အခန်း ၁၇၃
Vol. 18 Ch. 173
အခန်း (၁၇၃) ခရီးသွားရင်း သူဌေးဖြစ်လာခြင်း
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လုချင်ဟယ်သည်လည်း သူ၏ ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ဝက်ကို ရောင်းချလိုက်၏။
အခြား ခရီးသွားများတွင်လည်း ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ လာသူများ သို့မဟုတ် ငွေကြေးအရေးပေါ် လိုအပ်နေသူ သုံးဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူအများစုမှာ ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံး သုံးပုံတစ်ပုံမှ တစ်ဝက်အထိ သိမ်းဆည်းထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... အကုန် နားလည်ပါတယ်” လင်ရှောင်က ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံးများကို ရေတွက်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ “ဒီစွမ်းအင်တုံးတွေကို ဂရုတစိုက် သိမ်းထားပေးပါ။ အနာဂတ်မှာ ထပ်ရောင်းချင်တယ်ဆိုရင် ဒီနံပါတ်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ...”
လူတိုင်းသည် စီးပွားရေးကတ်ပြားများကို ယူကာ နံပါတ်များကို မှတ်သားထားလိုက်ကြလေသည်။
အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် စောင့်ဆိုင်းခန်းထဲရှိ လေထုမှာ ပို၍ တည်ငြိမ်လာလေသည်။
နေဝင်ချိန်တွင် ကျန်းယဲ့က အိမ်ရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လူတိုင်းကို ဒေသတွင်း နာမည်ကြီး စားသောက်ဆိုင် တစ်ခုသို့ ခေါ်သွားလိုက်သည်။
ကျန်းခိုင်သည် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်း “ဒီနေ့တော့ တစ်ဝကြီး စားကြမယ်...” ဟု အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်၏။
၎င်းကြောင့် လူတိုင်း ရယ်မောကုန်ကြသည်။
တကယ်တော့ ဤကမ္ဘာပျက်ခေတ်ခရီးစဉ်၏ အကြီးမားဆုံး အနိုင်ရသူမှာ ကျန်းယဲ့ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြလေသည်။
သူသည် သူတို့၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဆယ်မျက်နှာအခြေစိုက်စခန်းမှ ခေါင်းဆောင်များထံမှ သူ သိမ်းယူခဲ့သော ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံး အရေအတွက်မှာ သူတို့အားလုံး ပေါင်းထားသည်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုများနိုင်ချေသည်။
သီးသန့်အခန်းထဲတွင် ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်သံများ၊ အရက်သောက်သံများဖြင့် စည်ကားနေပြီး အရက် အကြိမ်ကြိမ် သောက်ပြီးနောက်...
လူတိုင်း အစားအစာ စားသောက်ပြီး ဆိုင်မှ ထွက်ခွာချိန်တွင် ညနက်နေချေပြီ။
အရက်၏ အရှိန်ကြောင့် ကျန်းခိုင်သည် ကျန်းယဲ့၏ နားသို့ ကပ်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်၏။ “အစ်ကိုကျန်း... အဲဒီ ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဆယ်ယောက်မှာ အခုလောက်နဲ့တင် မပြီးလောက်ဘူး.... သူတို့မှာ တခြား ဝှက်ထားတဲ့ ရတနာတွေ ရှိဦးမယ်လို့ ထင်တယ်။ ယုန်လိမ္မာမှာ အပေါက်သုံးပေါက်ရှိတယ်ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲလေ”
သူသည် နောင်တရနေသော အမူအရာဖြင့် စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းယဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ စိတ်ဝင်စားမှုမရှိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွား၏။ သူက အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ “အစ်ကို ဘာမှ နောင်တ မရဘူးလား...”
ကျန်းယဲ့သည် လက်ကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ကာ အဝေးရှိ နီယွန်မီးရောင်များ ထွန်းညှိထားသော လမ်းမများကို ငေးကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်၏။ “ဒါက လုံလောက်တာထက် ပိုနေပါပြီ။ ရှိတာနဲ့ပဲ ကျေနပ်လိုက်တာကောင်းတယ်... ဘာလို့ ဒီလောက်တွေးနေရမှာလဲ”
ကျန်းခိုင်မှာ အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် နားလည်သွားရသည်။
ကျန်းယဲ့၏ စွမ်းရည်များဖြင့် သူသည် အချိန်မရွေး ပစ္စည်းသွားစုရန် ကမ္ဘာပျက်ခေတ်သို့ ပြန်သွားနိုင်လေသည်။ သူကတော့ အလကား အာရုံစိုက်နေမိတာပဲ။
၎င်းကို တွေးမိကာ သူ ခေါင်းခါရင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျန်းယဲ့၏ ပခုံးကို ဖက်ကာ ကားပါကင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။
နွေဦးအစောပိုင်း၏ လတ်ဆတ်သော လေညင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လေထုတစ်ခုလုံးမှာ စိတ်အေးချမ်းသာဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။
ကျန်းယဲ့သည် အခြားသူများကို ကားပေါ် တင်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်၏။
လီဇယ်ခိုင်တို့ ငါးဦးအဖွဲ့ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်တွင် ကျန်းယဲ့က သူတို့ကို ပြန်ခေါ်လိုက်လေသည်။
“ခဏစောင့်... အရေးကြီးတာ တစ်ခု ပြောစရာရှိတယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီဇယ်ခိုင်တို့ ငါးဦးမှာ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးများ ထသွားရသည်။
ထို့နောက် ကျန်းယဲ့က လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
သုံးဦးစလုံးသည် အချင်းချင်း နားလည်မှုဖြင့် လင်ရှောင်၏ အနက်ရောင် ဆီဒင်ကားပေါ်သို့ တက်သွားလိုက်ကြသည်။ ကားတံခါး ပိတ်သွားသည်နှင့် လင်ရှောင်က တိုက်ရိုက်ပင် အကြောင်းအရာကို စတင်လိုက်၏။
“မစ္စတာကျန်း... ခင်ဗျားဆီမှာ ရှိတဲ့ ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံးတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ယူချင်ပါတယ်”
သူတို့သည် အမြတ်ဝေစုအများစုအား မရရှိခဲ့သော်လည်း အခြားသူများ၏ အမူအရာများနှင့် ရံဖန်ရံခါ ပြောဆိုသည့် စကားများအရ ကျန်းယဲ့ထံတွင် ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံး များစွာ ရှိနေကြောင်း သိထားကြလေသည်။
ကားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ နီယွန်မီးရောင်များက မှန်ကို ဖြတ်သန်းကာ ကျန်းယဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရိပ်အမျိုးမျိုး ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။
သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ “ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတစ်ခုတော့ ရှိတယ်”
“ပြောပါ... ”
“ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံး သုတေသန ရလဒ်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် သိချင်တယ်...” ကျန်းယဲ့က လက်ညှိုး တစ်ချောင်းကို ထောင်ပြကာ ပြောလိုက်၏။
လင်ရှောင်က တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ပြဿနာ မရှိပါဘူး...”
သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ကာ “တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ ရေရှည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ချင်ပါတယ်”
ကျန်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားကြခေသည်။
အထူးဌာနက သူ့ထံမှ ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံးများ ပိုမို ရရှိရန် လိုအပ်သကဲ့သို့ သူကလည်း တရားဝင် သုတေသန ရလဒ်များကို လိုအပ်၏။
အချို့အရာများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောစရာ မလိုသော်လည်း အခြေအနေများကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတ်မှတ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။
သဘောတူညီချက်မှာ လျင်မြန်စွာ ရရှိသွားလေသည်။
ကျန်းယဲ့သည် အဆင့်တစ် ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံး ငါးဆယ်နှင့် အဆင့်နှစ် ဆယ်တုံးကိုသာ ရောင်းချလိုက်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်များကိုမူ မရောင်းခဲ့ပေ။
“အလုပ်လုပ်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”... ချန်ချင်းက ရွှေရောင် စာသားများ ရိုက်နှိပ်ထားသော စီးပွားရေးကတ်ပြားကို ပေးလိုက်၏။ “တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်ပေးပါ...”
သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်တွင် ကျန်းယဲ့က ချန်ချင်းနှင့် လင်ရှောင်ကို သူနှင့်အတူ ခရီးသွားလာရေး အေဂျင်စီသို့ ပြန်လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
နှစ်ဦးစလုံး အံ့သြနေသော်လည်း သူတို့ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြလေသည်။
အဖွဲ့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းယဲ့သည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ကာ သူတို့ကို ထိုင်ခိုင်းပြီး စိတ်အေးစေရန် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးလိုက်၏။
သူကိုယ်တိုင် တစ်ခွက် ငှဲ့သောက်ပြီးနောက် ကျန်းယဲ့က ခုနစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်လေသည်။ “ကျွန်တော် ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ဖို့ လိုနေတယ်....”
ခုနစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး နောက်တစ်ဆင့် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။
ကျန်းယဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “နာမည်ကြီးလာပြီဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာဆီ ခရီးစတင်နိုင်ပြီ...”
ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ.....
ခုနစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူမှားသွားကြရသည်။
ချန်ချင်းမှာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း လည်ချောင်းထဲ စူးသွားပြီး လင်ရှောင်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်လေ့ရှိသော လီဇယ်ခိုင်တို့ အဖွဲ့မှာလည်း မတ်တပ်ရပ်မိမတတ် ဖြစ်သွားကြ၏။
ဤစကားလုံး လေးလုံးက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ပုံဖော်လိုက်ခေသည်။
ဓားဖြင့် ပျံသန်းခြင်း...... အင်မော်တယ်.... တောင်များကို ရွှေ့ခြင်း... အရေးအကြီးဆုံးမှာ အင်မော်တယ်ဟူသော စကားလုံးပင်။
သူတို့၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာများကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့က ရယ်မောကာ မေးလိုက်၏။ “နားလည်တယ် မဟုတ်လား...”
ခုနစ်ဦးစလုံးမှာ စိတ်ထဲရှိ မုန်တိုင်းများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ချန်ချင်းက အရင်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။ “မစ္စတာကျန်း... စိတ်ချပါ.... ကျွန်တော်တို့ ဒီကိစ္စကို ချက်ချင်း အစီရင်ခံလိုက်ပါ့မယ်....”
လင်ရှောင်က သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်း တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး “အထက်လူကြီးတွေက ခင်ဗျားနဲ့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါလိမ့်မယ်။ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လျှို့ဝှက်ဖျက်ဆီးတာကို ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ ခွင့်မပြုပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်၏။
လီဇယ်ခိုင်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ “ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ အစီရင်ခံပါ့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ အထက်လူကြီးတွေက ဒီကိစ္စကို အရမ်း အရမ်း အလေးထားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်...”
ကျန်းယဲ့က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။
“ဒါဆို... ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်....” ကျန်းယဲ့က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။
ခုနစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲရှိ လှိုင်းထန်နေသော ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့ကြသည်။
ဤသတင်းသည် အစိုးရ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သွားပါက မည်မျှ ကြီးမားသော မုန်တိုင်းကို ဖြစ်စေမည်ကို သူတို့ အားလုံး သိရှိထားကြသည်။
စကားပုံအတိုင်းပင်... လျှို့ဝှက်ချက်ဆိုသည်မှာ ထာဝရ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရချေ။
ထိုခရီးသွားများ သူတို့၏ နေရပ်သို့ ပြန်သွားချိန်တွင် သူတို့၏ ကြီးမားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု သတင်းမှာ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
“ကြားပြီးပြီလား... ကမ္ဘာပျက်ခေတ်ကို သွားတဲ့လူတွေ သန်းချီပြီး ချမ်းသာလာကြတယ်တဲ့...”
“တစ်ယောက်ဆိုရင် သန်းတစ်ရာကျော်တောင် ရလိုက်တာ... သန်းတစ်ရာကျော်နော်...”
သတင်းသည် အင်တာနက်ပေါ် ပျံ့နှံ့သွားချိန်တွင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။
ဆိုရှယ်မီဒီယာများရှိ ခေါင်းစဉ်ဆယ်ခုလုံးမှာ ၎င်းနှင့် ပတ်သက်နေချေသည်။
#ကမ္ဘာပျက်ခေတ်ခရီးသွားအဖွဲ့ချမ်းသာလာခြင်း#
#ရီယဲ့ခရီးသွားလာရေးအေဂျင်စီ#
#အချိန်ခရီးသွားတာတကယ်ရှိတယ်#
...
【အံ့အားသင့်စရာ... သာမန် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား တစ်ဦး အချိန်ခရီးသွားရာမှ ခုနစ်ရက်အကြာတွင် သန်းတစ်ရာကျော် ချမ်းသာလာခြင်း】
မီဒီယာတစ်ခုမှ သတင်းခေါင်းစဉ်က အင်တာနက် တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွား၏။
ရီယဲ့ခရီးသွားလာရေး အေဂျင်စီ၏ တရားဝင် အကောင့်တွင် Followဦးရေမှာ သိန်းဂဏန်းမှ သန်းတစ်ရာကျော်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ဗီဒီယိုအသစ်၏ မှတ်ချက်နေရာတွင် စက္ကန့်တိုင်း ရာနှင့်ချီ၍ အသစ်ပြန်ဖြစ်နေချေသည်။
【ဒါရိုက်တာကျန်း... ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါ.... နောက်တစ်ခေါက် သွားဖို့ ကျွန်တော့်ရှိတာ အကုန်ရောင်းပေးမယ်...】
【နေရာ အရေအတွက် တိုးပေးပါ... နှစ်ဆပေးပါ့မယ်....】
【အဖွဲ့သစ်က ဘယ်တော့ စမလဲ။ အိမ်ကို ရောင်းဖို့ အသင့်ပါပဲနော်...】
‘ငါ အရမ်း မနာလိုဖြစ်လိုက်တာ... တကယ်ကို မနာလိုဖြစ်တာ..’
‘ဘာလို့ ငါ့ကို မရွေးတာလဲကွ...’
【ဖေဖေကျန်း၊ ကျွန်တော်ပါ.... သားလေ.... သားကို ကြည့်ပါဦးဗျ...】
ကျော်ကြားသော ဖိုရမ်တစ်ခုတွင် “ငါ့သူငယ်ချင်း ကမ္ဘာပျက်ခေတ် ခရီးသွားအဖွဲ့ထဲ ပါသွားတယ်... အခုတော့...” ဟူသော ပို့စ်က ကြည့်ရှုသူ သန်းတစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေခဲ့သည်။
မူရင်း ပို့စ်တင်သူ၏ ချတ်မှတ်တမ်းတွင် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက “အိမ်ဝယ်ဖို့လောက်ပဲ ရလိုက်တာ... အဓိကက ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံးတွေက အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလို့လေ” ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောထားလေသည်။
တိုအင်တွင် “ကျိုးရှင်းကျီ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အခြေအနေ - မသန်စွမ်းဖြစ်နေရာမှ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားခြင်း” ဟူသော ဗီဒီယိုကို အကြောင်းအရာ ဖန်တီးသူ တစ်ဦးက တင်ထားပြန်သည်။
ဗီဒီယိုတွင် ကျိုးရှင်းကျီ၏ အရင်နှင့် အခု ဘဝကို နှိုင်းယှဉ်ပြထားပြီး 【ဆယ့်လေးမိနစ် အချိန်ခရီးသွားခြင်း၊ ဘဝသစ်တစ်ခု】 ဟု စာတန်းထိုးထားခဲ့သည်။
မှတ်ချက်များတွင် အံ့အားသင့်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
‘ဒါက တကယ့်ကို ဆေးပညာ အံ့ဖွယ်ပဲ...’
【ဒီသဘောဆိုရင် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှာ မပျောက်ကင်းနိုင်တဲ့ ရောဂါတွေက တခြားကမ္ဘာမှာ ပျောက်ကင်းနိုင်ခြေ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။ အာ... ဒါက အရမ်း မှော်ဆန်တာပဲ】
【ဆေးကုဖို့ ငွေကုန်ကြေးကျများပြီး ဒေဝါလီခံရမယ့် မိသားစုတွေအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီဟေ့...】
အခန်း ၁၇၃ပြီး၏။