အခန်း ၃၇၃
Vol. 38 Ch. 373
အခန်း (၃၇၃) - အစာဆိပ်သင့်ခြင်း (၂)
သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးလုံး စိတ်တူကိုယ်တူရင်ဖွင့်ဖော်များ ဖြစ်နေကြသည့်ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားကာ လက်ရှိရင်ဆိုင်နေရသော ပြဿနာကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေ၏။
"ကျွန်မ ရှောက်မိသားစုထဲကို စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့တုန်းကပဲ ငြိမ်သက်မိုးမခခရိုင်ထဲမှာ အဓိကနေရာတစ်ခုအဖြစ် အခိုင်အမာ ရပ်တည်နေတဲ့ 'ရွှေဘဲဟင်းလျာ' စားသောက်ဆိုင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ”
“အဲဒီဆိုင်က ခရိုင်ထဲက လူတန်းစားမရွေးရဲ့ ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုကို ရရှိထားပြီး သူတို့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းကလည်း ကျောက်စိမ်းစမ်းချောင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုထက်တောင် ပိုပြီးကျော်ကြားပါသေးတယ်”
“သူတို့ဆိုင်ရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေက နည်းနည်းများပေမဲ့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာကို ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် အစားအစာကို ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုချင်တဲ့သူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အရည်အသွေးမြင့်ဟင်းလျာတွေကို တည်ခင်းပေးပါတယ်”
“အသုံးပြုတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေအားလုံးကလည်း ထိပ်တန်းအရည်အသွေးတွေချည်းပဲဖြစ်ပြီး ချက်ပြုတ်တဲ့ စားဖိုမှူးတွေကလည်း သူတို့အလုပ်မှာ အတော်ဆုံးသူတွေပါ”
“ကျွန်မတစ်သက်လုံး လည်ပတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဆိုင်တွေထဲမှာ ဒီဆိုင်ကတည်ခင်းတဲ့ အစားအစာတွေကို ယှဉ်နိုင်တာ အရမ်းရှားပါတယ်”
“ဒါကြောင့် အဲဒီဆိုင်ရဲ့ အရသာကို သိလိုက်ရချိန်မှာ တကယ်ကို ဝမ်းသာအားရဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်”
“ကျွန်မ မကျင့်ကြံတဲ့အချိန်နဲ့ လှံသိုင်းမလေ့ကျင့်တဲ့ အချိန်တွေမှာဆိုရင် အဲဒီဆိုင်မှာပဲ အချိန်ကုန်ဆုံးပြီး ဟင်းပွဲအမျိုးမျိုးကို မြည်းစမ်းလေ့ရှိတယ်”
“ကျွန်မကိုယ်တိုင်တောင် သတိမထားမိဘဲ အဲဒီဆိုင်မှာ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့မိပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်သုံးနှစ်လောက်ကစပြီး ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြောင်းလဲမှုတွေ အနည်းငယ်ရှိလာတာကို သတိထားမိလာတယ်”
ယခင်က ပေါ့ပါးသွက်လက်ပြီး လှုပ်ရှားသက်ဝင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လီရှု၏ မျက်နှာအမူအရာက ညှိုးငယ်သွားကာ သူမ၏ လက်ဖဝါးများကို စိုက်ကြည့်မိလိုက်လေသည်။
"ကျွန်မရဲ့ လက်ချောင်းထိပ်တွေက အချိန်မရွေး ထုံကျင်လာတတ်တယ်၊ အများအားဖြင့် ညဘက်တွေမှာပေါ့။ ပြီးတော့ စူးခနဲနာကျင်မှုကိုလည်း ခဏလောက်ခံစားရပြီး ပြန်ပျောက်သွားတတ်တယ်”
“အစပိုင်းမှာတော့ လှံသိုင်းလေ့ကျင့်တာ အရမ်းပြင်းထန်သွားလို့ ဖြစ်တာပါဆိုပြီး ယူဆခဲ့မိတယ်”
“ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ရောဂါလက္ခဏာတွေက ဖြည်းဖြည်းချင်းပိုဆိုးလာပြီး လက်ချောင်းထိပ်တွေထုံရုံတင် မကတော့ပါဘူး”
“ကျွန်မရဲ့ကြွက်သားတွေက တောင့်တင်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ကလည်း တချို့အချိန်တွေမှာ မြင့်တက်လာတတ်တယ်”
“အထူးသဖြင့် လေပြင်းတိုက်တဲ့အချိန်တွေဆိုရင် အသားပေါ်ကို မီးတောက်တွေ လာဟပ်နေသလိုမျိုး ခံစားရတယ်”
“ကိုယ်အပူချိန်တွေ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ခေါင်းမူးတာတွေဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ချီစွမ်းအင်တွေကိုပါ ထိခိုက်လာတော့တယ်”
“ချီစွမ်းအင်လည်ပတ်မှုကို ပြီးမြောက်အောင်ကြိုးစားတဲ့အခါတိုင်း လည်ပတ်မှုက နှေးကွေးလေးလံသွားတာ ဒါမှမဟုတ် ရုတ်တရက် သောင်းကျန်းလာတာမျိုးဖြစ်သွားပြီး သွေးကြောမျှင်တွေကို အနည်းငယ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်”
“အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ ချီစွမ်းအင်တင်မကဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး မတူတော့တာကို ခံစားလိုက်ရတယ်”
“ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ပိုလေးလံလာတယ်၊ ကျွန်မရဲ့ စိတ်အာရုံနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ပြင်ပအရာဝတ္ထုတွေ ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်”
“အဲဒါတွေကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ ဘယ်လောက်ပဲကြိုးစားကြိုးစား၊ ဖယ်လို့မရဘဲနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ချီစွမ်းအင်၊ သွေးကြောမျှင်တွေ၊ သွေးတွေ၊ သွေးကြောတွေနဲ့ ကလီစာတွေအပါအဝင် နေရာတိုင်းမှာ ကပ်ငြိနေခဲ့တယ်”
“အဲဒီအရာတွေ မကျူးကျော်ရသေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသောနေရာကတော့ ကျွန်မရဲ့ ဒန်တျန်နဲ့ စိတ်ပင်လယ်ပဲ”
လီရှုက တုန်ရီနေသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် သိသာထင်ရှားသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လွင်နေလေ၏။
"အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ အဆိပ်မိနေပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် ရှောက်မိသားစုက ဆေးဖော်စပ်သူတချို့ဆီသွားပြီး တိုင်ပင်ခဲ့တယ်”
“သူတို့က ကျွန်မကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ စစ်ဆေးခဲ့ကြပြီး စမ်းသောက်ဖို့ ဆေးရည်အချို့လည်း ပေးခဲ့ကြတယ်”
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ပေးတဲ့ဆေးတွေနဲ့ အကြံပြုချက်တွေက ဘာတစ်ခုမှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့သလို သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ကျွန်မဘာဖြစ်နေမှန်းမသိဘဲ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေခဲ့ကြတယ်”
“သူတို့တွေက ကျွန်မဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ ရုန်းကန်နေရတာကို မြင်တော့ ကျွန်မလည်း ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ကျေးဇူးရှင်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီ သွားရောက်တွေ့ဆုံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်”
သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။
ယန်ချင်းအနေဖြင့် သူမ ပြောနေသည့် ကျေးဇူးရှင်မှာ တစ်ချိန်က ဒဏ်ရာရနေသောသူမကို ကူညီခဲ့ပြီး ရှောက်မိသားစုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် လူကြီးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည့် ရှောက်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားလေသည်။
"အဲဒီဆေးဖော်စပ်သူရဲ့ နာမည်က ဖန်ရှင်းဖြစ်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ကျေးဇူးရှင် စီနီယာရှောက်ချင်းက သူ့ကို အရမ်းလေးစားတန်ဖိုးထားတယ်”
“သူသိထားသမျှ အရာအားလုံးက ဆေးဖော်စပ်သူဖန်ရှင်းကြောင့်ပဲလို့ ပြောရလောက်တဲ့အထိပဲ”
“စီနီယာရှောက်ချင်းက ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီမှာ အားနည်းပေမဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ ဗဟုသုတတွေမှာတော့ တစ်မိသားစုလုံးမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ မရှိဘူး”
“ပြီးတော့ ကျွန်မ ဒဏ်ရာတွေရနေတာတောင် သူက ကျန်းမာအောင် ကုသပေးနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရသလောက် သူ ဒီလောက်အထိ ချီးကျူးထားတဲ့သူဟာလည်း ထူးချွန်တဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်”
“ဝါရင့်ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ကုန်ကျစရိတ်တွေ အရမ်းများမယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့လည်း ကျွန်မ သူ့ကို သွားရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်”
“သူ့ကိုရှာရတာ မခက်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဘေးနားက နှင်းငှက်မွေးခရိုင်မှာရှိတဲ့ အဆင့် ၄ ဆေးဖော်စပ်ရေး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ 'မြစ်ပြာရောင်ဆေးအိုးနန်းတော်' ရဲ့ ဒုတိယနန်းတော်သခင် ဖြစ်နေလို့ပဲ”
“ကျေးဇူးရှင်ရှောက်ချင်းနဲ့ ရင်းနှီးတာမို့လို့ သူက ကျွန်မကို ကုန်ကျစရိတ်တစ်ဝက်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ပေးခဲ့တယ်”
“စမ်းသပ်မှုတွေ အကြိမ်ကြိမ်လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျွန်မက ဆေးရည်တွေနဲ့ ဆေးလုံးတွေကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲမိတာကြောင့် ဆေးလုံးအဆိပ်သင့်မှု ခံစားနေရတယ်လို့ သူ ကောက်ချက်ချလိုက်တယ်”
“သူ အဲဒီလိုပြောလိုက်တုန်းက ကျွန်မ ဘယ်လောက်တောင် ကြောင်သွားခဲ့လဲဆိုတာ မှတ်မိနေသေးတယ်”
“အဲဒါက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလေ၊ အဆိပ်ခတ်ခံရတာက ဆေးလုံးအဆိပ်သင့်တာထက်စာရင် ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ ကျွန်မထင်ခဲ့တာ”
လီရှု၏ မျက်နှာအမူအရာကိုကြည့်ရုံဖြင့် သူမသည် ထိုစဉ်ကရရှိခဲ့သော ရောဂါရှာဖွေချက်အပေါ် ယခုအချိန်အထိ သံသယဝင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေ၏။
"ကျွန်မ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒဏ်ရာရတဲ့ အချိန်အနည်းငယ်ကလွဲရင် ဆေးလုံးတွေကို မသုံးဖူးဘူး၊ အစာရှောင်ဆေးလုံးတွေကိုတောင် ကျွန်မတစ်သက်လုံးမှာ အလုံးတစ်ရာထက်ပိုပြီး မစားဖူးပါဘူး”
“ဒါကြောင့် ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆေးလုံးအဆိပ်သင့်မှုဖြစ်လာတယ်ဆိုတာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”
“ကျွန်မက ဆေးလုံးတွေကိုလည်း မစားသလို ဆေးလုံးနဲ့ ဆေးရည်တွေကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်တာမဟုတ်တော့ ထိတွေ့မိရာကနေ အဆိပ်မိဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“ဒါပေမဲ့လည်း ကျွန်မက အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်အရ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကို အဓိကထားတဲ့သူမို့ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေကို ကောင်းကောင်းထိန်းချုပ်နားလည်နိုင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်”
“ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ စီနီယာဖန်ရှင်းက ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဆေးအဆိပ်တွေစုပုံနေတာ ဆယ်နှစ်ကျော်နေပြီလို့ ပြောလိုက်တုန်းက အရမ်းအံ့သြသွားခဲ့ရတာ”
“အဲဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်မကိုယ်တိုင်တောင် ဘာမှသတိမထားမိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုးဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
“ဘယ်လောက်ပဲ မယုံနိုင်စရာကောင်းကောင်း၊ ကျွန်မအနေနဲ့ လက်ခံဖို့ကလွဲပြီး တခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး”
လီရှုသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။
"စီနီယာဖန်ရှင်းက ရောဂါလက္ခဏာတွေကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြပေးခဲ့တယ်၊ လက်ခံရခက်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မလည်း လက်ခံလိုက်ရတာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ မေးခွန်းထုတ်စရာရှိတာက ဒီဆေးလုံးအဆိပ်သင့်မှုကို ဘယ်ကနေရခဲ့တာလဲ”
“ကျွန်မပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကျင့်ကြံတဲ့အချိန်တွေမှာ ဆေးလုံးတွေကို မသုံးသလောက်ပဲ”
“ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှောက်မိသားစုကပေးတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေထဲမှာတောင် ကျွန်မက လစဉ်ရရှိတဲ့ ရိက္ခာတွေထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်အနည်းငယ်ကိုပဲ လက်ခံခဲ့တာ”
“သူတို့တွေ အခု ဒီမှာမရှိကြသလို ဒီအမှုမှာလည်း မပတ်သက်ချင်ကြပေမဲ့ အထောက်အပံ့ဌာနကို တာဝန်ယူထားတဲ့ အကြီးအကဲကတော့ အဲဒီအချက်ကို အနည်းဆုံးတော့ သက်သေပြပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်”
လီရှုက ပြောလိုက်လေ၏။