အခန်း ၃၇၄
Vol. 38 Ch. 374
အခန်း (၃၇၄) - အုပ်ချုပ်မှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် (၁)
နံနက်ခင်းအလင်းတန်းသည် ရေခဲပြတင်းပေါက်များကို ဖြတ်ကာ ချော်ရည်ခန်းမဆောင်၏ ပင်မခန်းမကြီးအတွင်း၌ အရိပ်များကို ဖန်တီးပေးနေသည်။
လင်းထျန်းလုံသည် ပလ္လင်တော်ထက်၌ လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ ညာရှေ့လက်ပေါ်က ထင်ရှားမြင်သာနေသော ပုံရိပ်မှာ အလင်းရောင်အောက်၌ မနေ့ကထက်စာလျှင် အနည်းငယ် ပိုအားကောင်းလာပုံရသည်။
ကြီးကြပ်သူငါးဦးသည် အရေးကြီးလှသော ဤနံနက်ခင်းအစည်းအဝေးအတွက် အတန်းနှစ်တန်းရပ်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
“ဒီနေ့ကစပြီး အဓိကမျိုးနွယ်စုခြောက်ခုကို မင်းတို့ငါးယောက်က တိုက်ရိုက်စီမံအုပ်ချုပ်ရမယ်”
လင်းထျန်းလုံ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ငြင်းဆို၍မရသော လေးနက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။
“ငါမြင်ချင်တာက ရိုးရှင်းတဲ့ နာခံမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ တကယ့်အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုမျိုးပဲ”
“ဒါက အနာဂတ်မှာ ပိုကြီးမားတဲ့ ပိုင်နက်နယ်မြေတွေကို စီမံအုပ်ချုပ်ဖို့အတွက် မင်းတို့ရဲ့ တာထွက်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
သူ လက်သည်းဖြင့် ညင်သာစွာ တောက်လိုက်ပြီး အဓိကမျိုးနွယ်စုခြောက်ခု၏ တည်နေရာမြေပုံတစ်ခုကို လေထုထဲတွင် ရေခဲသလင်းကျောက်များဖြင့် ပုံဖော်လိုက်သည်။
“အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ အဆိပ်ပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စုတွေကို ယွဲ့ရီက တာဝန်ယူရမယ်၊ ကျောက်သားကြေးခွံပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စုကို ရန့်မြဲ့က လွှဲပြောင်းယူရမယ်”
ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲမျိုးနွယ်စုကို ထျန်းပင်းက ဦးဆောင်ရမယ်၊ နှင်းခဲအတောင်ပံငှက်မျိုးနွယ်စုကို ယင်းဖုန်းက စီမံအုပ်ချုပ်ရမယ်”
“စိမ့်နွံမိကျောင်းမျိုးနွယ်စုကိုတော့ သွေးမိစ္ဆာက ကြီးကြပ်ရမယ်”
နံနက်အစောပိုင်း ကျောက်သားကြေးခွံပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စု၏ စခန်း၌…
ဆောက်လုပ်ရေးကွင်းပြင်တွင် ရန့်မြဲ့၏ ငွေမင်ရောင်ပုံရိပ် ပေါ်လာချိန်၌ ကျောက်သားကြေးခွံပုတ်သင်ညိုများမှာ သူတို့၏ ရိုးရာနည်းလမ်းအတိုင်း ကျောက်တုံးများကို သယ်ဆောင်နေကြသည်။
သက်ကြီးရွယ်အိုမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျောက်တောင်ကြီးက အပြေးအလွှား လာရောက်ဆီးကြိုခဲ့ရာ သူ၏ ကြမ်းတမ်းလှသော အကြေးခွံများက နံနက်ခင်းအလင်းအောက်တွင် မီးခိုးရောင်မှိုင်းမှိုင်းများဖြင့် ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေသည်။
“သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက်နည်းလမ်းတွေအတိုင်း တည်ဆောက်နေတာပါ”
ရန့်မြဲ့က စကားပြန်မပြောခဲ့ပေ။
ထိုအစား သူ၏ ရှေ့ခြေသည်းတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လျက် အသစ်တည်ဆောက်ထားသည့် တံတိုင်းအခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်သည်။
ခိုင်မာလှသော ရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ စွမ်းအားအနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တံတိုင်းကြီးမှာ ဖိအားများကြောင့် ချက်ချင်း အသံမြည်လာပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများ စတင်ပြုတ်ကျလာတော့သည်။
“ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက်လက်မှုပညာလား”
ရန့်မြဲ့၏ အေးစက်သော အကြည့်များက စုဝေးနေကြသည့် ကျောက်သားကြေးခွံပုတ်သင်ညိုများအပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုတောင် မခံနိုင်ဘူး”
သူက ညတွင်းချင်းဆွဲထားသည့် အင်ဂျင်နီယာပုံစံကြမ်းတစ်ခုကို ဖြန့်ချလိုက်ပြီးနောက် လက်သည်းထိပ်ဖျားဖြင့် အဓိကအပိုင်းများပေါ်တွင် ရေးဆွဲပြလိုက်သည်။
“ဒီနေရာမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ငါးမီတာအထိနက်အောင် တူးရမယ်။ ဒီနေရာမှာ အားဖြည့်ဖို့အတွက် ကြက်ခြေခတ်ဖွဲ့စည်းပုံကို သုံးရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ...”
ကျောက်သားကြေးခွံပုတ်သင်ညိုများ ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုလာကြပြီး အစပိုင်းတွင် ဂရုမစိုက်ဟန်ရှိခဲ့ကြသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် အာရုံစိုက်လာခဲ့ကြသည်။
ရန့်မြဲ့ကိုယ်တိုင် ရေခဲစနစ်စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ ကျောက်တုံးများကို မည်သို့ တိကျစွာ ဖြတ်တောက်ရမည်ကို သရုပ်ပြလိုက်ချိန်၌ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် အံ့ဩတကြီးရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ လက်သည်းဖြင့် ညင်သာစွာ တောက်လိုက်ရုံဖြင့် ရေခဲစွမ်းအင်များသည် အထက်မြက်ဆုံးသော ဓားတစ်လက်အလား ကျောက်တုံးကြီးများကို လိုအပ်သည့် ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြတ်တောက်ပေးလိုက်ပြီး ဖြတ်ပိုင်းများမှာလည်း မှန်မျက်နှာပြင်အလား ချောမွေ့နေခဲ့သည်။
“ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီး”
ကျောက်တောင်ကြီးက တွန့်ဆုတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဒီလို စံနှုန်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ မလုပ်နိုင်မှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်”
“မလုပ်နိုင်ဘူး၊ ဟုတ်လား”
ရန့်မြဲ့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားလေသည်။
“ဒါဆိုရင် အခုကစပြီး သင်ယူကြစမ်း။ မင်းတို့ အသစ်စက်စက် တည်ဆောက်ရေးစံနှုန်းတွေကို လုံးဝကျွမ်းကျင်သွားတဲ့ အချိန်အထိ ငါ ဒီမှာပဲနေမယ်”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနီးနားမှ လန့်ဖျပ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အသစ်တည်ဆောက်ထားသည့် တံတိုင်းအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ပြိုကျတော့မည့်အလားဖြစ်နေသည်။
ရန့်မြဲ့မှာ ချက်ချင်း ငွေရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခိုင်မာလှသော ရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အပြည့်အဝလှုံ့ဆော်လျက် တံတိုင်းတစ်ခုလုံးကို နေရာမှာတင် အတင်းအဓမ္မ အေးခဲသွားစေလိုက်သည်။
“မင်းတို့မြင်လား”
သူက ထိတ်လန့်နေကြသည့် ကျောက်သားကြေးခွံပုတ်သင်ညိုများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါက ဘာလို့ စံနှုန်းတွေ လိုအပ်ရတာလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ။ တကယ်လို့ ဒါသာ စစ်မြေပြင်ဆိုရင် မင်းတို့ သေနေလောက်ပြီ”
ထိုနေ့မှစ၍ ကျောက်သားကြေးခွံပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စု၏ ဆောက်လုပ်ရေးကွင်းပြင်တွင် မည်သည့်အခါမျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းမရှိသော ငွေမင်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု တိုးပွားလာခဲ့သည်။
တည်ဆောက်ရေး၏ အသေးစိတ်အချက်တိုင်းကို တင်းကြပ်စွာ တောင်းဆိုခဲ့ပြီး အမှားအယွင်းတိုင်းကိုလည်း ချက်ချင်း ပြုပြင်ပေးခဲ့သည်။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဤတင်းကြပ်လှသော စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် စီမံကိန်းတိုးတက်မှု အမြန်နှုန်းမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် နှစ်ဆနီးပါး ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မွန်းတည့်ချိန်တွင် ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲမျိုးနွယ်စု လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၌…
ထျန်းပင်းရောက်ရှိလာခြင်းက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံးကို မငြိမ်မသက်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲများသည် သူတို့၏ လေးလံလှသော ခွာများဖြင့် မြေပြင်ကို ကုတ်ဖဲ့နေကြပြီး နှာခေါင်းပေါက်များမှ အဖြူရောင်မြူတိမ်တိုက်များကို မှုတ်ထုတ်နေကြရာ ဤအုပ်ချုပ်သူသစ်အပေါ် ရန်လိုမှုများ ပြည့်နှက်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
“မင်းတို့ မကျေနပ်ကြဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်”
ထျန်းပင်းက သူ၏ အစွယ်များကို ဖော်ပြလျက် ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏ အနီရရင့်ရင့်အမွေးအမျှင်များမှာ နေရောင်အောက်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသည့် မီးတောက်များအလား ဖြစ်နေသည်။
“ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကိုခံရတာ ရှက်စရာလို့ ထင်နေကြတာလား။ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ပဲ သက်သေပြကြစမ်း”
သူ ရုတ်တရက် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် အရူးနတ်ဘုရားအခြေအနေသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အမှောင်ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ လှည့်ပတ်သွားလေသည်။
အသန်မာဆုံးသော ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲစစ်သည်တစ်ကောင်က ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လာခဲ့သော်လည်း လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
“အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်”
ထျန်းပင်း၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီးက မြေပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။
“ဒီလောက်အရည်အချင်းလေးနဲ့များ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ စစ်သည်တွေလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်လား”
သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည့် သားရဲအုပ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လေသံကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ သွေးဆာနေတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုတော့ ငါ သဘောကျတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး တကယ့်တိုက်ပွဲဝင်နည်းစနစ်တွေကို ငါ သင်ပေးမယ်”
နောက်ပိုင်းလေ့ကျင့်မှုများကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်ဟုပင် ဖော်ပြနိုင်သည်။
ထျန်းပင်းသည် ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ငယ်များအဖြစ် ခွဲလိုက်ပြီး မည်သို့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည်ကို ကိုယ်တိုင်သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲလေးတစ်ကောင် ထိုးစစ်ဆင်နေစဉ်အတွင်း ခလုတ်တိုက်လဲကျသွားချိန်၌ သားရဲအားလုံးက ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို မျှော်လင့်နေခဲ့ကြသော်လည်း ထျန်းပင်းက သူ၏ဘေးသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
“ထစမ်း”
ထျန်းပင်း၏ အသံမှာ ကြမ်းတမ်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လူသတ်လိုစိတ်များ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။
“စစ်မြေပြင်မှာ လဲကျတာက သေဆုံးခြင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမှန်မှန်ကန်ကန် လဲကျရမလဲဆိုတာကို ငါ သင်ပေးနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်လိုပိုမြန်မြန် ပြန်ထရမလဲဆိုတာကိုလည်းပေါ့”
သူက ပြီးပြည့်စုံသောပြုတ်ကျပုံ အနေအထားတစ်ခုကို သရုပ်ပြလိုက်ရာ သူ၏ သဟဇာတဖြစ်လှသော လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲအားလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ကြရသည်။
ပထမဆုံး ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲအဖွဲ့ငယ်က ထျန်းပင်း၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ပထဝီဆုတ်ဖြဲသားရဲအုပ်စုတစ်စုကို အောင်မြင်စွာ အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့ချိန်၌ သံသယဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အကြည့်များမှာ ယုံကြည်မှုများအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ညနေပိုင်းရောက်ရှိလာချိန်ထိ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသည် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဤကြမ်းတမ်းပုံရသည့် စစ်သူကြီးတွင် သူတို့စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာသာလွန်သည့် တိုက်ပွဲဝင်နည်းစနစ်များဆိုင်ရာ နားလည်သဘောပေါက်မှုများ ရှိနေကြောင်း ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲများ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ နည်းစနစ်တိုင်းကို ခြွင်းချက်မရှိ သင်ကြားပေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
မွန်းလွဲပိုင်းအချိန် အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်မျိုးနွယ်စု၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ၌…
ယွဲ့ရီသည် မျိုးနွယ်စုအတွင်း ကျက်သရေရှိစွာ လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများသည် အမှတ်တမဲ့သာ စကန်ဖတ်ကြည့်ရှုနေပုံရသော်လည်း အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်များ၏ သေးငယ်လှသော လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ဖမ်းယူနေသည်။
“မင်းတို့ ဘာတွေကြံစည်နေကြလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်”
သူမ၏ အသံက ညည်းသံလေးတစ်ခုအလား တိုးညင်းလှသော်လည်း ကျားသစ်တိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဝံပုလွေဘုရင်က မင်းတို့ကို အဆိပ်ပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စုကို စီမံအုပ်ချုပ်ဖို့ ဘာအစီအစဉ်မှမရှိဘဲ တာဝန်ပေးလိုက်တာလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေကြတာလား”
သူမက အမြီးကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှုပ်ထွေးလှသော မျက်လှည့်တစ်ခုက အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်အားလုံးအား တူညီသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ အဆိပ်ပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စုက သူတို့ကို အသုံးချ၍ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ကြံစည်နေသည့် မြင်ကွင်းပင်ဖြစ်သည်။
ကျားသစ်အုပ်စုအတွင်း ထိတ်လန့်မှုများ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
“ဒါပေမဲ့...”
ယွဲ့ရီက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ရာ မျက်လှည့်မြင်ကွင်းသည်လည်း ၎င်းနှင့်အညီ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“တကယ်လို့ မင်းတို့ကသာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလို့ရတယ်”
သူမက စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်သစ်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့ပြီး ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည့် မျိုးနွယ်စုများ ရရှိနိုင်မည့် အကျိုးခံစားခွင့်များကို အထူးအလေးပေး ပြောဆိုခဲ့သည်။
အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်များ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများမှ စဉ်းစားတွေးတောမှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
နောက်ရက်များတွင် ယွဲ့ရီသည် မယုံနိုင်လောက်သည်အထိ ကြီးမားလှသော စီမံခန့်ခွဲမှုဉာဏ်ပညာများကို ပြသခဲ့သည်။
အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်မျိုးနွယ်စုသည် မွေးရာပါ ပုံရိပ်ယောင်ကိုယ်ပျောက်နှင့် ခြေရာခံခြင်းစွမ်းရည်များတွင် ထူးချွန်ကြကြောင်း သူမ သတိပြုမိခဲ့ပြီးနောက် သူတို့အတွက် အထူးသီးသန့် ထောက်လှမ်းရေးစနစ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲပေးခဲ့သည်။
နံနက်တိုင်း သူမကိုယ်တိုင် ကျားသစ်များအား မိမိတို့၏ရောင်ဝါကို မည်သို့ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ အရိပ်များအတွင်း မည်သို့လှုပ်ရှားရမည်ကိုလည်းကောင်း သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
“သေချာကြည့်ထား”
ယွဲ့ရီ၏ ပုံရိပ်သည် နေရောင်အောက်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။
“ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကိုယ်ပျောက်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ တစ်သားတည်းပေါင်းစပ်သွားတာပဲ”
သူမ ပြန်ပေါ်လာချိန်၌ ကျားသစ်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ အနောက်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်အားလုံး အံ့ဩသွားခဲ့ကြသည်။
ဤမျှသိမ်မွေ့လှသော ပုံရိပ်ယောင်ကိုယ်ပျောက်နည်းစနစ်များကို သူတို့ မည်သည့်အခါကမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြပေ။