အခန်း ၁၃၅
Vol. 14 Ch. 135
အခန်း (၁၃၅) လှည့်စား၍ မဖြစ်နိုင်
ဝါရှင်တန်စံတော်ချိန် ည ၉ နာရီတွင် အထူးစစ်ဆင်ရေးခန်းမက လင်းထိန်နေချေသည်။
ထိပ်တန်းအေးဂျင့် ဆယ့်နှစ်ဦးက သူတို့၏ စက်ပစ္စည်းအသီးသီးကို အာရုံစိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ရှေ့တွင် အထူးပြုပြင်ထားသော မိုဘိုင်းဖုန်း သုံးဆယ့်ခြောက်လုံး ရှိနေကာ တစ်လုံးစီကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အဆင့်မြင့် မြန်နှုန်းမြင့် ကွန်ရက်ဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားခဲ့သည်။
နည်းပညာ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဗိုလ်မှူးသွန်မ်ဆင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အာမခံလိုက်၏။ “ငါတို့ရဲ့ အင်တာနက်မြန်နှုန်းက တရုတ်နိုင်ငံက သာမန်လူတွေထက် အနည်းဆုံး အဆ ၃၀၀ လောက် ပိုမြန်တယ်”
“စက္ကန့် ၃၀ပဲ လိုတော့တယ်” အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကားလ်ဆန်က အော်ဟစ်လိုက်၏။ “မှတ်ထား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နေရာသုံးနေရာလောက်တော့ ရအောင်ယူရမယ်...”
အေးဂျင့်များ၏ လက်ချောင်းများက ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေပြီး သူတို့၏ နဖူးများပေါ်တွင် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ အနောက်တွင် CIA ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူးက စစ်ဆင်ရေးကို ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်နေခေသည်။
“၅၊ ၄၊ ၃...”
နာရီက ကိုးနာရီတိတိသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်.......
“သောက်ကျိုးနည်း”
စက်ပစ္စည်းများ အားလုံးက ရုတ်တရက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အေးခဲသွားပြီး ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် လည်ပတ်နေသော Loading သင်္ကေတတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခေသည်။
ဗိုလ်မှူး သွန်မ်ဆင်က မတ်တပ်ရပ်ကာ ခုန်ပေါက်လိုက်၏။ “မဖြစ်နိုင်ဘူး.. ငါတို့ရဲ့ စနစ်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ချို့ယွင်းသွားနိုင်မှာလဲ။ တရုတ်အာဏာပိုင်တွေ ဝင်စွက်ဖက်တာ ဖြစ်ရမယ်.... သေချာပေါက်ပဲ”
ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူးက တက်ဘလက်ကို လုယူလိုက်ပြီး သေးငယ်သော စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ဖတ်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားရသည်။
[ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်မှု အမှားအယွင်း ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်... ပြုပြင်နေပါသည်။]
တစ်မိနစ်အကြာတွင် ဖန်သားပြင်က နောက်ဆုံး၌ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသောအခါ [ရောင်းကုန်သွားပါပြီ] ဟူသော တောက်ပသည့် အနီရောင် စကားလုံးများက လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို စူးရှသွားစေခဲ့သည်။
“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...” ကားလ်ဆန်က စာမျက်နှာကို အရူးအမူး Refresh လုပ်လိုက်ပြန်သည်။ “ငါတို့ စက် ၃၆ လုံးတောင် ပြင်ဆင်ထားတာလေ...”
နည်းပညာအဖွဲ့က မကြာမီမှာပင် ပို၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်တစ်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ လက်မှတ်လုရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် စက်ပစ္စည်းများ၏ IP လိပ်စာများအားလုံး အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခံလိုက်ရပြီး စနစ်မှတ်တမ်းများအရ ၎င်းတို့က ပုံမှန်မဟုတ်သော ဝင်ရောက်မှု ရှင်းလင်းရေးကို ခံခဲ့ရကြောင်း ပြသနေချေသည်။
အထူးဆန်းဆုံး အချက်မှာ ဤလုပ်ဆောင်ချက်များက မည်သည့် ဒေတာဘေ့စ်တွင်မျှ မရှိသော ဖိုင်ယာဝေါတစ်ခုမှ လာပုံရခြင်းပင်။
တိုကျိုစံတော်ချိန် နံနက် ၁၀ နာရီတွင် ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ အထူးတန်ပြန်ရေး ရုံးခန်း၌လည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
နည်းပညာ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဆယ်က စက်ဝိုင်းပုံ ထိန်းချုပ်ရေးစက်၏ ပတ်လည်တွင် ထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ရှေ့တွင် အဆင့်မြင့် ကွန်ပျူတာ အလုံးငါးဆယ်ရှိနေကာ တစ်လုံးစီကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အဆင့်မြင့် ကွန်ရက်ဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားကြသည်။
ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးက စစ်ဆင်ရေးကို ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်နေပြီး နံရံပေါ်ရှိ မျက်နှာပြင်ကြီးတစ်ခုတွင် နောက်ပြန်ရေတွက်မှုကို ပြသနေခဲ့သည်။
“လူကြီးမင်းတို့... ” နည်းပညာ ဌာနမှူး အီချီရို ယာမာမိုတိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ငါတို့က အမေရိကန်ရဲ့ နည်းပညာဆိုင်ရာ အစီအမံတွေ အားလုံးကို အသုံးပြုထားတဲ့အပြင် AI အလိုအလျောက် ကလစ်နှိပ်တဲ့ ပရိုဂရမ်ကိုတောင် ထည့်သွင်းထားတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ သေချာပေါက်... ”
နောက်ပြန်ရေတွက်မှု သုညသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာပြင်များ အားလုံးက ရုတ်တရက် အပြာရောင်ပြောင်းသွားပြီး အောက်ပါ တရုတ်စာလုံးများကို ပြသလာချေသည်။ [ပုံမှန်မဟုတ်သော ဝင်ရောက်မှုကို တွေ့ရှိရပါသည်...]
“ဘာ” ဌာနမှူး ယာမာမိုတိုက ကော်ဖီခွက်ကို တိုက်မိကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။
ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ စက်ပစ္စည်းများ အားလုံးက “ဓားမကြီး ချီတက်ပွဲ” သီချင်းကို အလိုအလျောက် ဖွင့်လာခြင်းပင်။
၎င်းမှာ ဂျပန်ကို ဆန့်ကျင်ရေး သီချင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်၏။
နည်းပညာရှင်များက စက်ကို ပိတ်ရန် အရူးအမူး ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ကီးဘုတ်မှာ လုံးဝ တုံ့ပြန်မှု မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ကြရသည်။
တစ်မိနစ်အကြာတွင် စနစ်က နောက်ဆုံး၌ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသော်လည်း လက်မှတ်ဝယ်ယူသည့် စာမျက်နှာတွင် [ရောင်းကုန်သွားပါပြီ] ဟူသော စူးရှသည့် စကားလုံးများကိုသာ ပြသနေချေသည်။
“အရူးတွေ... ” ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးက ကုလားထိုင်ကို ကန်ချလိုက်၏။ “ငါတို့မှာ AI တောင် ရှိရက်နဲ့ နေရာတစ်ခုလေးတောင် မရလိုက်ဘူးလားကွ... ”
ဤအချိန်တွင် စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်မှ ရုတ်တရက် အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လုံခြုံရေး မန်နေဂျာက လက်မှတ်လုရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် IP လိပ်စာများအားလုံး အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခံလိုက်ရပြီး တရုတ်ဘာသာစကားဖြင့် သတိပေးချက်တစ်ခု ရရှိခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားရသည်။
[ကျေးဇူးပြု၍ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းပါ။ ဤဧရိယာရှိ အကောင့်များအားလုံးကို ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ပါပြီ...]
တရုတ်နိုင်ငံရှိ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကွပ်ကဲရေးစင်တာ တစ်ခု။
ဧရာမ အီလက်ထရောနစ် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကွန်ရက် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဝင်ရောက်မှု စောင့်ကြည့်ရေး ဂရပ်ကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ပြသထားခဲ့သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် အနီရောင် အစက်များက အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်အပါအဝင် လမ်းကြောင်းမျိုးစုံမှ ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ ဆာဗာရှိရာသို့ အရူးအမူး စုပြုံဝင်ရောက်လာကြ၏။
“သတင်းပို့ပါတယ် ဆရာ... ” နည်းပညာ အရာရှိက သတိဆွဲကာ အလေးပြုလိုက်၏။ “ပြည်ပကနေ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဝင်ရောက်လာမှုတွေက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပါပြီ။ ကြားဖြတ်ဟန့်တားရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ရမလား....”
ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းသည် ကွပ်ကဲရေးခုံတွင် ထိုင်လျက် သူ၏ လက်ချောင်းများက လက်တင်ခုံကို ညင်သာစွာ ခေါက်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ပေါ်နေခဲ့သည်။
“မလိုဘူး...”
ထိုစကားကြောင့် ကွပ်ကဲရေးခန်းမထဲရှိ အရာရှိများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“သူတို့ကို လုခွင့်ပေးလိုက်ပါ... ” ဘော့စ်ကျန်းက လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ကောက်ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်လိုက်၏။ “ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သူတို့ကို မြင်ခွင့်ပေးလိုက်တာ ကောင်းပါတယ်....”
လက်မှတ်ဝယ်ယူသည့် အချိန် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ နည်းပညာအရာရှိက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
“ပြည်ပကနေ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဝင်ရောက်လာမှု အားလုံး ပြတ်တောက်သွားပါပြီ။ စနစ်က ပြသနေတာက...”
သူက ဒေတာဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏အသံမှာ ပို၍ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။
“နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ သူတို့ရဲ့ အချက်ပြမှုတွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်... ”
ကွပ်ကဲရေးစင်တာသည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားချေသည်။
ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းက လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ချလိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။
“ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါ မျှော်လင့်ပြီးသားပါ... ”
သူက မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်နောက်ပစ်ပြီး ဖန်သားပြင်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ အခွင့်အရေးတွေက သူတို့လာပြီး ကောက်ယူဖို့ အသင့်စောင့်နေမယ်လို့ မင်းတို့ တကယ် ထင်နေကြတာလား... ”
ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် နောက်ဆုံး အနီရောင်အစက်တစ်စုက ရေပူလောင်းခံရသော ပိုးဟပ်များကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းစွာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြသည်။
“ဟက်.... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတယ်”
စကားလုံးသုံးခွန်းက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားချေသည်။
ကျန်းမြို့ ဘတ်စ်ကားအမှတ် ၃၀၃
နံနက် ၈ နာရီ ၄၅ မိနစ်တွင် ဘတ်စ်ကားအမှတ် ၃၀၃ သည် ကျန်းမြို့ ရိပ်သာလမ်းပေါ်တွင် ချောမွေ့စွာ ပြေးဆွဲနေလေသည်။
ရှန်ကျီရှားဟာ ပြတင်းပေါက်နံဘေးတွင် ထိုင်လျက် သူမ၏ ခြေတံရှည်များကို ချိတ်ထားပြီး ကောင်းစွာ ချုပ်လုပ်ထားသော အဝါဖျော့ရောင် ဝတ်စုံစကတ်က သူမ၏ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အသားအရေကို ပိုမို ပေါ်လွင်နေစေခဲ့သည်။
သူမ၏ အနည်းငယ် ကောက်ကွေးနေသော သစ်အယ်သီးရောင် ဆံပင်များက ပခုံးပေါ်တွင် ကျဆင်းနေပြီး သူမ၏ လှပသော ပုလဲနားကပ်များက ကား၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေ၏။
သူမက ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများက ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပွတ်ဆွဲနေစဉ် အချိန်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရ၏။ ၈ နာရီ ၅၈ မိနစ်။
ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီဟု ထိုနေ့နံနက်ပိုင်းက လူမှုမီဒီယာတွင် ရေပန်းစားနေခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အချိန်ခရီးသွား၊ ကမ္ဘာပျက် ခရီးသွားအဖွဲ့ကို သတိရကာ သူမက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
သူမက ၎င်းကို ယုတ္တိမတန်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ လက်မှတ်ဝယ်ယူသည့် လင့်ခ်ကို နှိပ်လိုက်မိလေသည်။
“အချိန်ဖြုန်းဖို့ သက်သက်ပါပဲ... ”
သူမက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက ဖန်သားပြင်အထက်တွင် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။
ကိုးနာရီတိတိ။
[ကျန်ရှိသော နေရာ - ၂၀]
သူမက ခလုတ်အချို့ကို ကျပန်း နှိပ်လိုက်သည်။
[ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း စွန့်ပစ်နယ်မြေနှင့် ဇွန်ဘီမြို့သို့ ၇ ရက်ကြာ ခရီးစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ဘွတ်ကင်လုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်... ]
ရှန်ကျီရှားသည် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်၏။
“တကယ်ပဲ နေရာတစ်ခု ရသွားတာလား... ”
သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် စူးရှတောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူမ၏ ထိုင်ခုံမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။
“အား.... ” မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အဘွားအိုက အော်ဟစ်လိုက်၏။
ဘတ်စ်ကား တစ်စီးလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလေသည်။
ခရီးသည်များက သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက အလင်းရောင်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းမြင်သာလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အိတ်နှင့်အတူ အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
“ယာဉ်မောင်း... ကားရပ်လိုက်” ဗလကောင်းကောင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်၏။
“ရဲခေါ်... အခုချက်ချင်း ရဲခေါ်လိုက်။ လူတစ်ယောက် လေထဲမှာ ပျောက်သွားပြီ...”
ကားအတွင်း၌ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အချို့လူများက ကြောက်လွန်းသဖြင့် ဘုရားစာများကို ဆက်တိုက် ရွတ်ဆိုနေကြပြီး အချို့ကမူ အရူးအမူး ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ လူမှုမီဒီယာတွင် တင်နေကြသည်။ မျက်မှန်တပ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက တုန်ယင်စွာဖြင့် လွတ်နေသော ခုံကို လှမ်းကိုင်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။
“သူမက အချိန်ခရီးသွား လက်မှတ်ကို လုဝယ်သွားတာများလား...”
ပေ့ချန် တက္ကသိုလ် ဟောပြောပွဲခန်းမ....
နံနက် ၈ နာရီ ၅၅ မိနစ်တွင် ပေ့ချန် တက္ကသိုလ်ရှိ ခေတ်သစ် ဘောဂဗေဒအတန်း၌....
လုချင်ဟယ်သည် နောက်ဆုံးတန်းတွင် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များကို စားပွဲပေါ်တွင် အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး အံဆွဲထဲတွင် ဖုန်းကို ဖွက်ထားကာ စာမျက်နှာကို အရူးအမူး Refresh လုပ်နေခဲ့သည်။
ယနေ့ သူက အိတ်ကပ် တစ်ဒါဇင်ကျော် ပါဝင်သော နည်းဗျူဟာသုံးအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ကျစ်လစ်သော ဘီစကွတ်များနှင့် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးတို့ကို ထည့်သွင်းထားရာ ကွင်းဆင်းတိုက်ပွဲများအတွက် ပြင်ဆင်နေသည့် စစ်သားတစ်ဦးနှင့် တူနေချေသည်။
“နေရာတစ်ခု ရရင် မြတ်တယ်... မရရင်လည်း နေပေါ့” သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းက ဖန်သားပြင်အထက်တွင် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပရော်ဖက်ဆာက သွယ်ဝိုက်သောအကျိုးသက်ရောက်မှုများအကြောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဟောပြောနေ၏။
၈ နာရီ ၅၉ မိနစ် ၅၉ စက္ကန့်။
လုချင်ဟယ်က အသက်အောင့်ထားလိုက်ပြီး ဂိမ်းကစားသူတစ်ဦး၏ အမြန်နှုန်းဖြင့် အရူးအမူး နှိပ်လိုက်၏။
[ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း စွန့်ပစ်နယ်မြေနှင့် ဇွန်ဘီမြို့သို့ ၇ ရက်ကြာ ခရီးစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ဘွတ်ကင်လုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]
အခန်း ၁၃၅ပြီး၏။