အခန်း ၂၁၀

အခန်း (၂၁၀) - ကြာပလ္လင်ဆီသို့၊ သူတော်စင်အမျိုးသမီး

ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခုက လင်းဖန်၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

[ဒင်]

[ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ဝိညာဉ် ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် ၅၀၀ ရရှိရန် ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို သုတ်သင်ပါ]

လင်းဖန်သည် လှံဖြင့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

လှံ၏အရှည်ကြောင့် အားသာချက်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် လင်းဖန်အနီးသို့ ကပ်၍မရတော့ဘဲ လှံကိုကာကွယ်ရန် သူ၏လက်မောင်းများကို အသုံးပြုလိုက်ရတော့သည်။

ဇွပ်...

လင်းဖန်၏လှံသည် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူ၏ လက်မောင်းထဲသို့ စူးဝင်သွားလေသည်။

သို့သော် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လှံရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

သူသည် မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမျှ မခံစားရသကဲ့သို့ပင်။

လင်းဖန်သည် လှံကို နောက်သို့ပြန်ဆွဲယူရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ လှံမှာ ထိုလူ၏လက်မောင်းထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ကျွတ်ထွက်လာလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူက လင်းဖန်သည် သူထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြောင်း သိရှိသွားလေရာ သူ၏ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။

သူသည် လှံကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လွှတ်ပေးလိုက်ရာ လင်းဖန်မှာ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လျက် ယိုင်လဲသွားရချေသည်။

ထို့နောက် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် ကျန်းရှီဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ကျန်းရှီသည် ထိုလူ၏မေးရိုးကို လက်သီးဖြင့်ထိုးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူက သူမကို ခြေဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

ခြေကန်ချက် ထိမှန်သွားသော်လည်း ကျန်းရှီသည် နာကျင်နေသည့်ကြားမှ ထိုလူ၏ခြေထောက်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။

ယခုအခါ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နေရသောကြောင့် အနေအထားပျက်ယွင်းနေချေပြီ။

လင်းဖန်က အခွင့်အရေးကိုအသုံးချကာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူ၏ခေါင်းကို နောက်ကျောဘက်မှ လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် သူ၏ခေါင်းဆီသို့ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဘေးဘက်သို့ စောင်းရှောင်လိုက်သည်။

ရွှစ်...

စွမ်းအင်းလှိုင်းက သူ၏ခေါင်းမှ နားရွက်များကိုသာ ဖြတ်တောက်သွားသောကြောင့် ထိုမျှနှင့် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

ကျန်းရှီသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ထိုလူ၏ခြေထောက်ကို သူမဘက်သို့ဆွဲယူလိုက်ကာ သူမ၏ခေါင်းပေါ်မှ ပျံသန်းလာသော လှိုင်းလှီးဖြတ်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ယင်းက ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူကို ရှေ့သို့ယိုင်လဲသွားစေခဲ့ပြီး သူက ကျန်းရှီ၏လည်ပင်းကို လက်ဖြင့်လှမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းဖန်၏လှံသည် ထိုလူ၏ လည်ပင်းထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လင်းဖန်၏လှံသွားက သူ၏ အရှေ့ဘက်မှ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လင်းဖန် အံ့သြသွားရသည်မှာ စနစ်က ထိုလူသေဆုံးသွားကြောင်းကို အသိမပေးခြင်းပင်။

ထို့နောက် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် လင်းဖန်၏လှံကို ရှေ့သို့ဆွဲယူလိုက်ရာ ကျန်းရှီဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်သွားစေသည်။

ယင်းက လင်းဖန်ကို လှံအား ဖားပြုတ်ရုပ်တုငယ်ထဲသို့ ပြန်သိမ်းရန် ဖိအားပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရချေသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ လင်းဖန်သည် သံတူများကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ခေါင်းကို ဘေးတိုက်လွှဲရိုက်ကာ ထုချလိုက်လေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် ခုန်ရှောင်လိုက်ပြီး ဘုရားကျောင်း၏တံခါးပေါက်ဆီသို့ ရောက်သွားလေသည်။

ဖြောင်း...

ဖြောင်း...

ဖြောင်း...

“သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် လိုချင်ရင် မင်းတို့ ရပ်လိုက်တာ ကောင်းမယ်...”

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူက လက်ခုပ်တီးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရထားလုံးမောင်းသူသည် စွန်းဟိုင်၏လည်ပင်းနားတွင် ဓားတစ်လက်ကိုင်လျက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စွန်းဟိုင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအမျိုးမျိုး ရရှိထားချေသည်။

ဓားဒဏ်ရာများ၊ အက်ဆစ်ကြောင့် အရည်ပျော်နေသော အသားစိုင်များနှင့် မီးလောင်ထားသော အရေပြားများ ရှိနေပေသည်။

စွန်းဟိုင်၏အခြေအနေကို လင်းဖန် မြင်လိုက်ရသောအခါ စွန်းဟိုင်၏ချီစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်လေသည်။

ဤဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသူသည် စွန်းဟိုင်အပေါ် စမ်းသပ်မှုအချို့ ပြုလုပ်နေခဲ့ပုံရလေသည်။

” ဒီအတွက် ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်...”

ကျန်းရှီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူထံသို့ ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

လင်းဖန်က သူမကို အမြန်ပင် ဆွဲထိန်းလိုက်လေသည်။ကျန်းရှီ ခြေတစ်လှမ်း ရွေ့လျားလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရထားလုံးမောင်းသမား၏ ဓားဦးသည် စွန်းဟိုင်၏ လည်ပင်းအတွင်းသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

စွန်းဟိုင်၏ သွေးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ တစက်စက် စီးကျလာလေသည်။

” မင်း ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ...”

လင်းဖန်က ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူကို မေးလိုက်သည်။

” ငါ့ရဲ့သခင်မ... ကြာပလ္လင်ရဲ့ သူတော်စင်မိန်းကလေးက မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ အရမ်းစိတ်ဝင်စားနေတယ်...”

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသူက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

” ကြာပလ္လင် ဟုတ်လား...”

လင်းဖန်သည် ဤအရာအားလုံးက သူ့အား အဘယ်ကြောင့် ရင်းနှီးနေသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ကြာနက်ဂိုဏ်း…

၎င်းတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့ကိုဖမ်းဆီးရန် ဤနေရာသို့ မျှားခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အဆုံးသတ်တွင် သူနှင့် ကျန်းရှီတို့သာလျှင် အဓိကပစ်မှတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ရထားလုံးမောင်းသမားနှင့် လန်ခိုတို့ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။

တပည့်များ ဖမ်းဆီးခံရစဉ်က ၎င်းတို့မှာ အသတ်ခံရနိုင်ချေ ရှိခဲ့သည်။

လင်းဖန်တစ်ယောက် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းက ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတော့မည်ကို သိရှိလိုက်လေသည်။

” ငါက အမှောင်အရှင်သခင်ရဲ့ ကောင်မစုတ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး...”

လင်းဖန်က တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည်။

” ဒါဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်တော့...”

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူက ရထားလုံးမောင်းသမားထံသို့ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ရထားလုံးမောင်းသမားသည် စွန်းဟိုင်ကို လင်းဖန်နှင့် ကျန်းရှီတို့ရှိရာသို့ တွန်းပို့လိုက်ခြင်းပင်။

ထို့နောက် သူက ဓားဖြင့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူကို ထိုးစိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ဤအပြုအမူက ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူကို အလစ်အငိုက် မိသွားစေသည်။

လင်းဖန်သည် ရထားလုံးမောင်းသမားအပေါ် ရာဦးအုပ်ချုပ်သူစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရထားလုံးမောင်းသမားမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမဟုတ်သဖြင့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူက ရထားလုံးမောင်းသမား၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့်ထိုးနှက်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သွေးနီရောင်မြူခိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

လင်းဖန်သည် အခွင့်ကောင်းကို အရယူကာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ကောင်းကင်မူလလက်သည်းကို အသုံးပြု၍ ထိုသူ၏ တန်းထျန်အတွင်းသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

သူသည် လက်သည်းများဖြင့် ထိုသူ၏တန်းထျန်အတွင်းရှိ ချီစီးဆင်းမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

အလားတူပင် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ခြင်း လုံးဝမရှိချေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုခံစားသည့် အာရုံကြောများကို ဖယ်ရှားခံထားရသည့်အတိုင်းပင်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူက ဤတိုက်ကွက်သည် လင်းဖန်၏ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်လေသည်။

သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ လင်းဖန်၏ဦးခေါင်းကို မရိုက်ချမီ သူ၏လက်အတွင်းသို့ ချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း သိရှိသွားသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူ၏ တန်းထျန်မှ ချီစွမ်းအင်များကို မည်သည့်နေရာသို့မျှ ပို့လွှတ်၍ မရတော့ချေ။

လင်းဖန်သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ကောင်းကင်မူလလက်သည်းကိုအသုံးပြု၍ ထိုသူ၏လည်ပင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်လေသည်။

သူသည် လက်ချောင်းများကို ကွေးလိုက်ရာ ၎င်းတို့က ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူ၏ အသားစိုင်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။

” မင်း... ရပ်... လိုက်...”

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူသည် လင်းဖန်ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ချီစွမ်းအင် မရှိတော့သဖြင့် သူ၏တုံ့ပြန်မှုမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦး နံရံကို ထိုးနှက်နေသကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဇွပ်...

နောက်ဆုံးတွင် လက်သည်းများသည် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသောလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှသွေးများမှာ မျက်နှာပြင်အနှံ့ ပန်းထွက်လာပြီး ဦးခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းသွားတော့သည်။

” ဒါက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး စွန်းဟိုင် အတွက်ပဲ...”

လင်းဖန်က ကလဲ့စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြစွာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ခေါင်းပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တံတွေးဖြင့် ထွေးလိုက်လေသည်။

သူ ဂရုစိုက်သောသူများကို မည်သူမျှ ထိခိုက်အောင်မလုပ်နိုင်သလို လုပ်ခဲ့လျှင်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။