အခန်း ၂၆၅
Vol. 27 Ch. 265
အခန်း (၂၆၅) ဂုဏ်သတင်းရရှိရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း
ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟု မမေးဘဲ အလဲအလှယ်လုပ်မည့် စည်းကမ်းချက်များကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလကားရသော နေ့လယ်စာဆိုတာ မရှိချေ။
အထူးသဖြင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ပေးဆပ်ရမည့်တန်ဖိုးက အလွန်ကြီးမားမည်မှာ သေချာ၏။
ရင်းကျန့်ကဲ့သို့ ဉာဏ်ကောင်းသူတစ်ဦးနှင့် စကားပြောရသည်မှာ မည်မျှလွယ်ကူကြောင်း တွေးရင်း ကျန်းယဲ့သည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
သူ စကားပင်မပြောရသေးမီ တစ်ဖက်လူက ၎င်းသည် အခြေခံအားဖြင့် အရောင်းအဝယ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း နားလည်ပြီးဖြစ်သည်။
ကျန်းယဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လေသံမှာ ပိုမိုပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။ “တကယ်တော့ အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်... အခြေခံအားဖြင့် အရှင်မင်းကြီး ဒီနေ့လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာနဲ့ အတူတူပါပဲ...”
ရင်းကျန့်သည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။
ယနေ့တွင် သူသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ လူများကို ဦးဆောင်၍ မြို့ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုနှင့် သူတို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုသော အစိတ်အပိုင်းများပါဝင်သော်လည်း သူ၏ နက်ရှိုင်းသောရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ပုန်းကွယ်နေသော နိုင်ငံခြောက်ခုမှ အကြွင်းအကျန်များနှင့် သူ၏အလိုကို အပြည့်အဝ မနာခံသေးသော ပြည်သူများကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော် နှင့်ပတ်သက်၍ အတိုက်ရိုက်ဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံးသော ပြသမှုတစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်၏။
ငါသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ လူများ၏ အကူအညီကို ရရှိထားသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော်ပင် ဖြစ်သည်။
မည်သည့် ပုန်ကန်မှုမဆို ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် လူဆိုးများကို ဟန့်တားရန်နှင့် ပြည်သူများ၏ နှလုံးသားကို အညံ့ခံလာစေရန်သာမကဘဲ တိုင်းပြည်ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီး၏ တည်ငြိမ်မှုကို အရှိန်အဟုန်မြှင့်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းပင်။
ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သော လှုံ့ဆော်မှုများနှင့် ပြင်ဆင်မှုများအားလုံးက ယနေ့ခေတ်၏ မျက်မြင်သက်သေအကျိုးသက်ရောက်မှုအတွက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ယုံကြည်နိုင်စွမ်းနှင့် ပျံ့နှံ့မှုကို များစွာ တိုးတက်စေလေသည်။
ရင်းကျန့်သည် ကျန်းယဲ့၏ ဂုဏ်သတင်း တန်ဖိုးကို မသိသော်လည်း ကျန်းယဲ့၏ ဒီနေ့လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာနဲ့ အတူတူပါပဲဟူသော စကားများမှ အဓိကအချက်ကို တိကျစွာ သဘောပေါက်၏။
သူက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မေးလိုက်လေသည်။ “မင်း ဂုဏ်သတင်း လိုအပ်နေတာလား...”
၎င်းသည် မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လေသံမှာ ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေချေသည်။
သူ အတိအကျ မှန်းဆနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့က ဘာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ရိုးသားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး”
မင်းဆက်သုံးဆက်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သည့် ဤလမ်းကြောင်းသစ်ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုကမ္ဘာ၏ ဂုဏ်သတင်း ပျံ့နှံ့မှုက စနစ်၏ လိုအပ်ချက်များသို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး အစ်ကိုကျန်းက ၎င်းအတွက် အများဆုံး ပံ့ပိုးပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အစ်ကိုကျန်းတွင် ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံရေး ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသော်လည်း သူက ယန္တရားအသစ်တစ်ခုကို သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် အစပျိုးပေးခဲ့ခြင်းပင်။
၎င်းက အချိန်ခရီးသွားခြင်း၏ တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် ပိုဝေးကွာသော စတုတ္ထအဆင့်ကို စတင်လိုပါက သူ၏မူလကမ္ဘာတွင် စုဆောင်းထားသော ဂုဏ်သတင်းက လုံလောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ့ကို မသဲမကွဲ သိမြင်လာစေပေသည်။
စနစ်၏ အစောပိုင်းက ကြီးကျယ်ပုံရသော သတိပေးချက်ကို သူ ပြန်သတိရလိုက်၏။ “ရီယဲ့ ခရီးသွားအေဂျင်စီကို ကမ္ဘာပေါင်းများစွာတစ်ခွင် ကျော်ကြားလာစေရန် ကြိုးစားပါ....”
ပြန်လည်တွေးကြည့်လျှင် ဤစကားမှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။
တခြားကွဲပြားသော ကမ္ဘာများစွာတွင် ခိုင်မာသော ဂုဏ်သတင်း အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာတစ်ခွင် ကျော်ကြားလာခြင်း၏ အဓိကသော့ချက် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ချေသည်။
၎င်းသည် လုံးဝ မရှိမဖြစ်လိုအပ်မည်မဟုတ်သော်လည်း ရဲတင်းစွာ ခန့်မှန်းပြီး သေချာစွာ အတည်ပြုခြင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်၏။
သို့သော် ကျန်းယဲ့မှာမူ ပထမအချက်ဘက်သို့ ပို၍ ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။
အချိန်ခရီးသွားခြင်း၏ ပိုမိုမြင့်မားသော အခွင့်အရေးများကို ဖွင့်ရန်အတွက် အခြားကမ္ဘာအသီးသီးတွင် ဂုဏ်သတင်း တန်ဖိုးများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခြင်းနှင့် စုဆောင်းခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်ပုံရသည်။
ကျန်းယဲ့က သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များကို အတည်ပြုလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရင်းကျန့်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးဖြစ်ကာ ဆက်မေးလိုက်ပြန်သည်။ “ဒီတစ်ခါ မင်း ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေမှာလဲ...”
ကျန်းယဲ့က အချိန်ကို တွက်ဆလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ကျွန်တော်တို့ သန်ဘက်ခါ မနက် ကိုးနာရီလောက်မှာ ထွက်ခွာရပါမယ်...”
၎င်းကို ကြားသောအခါ ရင်းကျန့်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ “ဒါဆိုရင် သန်ဘက်ခါ မြို့ပြင်အထိ မင်းတို့ကို ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်...”
ပူနေတုန်း သံကိုရိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ လူများက လာရောက်ဂါရဝပြုခြင်းနှင့် အရှင်မင်းကြီးက ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရခြင်းဟူသော အထင်အမြင်ကို ချင်လူမျိုးများအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပိုမို စွဲမြဲသွားစေရန်ဖြစ်သည့် ရင်းကျန့်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျန်းယဲ့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းက သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်နှင့် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့စေရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းလည်းပင်။
သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။ “ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး.... အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်”
သူတို့နှစ်ဦးသည် လမ်းလျှောက်လာရာ သူတို့ မသိလိုက်ခင်မှာပင် ရင်းကျန့် ပုံမှန် နိုင်ငံတော်ရေးရာများကို ဖြေရှင်းလေ့ရှိသော ကျန်းထိုက်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ရင်းကျန့်က ခြေလှမ်းများကို မရပ်တန့်ဘဲ ကျန်းယဲ့ကို ခန်းမထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။
ခန်းမသည် ဖယောင်းတိုင်မီးများဖြင့် လင်းထိန်နေပြီး အပြင်ဘက်ထက် ပို၍ ငြိမ်းချမ်းပြီး လေးနက်နေပုံရသည်။
ယခင် စကားပြောဆိုမှုများ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ရင်းကျန့်သည် ဤရှားပါးသော ညဉ့်နက်တွေ့ဆုံမှုကို အဆုံးမသတ်ချင်သေးပုံပင်။ သူက စကားအကြောင်းအရာကို ပို၍ လက်တွေ့ကျသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည့် ချင်မင်းဆက်၏ အနာဂတ် ဦးတည်ချက်ဆီသို့ ပြောင်းလဲလိုက်၏။
ကျန်းယဲ့သည် စနစ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာသော တက်ဘလက် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူက ဖန်သားပြင်ကို ဖွင့်ပြီး ရင်းကျန့်ထံ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး... ဒီထဲမှာ နောင်လာနောက်သားတွေဆီက ဗဟုသုတတွေ အများကြီး ပါပါတယ်။ သာမန်လူတွေရဲ့ ဘဝတွေကနေ ဒီနေ့ခေတ်မှာ အသုံးဝင်နိုင်မယ့် လက်တွေ့ကျတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတချို့အထိ ပါဝင်တာမို့ အရှင်မင်းကြီးအတွက် အမြင်သစ်တချို့ကို ပေးစွမ်းနိုင်မှာပါ...”
သူက ဖိုင်တွဲအချို့ကို ဖွင့်ပြလိုက်ရာ ၎င်းတို့ထဲတွင် အခြေခံစိုက်ပျိုးရေး တိုးတက်မှု၊ ရေအရင်းအမြစ် စီမံကိန်းများနှင့် ဘိလပ်မြေထုတ်လုပ်ခြင်းအပြင် ရိုးရှင်းသော စက်ယန္တရားများ၏ အခြေခံသဘောတရားများနှင့် ပတ်သက်သည့် ရုပ်ပုံများပါဝင်သော အချက်အလက် အမြောက်အမြား ပါရှိသည်။
ခေတ်ကာလ၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် အဆင့်မြင့် နည်းပညာများစွာကို အကောင်အထည် မဖော်နိုင်သော်လည်း ဤဗဟုသုတများ၏ တန်ဖိုးမှာ အတိုင်းအဆမရှိချေ။
ရင်းကျန့်သည် တက်ဘလက်ကို ယူကာ ၎င်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများက ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ကျွမ်းကျင်စွာ ပွတ်ဆွဲနေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံ စုကျုံ့သွားလိုက်၊ ပြေလျော့သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု၊ သဘောပေါက်မှုနှင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုတို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
အချိန်များ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။ ကျန်းယဲ့ ပြသခဲ့သော အဓိက အစိတ်အပိုင်းများကို ရင်းကျန့် ကြည့်ရှုပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုချလိုက်ပြီး တက်ဘလက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချလိုက်ကာ သူ၏ လေသံတွင် ဖော်ပြ၍မရသော စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေချေသည်။
“နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်... ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဉာဏ်ပညာတွေကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့သြဖို့ကောင်းသလို စိတ်ဝင်စားဖို့လည်း ကောင်းတယ်...”
ကျန်းယဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ လုံးဝ သဘောတူလိုက်၏။ “ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး... ဒါက သူတို့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာ၊ ချွေးတွေနဲ့ အသက်တွေကိုတောင် ဖလှယ်ပြီး တစ်ဆက်တည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့တဲ့ မျိုးဆက်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် စုဆောင်းထားမှုတွေပါ...”
ရင်းကျန့်က ရုတ်တရက် ကျန်းယဲ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မေးမြန်းလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ “ဒီတစ်ခါ တွေ့တဲ့အခါ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ အဲဒီ ခရီးဆောင်သေတ္တာတွေ ယူမလာကြဘူး ထင်တယ်...”
ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်ယောက်အုပ်စုက မရေမတွက်နိုင်သော အံ့သြစရာများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေချေသည်။
၎င်းကို ကြားသောအခါ ကျန်းယဲ့ ရယ်မောလိုက်၏။ “ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ သူတို့က လုံလောက်တဲ့ ပိုက်ဆံကိုပဲ ယူလာဖို့ လိုတာပါ။ သူတို့ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ကျွန်တော့်ဆီကနေ တိုက်ရိုက် ဝယ်လို့ရပါတယ်..”
သူက သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြကာ ရွေ့လျားဈေးဝယ်စင်တာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်၏။
ရင်းကျန့်၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပမှုတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး သူက အဓိကအချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ခေသည်။ “ဒါဆိုရင် ငါက မင်းဆီကနေ တိုက်ရိုက် ဝယ်လိုက်ရင်ကော... အဲဒါက ပိုအဆင်မပြေဘူးလား”
ကျန်းယဲ့သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ စနစ်ကို ကြိုတင် မေးမြန်းထားပြီး ဖြစ်၏။
စနစ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အေးစက်ပြီး ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။
【လတ်တလောတွင် စနစ်တွင်း စတိုးဆိုင်ကို လက်ခံသူနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ပင်မကမ္ဘာမှ အဖွဲ့ဝင်များအတွက်သာ ရရှိနိုင်ပါသည်။ ဧည့်သည်မဟုတ်သူများကြား အတိုင်းအတာများဖြတ်ကျော် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ခြင်းကို ပံ့ပိုးမထားသေးပါ】
ကျန်းယဲ့သည် ရင်းကျန့်ကို ကြည့်ကာ နောင်တရစွာဖြင့် ခေါင်းခါပြရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး... ဒီကိစ္စက စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ကန့်သတ်ထားလို့ ကျွန်တော် ကျော်လွန်လုပ်ဆောင်လို့ မရပါဘူး။ သူတို့က ဝယ်လို့ရပေမယ့် ကျွန်တော်က အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တိုက်ရိုက် အရောင်းအဝယ် လုပ်လို့ မရပါဘူး...”
ရင်းကျန့်၏ မျက်လုံးများတွင် ရှင်းလင်းသော စိတ်ပျက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသော်လည်း ခဏတာအကြာတွင် သူက ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အချို့သော စည်းမျဉ်းများကို အတင်းအကျပ်လုပ်ယူ၍ မရကြောင်း နားလည်ပြီးဖြစ်လေသည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့က ပြုံးလျက် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး စိတ်ပျက်စရာ မလိုပါဘူး။ သူတို့ကို ဝယ်ခိုင်းလိုက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးက ကြီးမြတ်တဲ့ ချင်အင်ပါယာရဲ့ ရတနာတချို့နဲ့ သူတို့ကို ဆုချလိုက်လို့ ရပါတယ်။ ဥပမာ- ကြေးထည်တွေ၊ ကျောက်စိမ်းတွေနဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ တံဆိပ်တုံးပါတဲ့ အမိန့်တော်တွေပေါ့။ သူတို့ သေချာပေါက် အရမ်း ဝမ်းသာသွားကြမှာပါ...”
သူက ရိုးသားစွာ နောက်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြန်သည်။ “ဒါ့အပြင် သူတို့က အရှင်မင်းကြီးကို တကယ် လေးစားချစ်ခင်ကြတာပါ။ ဘာဆုလာဘ်မှ မပါရင်တောင် အရှင်မင်းကြီးက တောင်းဆိုလိုက်ရုံနဲ့ သူတို့အားလုံးက အရှင်မင်းကြီးအတွက် ပစ္စည်းတွေ အလုအယက် သွားယူပေးကြမှာပါ...”
၎င်းကို ကြားသောအခါ ရင်းကျန့်ဟာ အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောခြင်းကို မအောင့်ထားနိုင်တော့ချေ။ ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်မှု အနည်းငယ်တို့ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောသံက ကျယ်ဝန်းလှသော ကျန်းထိုက် နန်းတော်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ “ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်”
နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော မိန်းမစိုးပေသည် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှင်မင်းကြီး၏ ရှားရှားပါးပါး အားရပါးရ ရယ်မောသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အလိုအလျောက် ကော့တက်သွားပြီး တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
‘ဒီသခင်လေးကျန်းက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ... အရှင်မင်းကြီးကို ဒီလောက်တောင် ပျော်အောင် အမြဲ လုပ်ပေးနိုင်တယ်..’
အခန်း ၂၆၅ပြီး၏။