဲ့ဘူး... ဟေး သူ ဒီအထိ ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ"

ရှန်မိုသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်သည်။ ချဉ်းကပ်လာသော Hoodie ဝတ်ထားသည့် ကောင်လေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို သူ၏ ဘေးရှိ ပိုင်ယို့ဝေဆီသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် ခေါင်းငုံ့ပြီး စားသောက်နေသည်။

ဒီက အစားအသောက် အများစုက အေးနေတာကြောင့် သူမ အများကြီး မစားခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူမသည် ဝိုင်ကို တစ်ခါတစ်ရံ သောက်သည်။ ထောက်ပံ့ရေး အဖွဲ့က ဘယ်ကနေ ရခဲ့မှန်း မသိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် သက်တမ်းရင့် အရည်အသွေးမြင့် ဝိုင်များ ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုသည် သူမကို တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "နည်းနည်း လျှော့သောက်ပါ"

ပိုင်ယို့ဝေသည် သောက်နေခြင်းကို စိတ်ဝင်တစား လုပ်နေပြီး သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ လက်ကို မြှင့်တင်ပြီး ဝိုင်ခွက်ပေါ် ဖိလိုက်သည်။

သူမသည် ၎င်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖန်ခွက်သည် စားပွဲပေါ်တွင် သံမှိုရိုက်ထားသကဲ့သို့ တစ်လက်မမျှ မရွှေ့ပေ။

ပိုင်ယို့ဝေ: "..."

"ကောင်းပြီ" ပိုင်ယို့ဝေသည် လက်လျှော့လိုက်သည်။ "ဒီ ဖန်ခွက်ထဲက ကျန်တာကို မသောက်တော့ဘူး ရပြီလား"

ဒီအချိန်မှာ တုလဲသည် အနားကို ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် နှုတ်ဆက်သည်။

"မစ္စ ပိုင်ယို့ဝေ ဘယ်လို တိုက်ဆိုင်မှုလဲ။ခင်ဗျားကို ဒီမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး"

ရှန်မိုသည် သူ၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများကို မြှင့်တင်ပြီး သူ့ကို စိတ်အေးလက်အေး ကြည့်သည်။ "ဘာများ လိုအပ်တာ ရှိလို့လဲ"

တုလဲသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ပိုင်ယို့ဝေ သောက်နေသည်။

တုလဲသည် ဘေးစားပွဲက ရန်ချင်ဝမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး နားလည်မှု လွဲခဲ့သည်ကို လျင်မြန်စွာ သိလိုက်သည်။ ပိုင်ယို့ဝေ၏ အဖော် အစစ်အမှန်မှာ သူ၏ရှေ့က အမျိုးသား...

သူသည် ပြုံးပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော် ကုန်သွယ်ရေး ပစ္စည်းတွေအကြောင်း မေးချင်လို့ပါ"

"ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီကို စားဖို့ပဲ လာတာ။ စီးပွားရေး စကား ပြောဖို့ မဟုတ်ဘူး" ရှန်မိုသည် လျစ်လျူရှုစွာ ပြောသည်။

တုလဲ၏ အပြုံးသည် အနည်းငယ် ယဲ့ယဲ့လေး ကျန်ရစ်သည်။ "...ဒီနေ့ လူတော်တော်များများ လာတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် မေးချင်တာ။ နောက်ကျရင် တခြားသူတွေက အရင် ယူသွားမှာ စိုးလို့"

"ငါးကြီးဖမ်းဖို့ သုံးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ မသုံးဘူး" ရှန်မိုသည် သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး သူ့ကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။ "မစ္စတာ တု ခင်ဗျား အခု ပြန်ထိုင်လို့ ရပါပြီ"