အခန်း (၂၇၃၅-၂၇၃၆)
Vol. 274 Ch. 2735-2736
အခန်း (၂၇၃၅) - အသက်ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းကို နားလည်သဘောပေါက်ချင်တာလား။
ချူရိန့်ယန်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နွေဦးလေညင်းကဲ့သို့ နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“စနောက်လိုက်တာပါ။ ဖန့်အကြီးအကဲရဲ့ ရာထူးနဲ့ဆိုရင် ဒီကောင်တွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့များ ပူးပေါင်းကြံစည်မှာလဲ။”
“တကယ်လို့သာ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့ရင် သူတို့တွေ ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
ထို့နောက် သူသည် သူ့လက်အောက်ခံ ဝန်ထမ်းများကို လက်ယှက်ခေါ်လိုက်သည်။
“ခေါ်သွားကြ၊ အကျဉ်းချထားလိုက်။”
သူတော်စင်များမှာ ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ သို့သော် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ငါတို့ သွားရမယ့်နေရာပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“အသိဉာဏ်ရှိသားပဲ၊ အဲဒီနေရာက မင်းတို့ သွားရမယ့်နေရာပဲလေ။”
ချူရိန့်ယန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။
သို့သော် အခြားသူတော်စင်များမှာမူ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ စကားထဲမှ ကွဲပြားသော အဓိပ္ပာယ်တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။
“အကျဉ်းချတဲ့နေရာမှာ စွမ်းအားရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ရှိနေမှာလား။”
“ဟုတ်ပုံရတယ်။ ငါတို့ကို ဖမ်းထားမယ်ဆိုရင် အဲဒီနေရာမှာ ‘ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်း’ စွမ်းအားရှိနေမှာပဲ။ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပကတိအတိုင်း ရှိနေတုန်းကဆိုရင်တော့ စွမ်းအားတွေ ထွက်ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ အခုက ‘အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ’ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ အဲဒီစွမ်းအားရဲ့ အနှစ်သာရတွေက ငါတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့နေရာမှာ တကယ်ပဲ ရှိနေနိုင်တယ်…”
“ဒါပေမဲ့ အခုရှေ့က ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမရဲ့ အကြီးအကဲဆီမှာကတော့ အဲဒီစွမ်းအားတွေ အလွန်ထူထပ်နေတာပဲ။ ကံမကောင်းတာက ငါတို့မှာ အဲဒါကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည့်အခါ သူတော်စင်များမှာ ငြိမ်သက်သွားကြပြီး ရုန်းကန်ရန် သို့မဟုတ် ခုခံရန် မကြိုးစားတော့ပေ။
သူတို့သည် အခြေအနေကို အလိုက်သင့် လိုက်ပါသွားပြီး ထိုနေရာကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် စိတ်ကူးလိုက်ကြသည်။
“ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ငါ့ရဲ့ ဆိုလိုရင်းပဲ။ မင်းတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့နေရာမှာ စွမ်းအားရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ရှိနေနိုင်တယ်။”
“မင်းတို့ အရင်သွားနှင့်ကြ။ ငါ ဒီမှာပဲ ကျန်ခဲ့ပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းကြည့်မယ်။ ဒီလူရဲ့ ရှောင်ကျဉ်ရမယ့်အရာတွေကို သိအောင်လုပ်ပြီးမှ မင်းတို့ကို ကယ်ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမယ်။”
ဖန့်ချန်၏ အသံသည် သူတော်စင်များ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
သူတော်စင်များမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ‘ချုပ်နှောင်ခြင်း ပို့ဆောင်ရေးခန်းမ’ ၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးက သူတို့အတွက် အတွင်းလူအဖြစ် ရှိနေပေးသည်ဆိုလျှင် အန္တရာယ်မှာ သူတို့ ထင်ထားသလောက် ကြီးမားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
မကြာမီပင် ထိုသူတော်စင်အုပ်စုကို ဝန်ထမ်းရှစ်ဦးက ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။
“ချူအကြီးအကဲ၊ အခု ‘ဆန်းနယဲ့’ အဆင့်တွေကို ထိန်းချုပ်တာက အရင်လိုပဲ တင်းကျပ်နေတုန်းလား။”
“တင်းကျပ်တာပေါ့။”
ချူရိန့်ယန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။
“ဆန်းနယဲ့ အဆင့်ဆိုတာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီရာထူးနေရာက အပေါ်မှာ သတ်မှတ်ထားတာပဲလေ။”
“ပြီးတော့ အရမ်းလည်း တင်းကျပ်တယ်။ သာမန်လူတွေက ဘယ်လောက်လွယ်လွယ် ရနိုင်မှာလဲ။”
“ငါတို့ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ကသာ ဒီဘက်မှာ အကြီးအကျယ် ထိန်းချုပ်မထားရင် အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးကုန်မှာပေါ့။”
“ဖန့်အကြီးအကဲကတော့ ဒီတစ်ခါ စွမ်းဆောင်ပြနိုင်တယ်။ တစ်ခါတည်းနဲ့ လူအများကြီး ဖမ်းနိုင်တာ၊ တကယ်ကို နောက်မျိုးဆက်သစ်တွေက ကြောက်ဖို့ကောင်းသားပဲ။”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -
“တကယ်တော့… အပေါ်ကနေ ဒီအဆင့်ကို ထိန်းချုပ်တာက အရမ်းတင်းကျပ်လွန်းနေသလားလို့။”
“အကယ်၍ ဆန်းနယဲ့ ဘွဲ့တွေ ပိုများလာရင် မကောင်းဘူးလား။ အနာဂတ် ကျင့်စဉ်တွေအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်သလို သူတော်စင်ဧကရာဇ်အဆင့် တက်လှမ်းဖို့လည်း ပိုလွယ်ကူတာပေါ့။”
သူသည် ချူရိန့်ယန်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ အမူအရာကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေသည်။
ချူရိန့်ယန်က ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ ရယ်မောလျက်သာ ပြောသည်။
“ဒီလိုစကားမျိုးကို ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်မှာ လျှောက်မပြောပါနဲ့။ ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမထဲမှာ ပြောတာကတော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။”
“ဆန်းနယဲ့ ဘွဲ့တွေက သူတော်စင်ဧကရာဇ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနိုင်လို့သာ ဒီဘွဲ့ကို လွယ်လွယ်နဲ့ ပေးလို့ မရတာ။”
“ ‘ဆန်းနယဲ့’ ဆိုတာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးစက်ပဲ မဟုတ်လား။”
“တကယ်လို့ မရေရာတဲ့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် သွေးစက်ကို စုပ်ယူမိရင် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရင်တောင် ပြဿနာတွေ အများကြီး တက်လာမှာပဲ။”
“ဖန့်အကြီးအကဲ၊ မင်း သိထားရမှာက အရာတော်တော်များများက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတွေရဲ့ အသုံးချမှုကို ခံရတတ်တယ်။”
“ဒီဘက်မှာ မထိန်းချုပ်ထားရင် ကမ္ဘာပေါ်က ဂိုဏ်းတွေအားလုံး ရှုပ်ထွေးကုန်မှာပေါ့။”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။
တစ်ဖက်လူ ပြောသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ဤခေတ်ကာလတွင် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန်မှာ အပေါ်မှ ခွင့်ပြုချက်ရမှသာ ဖြစ်နိုင်တော့သည်ပေါ့။
“ဒါက အကြွင်းမဲ့တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် အများစုကတော့ ဒီလိုမျိုးမှပဲ တက်လှမ်းနိုင်ကြမှာ…”
“ ‘နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ’ ရဲ့ ပိုင်ရှင်ဟောင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဒီခေတ်က ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်လား။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် သွေးစက်ကို ပေးအပ်နိုင်လောက်အောင် အရည်အချင်း ရှိတာလား။”
“ဟိုဘက်က သူတော်စင်ဧကရာဇ် သွေးစက်က ချူရိန့်ယန် ပြောတဲ့အတိုင်း တရားဝင် လမ်းကြောင်းက ရလာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မရေရာတဲ့ လမ်းကြောင်းကလား။”
ဖန့်ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ထူးခြားသည်ဟု မတွေ့ရပေ။
“တစ်ခုခုမှားယွင်းနေရင် မှန်လေး က ငါ့ကို သတိပေးမှာပဲ။ ဒီအပိုင်းမှာ သူက ယုံကြည်ရပါတယ်။”
ထိုသို့ တွေးလိုက်သည့်အခါ ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူသည် ဤကိစ္စမှာ ဂိုဏ်းခေတ်က ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များက သူတော်စင်ဧကရာဇ် အရေအတွက်ကို ကန့်သတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု မသိမသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ မဟုတ်ပါက ဤမျှထိ ထိန်းချုပ်နေစရာ မလိုပေ။
“သူတော်စင်ဧကရာဇ် အရေအတွက်ကို ကန့်သတ်တယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ချေ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ အဖြစ်နိုင်ဆုံးကတော့ လောကီနိုင်ငံတွေလိုမျိုး နယ်မြေပိုင်းခြားတာပဲ ဖြစ်မယ်။”
“ဒုတိယတစ်ခုက ဖြစ်နိုင်ချေ နည်းတယ်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် များလွန်းရင် သူတို့ မမြင်ချင်တဲ့၊ မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမှာ စိုးရိမ်တာလား။”
“အကယ်၍ ကောင်းကင်အရှင်တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မမျှော်လင့်နိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ကြည့်ရင်လည်း ဖြစ်နိုင်ချေ အနည်းငယ် ရှိတယ်။”
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဖန့်ချန်သည် ချူရိန့်ယန်ကို တိုက်ရိုက် မေးလိုက်ချင်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ‘ရှောင်ကျဉ်ရမည့်အရာ’ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်မိပြန်သည်။ သူသာ ရူးသွပ်သွားလျှင် ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျိုး ကြုံရမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
ထို့နောက် ဖန့်ချန်သည် အနည်းငယ် စမ်းသပ်မေးမြန်းကြည့်သော်လည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည့် အကြောင်းအရာကို မမေးမြန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“ချူအကြီးအကဲ၊ အသက်ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမ ကို ရင်းနှီးလား။”
“အသက်ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမလား၊ ရင်းနှီးတာပေါ့။”
ချူရိန့်ယန်က ရယ်မော၍ ပြောသည်။
“အဲဒါက ဟိုဘက်မှာလေ။”
“ကျွန်တော် ဟိုဘက်ကို သွားကြည့်လို့ ရမလား။”
ဖန့်ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။
“အချင်းချင်းပဲ၊ ဘာလို့ မကြည့်ရမှာလဲ။ ဖန့်အကြီးအကဲရယ်၊ ငါတော့ မပြောချင်ဘူး၊ မင်းကို တွေ့လိုက်ကတည်းက မင်းက အရမ်းယဉ်ကျေးလွန်းနေတာပဲ။ လာ၊ ငါ ခေါ်သွားမယ်။”
ချူရိန့်ယန်က ရယ်မော၍ ဖိတ်ခေါ်ကာ ထိုင်နေရာမှ ထပြီး နန်းဆောင် အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ ဖန့်ချန်လည်း ချက်ချင်း လိုက်သွားလိုက်သည်။
သို့သော် ချူရိန့်ယန် နန်းဆောင်အပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခဲဖျက်ဖြင့် ဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ တစ်လက်မချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဖန့်ချန်က နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နန်းဆောင်ထဲတွင် ချူရိန့်ယန်၏ အရိပ်အယောင်ပင် မရှိတော့ပေ။
“တကယ်ပဲ… ဒါက စွမ်းအားရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုပဲ ဖြစ်မယ်။”
“အရင်က တကယ်ပဲ ချူရိန့်ယန် ဆိုတဲ့ ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမ အကြီးအကဲ ရှိခဲ့ဖူးရင်တောင် သူ သေဆုံးသွားတာ ကြာလောက်ပြီ။”
ဖန့်ချန်သည် ခဏတာ ရပ်ကြည့်ပြီးနောက် နန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာကာ နောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
မကြာမီပင် သူသည် အခြား နန်းဆောင်တစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။
ဤနေရာတွင်လည်း ပညတ်တော် သုံးရပ် ရေးသားထားသော ကျောက်တိုင်တစ်ခု ရှိသည်။
စာတမ်းထိုးသူမှာ ချင်းဟယ် ဖြစ်နေပြန်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် နန်းဆောင်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်သွားလိုက်သည်။ အလယ်တည့်တည့်ရှိ စားပွဲဆီသို့ သူ လျှောက်သွားမိစဉ်မှာပင် စိတ်ထဲမှ အလိုလို ရှာဖွေကြည့်မိသည်။
“မရှာနဲ့တော့၊ သစ်သားပြား မကျန်ခဲ့တော့ဘူး။ ငါနဲ့အတူတူ စောစောကတည်းက သေသွားပြီ။”
အေးစက်စက် အသံတစ်ခုက နန်းဆောင်နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပြီး နောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေက ဘယ်သူလဲ။”
“မင်းတို့ ဒီတစ်ခါ ဒီ ‘အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ’ ထဲ ဝင်လာနိုင်တာက ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ရဲ့ အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်လို့ပဲ၊ မဟုတ်ရင်လည်း ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ရဲ့ ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
“ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်က မရှိတော့တာ ကြာပြီ၊ ပညတ်တော်ဆိုတာကိုလည်း လိုက်နာစရာ မလိုတော့ပါဘူး။”
အေးစက်စက် အသံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်ရပ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှု မလုပ်မိသေးပေ။ သို့သော် ခဏမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဘက်တွင် ဘာမျှ မထူးခြားတော့သဖြင့် သူ စဉ်းစားပြီးနောက် သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နောက်ဘက်မှ ထွက်လာသည်။ သူမသည် ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့တွင် ထိုင်ချကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။
“အသက်ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းကို နားလည်သဘောပေါက်ချင်တာလား။”
“……”
ဖန့်ချန် - “ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ချင်ပါတယ်။”
စကားကို ခဏရပ်ပြီးနောက် -
“မိတ်ဆွေက ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သိပုံရတယ်။ ကျွန်တော် ခုနက တွေ့ခဲ့တဲ့ ချူအကြီးအကဲနဲ့ မတူဘူးနော်။”
“ချူရိန့်ယန်လား။ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မနက်ရှိုင်းဘူး၊ အဲဒီတုန်းက သူ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရခဲ့တာ။ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သူ့စိတ်ဆန္ဒမှာ အသိတရား မရှိတော့ဘူး။”
အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဒါဆိုရင် ဒီအမျိုးသမီးကတော့ မတူဘူးပဲ။ သူမက ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သိပြီး သူမ၏ သဘောထားမှာလည်း ရန်လိုပုံ မရပေ။
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ မေးခွန်းထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။
“ငါကတော့ မတူဘူး၊ အရာအားလုံးကို ငါ မှတ်မိနေတယ်။ မင်း သိချင်ရင်တော့ ငါ့အတွက် အလုပ်တစ်ခု လုပ်ပေးပါ။”
အခန်း (၂၇၃၆) - ရူးသွပ်နေသော အမျိုးသမီး
“စီနီယာ ရှေ့ဆက်ပြောပါဦး။”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အမျိုးသမီး -
“ဒီကိစ္စက တကယ်တော့ မခက်ခဲပါဘူး။ မင်းက ချုပ်နှောင်ခြင်း ပို့ဆောင်ရေးခန်းမက မဟုတ်လား။”
“ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်သွားတာ နှစ်အတော်ကြာပြီဖြစ်တဲ့ ပြစ်မှုကျူးလွန်တဲ့ သူတော်စင် တစ်ယောက်ရှိတယ်။ မင်းက အဲဒီမိန်းမယုတ်ကို ဖမ်းပေးလိုက်။”
“ဒါဆိုရင် မင်းသိချင်တာမှန်သမျှကို ငါ ပြောပြမယ်။”
“……”
အမျိုးသမီး၏ လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“စီနီယာ မင်းကိုယ်တိုင် သေဆုံးသွားပြီဆိုတာကို သိရဲ့လား။”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
အမျိုးသမီး -
“မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ငါ သေသွားပြီဆိုတာကို ငါ သိတာပေါ့။”
“ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ကလည်း ‘အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ’ ဖြစ်သွားပြီ။ အပြင်ကလောကလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ ရှေးယခင်က မင်း ထင်ထားတဲ့ ကမ္ဘာမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး။”
“စီနီယာ ပြောတဲ့ ပြစ်မှုကျူးလွန်တဲ့ သူတော်စင်ကိုတော့ ရှာတွေ့နိုင်တော့မယ် မထင်ဘူး။”
ဖန့်ချန်က ပြောရင်းဆိုရင်း အမျိုးသမီး၏ အမူအရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
အမျိုးသမီး -
“မင်းသာ အဲဒီမိန်းမယုတ်ကို ဖမ်းမိအောင် ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် မင်း သိချင်တာ ဘာမဆို ငါ ပြောပြမယ်။”
‘မင်း ဘာမှ သိတာ မဟုတ်ဘူး။’
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်မိသည်။
ရှေ့က ဒီအမျိုးသမီးက ချူရိန့်ယန်ထက်တောင် ပိုပြီးတော့ ရူးသွပ်နေပုံရသည်။
ချူရိန့်ယန်ကို သတိတရား မရှိတော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်ကရော ဘာထူးလို့လဲ။
ချူရိန့်ယန်တောင်မှ သူ့နဲ့ တစ်ဝက်လောက် စကားစမြည် ပြောဆိုနိုင်သေးတာ၊ ပုံမှန်လူတစ်ယောက်လိုမျိုးပဲ။
“စီနီယာ၊ မင်းတို့ ဘယ်လိုသေဆုံးခဲ့တာလဲ။”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်စက် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
“ငါ ပြောပြီးပြီ မဟုတ်လား။ အဲဒီမိန်းမယုတ်ကို ဖမ်းမိအောင် ကူညီပေးပါ၊ ဒါဆိုရင် မင်း သိချင်တာ အကုန် ငါ ပြောပြမယ် ”
“ဒါဆိုရင်… အနည်းဆုံးတော့ သူမရဲ့ နာမည် ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းလေး တစ်ခုခု ရှိရမယ်။ အကြောင်းတရား မဆက်စပ်ရင် ‘ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်း’ က အလုပ်ဖြစ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။”
ဖန့်ချန်က အမျိုးသမီး၏ စကားအလိုက် လိုက်ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာ အဲဒီမိန်းမယုတ်က ဘယ်သူလဲ၊ ဘာပြစ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့တာလဲဆိုတာ နည်းနည်းလောက် ပြောပြပေးပါ။ အသေးစိတ်လေ ပိုကောင်းလေပဲ။”
အမျိုးသမီး၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
“ထိုင်ပါ၊ ငါ မင်းကို အေးဆေး ပြောပြမယ်။”
ဖန့်ချန်လည်း စကားအတိုင်း ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ ဖမ်းဆီးလိုသည့် ပစ်မှတ်အကြောင်းကို နားထောင်လိုက်သည်။
“အဲဒီမိန်းမယုတ်ရဲ့ နာမည်က ရှောင်ချင်းယောင်၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဒေသအချုပ်ဂိုဏ်း တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း မှာ ကျင့်ကြံခဲ့တာ။”
အမျိုးသမီး၏ ပထမဆုံး စကားတစ်ခွန်းကပင် ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
သူမက ဘာမျှ မသိသကဲ့သို့ ဆက်ပြောနေသည်။
“ရှောင်ချင်းယောင်ရဲ့ အရည်အချင်းက အရမ်းကောင်းတယ်၊ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းမှာ ကျင့်ကြံတာ နှစ်သုံးထောင်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဂိုဏ်းရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။”
“သူမက တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွက် ဒေသအချုပ်ဂိုဏ်းတွေထဲက ထူးချွန်သူ အများအပြားကို အနိုင်ယူပြီး တောက်ပတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရခဲ့တယ်။ ဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရပြီး ‘ဆန်းနယဲ့’ အဆင့် ရရှိခဲ့တယ်။”
“အဲဒီအချိန်တုန်းက သူမကို ပေးအပ်ခဲ့တဲ့ ဘွဲ့က ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်ဘွဲ့ပါ၊ အဲဒီခေတ်က လူငယ်မျိုးဆက်ထဲမှာ သူမကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ သိပ်မရှိဘူး။”
ဖန့်ချန်က စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။
အမျိုးသမီးက ခဏနားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။
“နောက်တော့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။”
အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်စက် အလင်းရောင်တစ်ခု ထပ်မံဖြတ်ပြေးသွားသည်။
“ရှောင်ချင်းယောင် ဆိုတဲ့ ဒီမိန်းမယုတ်က တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဆရာကို ကိုယ်တိုင်သတ်ခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းထဲက ဆရာကြီးတွေကို ဆယ်ဂဏန်းလောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သလို၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမတွေကိုလည်း ရက်ရက်စက်စက် သတ်ပစ်ခဲ့တယ် ”
“ဒီကိစ္စ ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်နဲ့ တရား ရေးရာရုံးတော် နှစ်ခုပေါင်းပြီး ရှောင်ချင်းယောင်ကို ဖမ်းဆီးဖို့ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ကြတယ်။”
“ကံမကောင်းတာက သူမက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ။ ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမကလည်း မချုပ်နှောင်နိုင်သလို၊ အသက်ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမကလည်း သူမရဲ့ အသက်စွမ်းအင် ကိုလည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။”
ပြောပြီးနောက် သူမက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းသာ ဒီမိန်းမယုတ်ကို ဖမ်းမိအောင် ကူညီပေးရင် မင်း သိချင်တာ အကုန် ငါ ပြောပြမယ်။”
“ဒါက သူမ တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ထားခဲ့တဲ့အရာ၊ သူမနဲ့ အကြောင်းတရား ဆက်စပ်နေတယ်။”
အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲတွင် အဝတ်စတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ကလေးငယ်များအတွက် အနှီးပုံစံ ဖြစ်နေသည်။
“ဒါက ရှောင်ချင်းယောင် သုံးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းလား။”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါက တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းထဲက ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ သူမနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပစ္စည်းပဲ။”
“အရင်က ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမတောင် မဖမ်းနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတော့ ငါလည်း ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စမ်းကြည့်လို့တော့ ရပါတယ်။”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်မှု လုံးဝမရှိပေ။
‘ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်း’ ဖြင့် ဤအဆင့်အတန်းမျိုးကို ချုပ်နှောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာ ကို ဖြန့်ကျက်ကြည့်လျှင် တစ်စုံတစ်ခု မြင်ရနိုင်ကောင်းပါရဲ့။
“မင်းသာ သူမကို ဖမ်းမိရင် မင်း သိချင်တာ အကုန် ငါ ပြောပြမယ်။”
အမျိုးသမီးက ဖန့်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ဖန့်ချန်က စကားမပြောဘဲ အနှီးစကို ယူလိုက်စဉ်မှာပင် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“စီနီယာ မင်း ပြောတဲ့ တရားရေးရာ ရုံးတော် က အဓိက ဘာလုပ်တာလဲ။ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်နဲ့ တူလား။”
“ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်နဲ့ အတူတူပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆီက အကြီးအကဲတွေက မတူကြဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်မှာ တာဝန်တစ်ခု ပိုရှိသေးတယ်။ တရားရေးရာ ရုံးတော်ဘက်က သူတော်စင်တွေ ပြစ်မှုကျူးလွန်ရင် ငါတို့က စောင့်ကြည့်ရတယ်၊ ဖမ်းရတယ်၊ စစ်ဆေးရတယ်။”
အမျိုးသမီးက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင် တရားရေးရာရုံးတော်မှာ ဟုန်ကျိ ဆိုတဲ့ သူတော်စင် ရှိတာကို ကြားဖူးလား။”
“မကြားဖူးဘူး။”
အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါပြီ။”
ဖန့်ချန်က အနှီးစကို ကိုင်ထားရင်း စိတ်ကို စုစည်းလိုက်သည်။
အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ စွမ်းအားများက သူ့ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေပြီး ရှေ့တွင် ပိတ်ကာကြီးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
ပိတ်ကာကြီးထဲတွင် မီးခိုးရောင် မြူများသာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဘာမျှ မမြင်ရပေ။
‘တကယ်ပဲ၊ အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာ ဖြစ်ရင်တောင် ဒီလောက် နည်းတဲ့ အကြောင်းတရားနဲ့ဆို ရှောင်ချင်းယောင်ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။’
‘တစ်ခုက အကြောင်းတရား နည်းလွန်းနေတာ၊ နောက်တစ်ခုက… သူမက အသက်ရှင်တော့မှာ မဟုတ်တော့ဘဲ အကြောင်းတရားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။’
ဖန့်ချန် စွန့်လွှတ်လိုက်မည့် အချိန်တွင် သူ့စိတ်စွမ်းအားများမှာ အကြောင်းအကျိုးပိတ်ကာ ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပင် မီးခိုးရောင် မြူများမှာ ဆူပွက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့မည့်ဟန် ရှိသည်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
အကြောင်းအကျိုးပိတ်ကာ ရရှိပြီးနောက်ပိုင်း သူ၏ စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသည်မှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။ အရင်ကဆိုလျှင် မည်သည့်အရာကို ကြည့်ကြည့် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများကို ဆွဲယူခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
မကြာမီပင် မီးခိုးရောင် မြူများ ပျံ့လွင့်သွားပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်သည် အသေအချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် မြူများကို ဖျောက်လိုက်ကာ လက်ထဲက အနှီးစကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေမိသည်။
“မင်း ခုနက ‘ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်း’ ကို သုံးနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ မတူသလိုပဲ။”
အမျိုးသမီးက အေးစက်စက် ပြောသည်။
“အဲဒီမိန်းမယုတ်ရဲ့ နေရာကို ရှာတွေ့ပြီလား။”
“စီနီယာ၊ ဒီအနှီးစက… မင်း ငယ်ငယ်က သုံးခဲ့တာ မဟုတ်လား။”
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ခုနက ရှောင်ချင်းယောင်ကို မတွေ့ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုတော့ တွေ့ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်… မင်းကပဲ ရှောင်ချင်းယောင် ဖြစ်နေတာပဲ။”
“ငါက ရှောင်ချင်းယောင် ဟုတ်လား ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီမိန်းမယုတ် ဖြစ်ရမှာလဲ၊ မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ ”
အမျိုးသမီး ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏ အငွေ့အသက်များမှာလည်း ဆူပွက်လာသည်။
နန်းဆောင်ထဲရှိ အရာအားလုံးမှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားသည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လျှင် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ ဤအမျိုးသမီးက ရှောင်ချင်းယောင်သာ ဖြစ်နေပါက၊ ဆရာကို သတ်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ရက်စက်သူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အမျိုးသမီးမှာ ဖန့်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိမထားမိဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ စကားပြောနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ‘အသက်ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမ’ မှ ထွက်လာပြီးနောက် ခဏတာ စဉ်းစားကာ ချူရိန့်ယန်ကို သွားတွေ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမအကြောင်းကို နောက်မှပဲ ဆက်ပြောတော့မည်။
ဖန့်ချန်သည် ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် တံခါးဝသို့ ရောက်သည့်အခါ နောက်ဘက်မှ အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဝင်ခဲ့ပါ၊ ငါ မှတ်မိသွားပြီ။ ငါက ရှောင်ချင်းယောင် ဖြစ်နေတာပဲ။”
သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ချင်းယောင်သည် အသက်ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်းခန်းမ တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ သူ့ကို အမူအရာမဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။
“စီနီယာ၊ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ချူအကြီးအကဲဆီ သွားပြီး စကားပြောလိုက်ပါဦးမယ်၊ နောက်မှပဲ ပြန်လာတွေ့မယ်။”
ဖန့်ချန်က လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“သွားလိုက်ပါဦးမယ်။”
“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်။ အဲဒီတုန်းက ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်း မသိချင်ဘူးလား။”
ထိုစကားကြောင့် ဖန့်ချန်သည် အလိုအလျောက်ပင် ခြေလှမ်း ရပ်သွားတော့သည်။