အခန်း ၂၀၈
Vol. 21 Ch. 208
အခန်း (၂၀၈) အန္တရာယ်များလှသော စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည်နှင့် သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါက ရုတ်တရက် အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ ထက်မြက်သော လက်သည်းများက သူ၏ အသားထဲသို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။
ကစားသမားက နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်သော်လည်း မရပ်ရဲဘဲ ရှေ့သို့သာ ဆက်လက် တွားသွားနေရလေသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခြားသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများက ဤမြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် စူးရှသော ရယ်မောသံများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ကြသည်။
အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကစားသမား အချို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး မျက်နှာဖြူရော်သွားကြကာ အရိပ်ထဲသို့ အသေအလဲ ပို၍ တိုးဝင်သွားကြလေသည်။
ကစားသမား၏ ခါးတွင် သွေးစွန်းနေသော ဖိတ်စာကတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်ကို ကျန်းယဲ့ သတိပြုမိလိုက်ရာ မြို့စားကြီးစံအိမ်သို့ ဝင်ခွင့်ရရန် သူ အကြီးအကျယ် ပေးဆပ်ခဲ့ရကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေချေသည်။
အဖွဲ့က မြို့စားကြီး စံအိမ်နှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ မြင်ကွင်းရှိ သိသာထင်ရှားသော ခြားနားမှုကို သတိပြုမိလိုက်ကြ၏။
ကျွမ်းကျင်သော ကစားသမားတစ်စုက မကောင်းဆိုးဝါးကို အောင်မြင်စွာ အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဖိတ်စာများကိုင်ဆောင်ထားသော လူလေးယောက် သို့မဟုတ် ခြောက်ယောက်ခန့်က သတိကြီးစွာဖြင့် စုဝေးနေခဲ့ကြသည်။
အခြား ကစားသမား အများအပြားမှာမူ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများနှင့် အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံနေရသည်။ တချို့က ဂုဏ်သိက္ခာကို အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော်လည်း တချို့ကမူ စီးနင်းခံနေရသော ကစားသမားကဲ့သို့ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကံကြမ္မာကို ခံစားနေရ၏။
ကျန်းယဲ့၏ ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့ကြီး ရောက်လာသောအခါ မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများအားလုံးက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားကြပြီး ကစားသမားများကလည်း အသက်အောင့်ထားကာ အနားသို့ မကပ်ရဲကြချေ။
မူလက လူကျပ်နေသော တံခါးဝရှေ့တွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ခေါင်းဆောင် ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်က စက်ရုပ်ဆန်ဆန် ရှေ့သို့ ခုန်သွားပြီး ဖိတ်စာများနှင့် လက်ဆောင်များကို ကမ်းပေးလိုက်၏။
တံခါးကို စောင့်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်နှစ်ခုဖြစ်သည့် သွေးကြောများ နီရဲနေသော မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် မျက်နှာမပါသော လူတစ်ယောက်နှင့် သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော လူကြီးတို့က လက်ဆောင်များကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး သူတို့၏ ပုပ်ပွနေသော မျက်နှာများပေါ်တွင် ကျေနပ်သည့် အမူအရာများ ပြသလိုက်ကြ၏။
သို့သော် သူတို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ သွေးကြောများ နီရဲနေသော မျက်လုံးသုံးလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြူးကျယ်သွားရသည်။ "လက်ဆောင်ရဲ့ အရည်အသွေးက လုံလောက်အောင် ကောင်းပေမယ့် အရေအတွက်က..."
ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သံကြိုးများက ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားလေသည်။ "ဒါက အရမ်း နည်းလွန်းမနေဘူးလား"
ဇွန်ဘီနှစ်ကောင် အေးခဲသွားပြီး သူတို့၏ ပြာလဲ့လဲ့ မျက်နှာများပေါ်တွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားရသည်။
သူတို့က အိတ်ကပ်ထဲမှ နောက်ထပ် လက်ဆောင်တစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်ရာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးလွန်းလှသဖြင့် ရွေ့လျားလိုက်သော လက်မတိုင်းက သွေးများ တစ်စက်စက် ကျနေသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။
ထိုအခါမှသာ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးများက ကျေနပ်သွားကြသည်။
မျက်နှာမပါသော လူက လမ်းဖယ်ပေးရန် ဘေးသို့ ဆုတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ သွေးကြောများ နီရဲနေသော မျက်လုံးသုံးလုံးက အဖွဲ့နောက်ဘက်ရှိ ကျန်းယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။
သူက လေကို ရှူရှိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ၏ အနံ့ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး အခြား ထူးခြားမှု မရှိသဖြင့် ကြီးမားလှသော ဇွန်ဘီ အုပ်စုကြီးကို မြို့စားကြီး စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်၏။
မြို့စားကြီး စံအိမ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် စူးရှသော သွေးနံ့က ဆီးကြိုနေလေသည်။
ခြေအောက်ရှိ ကော်ဇောမှာ လူ့အရေပြားဖြင့် အနီရင့်ရောင် စွန်းထင်းနေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ၎င်း၏ ထူးဆန်းသော နူးညံ့မှုကို ခံစားနေခဲ့ရသည်။
စက္ကူအရုပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားပြီး အားလုံးက အရောင်လွင့်နေသော ရှေးဟောင်း မန်ဒရင်းအင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူတို့၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာများပေါ်တွင် အလွန်အကျွံ နီရဲနေသော ပါးနီများကို ခြယ်သထား၏။ သူတို့၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများက လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ ရွေ့လျားနေသကဲ့သို့ပင်။
စံအိမ်အတွင်း၌ ဧည့်သည်များစွာ နေရာယူထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဘယ်ဘက်တွင် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါ မျိုးစုံက ထိုင်နေကြပြီး ညာဘက်တွင် ကစားသမား အချို့နှင့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများက ထိုင်နေကြ၏။
တကယ့် ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်က ဘယ်ဘက်ရှိ လွတ်နေသော နေရာဆီသို့ ခုန်ဆွခုန်ဆွ သွားနေကြပြီး ကျန်းယဲ့နှင့် အခြားသူများကို ရံဖန်ရံခါ လှည့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ကျန်းယဲ့က သူ၏အဖွဲ့ကို ညာဘက်ရှိ ကစားသမား ဧရိယာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။
တကယ့် ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်က ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော အူသံများ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာများပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပေါ်လာချေသည်။
ကျန်းယဲ့က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့က တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း နောက်မှ လိုက်ချင်နေခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ကျန်းယဲ့က သူ၏ ခါးရှိ ဝိညာဉ်ဖိနှိပ်ရေး ခေါင်းလောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖော်ပြလိုက်ရသည်။
ဇွန်ဘီ နှစ်ကောင်၏ မြှောက်ထားသော ခြေထောက်များ လေထဲတွင် အေးခဲသွားပြီး လိမ္မာစွာဖြင့် ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ မူလနေရာများတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ကြလေသည်။
"ဖူး..." ကျန်းထောင်က ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရ၏။
ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ ဒါရိုက်တာကျန်းက အကောင်းဆုံးပါပဲ။
ရွှီဝမ်က အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာပြီး လုံးဝ မှင်တက်နေခဲ့သည်။
မြို့စားကြီး စံအိမ်ထဲကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ အိပ်မက်တောင် မမက်ခဲ့ဖူးချေ။
အပြင်ဘက်က ကစားသမားတွေက ဖိတ်စာတစ်စောင် ရဖို့အတွက် သေလုမြောပါး တိုက်ခိုက်နေရတယ်ဆိုတာ နားလည်ထားရချေမည်။
ညာဘက်တွင် နေရာယူထားပြီးဖြစ်သော ကစားသမား ငါးယောက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားရသည်။
ဒီလူတွေ အားလုံးက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းမှာ ထိပ်တန်း ကစားသမားတွေချည်းပဲ။
ရွှီဝမ်က သူ့ရှေ့ရှိ ကျန်းယဲ့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ လျှို့ဝှက်စွာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
ဒီတစ်ခါတော့ ငါတကယ်ကို အားကိုးရမယ့် လူမှန်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ။
အရင်ရောက်နှင့်နေသော ကစားသမား ငါးယောက်မှာ သူတို့ဘက်တွင် ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး ဝင်ထိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း တင်းမာသွားကြပြီး သူတို့၏ အသက်ရှူသံများပင် တိမ်ဝင်သွားရသည်။
သူတို့က ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် တောင့်တင်းစွာ ထိုင်နေကြပြီး ဤဇွန်ဘီများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မလှုပ်ရှားရဲကြခေေ။
ရုတ်တရက် တံခါးပေါက်ဆီမှ စူးရှသော အော်ဟစ်ငိုယိုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ "တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် လက်ဆောင်အသစ် ပြင်ဆင်နိုင်ပါတယ်"
စကားမဆုံးမီမှာပင် စူးရှသော "ခွပ်" ဆိုသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်သံများ ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်သွား၏။
ရွှီဝမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြသော်လည်း ကျန်းထောင်၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် သက်သာရာရသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု မဖော်ပြဘဲ မနေနိုင်ချေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့က ခရီးသွားများသာဖြစ်ပြီး ကစားသမားများ မဟုတ်ချေ။
ရွှီဝမ်က သူ၏ ချွေးအေးများကို တိတ်တဆိတ် သုတ်လိုက်ပြီး မှန်ကန်သော အားကိုးစရာ လူကို ရွေးချယ်ခဲ့မိသည့်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ထူးဆန်းသော အုပ်စုတစ်ခုက ကစားသမား လေးယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာလေသည်။
ရှေ့ဆောင်လာသော ပုံရိပ်နှစ်ခုက ကော်ဇောနီပေါ်သို့ ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွား တက်လာပြီး ရှေ့ဆုံးတန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်ကြသည်။
ကစားသမား လေးယောက်က အနောက်မှ သတိကြီးစွာဖြင့် လိုက်ပါလာကြသော်လည်း ကော်ဇောနီပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် "ရွှစ်" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ကစားသမား တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပြီး သူ၏ အရေပြားမှာ မျက်စိရှေ့မှာတင် ဖြူရော်ကာ တောင့်တင်းလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသစ်စက်စက် စက္ကူအရုပ် တစ်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ အားလုံး မှင်တက်သွားကြ၏။
ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ အသစ်ပြောင်းလဲသွားသော စက္ကူအရုပ်က ခေါင်းကို လှည့်ကာ ၎င်းနှင့် အနီးဆုံးရှိ အဖော်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်ခြင်းပင်။
ပစ်မှတ်ထားခံလိုက်ရသော ကစားသမားမှာ မျက်နှာဖြူရော်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စက္ကူအဖြစ် စတင် ပြောင်းလဲသွားကာ ဒုတိယမြောက် စက္ကူအရုပ်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ကျန်ရှိနေသော ကစားသမား နှစ်ယောက်မှာ စက္ကူအရုပ်များနှင့် အကြည့်ချင်း မဆုံသင့်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြ၏။
ထို့ကြောင့် သူတို့က ခေါင်းငုံ့ကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သော်လည်း ခြေခုနစ်လှမ်းသာ လှမ်းရသေးချိန်တွင် ကော်ဇောနီထဲမှ ထွက်လာသော ရှည်လျားသည့် သွေးကြောနှင့်တူသော ပိုးကောင်တစ်ကောင်က သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်၏ ခြေထောက်များကို ရုတ်တရက် ရစ်ပတ်လိုက်ချေသည်။
စေးကပ်နေသော ထိုသွေးကြောများက တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားကာ သူ့ကို အောက်သို့ ဆွဲချသွားပြီး ပစ္စည်းများနှင့် မည်မျှပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"အား.... ကယ်ပါဦး.." သူက သူ၏အဖော်ဆီသို့ အသေအလဲ လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ထိုလူက နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားကာ သူ၏ ထိုင်ခုံဆီသို့ ယိုင်နဲ့စွာ သွားပြီး သစ်ရွက်တစ်ရွက်လို တုန်ယင်နေတော့ခေသည်။
အစအဆုံး မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသော ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ကြောက်တတ်သော ခရီးသွားအချို့မှာ မျက်နှာဖြူရော်သွားပြီး အန်လုမတတ် ဖြစ်သွားကြသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၏ အဖော်များက ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ထားသည်ကို မဖော်ထုတ်မိစေရန် အချိန်မီ ဆွဲဆိတ်လိုက်ကြ၏။
ကျန်းထောင်က အော်မထွက်သွားစေရန် သူ၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခေသည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ပိုင်းတွင် မြို့စားကြီး စံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်လာသော အဖွဲ့များမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကံကြမ္မာများကို ပြသလာခဲ့ကြသည်။
အဖွဲ့အချို့မှာ အစမှအဆုံးတိုင်အောင် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များက တည်ငြိမ်အေးဆေးကာ ဂိမ်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပုံပေါ်လေသည်။
အချို့အဖွဲ့များမှာ အားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီး နောက်ဆုံးလူ ဝါးမျိုခံလိုက်ရချိန်တွင် ကော်ဇောနီကပင် ကျေနပ်သည့် အနီရင့်ရောင်ဖြင့် လှိုင်းထသွားသေးပေသည်။
အခြား အဖွဲ့များစွာမှာ အသေအပျောက် ရှိခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ကစားသမားများမှာ ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် မျက်နှာဖြူရော်စွာဖြင့် ခွေကျနေကြကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနာဂတ်အတွက် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
ကျန်းယဲ့က မျက်စိမှေးကာ ဝင်လာသော ကစားသမားတိုင်းကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
သတ္တမမြောက် အဖွဲ့ ဖြတ်သွားသောအခါ စက္ကူအရုပ်များက ဖြတ်သွားသော ကစားသမားများကို ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးများ ပြုံးပြနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်၏။
ထိုအဖွဲ့ထဲမှ သတ္တိပိုရှိသော ကစားသမား တစ်ယောက်က တကယ်ပင် ပြန်ပြုံးပြလိုက်ရာ စက္ကူအရုပ်မှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားပြီးနောက် စက်ရုပ်ဆန်ဆန် ခေါင်းလှည့်သွားတော့သည်။
ကြောက်လန့်တကြား လှည့်ပြေးသွားသော အခြား ကစားသမားမှာမူ အသစ်ပြောင်းလဲသွားသော စက္ကူအရုပ်အဖြစ် ချက်ချင်း ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။
"သဘောပေါက်ပြီ" ကျန်းယဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။
အခန်း ၂၀၈ပြီး၏။