အခန်း ၂၄၁
Vol. 25 Ch. 241
အခန်း (၂၄၁) လှပသော မီးရှူးမီးပန်းများ
ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အထူးတပ်ဖွဲ့ဟာ တပ်မ ဌာနချုပ်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ညဥ့်နက်နေပြီ ဖြစ်၏။
ကွပ်ကဲရေးစင်တာအတွင်းရှိ လေထုက တင်းမာနေသော်လည်း စည်းစနစ်ကျနေပြီး ပြင်ဆင်မှုအားလုံး ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
“သတင်းပို့ပါတယ်... ဖူရှီး စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့ နေရာယူပြီးပါပြီ... ဒေတာလင့်ခ်လည်း အလုပ်လုပ်နေပါပြီ...”
“သတင်းပို့ပါတယ်... ဝူဆုန်ကော် စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့ နေရာယူပြီးပါပြီ.... ရန်သူ့သင်္ဘောရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ ထောက်ပြနိုင်ပါပြီ...”
“သတင်းပို့ပါတယ်.... ဒရုန်းထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ... အချိန်မရွေး အမိန့်ကို လက်ခံရယူနိုင်ပါပြီ...”
သတင်းအချက်အလက်များကို စုစည်းကာ နဂါးပြာနှင့် တပ်မမှူးစွန်းထံ တင်ပြလိုက်၏။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယဲ့သည် ကွပ်ကဲရေးစခန်းဘေးရှိ လုံးဝ ပျက်စီးမနေသေးသော လသာဆောင်တစ်ခုပေါ်သို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုနေရာမှနေ၍ မြင်ကွင်းမှာ ကျယ်ဝန်းပြီး ဟွမ်ဖူမြစ် တစ်ခုလုံး၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။
ညလေညင်းတွင် ယမ်းငွေ့နှင့် မြစ်ရေနံ့များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
တစ်ဖက်ကမ်းရှိ နိုင်ငံတကာ အခြေချနေထိုင်ရာ နယ်မြေနှင့် ကမ်းနားလမ်းက တောက်ပနေသော မီးရောင်ပင်လယ်ကြီး အဖြစ် ရှိနေဆဲပင်။
ကေသေးဟိုတယ်၏ ခေါင်မိုးချွန်ကို ညအချိန်တွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရပြီး နီယွန်မီးရောင်များက ကမ်းနား၏ ပုံရိပ်ကို ပုံဖော်ပေးထားကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သဲ့သဲ့မျှရှိပြီး သာယာငြိမ့်ညောင်းသော တေးဂီတသံများက လေထဲတွင် လွင့်မျောလာသည်ကို ကြားရနိုင်၏။
ထိုနေရာတွင် မီးရောင်များ တောက်ပနေပြီး လေထုမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေကာ ဘယ်သောအခါမှ မပြီးဆုံးနိုင်သော ပွဲတော်တစ်ခုလို မြောက်ဘက်ကမ်းမှ သတ်ဖြတ်မှုများကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
သူ တစ်ခါက ကြည့်ဖူးခဲ့သော ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကား ကျန်းယဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်ပေါ်လာလေသည်။
ထိုရုပ်ရှင်ထဲတွင် ဆုတ်ခွာနေသော နေရှင်နယ်လစ်တပ်မတော်၊ ငိုကြွေးနေသော အရပ်သားများ၊ မီးလောင်နေသော မြို့များနှင့် နိုင်ငံခြားသားများ နေထိုင်ခွင့်ပြုထားသော နယ်မြေ၏ လသာဆောင်များပေါ်တွင် ဝိုင်ခွက်များ ကိုင်ဆောင်ကာ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြည့်ရှုနေသူများ ပါဝင်ချေသည်။
သို့သော် ယနေ့ညတွင်တော့ အရာအားလုံး ကွာခြားသွားလိမ့်ပေမည်။
သူ၏ အကြည့်များက မီးရည်တိုက်ထားသော ဓားတစ်လက်လို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထက်မြက်လာခဲ့သည်။
“အရင်တုန်းက ခင်ဗျားတို့ မြင်ခဲ့ရတာက ထိတ်လန့်မှုနဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုတွေပါပဲ.... ” သူသည် တစ်ဖက်ကမ်းရှိ မီးရောင်များကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ့ကိုယ်သူသာ ကြားနိုင်လောက်အောင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ “ဒီညတော့ ခြားနားတဲ့ မီးရှူးမီးပန်း အခင်းအကျင်း တစ်မျိုးကို ကြည့်ရှုဖို့ ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်တော် ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်...”
ထို့နောက် သူလှည့်ကာ ကွပ်ကဲရေးစင်တာသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပြန်သွားလိုက်လေသည်။
အရာရှိများနှင့် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကျန်းယဲ့၏ အကြည့်များက တပ်မမှူးစွန်း၊ နဂါးပြာတို့နှင့် ဆုံမိသွားပြီး သုံးယောက်သား တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။
“စစ်ဆင်ရေးစတင်...” နဂါးပြာက နောက်ဆုံး အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်၏။
အမိန့်က လျှို့ဝှက်ချန်နယ်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် တပ်ဖွဲ့အားလုံးထံ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားချေသည်။
ဟွမ်ဖူမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ ပုန်းအောင်းနေသော အပျက်အစီးများစွာနှင့် အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံများပေါ်တွင် စောင့်ကြည့်သူများက သူတို့၏ မှန်ပြောင်းများနှင့် အကွာအဝေးတိုင်း ကိရိယာများကို မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်ရှုနေကြပြီး ဂျပန်စစ်သင်္ဘောများနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ သတင်းပို့နေခဲ့ကြသည်။
ဝူဆုန်ကော်အပြင်ဘက်ရှိ ကျူပင်တောများနှင့် ရွှံ့နွံများပေါ်တွင်လည်း ပုန်းအောင်းနေသော စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့က ယန်ဇီမြစ်၏ ပင်မရေကြောင်းလိုင်းတွင် ကင်းလှည့်နေသော ဂျပန်ဖျက်သင်္ဘောများနှင့် ခရူဇာသင်္ဘောများအကြောင်း အချက်အလက်များကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ပေးပို့နေ၏။
ကွပ်ကဲရေးစင်တာအတွင်းတွင် ဒရုန်းထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့၏ မျက်နှာပြင်များက လင်းလာပြီး ဖုန်း-၁၇ ဂွေ့ရှု ပေါက်ကွဲစေသောဒရုန်းများကို ကိုယ်စားပြုသည့် အစက်လေးများက မြေပုံပေါ်တွင် စတင် ရွေ့လျားလာခဲ့သည်။
၎င်းတို့က ကြိုတင်ရေးဆွဲထားသော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံတက်သွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော ပျားအုပ်ကြီးတစ်အုပ်လို ဟွမ်ဖူမြစ်နှင့် ယန်ဇီမြစ်ဝရှိ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော စုရပ်နေရာသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။
ကျန်းယဲ့သည် လသာဆောင်သို့ တစ်ဖန်သွားကာ မြစ်ကိုကြည့်ရန် သူ၏ မှန်ပြောင်းကို မြှောက်လိုက်၏။
တစ်ဖက်ကမ်းရှိ နီယွန်မီးရောင်များက တောက်ပနေဆဲဖြစ်ပြီး ဂျက်ဇ်တေးဂီတသံများက အနည်းငယ် ပိုကျယ်လာသယောင် ရှိချေသည်။
ရုတ်တရက်.....
“ဘုန်း...”
မျက်စိကျိန်းလောက်သော မီးလုံးကြီးတစ်လုံးက အီဇူမိုသံချပ်ကာ ခရူဇာသင်္ဘော၏ ဦးပိုင်းမှ ကောင်းကင်ယံသို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
ဧရာမ ပေါက်ကွဲမှုကြီးက ည၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်ကမ်းမှ လာသော တေးဂီတသံများကိုပင် ခေတ္တမျှ လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် “ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...”
ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲမှုများက ဟွမ်ဖူမြစ်ကို ကြမ်းတမ်းသော ဗုံတီးသံလို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
ဂျပန်ဖျက်သင်္ဘောတစ်စင်း၏ ခဲယမ်းသိုလှောင်ရုံကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားရာ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သင်္ဘောက နှစ်ပိုင်းကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး စောင်းကာ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
အခြား အမြောက်တင်သင်္ဘောတစ်စင်း၏ တံတားမှာ လုံးဝ ပြတ်ထွက်သွားပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော အပျက်အစီးများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားသည်။
ယန်ဇီမြစ်ဝ ဦးတည်ချက်မှလည်း မိုးကြိုးပစ်သလို လုံးထွေးနေသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောက်များက အဝေးမှ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို လိမ္မော်ရောင်အဖြစ် ဆိုးရည်ချယ်လိုက်ချေသည်။
မြေကြီးတုန်မတတ် ပေါက်ကွဲမှုကြီးက လေးလံသော တူဖြင့် ထုနှက်လိုက်သလို နိုင်ငံခြားသားများ နေထိုင်ခွင့်ပြုထားသော နယ်မြေရှိ ငြိမ်းချမ်းနေသော ညကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်လေသည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဟွမ်ဖူမြစ် ဦးတည်ချက်မှ လုံးထွေးနေသော တုံးတိတိ အသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ပေါက်ကွဲမှုများက အကြိမ်ရေစိပ်ပြီး ပြင်းထန်လာကာ နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်း အပြင်းထန်ဆုံး ဗြောက်အိုးများလို ဖြစ်လာသော်လည်း ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ပါဝင်နေသဖြင့် ခြေအောက်ရှိ မြေကြီးကိုပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။
အိမ်တိုင်း၏ မှန်ပြတင်းပေါက်များ တုန်ခါသွားပြီး အလှဆင်ထားသော မျက်နှာကြက် မီးဆိုင်းများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ယိမ်းထိုးသွားကြ၏။
“ဘုရားရေ... ဘာဖြစ်တာလဲ”
ငလျင်လှုပ်တာလား......
“အပြင်ထွက်ကြည့်ကြ...”
နယ်မြေအတွင်းရှိ နိုင်ငံခြားသားများက သူတို့၏ တိုက်ခန်းများ၊ ကလပ်များနှင့် စားသောက်ဆိုင်များထဲမှ ထိတ်လန့်တကြား ပြေးထွက်လာကြပြီး ဖရိုဖရဲ အဝတ်အစားများဖြင့် လမ်းများနှင့် ကမ်းနားလမ်း တာရိုးများဆီသို့ စုပြုံထွက်လာခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အော်ဟစ် မေးမြန်းနေကြသော်လည်း မည်သည့် အဖြေမှ မရရှိခဲ့ကြချေ။
လူအချို့က ဂျပန်များ နယ်မြေကို တိုက်ခိုက်တော့မည်ဟုပင် ထင်မှတ်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားကြရသည်။
အသံနှင့် မီးရောင်ကို ခြေရာခံ၍ ဟွမ်ဖူမြစ် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ သူတို့ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာ မေ့ဖျောက်၍မရနိုင်စရာပင်။
အမှောင်ကျနေသော မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမမီးလုံးကြီးများက တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းရောင်များက နောက်ကျိနေသော မြစ်ရေနှင့် ကမ်းစပ်ရှိ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများ၏ ပုံရိပ်ကို ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားစေခေသည်။
ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးက လိမ့်တက်လာကာ ချက်ချင်း နောက်က လိုက်လာခဲ့သည်။
ထူထပ်သော မီးခိုးများနှင့် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ရောယှက်နေပြီး ညကောင်းကင်ယံကို ကြောက်မက်ဖွယ် လိမ္မော်ရောင်အဖြစ် ဆိုးရည်ချယ်လိုက်သည်။
ဧရာမသင်္ဘောကိုယ်ထည်ကြီးက မီးတောက်များထဲတွင် လိမ်ကောက်ခြင်း၊ စောင်းခြင်းနှင့် အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားခြင်းတို့ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။
“စစ်သင်္ဘောပဲ.. ဂျပန်စစ်သင်္ဘော ပေါက်ကွဲသွားတာပဲ...” မျက်စိရှင်သော လူတစ်ယောက်က နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
“ဘုရားရေ... အဲဒါ အီဇူမိုလား။ အဲဒီနေရာက သူ့နေရာလို့ ထင်တယ်...”
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ တရုတ်တွေရဲ့ ကမ်းခြေ အမြောက်တွေ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာ ကြာပြီ မဟုတ်ဘူးလား...”
“ဒီ မီးအားက... တကယ့်ကို ကြောက်စရာပဲ။ သူတို့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အမြောက်တွေကို ဘယ်က ရလာတာလဲ...”
နိုင်ငံခြားသားများက သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသော ဤပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ယခင်က မောက်မာမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများက တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
သူတို့ အမြဲတမ်း ခေတ်နောက်ကျပြီး အားနည်းသည်ဟု ယူဆထားသော တရုတ်တပ်မတော်က အစွမ်းထက်သော ဂျပန်ရေတပ်ကို ဤကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော ထိုးနှက်ချက်မျိုး မည်သို့ ပေးစွမ်းနိုင်သည်ကို သူတို့ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ကြချေ။
နိုင်ငံခြားသားများ၏ ထိတ်လန့်မှုနှင့် လုံးဝ ကွာခြားစွာပင် နယ်မြေအတွင်းရှိ တရုတ်လူမျိုးများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဒေသခံများ၏ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ဖြစ်နေသည်။
အစပိုင်းတွင် သူတို့လည်း ကြီးမားသော ဆူညံသံကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သော်လည်း ဂျပန်သင်္ဘော မီးလောင် ပေါက်ကွဲနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားချိန်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းမြောက်မှုက သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
“ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်” အဘိုးအိုတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ရန်းကို ထုလိုက်ပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။
“ငါတို့တပ်တွေပဲ.... ငါတို့တပ်တွေ ဖြစ်ရမယ်” လူငယ်လေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်ကမ်းရှိ မီးရောင်ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်၏။
“ဘုရားသခင် ကျေးဇူးပဲ.... နောက်ဆုံးတော့ ဂျပန်မိစ္ဆာတွေ ဗုံးကြဲခံရမယ့်အလှည့် ရောက်လာပြီ”
“ဟားးဟားးး..... ဒါ ဝဋ်လည်တာပဲ။ ဝဋ်လည်တာကွ”
လမ်းကြားများ၊ လသာဆောင်များနှင့် ပြတင်းပေါက်များတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော တရုတ်လူမျိုးများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေခဲ့သည်။
သူတို့သည် နယ်မြေ၏ စည်းမျဉ်းများကို မေ့လျော့သွားကြပြီး ဖြစ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကိုလည်း မေ့လျော့သွားကာ အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော အရှက်ခွဲခံရမှုနှင့် ဒေါသတို့က ဤအချိန်တွင် ပွင့်ထွက်လာချေသည်။
အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများ၊ လက်ခုပ်သံများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ငိုယိုသံများပင် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေ၏။
သူတို့သည် သတင်းများကို အချင်းချင်း မျှဝေနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုများ တောက်ပနေခဲ့ကြသည်။
ရေလက်ကြား တစ်ဖက်ကမ်းရှိ သူတို့၏ နိုင်ငံသားများက ဤတန်ခိုးပြမှုကို မည်သို့ ဖန်တီးခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း ၎င်းသည် တရုတ်တပ်မတော်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ရမည်ဟု ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်နေကြ၏။
ထိုညတွင် ဟွမ်ဖူမြစ်ပေါ်ရှိ မြင့်မားသော မီးတောက်များက ဂျပန်တပ်များ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို လင်းထိန်သွားစေရုံသာမက မရေမတွက်နိုင်သော တရုတ်လူမျိုးများ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အောင်ပွဲ မီးတောက်များကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။
မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ နယ်မြေမှ မီးရောင်များက မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် မည်သူ့ မျက်လုံးမှ မြောက်ဘက်ကမ်းရှိ ခမ်းနားပြီး ကလဲ့စားချေမှု အပြည့်ပါသော မီးရှူးမီးပန်းအခင်းအကျင်းကြီးမှ အကြည့်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ချေ။
အခန်း ၂၄၁ပြီး၏။