အခန်း ၃၇၈

အခန်း (၃၇၈) - အိမ်ပြန်ခြင်းနှင့် လွမ်းဆွတ်ခြင်း (၃)

“သူတို့ ဒီလက်ဆောင်တွေကို သဘောကျကြပါ့မလား မသိဘူး”

ဤအတွေးကြောင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားမိပြီး ညာရှေ့လက်ပေါ်က ဒဏ်ရာပင်လျှင် ပိုမိုကောင်းမွန်လာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ညဉ့်အမှောင်ဖုံးလွှမ်းသွားချိန်၌ ဝံပုလွေအသိုက်၏ အနားသတ်ပုံသဏ္ဌာန်မှာ နောက်ဆုံး၌ ဝေးကွာသောအရပ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှ ဖြာထွက်နေသည့် အသက်စွမ်းအင်အလင်းရောင်မှာ အိမ်ပြန်လမ်းကို လမ်းညွှန်ပေးနေသည့် မီးပြတိုက်ကြီးတစ်ခုအလားဖြစ်ပြီး ညဉ့်နက်ကြီးအတွင်း အထူးတလည် မျက်စိဖမ်းစားနေသည်။

ဝံပုလွေအသိုက်ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးစနစ်က သူ၏ရောင်ဝါကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသဖြင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အလိုအလျောက် ပွင့်ဟပေးလိုက်သည်။

ခြေလှမ်းများ၏အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်ပြီး ဝံပုလွေအသိုက်အစွန်အဖျားရှိ ကင်းမျှော်စင်တစ်ခုပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံမှာ သမီးများကို အံ့ဩစရာတစ်ခု ပေးချင်မိသည်။ သူ အထက်မှငုံ့ကြည့်လိုက်မိရာ ဝံပုလွေအသိုက်မှာ သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့စဉ်ကထက် အဆများစွာ ပိုမိုစည်ပင်ဝပြောနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အဆောက်အအုံသစ်များ စနစ်တကျ ပြန့်ကျဲနေသကဲ့သို့ ကင်းလှည့်နေကြသည့် ဝံပုလွေစစ်သည်များမှာလည်း တက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက်နေကြသဖြင့် အရာအားလုံးက ကောင်းမွန်သော တိုးတက်မှုအလားအလာများကို ညွှန်ပြနေကြသည်။

သို့သော်လည်း သူ သစ်ပင်အိမ်ရှိရာ လားရာဆီသို့သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခါနီးအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ နှင်းခဲသီးများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သစ်ပင်အိမ်အတွင်းရှိ ရှောင်လန်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်မိရာ သူမ၏ လည်ပင်းပေါ်က အဆောင်လေးမှာ ပူနွေးနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ရေခဲပင်မသတ္တုရိုင်းဆွဲသီးလေးက ညင်သာစွာ လင်းလက်နေသည်။

“ဖေဖေပြန်လာပြီ”

သူမ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိရာ သူမ၏ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့နှင့် ငွေဖြူရောင်ဆံနွယ်လေးများက လေမတိုက်ဘဲ အလိုအလျောက် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ သိမ်မွေ့စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်ယင်းလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းလေးများအတွင်း အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး လက်သည်းထိပ်ဖျားပေါ်ရှိ အချိန်စွမ်းအားများက ပတ်ဝန်းကျင်လေထုအတွင်း လှိုင်းဂယက်လေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“ပြီးတော့ ဖေဖေက လက်ဆောင်တွေသယ်လာတယ်”

သူမ၏ ရှည်လျားလှသော ခရမ်းရောင်ဆံနွယ်လေးက စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုများနှင့်အတူ ညင်သာစွာ လှုပ်ခတ်နေပြီး နဖူးရှေ့က ဆံနွယ်လေးများကလည်း လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ခတ်နေသည်။

လင်းထျန်းလုံ သစ်ပင်အိမ်၏ သစ်သားတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ချိန်၌ သေးငယ်လှသော ပုံရိပ်လေးနှစ်ခုက သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

သစ်ပင်အိမ်အတွင်း၌ ခပ်‌ဖျော့ဖျော့ပန်းရနံ့မွှေးမွှေးလေးများ ပြည့်နှက်နေသည်မှာ သမီးငယ်နှစ်ဦးက ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ထားကြခြင်းဖြစ်မှန်း ထင်ရှားလှသည်။

ထောင့်တစ်နေရာက စာအုပ်စင်ပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ကျင့်ကြံခြင်းမှတ်တမ်းများကို စနစ်တကျ စီထားကြပြီး ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင်လည်း လင်းလက်နေသော မှိုအိုးအနည်းငယ် ကြီးထွားနေကြသဖြင့် သစ်ပင်အိမ်တစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးပြီး အိမ်မက်ဆန်လှသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုအဖြစ် လင်းထိန်စေသည်။

“ဖေဖေ”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလုံးစုံသော သိမ်းပိုက်မှုများနှင့် အကြံအစည်အားလုံးကို သူ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းလုံသည် သူ၏ အကောင်းအတိုင်းရှိသော ဘယ်ဘက်ရှေ့ခြေသည်းဖြင့် သမီးငယ်နှစ်ဦးကို ညင်သာစွာ ပွေ့ဖက်ထားမိရင်း ကာလရှည်ကြာစွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ဖူးသည့် နွေးထွေးမှုများကို ခံစားနေမိသည်။

သမီးငယ်နှစ်ဦး၏ ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်စွမ်းအားများက သူတို့ပတ်လည်တွင် သဘာဝအတိုင်း စီးဆင်းနေကြသည်။

“ဖေဖေ သမီးတို့အတွက် ဘာတွေသယ်လာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြဦးလေ”

သူက ချိုမြိန်သော နှင်းခဲသီးများနှင့် ကြယ်အလင်းကျောက်ကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ သမီးငယ်နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးလေးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားကြတော့သည်။

ရှောင်လန်က နှင်းခဲသီးတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်မိရာ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရေခဲမျက်ဝန်းပြာလေးများမှာ လမင်းကွေးလေးများအလား ကွေးညွှတ်သွားရှာသည်။

“ဒါက သေချာပေါက် နင်မြို့က အထူးထွက်ကုန်မဟုတ်လားဟင်။ သမီး ဒီပေါ်မှာ ဆန်းပြားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ရိုက်နှိပ်ချက်တွေကို ခံစားမိတယ်”

သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖျားလေးက သစ်သီးမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်မိရာ ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းဂယက်လေးများမှာ သဘာဝအတိုင်း ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။

ရှောင်ယင်းကမူ ကြယ်အလင်းကျောက်ကို စိတ်ဝင်တစား ကိုင်တွယ်ကြည့်ရှုနေရှာသည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖျားလေးများမှ စီးဆင်းလာသည့် အချိန်စွမ်းအားများကြောင့် ကြယ်အလင်းကျောက်လေးမှာ ပိုမို၍ပင် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းလေးများအတွင်း စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒီကျောက်တုံးလေးတွေထဲမှာ အထူးစွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေတာမို့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်စက်ကွင်းတွေ တည်ဆောက်တဲ့နေရာမှာ သုံးလို့ရတယ်”

သူမက လက်ကလေးကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြယ်အလင်းကျောက်လေးများက လေထုထဲ၌ ရှုပ်ထွေးလှသော အချိန်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုအဖြစ် အလိုအလျောက် နေရာယူသွားခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းလုံ သမီးငယ်နှစ်ဦး သူတို့၏စွမ်းရည်များအား ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် အသုံးပြုနေကြသည်ကို စိုက်ကြည့်နေမိရင်း ဂုဏ်ယူမိသကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးလှသော စိတ်ခံစားမှုများကိုလည်း ခံစားရစေသည်။

သူတို့၏ ကြီးထွားမှုအမြန်နှုန်းမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အား ပိုမိုကျယ်ပြန့်လှသော ကမ္ဘာကြီးနှင့် စတင်ထိတွေ့ခိုင်းရမည့် အချိန်ရောက်ပြီလားဆိုသည့် အချက်ကို စတင်တွေးတောမိစေသည်။

အထူးသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားများအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုများနှင့် အသုံးချမှုများမှာ သက်တူရွယ်တူများအား ဟိုးယခင်ကတည်းက ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤသို့သောပင်ကိုပါရမီများကို မြှုပ်နှံမထားသင့်ပေ။

“ဖေဖေ နင်မြို့မှာရှိနေတဲ့ အချိန်တုန်းက ဘယ်လိုလဲဟင်”

ရှောင်ယင်းက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်ရာ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းလေးများအတွင်း စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်နေသည်။

“သမီးတို့ အဲဒီအရပ်ကနေ အရမ်းရှုပ်ထွေးတဲ့ စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုတွေကို ခံစားမိတယ်၊ အထူးသဖြင့် ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ အချိန်ဖွဲ့စည်းပုံပေါ်မှာ မူမမှန်တဲ့ အနှောင့်အယှက်တွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်”

ရှောင်လန်လည်း ဘေးသို့ ကပ်လာရင်း သူမ၏လက်လေးဖြင့် လေထုထဲတွင် သေးငယ်လှသော ဟင်းလင်းပြင်တံခါးလေးတစ်ခုကို ရေးဆွဲပြလိုက်သည်။

၎င်းက အလွန်သေးငယ်နေသေးသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်ဖွယ် ကြီးမားလှသော ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည်ကို ပြသနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“အထူးသဖြင့် အဲဒီဓာတ်ခွဲခန်းရှိတဲ့ဘက်က ဟင်းလင်းပြင်ဖွဲ့စည်းပုံက အရမ်း မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတာ”

“ဖေဖေ၊ သူတို့ အဲဒီမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုခု လုပ်နေကြတာလားဟင်”

သူမ၏ မျက်လုံးလေးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များနှင့်အတူ သတိထားမိရန်ခက်ခဲသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အမြွက်လေးတစ်ခု ပါဝင်နေရှာသည်။

လင်းထျန်းလုံ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့မိသည်။ သူ၏ သမီးငယ်နှစ်ဦးက နင်မြို့နှင့်ပတ်သက်၍ ဤမျှအထိ စူးရှစွာ အာရုံခံစားနိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

သူ ခဏတာ ချိန်ဆကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အမှန်အတိုင်းပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“အဲဒီမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အရာတချို့ကို သုသေသနပြုလုပ်နေတဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ရှိနေတာတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ ရှိပါတယ်”

သမီးငယ်နှစ်ဦး အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြမိသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် သူ၏အဖြေအပေါ် လုံးဝ ကျေနပ်မှုမရှိကြကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

“ဒါဆိုရင် သမီးတို့ ဘယ်အချိန်ကျမှ နင်မြို့ကိုသွားပြီး ကြည့်ခွင့်ရမှာလဲဟင်”

ရှောင်လန်က မျက်လုံးလေးများကို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်လုပ်လိုက်မိရင်း မသိစိတ်မှ သူမ၏ အဆောင်လေးကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိရှာသည်။

“သမီးတို့ သေချာပေါက် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ သမီးတို့ မကြာခင်ကမှ စွမ်းရည်တွေကို အသုံးပြုမယ့် နည်းလမ်းသစ်အချို့ကို ထပ်ဖော်စပ်ထားခဲ့တာ၊ ဒါဆိုရင် ဖေဖေ့အတွက် အဲဒီဓာတ်ခွဲခန်းက ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလား မသိဘူးနော်”

ရှောင်ယင်းလည်း လေးနက်စွာ ခေါင်းလေးညိတ်ပြလိုက်မိရာ လက်သည်းထိပ်ဖျားပေါ်ရှိ အချိန်စွမ်းအားများက ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကို အနည်းငယ် အစိုင်အခဲဖြစ်သွားစေသည်။

“သမီးတို့ စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုတွေကို စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ ကူညီနိုင်သလို ဘေးအန္တရာယ်တွေကိုလည်း ကြိုသတိပေးနိုင်ပါတယ်”

“ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ အချိန်စွမ်းအားတွေက ဒီလိုအလုပ်မျိုးအတွက် အသင့်တော်ဆုံးမဟုတ်လား”

သမီးငယ်နှစ်ဦး၏ မျှော်လင့်ချက်များပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးလေးများကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းလုံ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ကို တကယ့်ကမ္ဘာကြီးနှင့် စတင်ထိတွေ့ခိုင်းရမည့် အချိန်ရောက်ပြီပင်။

သူတို့ပြသခဲ့ကြသည့် ပင်ကိုပါရမီများနှင့် ဉာဏ်ပညာများက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ဟိုးအရင်ကတည်းက ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူကိုယ်တိုင် ဘေးမှကာကွယ်ပေးထားနိုင်သောကြောင့် ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပေါ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

“ဖေဖေ ဒီတစ်ခေါက်ပြန်သွားတဲ့အခါကျရင် ဒီကိစ္စကို အလေးအနက် စဉ်းစားပေးပါ့မယ်”

သူက သမီးငယ်နှစ်ဦး၏ ဆံနွယ်လေးများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်မိရင်း သူတို့ပတ်ပတ်လည်တွင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဖေဖေ သမီးတို့ကို သေချာကြည့်ပါရစေဦး။ ဖေဖေ့ကို ပြောပြပါဦး၊ မင်းတို့ အခုလတ်တလော ဝံပုလွေအသိုက်မှာ ဘယ်လိုအရည်အချင်းသစ်တွေကို ထပ်ပြီး သင်ယူခဲ့ကြလဲဆိုတာကို”

ဝေးကွာလှသော နင်မြို့တော်အတွင်း၌မူ ယွဲ့ရီသည် လင်းထျန်းလုံ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဝရန်တာထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေမိရင်း မြောက်ဘက်က ဝံပုလွေအသိုက်ရှိရာ လားရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်နေမိသည်။

ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်းက စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုများမှာ ပိုမို၍ မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာနေသကဲ့သို့ ပြင်ပရှိ မိစ္ဆာစစ်တပ်ကြီးကလည်း ပိုမို၍ နီးကပ်လာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်ငြား သူမသည် ဤရှားရှားပါးပါး ဆုံတွေ့ခြင်းညချမ်းလေးကိုမူ မနှောင့်ယှက်သင့်မှန်း သိရှိနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများအတွင်း ရှုပ်ထွေးလှသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီးနောက် သူမဘာသာ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

“မင်းကို သူတို့နဲ့အတူ နောက်ထပ်အချိန်အနည်းငယ်လောက် ပိုကုန်ဆုံးခွင့် ပေးထားလိုက်ပါ့မယ်”

သူမ၏ လက်သည်းများက မသိစိတ်မှ ကင်းမျှော်စင်လက်တန်းပေါ်သို့ ကုတ်ဖဲ့မိနေသဖြင့် ရေခဲသလင်းကျောက်အစင်းရာအချို့ ကျန်ရစ်စေခဲ့ရာ စိတ်ထဲက လှုပ်ခတ်မှုများကို ထင်ဟပ်စေလေသည်။

ညအမှောင်ထု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ နင်မြို့တော်၏ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမှာ တိတ်တဆိတ် ပုံဖော်နေခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ဝံပုလွေအသိုက်၏ နွေးထွေးမှုများမှာမူ ယခုမှသာ စတင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤည၏ တည်ငြိမ်မှုသည် မုန်တိုင်းမတိုက်ခတ်မီ နောက်ဆုံးသော လေပြည်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်း၏ မြေအောက်ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်း၌ အသက်ထောက်ပံ့မှုကွန်တိန်နာအတွင်းရှိ ဟုန့်ကျိသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်မိရာ သူ၏ မျက်လုံးကြီးများထဲ၌ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး စိမ်းစိုတောက်ပသော အဆိပ်အလင်းတန်းများ၊ အရောင်ဖျော့ဖျော့ဝိညာဉ်မီးတောက်များနှင့်၊ ပူပြင်းလှသော မပျက်စီးနိုင်သည့် မီးလျှံများ ဆူပွက်လင်းလက်လာကြတော့သည်။