အခန်း ၃၇၅
Vol. 38 Ch. 375
အခန်း (၃၇၅) - အုပ်ချုပ်မှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် (၂)
သူတို့အား ပိုမိုအံ့ဩစေခဲ့သည်မှာ ယွဲ့ရီက သူတို့အတွက် အထူးပံ့ပိုးမှုစနစ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲပေးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
တန်ဖိုးရှိသော ထောက်လှမ်းရေးသတင်းများကို ပေးနိုင်သည့် မည်သည့်အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်မဆို အပိုဆောင်း ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်မျိုးနွယ်စုသည် အစပိုင်း ဆန့်ကျင်ငြင်းဆန်မှုများမှ တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်လာသူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။
ညနေပိုင်းတွင် နှင်းခဲအတောင်ပံငှက်မျိုးနွယ်စု၏ ကင်းမျှော်စင်၌…
ယင်းဖုန်း၏ပုံရိပ်သည် ဆည်းဆာအလင်းအောက်တွင် ပေါ်လိုက်၊ ပျောက်လိုက်ဖြစ်နေပြီး ပိုမိုမှောင်မှိုင်းလာနေပြီဖြစ်သော ညဉ့်နက်ကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်နေသကဲ့သို့ပင်။
နှင်းခဲအတောင်ပံငှက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က အတောင်ပံများကို ခါယမ်းလျက် သူ့ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ သူ၏ စူးရှသော ငှက်မျက်လုံးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုသည့် အကြည့်များ ပါဝင်နေသည်။
“ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ကို ‘ကောင်းကင်မျက်လုံး’ လို့ သတ်မှတ်လိုက်ပြီ”
ယင်းဖုန်း၏အသံက အေးစက်နေပြီး မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ပေ။
“မြို့အရှေ့ဘက် မိုင်သုံးဆယ်အတွင်းက စွမ်းအင်အတက်အကျအားလုံးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ မင်းတို့ တာဝန်ယူရမယ်”
သူက သေချာစွာ ရေးဆွဲထားသည့် ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက် မြေပုံတစ်ခုကို ဖြန့်ချလိုက်ရာ ထိုအပေါ်တွင် ကင်းလှည့်အမှတ်တိုင်း၏ တည်နေရာများနှင့် တာဝန်များကို မှတ်သားထားသည်။
ပထမဆုံး နှင်းခဲအတောင်ပံငှက် ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့က သတင်းများယူဆောင်ကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်၌ ယင်းဖုန်းက သူတို့၏ ခြေကျင်းဝတ်များပေါ်ရှိ မှတ်တမ်းတင်ကိရိယာများကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးခဲ့သည်။
“ပျံသန်းမှုအမြင့်က သုံးမီတာလွဲချော်နေတယ်၊ ကင်းလှည့်လမ်းကြောင်းက ငါးဒီဂရီလွဲချော်နေတယ်”
သူ၏ အကဲဖြတ်မှုကြောင့် နှင်းခဲအတောင်ပံငှက်များ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“စစ်မြေပြင်မှာ ဒီလောက်လေးလွဲသွားတာနဲ့ သေမလား၊ ရှင်မလား ကွာခြားသွားနိုင်တယ်”
သူတို့အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်မှာ ယင်းဖုန်းက သူတို့ကို အပြစ်မပေးဘဲ စံပြပျံသန်းမှုလမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင်သရုပ်ပြခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ငွေဖြူရောင်ပုံရိပ်သည် ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ အကွေ့အကောက်တိုင်းက ဂျီဩမေတြီပုံဆွဲထားသကဲ့သို့ တိကျလှသည်။
နောက်ရက်များတွင် ယင်းဖုန်းသည် နှင်းခဲအတောင်ပံငှက်မျိုးနွယ်စုအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော လေ့ကျင့်ရေးစနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည်။
အရုဏ်ဦးနှင့် ဆည်းဆာချိန်တိုင်း၌ သူကိုယ်တိုင် သူတို့၏ ပျံသန်းမှုလေ့ကျင့်ရေးများကို ကြီးကြပ်ပေးခဲ့သည်။
နှင်းခဲအတောင်ပံငှက်များ အလေးစားဆုံးမှာ ယင်းဖုန်းက သူတို့၏ ပျံသန်းမှုပြဿနာများကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပြီး တိကျလှသော တိုးတက်မှုအကြံပြုချက်များကို ပေးအပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“လေစီးကြောင်းအပြောင်းအလဲတွေကို သတိထားပါ”
ယင်းဖုန်း၏အသံမှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သင်ကြားပြသမှုများမှာမူ အလွန်တရာ စိတ်ရှည်လှသည်။
“လေဆန်ပျံသန်းချိန်မှာ မင်းတို့ရဲ့အမြင့်ကို လျှော့ချပါ၊ ပြီးတော့ လေစုန်ပျံသန်းချိန်မှာ အရှိန်မြှင့်ဖို့အတွက် လေစီးကြောင်းကို အသုံးချပါ”
တစ်ပတ်အကြာတွင် ပြင်ပက ပျံသန်းနိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲအုပ်စုတစ်စု နင်မြို့အတွင်းသို့ လျှို့ဝှက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားချိန်၌ နှင်းခဲအတောင်ပံငှက်မျိုးနွယ်စု၏ အသစ်တည်ဆောက်ထားသော အစောပိုင်းသတိပေးချက်စနစ်က ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။
ယင်းဖုန်း၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် သူတို့သည် ကျူးကျော်သူများကို မှန်ကန်ပြီး ထိရောက်လှသော စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုဖြင့် အောင်မြင်စွာ ကြားဖြတ်ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် စိမ့်နွံမိကျောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ရေလမ်းကြောင်း၌…
သွေးမိစ္ဆာရောက်ရှိလာခြင်းက စိမ့်နွံမိကျောင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
တစ်ချိန်က ရက်စက်ခဲ့ဖူးကြသည့် ဤရေနေမိစ္ဆာသားရဲများသည် ယခုအခါ လန့်ဖျပ်နေကြသည့် ငါးအုပ်ကြီးအလား အချင်းချင်း ပူးကပ်နေကြရရှာသည်။
“မင်းတို့က အခုထိ ‘ရိုးရာဓလေ့’ ဆိုတာကို အကြောင်းပြချက်အနေနဲ့ သုံးနေတုန်းပဲလို့ ငါကြားတယ်”
သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးနီနီကြီးများက အမှောင်ထုထဲတွင် တစ္ဆေမီးတောက်နှစ်ခုအလား တောက်ပနေသည်။
“အခုကစပြီး အဲဒီအသုံးမကျတဲ့ ရိုးရာဓလေ့တွေကို မေ့ပစ်လိုက်တော့”
သက်ကြီးရွယ်အိုစိမ့်နွံမိကျောင်းတစ်ကောင်က ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားချိန်၌ သွေးမိစ္ဆာ၏ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများက သူ၏လည်ပင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် သွေးညှီနံ့များ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆန့်ကျင်လိုသည့် အတွေးအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ သွေးမိစ္ဆာသည် သူ၏အာဏာစက်ကို တည်ဆောက်ပြီးနောက် ကင်းလှည့်လမ်းကြောင်းများရေးဆွဲခြင်းကို ကိုယ်တိုင်လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့သည်။
သူ၏အမိန့်တိုင်းက တိကျပြီး ရင့်ကျက်လှရာ လက်တွေ့တိုက်ပွဲဝင်အတွေ့အကြုံများစွာ ပြည့်နှက်နေကြောင်း ပြသနေသည်။
“ဒီနေရာကို မှတ်ထားပါ”
သွေးမိစ္ဆာ၏လက်သည်းက မြစ်ကွေ့တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရဖို့ အလွယ်ဆုံးနေရာပဲ။ ကင်းလှည့်နေတုန်း မင်းတို့ ဒီနေရာမှာ အသက်ရှူတာကို သုံးကြိမ်စာရပ်တန့်ရမယ်”
စိမ့်နွံမိကျောင်းများအား ပိုမိုအံ့ဩစေခဲ့သည်မှာ သွေးမိစ္ဆာက သူတို့၏ ရေအောက်တိုက်ပွဲဝင်နည်းလမ်းများကို အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
နောက်ကျိနေသော မြစ်ရေအတွင်း မည်သို့ပုန်းအောင်းရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ရေစီးကြောင်းကို မည်သို့အသုံးချရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူကိုယ်တိုင် ရေထဲဆင်းကာ သရုပ်ပြခဲ့သည်။
“မင်းတို့က ရေအောက်တိုက်ပွဲတွေမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်”
သွေးမိစ္ဆာက သူ၏ အမွေးအမျှင်များပေါ်ရှိ ရေစက်များကို ခါထုတ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့က တကယ့်ရေအောက်အထက်တန်းစားတွေ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမယ်”
သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း ထိရောက်လှသည့် ရေအောက်လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲပေးခဲ့သည်။
နံနက်တိုင်း စိမ့်နွံမိကျောင်းများသည် သွေးမိစ္ဆာ၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ပြင်းထန်လှသော လေ့ကျင့်မှုများကို ပြုလုပ်ရသည်။
လုပ်ငန်းစဉ်များက နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ရလဒ်များက ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တစ်ပတ်အကြာတွင် စိမ့်နွံမိကျောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ကင်းလှည့်မှုထိရောက်နှုန်းက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံအများဆုံး စစ်သည်များပင်လျှင် သူတို့၏ တိုးတက်မှုများက မိုးကြိုးအလား မြန်ဆန်လှကြောင်း ခံစားခဲ့ကြရသည်။
ရုတ်တရက်ဖြစ်ပွားလာသည့် အရေးအခင်း၊ အရုဏ်မတက်မီအချိန်…
အမျိုးမျိုးသောမျိုးနွယ်စုများက စီမံခန့်ခွဲမှုပုံစံသစ်များနှင့် စတင်အသားကျလာနေချိန်မှာပင် အဆိပ်ပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စုသည် အရုဏ်မတက်မီ အမှောင်ထုကို အခွင့်ကောင်းယူလျက် ပုန်ကန်မှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် သူတို့ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ယွဲ့ရီ၏ မျက်လှည့်များက ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“တကယ်ကို သေလမ်းရှာနေကြတာပဲ”
ယွဲ့ရီ၏အသံက ညဉ့်နက်ထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခရမ်းရောင်ပုံရိပ်သည် မျက်လှည့်များကြားတွင် ပေါ်လိုက်၊ ပျောက်လိုက်ဖြစ်နေသည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါးတွင် သွေးမိစ္ဆာ၏ သွေးအစွယ်တော်အစောင့်အရှောက်များသည် တစ္ဆေများအလား ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး ပုန်ကန်နေသည့် အဆိပ်ပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စုကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။
နှိမ်နင်းမှုတစ်ခုလုံးက ငါးမိနစ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် အခြားမျိုးနွယ်စုများမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ကြပေ။
ထို့နောက်တွင် ချော်ရည်ခန်းမဆောင်၌ကျင်းပသည့် တရားစီရင်ပွဲ၌ လင်းထျန်းလုံကိုယ်တိုင် ဤအရေးအခင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကွပ်မျက်မှုများကို မပြုလုပ်ခဲ့ဘဲ ပုန်ကန်မှုကို ကြံစည်ခဲ့ကြသည့် ခေါင်းဆောင်အနည်းငယ်ကိုသာ တိတိကျကျ ခွဲခြားဖော်ထုတ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ထဲက အများစုက အတင်းအဓမ္မ ဖိအားပေးခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်”
လင်းထျန်းလုံ၏အသံက ခန်းမဆောင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး ပုန်ကန်မှုမှာပါဝင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးခြင်းဆီ ဆွဲခေါ်သွားလိမ့်မယ်”
ဤသို့သော သက်ညှာမှုနှင့် ပြင်းထန်မှုတို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းက မျိုးနွယ်စုအားလုံးကို စည်းကမ်းချက်များ၏ လေးနက်မှုအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။
နံနက်ပိုင်း အစီရင်ခံစာတင်ပြပွဲ၌…
နံနက်ခင်းနေရောင် ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ ကြီးကြပ်သူငါးဦးသည် လင်းထျန်းလုံ၏ရှေ့တွင် မတ်မတ်ရပ်လျက် တစ်ပတ်တာ အုပ်ချုပ်မှုရလဒ်များကို အစီရင်ခံနေကြသည်။
ရန့်မြဲ့က ပထမဆုံး စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ကျောက်သားကြေးခွံပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စုက ဆောက်လုပ်ရေးစံနှုန်းသစ်တွေကို ကျွမ်းကျင်သွားကြပါပြီ”
“အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းစဉ် ထိရောက်မှုနှုန်းက လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းထိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အရည်အသွေးကလည်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့အဆင့် စံနှုန်းကို ရောက်ရှိနေပါပြီ”
“ချပ်ဝတ်ကြံ့သားရဲမျိုးနွယ်စုက အခြေခံပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းတွေကို ပြီးစီးသွားပါပြီ”
ထျန်းပင်းက ဆက်လက်အစီရင်ခံလိုက်သည်။
“လက်တွေ့တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေတဲ့ အဖွဲ့ငယ်အရေအတွက် ဆယ့်နှစ်ဖွဲ့အထိ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာပါတယ်”
ယင်းဖုန်း၏အသံမှာ အေးစက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
“နှင်းခဲအတောင်ပံငှက်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်က မြို့အရှေ့ဘက် မိုင်ငါးဆယ်အထိ လွှမ်းခြုံထားနိုင်ပြီး အစောပိုင်း သတိပေးတုံ့ပြန်ချိန်ကလည်း သုံးမိနစ်အထိ တိုတောင်းသွားပါပြီ”
သွေးမိစ္ဆာ၏ အစီရင်ခံစာက အတိုတောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
“စိမ့်နွံကျောင်းမျိုးနွယ်စုက ရေအောက်ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပါပြီ၊ ကင်းလှည့်တာဝန်တွေကို သီးခြားစီ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထမ်းဆောင်နိုင်ပါပြီ”
နောက်ဆုံးတွင် ယွဲ့ရီက ကျက်သရေရှိစွာ ဦးချလိုက်သည်။
“အရိပ်လက်သည်းကျားသစ်နဲ့ အဆိပ်ပုတ်သင်ညိုမျိုးနွယ်စုတွေကြားမှာ အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းရေးစနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီးပါပြီ၊ အချိန်တိုအတွင်းတော့ နောက်ထပ်ပုန်ကန်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး”
လင်းထျန်းလုံက တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများအတွင်း မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။
“ရန့်မြဲ့၊ စံနှုန်းတွေက ကောင်းပေမဲ့ ပျော့ပြောင်းမှုတော့ နည်းနေတယ်။ စစ်မြေပြင်မှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပုံစံကြမ်းဆိုတာ မရှိဘူး”
“ထျန်းပင်း၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား တိုးတက်လာပေမဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက အရမ်းကြီးမားလွန်းတယ်။ အုပ်ချုပ်မှုဆိုတာ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး”
“ယင်းဖုန်း၊ ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်ဆိုတာ နှစ်ဖက်မြင်ထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်တယ်။ မင်း စောင့်ကြည့်ရမှာဖြစ်သလို အပြန်အလှန်စောင့်ကြည့်မှုကိုလည်း ကာကွယ်ရမယ်”
“သွေးမိစ္ဆာ၊ သတ်ဖြတ်မှုက ပိုတန်ဖိုးရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။ သေဆုံးမှုတိုင်းက သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သင့်တယ်”
နောက်ဆုံးတွင် သူ ယွဲ့ရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ၊ မျှခြေဆိုတာ အဆုံးသတ်မဟုတ်ဘူး၊ နည်းလမ်းတစ်ခုသက်သက်ပဲ”
နင်မြို့ထက်၌ လရောင်များ တစ်ဖန် ပြန်လည်ဖုံးလွှမ်းလာချိန်၌ ယင်းဖုန်း၏ စောင့်ကြည့်ရေးအစီရင်ခံစာက တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ပစ်မှတ်ရဲ့ စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုက သတ်မှတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပါပြီ။ သတိပေးချက်အဆင့်ကို တိုးမြှင့်ဖို့ အကြံပြုပါတယ်”
လင်းထျန်းလုံသည် လရောင်အောက်တွင် လေ့ကျင့်နေကြသည့် ကြီးကြပ်သူငါးဦးကို စိုက်ကြည့်နေမိရာ သူ၏ ညာရှေ့လက်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်လျှပ်စစ်မီးပွားများက ညင်သာစွာ လင်းလက်နေကြသည်။
“ဒီနေ့ကို မှတ်ထားကြပါ”
အနာဂတ်၏ ဒေသတွင်းအုပ်ချုပ်သူများကို သူ ပြောလိုက်သည်။
“အနာဂတ်မှာ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက ဒီထက်ဆယ်ဆ၊ အဆတစ်ရာပိုကြီးတဲ့ ပိုင်နက်နယ်မြေတွေကို အုပ်ချုပ်ကြရလိမ့်မယ်”