အခန်း ၄၀၂

အခန်း (၄၀၂) လီလန် ချောင်တျန်းကျီတောင်သို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ခြင်း

မာလောင်တသည် လမ်းပြပေးပြီး လီလန်က ဟေးလုံနှင့် ပိုင်လုံတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချောင်တျန်းကျီတောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။

လီလန်သည် ချောင်တျန်းကျီတောင်သို့ အရင်က ရောက်ဖူးခဲ့ပြီး ဤတောင်သည် ကျောက်ကပ်အားတိုးမြက်နှင့် ဝူဝေကျီ ကဲ့သို့သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကြောင့် နာမည်ကြီးလေသည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့ လီလန်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ မာလောင်တ၏ လင်ဇီးမှိုအသိုက်ပင်ဖြစ်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တောကြက်များနှင့် တောယုန်များကို ဖမ်းရန် ထောင်ချောက်အချို့ကို ဆင်ထားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ဒီလင်ဇီးမှိုအသိုက်ကို ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့တာ... မနှစ်က ပေါက်တဲ့ လင်ဇီးမှိုတွေက ကြီးမားပြီး အခြေအနေ အရမ်းကောင်းတယ်... ဒီနှစ်ရော ကျန်သေးလား မသိဘူး..."

တောင်ပေါ်သို့ တက်လာရင်း မာလောင်တက လီလန်ကို ရှင်းပြလေသည်။

လင်ဇီးမှိုအသိုက်သည် ချောင်တျန်းကျီတောင်၏ တောင်ခါးပန်းတွင်ရှိပြီး တောင်ခြေမှ အတော်လေးဝေးကွာကာ လမ်းလျှောက်လျှင် တစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။

"မာလောင်တ ခဏစောင့်ပါဦး ကျွန်တော် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်လိုက်ဦးမယ်..."

လီလန်၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် တောယုန်တစ်ကောင် ချန်ရစ်ခဲ့သော ခြေရာများကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူက လျင်မြန်ကျွမ်းကျင်စွာပင် ထောင်ချောက်တစ်ခုကို ဆင်လိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ ငှက်ဖမ်းထောင်ချောက်ငယ်များ ဖြစ်ပြီး တောကြက် တောယုန်နှင့် ဂျီများကဲ့သို့သော သတ္တဝါငယ်များကိုသာ ဖမ်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ပို၍ ကြီးမားသော တိရစ္ဆာန်များအတွက်မူ တောဝက်ထောင်ချောက်များ လိုအပ်ပေသည်။

တောကြက်များသည် ခွန်အားနည်းပါးသဖြင့် ဖမ်းမိသွားပါက အလွယ်တကူ မလွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း တောဝက်များမှာမူ ကွာခြားလှ၏။ ၎င်းတို့သည် ထောင်ချောက်မိနေလျှင်ပင် ရုန်းထွက်နိုင်လောက်အောင် ခွန်အားကြီးမားပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ထောင်ချောက်ကို မကြာခဏ ပျက်စီးစေတတ်သည်။

ယခင်က လီတာ့ဟိုင်သည် တောင်ပေါ်သို့ ထောင်ချောက်ဆင်ရန် သွားသောအခါ တောဝက်တစ်ကောင် ဖမ်းမိဖူးသော်လည်း ထောင်ချောက်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ရှာတွေ့ခဲ့ချိန်၌မူ ထောင်ချောက်မှာ တောဝက်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထောင်ချောက်များသည် ဈေးမကြီးသော်လည်း မုဆိုးတစ်ယောက်၏ ထမင်းအိုးဖြစ်သောကြောင့် တစ်ခုပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက အလွန်နှမြောစရာကောင်းလှပေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ခင်ဗျားက အသက်ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ် တစ်သက်လုံး ဒီတောင်ပေါ်မှာပဲ အမဲလိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလား..."

လီလန် ထောင်ချောက်ဆင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း မာလောင်တက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဟင်... ကျွန်တော်က အမဲမလိုက်ရင် တခြားဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ..."

"မြို့ကိုသွားပြီး ပညာတစ်ခုခုသင်ယူလို့ ရတာပဲ အလုပ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ..."

"အခုခေတ်မှာ မြို့ကအလုပ်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ အလွန်မက်မောစရာကောင်းတယ်... ခံစားခွင့်တွေ လစာတွေရတဲ့အပြင် ကုမ္ပဏီက အိမ်ရာတောင် ချပေးသေးတာ..."

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ခင်ဗျားသာ အလုပ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာရင် သံမဏိထမင်းပန်းကန်ကို ရရှိမှာဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့တစ်သက်လုံး စားဝတ်နေရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး... တောင်ပေါ်မှာ အသက်စွန့်ပြီး အမဲလိုက်နေရတာထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်..."

"အလုပ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး... နေရာတွေကလည်း အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ရှိတာကို လူဘယ်လောက်များများက အဲဒီအတွက် အပြိုင်အဆိုင် လုပ်နေကြသလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ..."

လီလန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"စန်းဟော့ရွာက လောင်ဟူကို ခင်ဗျား မသိဘူးလား... သူ့ကို အကူအညီတောင်းကြည့်လေ... သူက စီးပွားရေးသမားကြီးပဲ... သူသာ ထောက်ခံစာ တစ်စောင် ရေးပေးလိုက်ရင် စက်ရုံထဲ ဝင်ဖို့ဆိုတာ လေညင်းလေးလိုပဲ လွယ်ကူသွားမှာ..."

"ကျွန်တော်ကတော့ မလုပ်ချင်ပါဘူး... လောင်ဟူနဲ့ ကျွန်တော်က သာမန်သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ... သူ့ကို ဒုက္ခမပေးချင်ပါဘူး..."

လောင်ဟူ : ဘယ်လို သာမန်သူငယ်ချင်းမျိုးလဲ…

"ကျွန်တော်က လွတ်လပ်မှုကို မြတ်နိုးတဲ့သူပါ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ သဘာဝနဲ့ ယဉ်ပါးနေပြီဖြစ်ပြီး ပုံသေကားကျ လုပ်ရတာတွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေရဲ့ အလိုကို လိုက်ရတာမျိုးတွေကို မနှစ်သက်ပါဘူး..."

အလုပ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာခြင်းသည် ထိုခေတ်အခါက အမှန်တကယ်ပင် ခေတ်စားသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ငွေကြေး၊ ရာထူး၊ ကောင်းမွန်သော ခံစားခွင့်များနှင့် ကုမ္ပဏီမှ ချထားပေးသော အိမ်ရာများပင် ပါဝင်လေသည်။

သို့သော်လည်း အလုပ်မှာ အလွန်ငြီးငွေ့စရာကောင်းလှ၏။ တစ်နေ့လုံး အလုပ်ရုံထဲတွင်သာ နေရမည်ဖြစ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင်လည်း နေရမည်ဖြစ်သည်။

အမဲလိုက်ခြင်းကမူ ကွာခြားသည်။ အချိန်များမှာ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိပြီး မည်သူကမျှ အထက်မှ အုပ်ချုပ်နေခြင်း မရှိဘဲ မိမိသွားလိုသည့် အချိန်တိုင်း သွားနိုင်ပေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ငွေကြေးရရှိမှု ကောင်းမွန်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။ အလုပ်သမားတစ်ယောက်၏ လစာထက်ပင် ပိုများသေးသည်။

သေချာသည်မှာ သူ၏ထံတွင် စနစ် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စနစ်မရှိသော သာမန်မုဆိုးများအတွက်မူ မာလောင်တ ပြောသကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင် ဆာလောင်လိုက်၊ ဝလင်လိုက်နှင့် အလွန်မတည်ငြိမ်လှပေ။

သို့ရာတွင် သူ လီလန်ကား သာမန်မုဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

"ဪ နားလည်ပါပြီ..."

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ခင်ဗျားက အသက်ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ် ဒါပေမဲ့ ကိစ္စတွေအပေါ်မှာ အလွန်ပွင့်လင်းတဲ့ အမြင်ရှိပုံရတယ်..."

မာလောင်တက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီဘဝမှာ ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ ဂုဏ်သိက္ခာတွေကို ကျွန်တော် မရှာဖွေပါဘူး ကျွန်တော်တို့ မိသားစုလေးယောက် သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ နေနိုင်ရင် လုံလောက်ပါပြီ..."

လီလန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် ဟေးလုံက လီလန် ထောင်ချောက်ဆင်ထားခဲ့သော နေရာဆီသို့ နှစ်ချက်ခန့် ဟောင်လိုက်သည်။

"ဟင်... ဒီလောက်မြန်မြန် ဖမ်းမိသွားတာလား..."

လီလန်က ထောင်ချောက်ဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သေချာသည်မှာ ထောင်ချောက်ထဲတွင် နောက်‌ခြေကို ဖမ်းမိထားပြီး မရပ်မနား ရုန်းကန်နေသော ဝဖြိုးနေသည့် တောယုန်တစ်ကောင်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

တောယုန်သည် မုဆိုးချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လာပြီး ၎င်း၏ နောက်ခြေများကို ရမ်းကားစွာ ကန်ကျောက်ကာ ထိုနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ထောင်ချောက်၏ ခိုင်မြဲစွာ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရပြီး ပို၍ ရုန်းကန်လေလေ၊ ၎င်း၏ နောက်ခြေမှာ ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ညှပ်ခံရလေလေဖြစ်သည်။

လီလန်သည် သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ တောယုန်၏ ခေါင်းကို တစ်ချက်တည်း ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

တောယုန်မှာ ထိုရိုက်ချက်ကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားတော့သည်။

လီလန်က တောယုန်တစ်ကောင်ကို ဤမျှလျင်မြန်စွာ ဖမ်းမိလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မာလောင်တမှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ကြာသေးလို့လဲ။

လီလန်ထောင်ချောက်ဆင်ပြီးတာ မိနစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ လီလန်က တောယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိသွားတာလား။

ဤကံကြမ္မာကတော့…

မာလောင်တမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး အံ့ဩမှုနှင့် မနာလိုမှု နှစ်ခုစလုံးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ကံကောင်းမှုမှာ ယနေ့၏ "ကံကောင်းခြင်းငါး" သက်ရောက်မှုကြောင့်

ဖြစ်သည်ကို လီလန်တစ်ယောက်တည်းသာ သိလေသည်။

"ကံကောင်းခြင်းငါး" ဆိုသည်မှာ ကံကောင်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

တစ်ကြိမ် ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လီလန်သည် တစ်နာရီအတွင်း သားကောင်အမျိုးမျိုးနှင့် တောင်ပေါ်ထွက်ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ ယုန်ဖမ်းမိခဲ့သည့် နေရာအနီးရှိ မြက်ခင်းထဲတွင် စားသုံးနိုင်သော ကွေကွမ်ကျွင်းမှို အစုလိုက်အပြုံလိုက်ကို လီလန် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကြက်ပေါင်မှိုများပင် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လီလန်သည် အဘိုးအို နှစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျန်းတာပေါင်နှင့် ကျောက်ထျဲ့ကျွင်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤကဲ့သို့သော တောရိုင်းမှိုများကို အတော်များများ ခူးယူခဲ့ဖူးသည်။

"မာလောင်တ ဒါက ဘာလဲဆိုတာကြည့်ပါဦး..."

လီလန်သည် မြက်ခင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ကွေကွမ်ကျွင်းမှိုများ ပေါ်လာလေသည်။

မာလောင်တ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး

"ကြက်ပေါင်မှိုတွေလား..."

"ဒါတွေက ပစ္စည်းကောင်းတွေပဲ အရက်နဲ့ မြည်းဖို့ အကောင်းဆုံး အမြည်းပဲ အရမ်းလတ်ဆတ်တယ်..."

မာလောင်တ၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ အရက်ချက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ချောင်တျန်းကျီတောင်ခြေတွင် နေထိုင်သူဖြစ်သဖြင့် တောင်ပေါ်ထွက်ပစ္စည်းများနှင့် မှိုများအကြောင်းကို အတော်အသင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။

"အများကြီးပဲ ခင်ဗျားလည်း အိမ်ယူသွားပြီး စားဖို့ တချို့ကို ခူးသင့်တယ်..."

"ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် အားနာမနေတော့ဘူး..."

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကွေကွမ်ကျွင်းမှိုများကို စတင်ခူးယူကြတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဤမြက်ခင်းပြင်အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ကွေကွမ်ကျွင်းမှိုများအားလုံးကို ခူးယူပြီးသွားလေသည်။

လီလန်နှင့် မာလောင်တတို့ စိတ်မဝင်စားသည့် အကောင်သေးသေးလေးများကိုသာ မထိမခိုက်ဘဲ ဆက်လက် ကြီးထွားခွင့်ပြုထားခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်ထွက်ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ရန် အိတ်မပါလာသဖြင့် လီလန်သည် သူ၏ အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ကာ ကြက်ပေါင်မှိုများကို ထည့်ရန် အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

"အစကတော့ ကျွန်တော် ဒ္အကြိမ် တောင်ပေါ်လာတာ လင်ဇီးမှိုအသိုက်ကို ရှာဖို့ပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ဝမ်းသာစရာကောင်းတဲ့ အံ့သြစရာမျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး..."

ကြက်ပေါင်မှိုထုပ်မှာ လေးလံနေပြီး အနည်းဆုံး နှစ်ကျင်း သို့မဟုတ် သုံးကျင်းခန့် အလေးချိန်ရှိသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ခင်ဗျားက တကယ်ကံကောင်းတာပဲ... တောယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိပြီးတာနဲ့ ကြက်ပေါင်မှိုအသိုက်ကို တွေ့တာပဲ... ခင်ဗျားနဲ့ အတူရှိနေလို့ ကျွန်တော်လည်း အကျိုးခံစားရတာပဲ..."

မာလောင်တကလည်း ကြက်ပေါင်မှို နှစ်ကျင်း သုံးကျင်းခန့်ကို ခူးယူရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပါ..."

လီလန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပယ်ချလိုက်သည်။

"မာလောင်တ ကျွန်တော်တို့ တောင်ပေါ် ဆက်တက်ကြရအောင်..."

"ကောင်းပါပြီ..."

မာလောင်တက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချောင်တျန်းကျီရွာ၏ တောင်ခါးပန်းဆီသို့ လီလန်ကို ဆက်လက် လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

သူတို့ နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။

"ဒီနားတစ်ဝိုက်မှာပဲ... မနှစ်က ကျွန်တော် အမှတ်အသား လုပ်ထားခဲ့တယ်... ကျွန်တော် ရှာကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်..."

မာလောင်တသည် ရှေ့သို့သွားကာ ကြက်ပေါင်မှိုများ ထည့်ထားသော အိတ်ကို ချထားပြီး တောအုပ်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အမှတ်အသားကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် မာလောင်တက လီလန်အား လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ မြန်မြန်လာပါ ကျွန်တော် အမှတ်အသားကို ရှာတွေ့ပြီ..."

ထို့နောက် လီလန်သည် မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသော မာလောင်တဆီသို့ ဟေးလုံနှင့် ပိုင်လုံတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

တောအုပ်ထဲသို့ ရောက်သောအခါ မာလောင်တသည် သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်ရှိ အနီရောင်အဝတ်စတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြနေသည်ကို လီလန် တွေ့လိုက်ရ၏။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ဒါက မနှစ်က ကျွန်တော် လုပ်ထားခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားပဲ..."

"ကျွန်တော် ပြောပြခဲ့တဲ့ လင်ဇီးမှိုအသိုက်က ဒီသစ်ပင်ရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ တန်းတန်းမတ်မတ် ရှိတယ်..."

မာလောင်တက သစ်ပင်ကို ပတ်လျှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သစ်ပင်နောက်ကွယ်ရှိ အရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အံ့သြမှင်တက်သွားတော့သည်။

ဤသစ်ပင်နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့် လင်ဇီးမှိုအသိုက်မျှ မရှိတော့ချေ။

၎င်းမှာ ပြောင်ရှင်းနေပြီး သစ်ရွက်ခြောက် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။

"ဘယ်လိုလုပ် ခုလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မနှစ်က ဒီနေရာမှာ အသိုက်ကြီးတစ်ခု ရှိတာကို ကျွန်တော် သေသေချာချာ မှတ်မိတယ် ပြီးတော့ အနီရောင်အဝတ်စနဲ့တောင် အမှတ်အသား လုပ်ထားခဲ့သေးတာ..."

မာလောင်တ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီလန်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ထိုနေရာကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ လင်ဇီးမှိုအသိုက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာပါ... ကံမကောင်းတာက ကျွန်တော်တို့ လာတာ နောက်ကျသွားတယ်... တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဒီနေရာက လင်ဇီးမှိုတွေကို အရင်ဦးသွားပြီ..."