အခန်း ၃၂၇

အခန်း (၃၂၇) - ပါမောက္ခဆောင်း

"ရှောင်ချန် မင်းရဲ့ ခြေထောက် အဆင်ပြေရဲ့လား" လီလီ အံ့ဩသွားပြီး သူမကို စစ်ဆေးရန် ကူညီပြီးထူလိုက်သည်။ "မနာတော့ဘူးလား"

ကောင်မလေးသည် ရှက်ရွံ့စွာ ရပ်နေသည်။ "အမ်... အင်း ကျွန်မ ခြေကျင်းဝတ် နည်းနည်း လည်သွားတာ။ ကျွန်မ ခုနက ခုန်ပေါက်နေတာ။ ပြီးတော့... ပြန်တည့်သွားသလို ခံစားရတယ်"

"အိုး ခေါက်သွားတဲ့ ခြေကျင်းဝတ်က ပြန်ကောင်းသွားပြီ။ တော်တော် ကံကောင်းတာပဲ" ကျူရှူးသည် သက်သာရာရစွာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ "ဒါက ရှင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ပိုဆိုးစေခဲ့ရင် လီလီက ကျွန်မကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်မှာ"

"အဲဒီလောက် မဟုတ်ပါဘူး..." လီလီသည် သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ကို ကုတ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်။လူတိုင်း ထိုင်ပြီး စားကြပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ကြပါ..."

ဆူးမန်သည် ပထမတော့ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် ပြန်ထိုင်သည်။ သူမသည် ဝိုင်တစ်ခွက်ကို ငှဲ့ပြီး တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။

လီလီသည် လန့်သွားပြီးရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ဒီလို သောက်ရင် မူးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"မူးချင်တယ်" ဆူးမန်သည် သူမ၏ ခွက်အလွတ်ကို စားပွဲပေါ် ရိုက်ချပြီး နောက်တစ်ခွက်ကို ငှဲ့လိုက်သည်။ "ကိုယ့်ကိစ္စ ကိုယ် လုပ်ပါ"

လီလီသည် သူမ ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်းကို ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး"

ရန်ချင်ဝမ်သည် သူတို့ကို စိတ်ငြိမ်စွာ ကြည့်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်သည် စားသောက်နေသော ကျူရှူးပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး ပြုံးကာ မေးသည်။ "သရုပ်ဆောင်ဆု ရွေးချယ်ပွဲလားဘာလား တစ်ခုခုကို ငါ မှတ်မိတယ်။ မင်းလည်း အဲဒီကို သွားခဲ့တယ် ထင်တယ်နော်"

ကျူရှူးသည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။ "မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး။ ဒါက လူသစ်ဆုပါ။ ကျွန်မ မရခဲ့ပါဘူး။ ဇကာတင်ပါပဲ"

"ဇကာတင်တောင် အတော်လေးကို အောင်မြင်တာပဲ" လီလီက စိတ်အားထက်သန်စွာ ချီးကျူးသည်။

စကားပြောနေစဉ် ဝင်ပေါက်ဘက်မှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

စားသောက်နေသော လူများ အားလုံး ရပ်တန့်ပြီး လှည့်ကြည့်ကြသည်။

ချူဟူဝိုက်ကျင်းသည် ပါမောက္ခဆောင်းကို ခေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အထက်လူကြီးများကို အထူး တာဝန် အဖွဲ့ ရှစ်ဖွဲ့ စုစည်းရန် တွန်းအားပေးခဲ့သော ဤအမျိုးသား၊ ရတနာ အဆင့် သိပ္ပံ သုတေသန ပညာရှင်သည် ယခုအခါ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေပြီး ချူဟူဝိုက်ကျင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းပေးခြင်းကို ခံနေရသည်။

ဘီးတပ်ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေသူသည် မသန်မစွမ်း ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မည်။ သူသည် အသက်ကြီးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် အားနည်းလွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ပိုင်ယို့ဝေက ပါမောက္ခဆောင်း ထိုနှစ်မျိုးလုံး ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူ၏ ဆံပင်များ အားလုံး ဖြူဖွေးနေပြီး သူ၏ အသားအရေသည် အိုမင်းရင့်ရော်နေသည်။ သူသည် အသက် ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်ခန့် ရှိပုံရသည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ကူကယ်ရာမဲ့ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ဆည်းဆာနှစ်များတွင် ခံစားရသော လောကဓံ အပြောင်းအလဲများ၏ အသိကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

"သူ ဘာဖြစ်တာလဲ" ပိုင်ယို့ဝေသည် ရှန်မိုကို တိုးတိုးလေး မေးသည်။

ရှန်မိုသည် သူမကို တိုးတိုးလေး ရှင်းပြသည်။ "ပါမောက္ခဆောင်းမှာ သားတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူကလည်း SCO ရဲ့ သုတေသန အဖွဲ့ဝင်ပဲ။ ရွှေ့ပြောင်းနေတုန်း ဂိမ်းတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ပြီး အရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်..."

သူသည် အနည်းငယ် ရပ်တန့်ပြီး သူ၏ အသံကို ပို၍ပင် လျှော့လိုက်သည်။ "ပါမောက္ခဆောင်းက အရင်က ဒီလောက် အိုမင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ သူက သူ့သားကို ကယ်ဖို့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို သုံးခဲ့တယ်။ အဲဒီ ပစ္စည်းက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အသက် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး တခြားသူတွေရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ... ပစ္စည်းကို သုံးခဲ့ပေမဲ့ သူ့သားက ဂိမ်းထဲကနေ ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်တွင် သားသမီး ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်ပြီး မည်သူမဆို မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

ပိုင်ယို့ဝေသည် သိနားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ပါမောက္ခဆောင်းနှင့် ချူဟူဝိုက်ကျင်းတို့သည် ပွဲတော်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ချူဟူဝိုက်ကျင်းသည် သူ့အတွက် ဝိုင်တစ်ဝက်ခွက် ငှဲ့ပေးသည်။

ပါမောက္ခဆောင်းသည် သူ၏ ဖန်ခွက်ကို မြှောက်ပြီး ပြောသည်။ "ဒီ ဖန်ခွက်က လူတိုင်းအတွက်ပါ။ လာရောက်ကြတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူ၏ အသံသည် သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ထက် အများကြီး ပိုငယ်ရွယ်သည်။

ပါမောက္ခဆောင်းသည် သူ၏ ဖန်ခွက်ထဲမှ ဝိုင်ကို ကုန်အောင် သောက်လိုက်သည်။

ဧည့်သည်များသည် သူ ဆက်လက် ပြောဆိုမည့်အရာကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

"ကျွန်တော် ဒီနေ့ လူတိုင်းကို ဖိတ်ကြားတာက ဆွေးနွေးစရာ တစ်ခု ရှိလို့ပါ" ပါမောက္ခဆောင်းက ပြောသည်။

ပတ်ပတ်လည်ရှိ လေထုသည် ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်လာသည်။

လူတိုင်းက ဤပွဲတော်သည် ရိုးရှင်းသော အစားအသောက်နှင့် အချိုရည်အတွက်ပဲမဟုတ်ကြောင်းကို သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သိထားကြသည်။

"ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးဟာ ဂိမ်းထဲမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေမင်းလက်ကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသူတွေ ဖြစ်ပြီး ဂိမ်းအကြောင်း ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နားလည်မှုက ရိုးရိုး လူတွေထက် ပိုမို နက်ရှိုင်းပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံက ပိုမို ကြွယ်ဝပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ထဲမှာ ဝင်္ကပါထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ပါဝင်ပါတယ်"

ပါမောက္ခဆောင်းသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်သည်။ သူ၏ လေသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်အေးလက်အေး ရှိသည်။

"ခင်ဗျားတို့ထဲက အချို့ သိထားကြတဲ့အတိုင်း အဖွဲ့အစည်းက ၂၁ ရက်မြောက်နေ့က တူတူပုန်းတမ်း ကစားနည်းအတွက် ဦးနှောက် ခြောက်နေခဲ့တာ ကြာပြီ။ အခုထိ ဂိမ်း ပြီးမြောက်အောင် ကစားနိုင်သူ အရေအတွက်က ၀ ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့ကျတဲ့ မဟာဗျူဟာ လမ်းညွှန်ချက် မရှိသလောက်ပဲ။

မနေ့ကမှ ဂိမ်း ၂၁ ထဲ ဝင်ခဲ့တဲ့ အသင်းသားတွေ အားလုံး ရှင်းလင်း ခံခဲ့ရပြီး ဂိမ်း ၂၄ ကလည်း နေရာ ရွှေ့ပြောင်းမှု ကြုံခဲ့ရတယ်။ အမြန်ဆုံး အရေးယူ ဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိရင် မြို့တော်ဟာ ခုနစ်ရက် အတွင်းမှာသေဆုံးခြင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်။"